João 5
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs NTLH
1 Jerusɨləm|alt="Jerusalem" src="hk00379b.tif" size="span" loc="Jhn 5:1; Luk 19:41; Mat 20:17; Mrk 10:32; Luk 2:22" copy="BFBS (Knowles)" ref="Jon 5:1" Uərisɨg e nian əha, Iesu təməri muvən e taun u Jerusɨləm, mətəu-inu katol lafet kəti rəha nətəm Isrel əha ikɨn əha.
1 Depois disso, houve uma festa dos judeus, e Jesus foi até Jerusalém.
2 E Jerusɨləm, noan nəhu asoli kəti əpəha ikɨn, iətəm kətaig lan. E nəghatiən rəha nətəm Isrel kətəni nərgɨn məmə Petseta. Kəni nimə kəti tətəhtul iuəkɨr o noan nəhu əha. Nimə u, fərantə lan, faif. In iuəkɨr əmə o ket u e nɨkalɨ taun u, nərgɨn u, Ket rəha Sipsip.
2 Ali existe um tanque que tem cinco entradas e que fica perto do Portão das Ovelhas. Em hebraico esse tanque se chama “Betezata”.
3 — ausente —
3 Perto das entradas estavam deitados muitos doentes: cegos, aleijados e paralíticos. [Esperavam o movimento da água,
4 — ausente —
4 porque de vez em quando um anjo do Senhor descia e agitava a água. O primeiro doente que entrava no tanque depois disso sarava de qualquer doença.]
5 Kəni suah kəti əha ikɨn tətapɨli. In təmatɨmɨs mɨnos rəkɨs nu tate-eit.
5 Entre eles havia um homem que era doente fazia trinta e oito anos.
6 Kəni Iesu təmeruh suah u tətapɨli, kəni in mɨnəhrun məmə suah u təmɨmɨs nuvəh nəuvetɨn, kəni tətapuəh ohni məmə, “?Təhro? ?Nəkolkeikei məmə onəkəuvɨr?”
6 Jesus viu o homem deitado e, sabendo que fazia todo esse tempo que ele era doente, perguntou:
7 Iətəmi tatɨmɨs əha təni=pən kəm in məmə, “Iətəmi asoli, iətəmi tɨkə məmə otələs iəu meiuaiu muvən e noan nəhu əha nian nəhu təlauəl. Nian rəfin, iəu iətalkut pɨk məmə iəkeiuaiu muvən e nəhu, mətəu nətəmimi nəuvein ilah kotapirəkɨs iəu moteiuaiu məhuvən. Kəni ilah motaupən motek nəhu.”
7 Ele respondeu: — Senhor, eu não tenho ninguém para me pôr no tanque quando a água se mexe. Cada vez que eu tento entrar, outro doente entra antes de mim.
8 Kəni Iesu təni=pən kəm in məmə, “!Əhtul! Mos rəham nɨmahan maliuək matuvən.”
8 Então Jesus disse:
9 Kəni rəueiu agɨn suah kəha təməuvɨr mɨn. Kəni maiu-aiu rəhan nɨmahan mos matuvən.
9 No mesmo instante, o homem ficou curado, pegou a cama e começou a andar. Isso aconteceu no sábado.
10 kəni nətəmi asoli mɨn rəha Isrel kəmotahi suah kəha iətəm tɨnəmiəgəh e rəhan nɨmɨsiən, motəni məmə, “Nian u rəueiu rəha Sapət; kəni təsəhruahruiən e Lou rəhatah məmə onəkos lanko rəham nɨmahan.”
10 Por isso os líderes judeus disseram a ele: — Hoje é sábado, e a nossa
11 Kəni in təni=pən kəm nətəmi mɨn u məmə, “Mətəu suah u təmol vivi iəu, in təməni=pa məmə iəkos rəhak nɨmahan maliuək matuvən.”
11 Ele respondeu: — O homem que me curou me disse: “Pegue a sua cama e ande.”
12 Kəni ilah kəmotətapuəh ohni məmə, “?Suah pəh ko təməni=pɨnə kəm ik məmə onəkol nati u?”
12 Eles perguntaram: — Quem é o homem que mandou você fazer isso?
13 Mətəu suah u təruru nərgɨ Iesu, mətəu-inu nətəmimi tepət ikɨn əha, kəni Iesu təmɨkə=pən əmə əpəha e nɨkilah.
13 Mas ele não sabia quem tinha sido, pois Jesus havia ido embora por causa da multidão que estava ali.
14 Kəni uərisɨg, Iesu təmeruh suah kəha e Nimə Rəha Uhgɨn, kəni təni=pən kəm in məmə, “!Ei! !Eruh-to! !Ik nɨnəuvɨr rəkɨs! Mətəu onətətəu ik məmə nəsol mɨniən təfagə tərah mɨn. Nəmə nəkol, nərahiən kəti otos mɨn ik, iətəm tərah pɨk mɨn.”
14 Mais tarde Jesus encontrou o homem no pátio do Templo e disse a ele:
15 Kəni suah kəha təmuvən məni pətɨgəm kəm nətəmi asoli mɨn rəha Isrel məmə, “Suah u iətəm təmol vivi iəu, nərgɨn ko, Iesu.”
15 O homem saiu dali e foi dizer aos líderes judeus que quem o havia curado tinha sido Jesus.
16 Kəni tol lanəha, nətəmi asoli rəha nətəm Isrel, ilah kɨnautohtəu-ohtəu Iesu məmə okotol nərahiən kəm in, mətəu-inu ilah kauteruh in tatol natimnati mɨn tol lanəha e nian rəha Sapət kəni nati u tol ilah kəutəməki lan.
