2 Coríntios 2

Xasasti talacaxlan (TOCNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Huá xpa̠­la­cata aquit chuná aktum cti­li̠­cá­tzi̠lh pi̠ niaj nac­ca̠­la­ka­na̠­chá̠n para caj nac­ca̠­la­ca­quilh­ni̠yá̠n o nac­ca̠­le̠­niyá̠n tali̠­pu­huá̠n.
1 Isto deliberei por mim mesmo: não voltar a encontrar-me convosco em tristeza.
2 Porque para aquit caj nac­ca̠­ma­ka­li̠­pu­huaná̠n, ¿tícu cahuá naqui­maka­pa̠­xu­huay aca­li̠stá̠n nac milak­sti̠­pa̠ncán? ¿Apoco li̠pa̠­xúhu naqui­la̠­ta̠­li̠­tzi­ya­ná̠hu cumu mismo aquit cca̠­ma­ka­li̠­pu­hua­ni̠tán nahuán?
2 Porque, se eu vos entristeço, quem me alegrará, senão aquele que está entristecido por mim mesmo?
3 Aquit cti­ca̠­tzoknín a̠má mac­tum­li̠túm carta la̠qui̠ antá nac­ca̠­li̠­hua­niyá̠n hua̠ntu̠ ni̠tlá̠n xtla­hua­yá̠tit y naca̠x­la­yá̠tit xla­cata pi̠ acxni̠ nac­ca̠­la­ka­na̠­chá̠n niaj xla­ca­squinca nahuán pi̠ naqui­la̠­ma­ka­li̠­pu­hua­ná̠hu huata cla­cas­quín caj naqui­la̠­maka­pa̠­xu­hua­yá̠hu; y aquit sta­lanca cca­tzí̠y pi̠ xli̠­hua̠k hua̠ntu̠ naqui­maka­pa̠­xu­huay na̠ naca̠­maka­pa̠­xu­huayá̠n.
3 E isto escrevi para que, quando for, não tenha tristeza da parte daqueles que deveriam alegrar-me, confiando em todos vós de que a minha alegria é também a vossa.
4 Pero acxni̠ cca̠­tzoknín a̠má carta hua̠ntu̠ cti­ca̠­ma­ca̠­ni­chá̠n luu li̠pe̠cua xac­li̠­pu­huama aka­tiyuj xac­lama caj xpa̠­la­cata hua̠ntu̠ xac­ca̠­hua­nimá̠n y hasta xac­ta­sama. Pero ni̠ tipu­hua­ná̠tit pi̠ ni̠ cca̠­la­ka­lha­maná̠n huá cca̠­li̠­quilhní̠n, huata aquit chuná cti­ca̠­tzoknín la̠qui̠ naca­tzi̠­yá̠tit pi̠ xli̠­ca̠na cca̠­la­ka­lha­maná̠n y cla­cas­quín naca̠x­la­yá̠tit.
4 Porque, no meio de muitos sofrimentos e angústias de coração, vos escrevi, com muitas lágrimas, não para que ficásseis entristecidos, mas para que conhecêsseis o amor que vos consagro em grande medida.
5 Tamá chixcú hua̠nti̠ tlá­hualh li̠xcáj­nit tala̠­ka­lhí̠n y xquin­ca̠­ma­ka­li̠­pu­hua­ni̠tán, ma̠squi xli̠­ca̠na luu xqui­ma­ka­li̠­pu­huani̠t pero cca­tzi̠y pi̠ a̠tzinú hui­xinín xca̠­ma­ka­li̠­pu­hua­ni̠tán porque hui­xinín lac­xtum xta̠­la­pá̠tit, ma̠squi ni̠ luu xli̠­pacs hui­xinín la̠qui̠ luu xli̠­ca̠na tu̠ nacuán.
5 Ora, se alguém causou tristeza, não o fez apenas a mim, mas, para que eu não seja demasiadamente áspero, digo que em parte a todos vós;
6 Ma̠squi xli̠­ca̠na pi̠ aquit cca̠­huanín lácu nat­la­kax­tu­yá̠tit hua̠nti̠ ni̠ aksti̠tum xlama pus aya tla̠n la̠ta xma̠­pa̠­ti̠­ni̠­pá̠tit.
6 basta-lhe a punição pela maioria.
7 Huata chú cama̠­tzan­ke̠­na­nítit y camak­ta̠­yátit, xa̠huachí capa̠x­qui̠­pa­rátit cumu la̠ xapu̠lh, porque para ni̠chuná nat­la­hua­yá̠tit tamá cris­tiano caj la̠ta xta­li̠­pu­huá̠n nalak­tzan­ka̠­ta̠yay.
7 De modo que deveis, pelo contrário, perdoar-lhe e confortá-lo, para que não seja o mesmo consumido por excessiva tristeza.
8 Huá cca̠­li̠s­qui­niyá̠n li̠tlá̠n, mejor tancs cama̠­si­yu­nítit mili̠­pu̠­tumcán pi̠ xli̠­ca̠na laka­lha­ma­ná̠tit la̠qui̠ niaj nali̠­pu­huán.
8 Pelo que vos rogo que confirmeis para com ele o vosso amor.
9 Xli̠­ca̠na pi̠ a̠má xapu̠lh quin­carta hua̠ntu̠ cti­ca̠­tzoknín antá laca­tancs cca̠­huanín pi̠ nama̠­pa̠­ti̠­ni̠­yá̠tit tamá para na̠ huá chuná cli̠t­lá­hualh porque xac­ca̠­liucxilh­pu­tuná̠n para xli̠­ca̠na nat­la­hua­yá̠tit hua̠ntu̠ aquit cca̠­li̠­ma̠­pek­si̠yá̠n.
9 E foi por isso também que vos escrevi, para ter prova de que, em tudo, sois obedientes.
10 Y chú cumu ma̠pa̠­ti̠­ní̠tit y li̠s­tac­ta̠­yani̠t cama̠­tzan­ke̠­na­nítit, y caca­tzí̠tit pi̠ xli̠­hua̠k hua̠nti̠ hui­xinín nama̠­tzan­ke̠­na­ni­yá̠tit para túcu ni̠tlá̠n xtla­huani̠t, pus na̠chuná aquit cma̠­tzan­ke̠­naniy, y cuan cma̠­tzan­ke̠­naniy porque na̠chuná aquit cca̠­la­ka­lhamán, y sta­lanca catzi̠y Cristo pi̠ hua̠ntu̠ cca̠­hua­nimá̠n xli̠­ca̠na.
10 A quem perdoais alguma coisa, também eu perdoo; porque, de fato, o que tenho perdoado (se alguma coisa tenho perdoado), por causa de vós o fiz na presença de Cristo;
11 Y la̠qui̠ chuná nat­la­hua­yá̠hu, ni̠lay caquin­ti­ca̠­maka­tlaján xta­la­ca­pa̠s­tacni akska­huiní, porque xlá anka­lhi̠ná lac­pu­tzama lácu tla̠n naquin­ca̠­maka­tla­jayá̠n pero aquinín hua̠­katá laka­pa­sá̠hu xtá̠yat.
11 para que Satanás não alcance vantagem sobre nós, pois não lhe ignoramos os desígnios.
12 Aquit ccha̠lh nac Troas la̠qui̠ nac­liakchu­hui̠nán xta­chu­huí̠n Quim­pu̠­chi­nacán Jesús y Dios qui­mak­tá̠­yalh la̠qui̠ nataaka­ta̠ksa hua̠nti̠ antá xalaní̠n.
12 Ora, quando cheguei a Trôade para pregar o evangelho de Cristo, e uma porta se me abriu no Senhor,
13 Pero ma̠squi chuná aquit chu­na­tiyá aka­tiyuj xac­lama y ni̠ tancs xuí quin­ta­la­ca­pa̠s­tacni porque ni̠ cma̠­nók­lhulh antá quin­ta̠­lacán Tito hua̠nti̠ xac­ma̠­la­ka­cha̠ni̠t nac milak­sti̠­pa̠ncán. Huá xpa̠­la­cata ni̠maka̠s quilh­ta­macú tuncán cta­ca̠xpá y calh putzay nac Mace­donia aver para nac­la­ka­pa̠x­tok­ta̠yay nac tiji.
13 não tive, contudo, tranquilidade no meu espírito, porque não encontrei o meu irmão Tito; por isso, despedindo-me deles, parti para a Macedônia.
14 Pero chú ca̠na̠ cpa̠x­cat­ca­tzi̠niy Dios pi̠ juerza ta̠ya­nima xta­chu­huí̠n Cristo la̠qui̠ xli̠­hua̠k cris­tianos nataucxilha pi̠ chu xma̠nhuá ma̠pek­si̠­nama nac qui­la­ta­ma̠tcán. Pus Cristo quin­ca̠­la­ka­lha­ma­ni̠tán y lak­pa­li̠ni̠t qui­la­ta­ma̠tcán la̠qui̠ naliakchu­hui̠­na­ná̠hu xta­chu­huí̠n y lacaxtum nama̠­la­ka­pun­tu­mi̠­yá̠hu la̠tachá nícu aquinín qui̠­cha̠­náhu xta̠­chuná cumu la̠ per­fume hua̠ntu̠ luu tla̠n mu̠csún.
14 Graças, porém, a Deus, que, em Cristo, sempre nos conduz em triunfo e, por meio de nós, manifesta em todo lugar a fragrância do seu conhecimento.
15 Porque aquinín hua̠nti̠ li̠pa̠­hua­ná̠hu Cristo li̠tax­tu­yá̠hu cumu la̠ ciensus hua̠ntu̠ luu tla̠n mu̠csún y hua̠ntu̠ Cristo li̠la­ka­chix­cu­hui̠y Quin­tla̠­ticán Dios, y u̠má ciensus lacaxtum cha̠n xli̠­mu̠csún chuná nac xlak­sti̠­pa̠ncán hua̠nti̠ talak­ma̠x­tu­má̠­nalh xli̠s­tac­nicán chu hua̠nti̠ tama̠­lak­tzan­ke̠­má̠­nalh.
15 Porque nós somos para com Deus o bom perfume de Cristo, tanto nos que são salvos como nos que se perdem.
16 Xli̠­hua̠k hua̠nti̠ taamá̠­nalh talak­tzanka̠y, u̠má tachu­huí̠n hua̠ntu̠ aquinín cli̠akchu­hui̠­na­ná̠hu ni̠ tala­kati̠y y lá̠m­para li̠xcáj­nit quin­ca̠­li̠­ma­ca̠ná̠n, pero xli̠­hua̠k hua̠nti̠ taamá̠­nalh talak­taxtuy luu tala­kati̠y hua̠ntu̠ cuaná̠hu y taca̠­najlay. Pero chú calac­pu­huántit, ¿tícu cahuá tla̠n sacstu nama̠­kan­taxti̠y eé lanca ta­scújut hua̠ntu̠ Dios quin­ca̠­ma̠x­qui̠­ni̠tán?
16 Para com estes, cheiro de morte para morte; para com aqueles, aroma de vida para vida. Quem, porém, é suficiente para estas coisas?
17 Aquinín ni̠tu̠ caj cli̠t­la­ja­ma̠­náhu tumi̠n xta­chu­huí̠n Dios cumu la̠ tat­la­huay maka­pi­tzí̠n, huata cumu ma̠n Dios quin­ca̠­ma̠­lac­scu­jumá̠n y quin­ca̠ucxilhmá̠n, chuná tancs cma̠­kan­tax­ti̠­yá̠hu quin­tas­cu­jutcán cumu la̠ xlá lakati̠y.
17 Porque nós não estamos, como tantos outros, mercadejando a palavra de Deus; antes, em Cristo é que falamos na presença de Deus, com sinceridade e da parte do próprio Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.