16 Então eles começaram a perseguir Jesus porque ele havia feito essa cura no sábado.
17 Mətəu Iesu təməni=pən kəm lah məmə, “Nian rəfin rəhak Tatə in tatol uək, kəni iəu mɨn iatol uək.”
17 Então Jesus disse a eles:
18 Kəni nəghatiən u, tol nətəlɨgiən rəhalah təskasɨk təhmɨn mɨn, məmə okotohamu in tɨmɨs. Mətəu-inu rəueiu əha, səniəmə məmə tətatgəhli əmə Lou rəha Sapət, mətəu nati asoli agɨn, in tətəni məmə rəhan Tatə əhruahru Uhgɨn, kəni tol lanəha, in matol məmə in təhmen əhruahru e Uhgɨn.
18 E, porque ele disse isso, os líderes judeus ficaram ainda com mais vontade de matá-lo. Pois, além de não obedecer à lei do sábado, ele afirmava que Deus era o seu próprio Pai, fazendo-se assim igual a Deus.
19 Kəni Iesu təni=pən kəm lah məmə, “Nɨpəhriəniən agɨn u iətəni kəm təmah, Nətɨ Uhgɨn təruru noliən nati kəti e rəhan aru əmə nətəlɨgiən. Təhrun əmə noliən natimnati mɨn u iətəm tateruh Tatə Uhgɨn tatol, mətəu-inu natimnati rəfin u iətəm Tatə Uhgɨn tatol, Nətɨn, in mɨn in tatol.
19 Então Jesus disse a eles:
20 Nətɨn təhrun noliən lanəha, mətəu-inu Tatə Uhgɨn tolkeikei pɨk Nətɨn, kəni in tətəgətun in e natimnati rəfin iətəm in tatol. Kəni in otəpanəgətun in e natimnati rəfin iətəm in tatol. Kəni in otəpanəgətun mɨn natimnati mɨn kəm in iətəm iahgin mɨn kotapirəkɨs in mɨn u, məmə otol itəmah narmɨtəmah tatiuvɨg pɨk ohni.
20 pois o Pai ama o Filho e lhe mostra tudo o que está fazendo. E vai mostrar a ele coisas ainda maiores do que essas, e vocês vão ficar admirados.
21 “Mətəu-inu Tatə Uhgɨn tatol nətəm kəmohmɨs ilah kotəmiəgəh mɨn, kəni e noliən kətiəh əmə, Nətɨn təhrun nəfəniən nəmiəgəhiən kəm nətəmimi nətəm nɨkin tagiən məmə otəfən kəm lah.
21 Porque, assim como o Pai ressuscita os mortos e lhes dá vida, assim também o Filho dá vida aos que ele quer.
22 Mətəu-inu səniəmə Tatə Uhgɨn iətəm in otakil nətəmimi, mətəu in təmələhu=pən rəfin nakiliən e nəhlmɨ Nətɨn,
22 O Pai não julga ninguém, mas deu ao Filho todo o poder para julgar
23 məmə nətəmimi ilah rəfin okotɨsiai Nətɨn, təhmen əmə məmə inu kəutɨsiai lanəha Tatə Uhgɨn. Iətəmimi iətəm təsɨsiaiən Nətɨn, ko təsɨsiaiən Tatə Uhgɨn u iətəm təmahli=pa Nətɨn.
23 a fim de que todos respeitem o Filho, assim como respeitam o Pai. Quem não respeita o Filho também não respeita o Pai, que o enviou.
24 “Nɨpəhriəniən agɨn u iatəni kəm təmah məmə, iətəmimi iətəm tətətəu rəhak nəghatiən, kəni mətəhatətə e Uhgɨn iətəm təmahli=pa iəu iəkuva, in tɨnatos nəmiəgəhiən itulɨn. Ko in təsəhtuliən e nəhmtək məmə oiəkəni pətɨgəm nalpɨniən rəhan. In tɨnagɨm rəkɨs e nɨmɨsiən, kəni mɨnuva o nəmiəgəhiən.
24 — Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem ouve as minhas palavras e crê naquele que me enviou tem a vida eterna e não será julgado, mas já passou da morte para a vida.
25 Nɨpəhriəniən agɨn u iatəni kəm təmah, məmə o nian kəti iətəm tətuva, nətəmi mɨn u kəmohmɨs, ilah okotətəu nəuia Nətɨ Uhgɨn, kəni nətəmi mɨn u ilah kəutətəlɨg lan, ilah okotos nəmiəgəhiən. Kəni nɨpəhriəniən, nian əha tɨnuva rəkɨs.
25 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vem a hora, e ela já chegou, em que os mortos vão ouvir a voz do Filho de Deus, e os que a ouvirem viverão.
26 Tatə Uhgɨn in Nəukətɨ Nəmiəgəhiən, kəni e noliən kətiəh əmə, in təmol məmə Nətɨn in mɨn Nəukətɨ Nəmiəgəhiən,
26 Assim como o Pai é a fonte da vida, assim também fez o Filho ser a fonte da vida.
27 kəni in təmələhu=pən nəsanəniən mɨne nepətiən e nəhlmɨ Nətɨn məmə in otakil noliən mɨn rəha nətəmimi, mətəu-inu in Nətɨ Iətəmimi.
27 E ele deu ao Filho autoridade para julgar, pois ele é o
28 “Təsəuvɨriən məmə narmɨtəmah otiuvɨg pɨk o nati u, mətəu-inu nian əha ikɨn tətuva iətəm nətəm kəmohmɨs okotətəu nəuia Nətɨn,
28 — Não fiquem admirados por causa disso, pois está chegando a hora em que todos os mortos ouvirão a voz do Filho do Homem
29 kəni ilah okotəhtul e rəhalah mɨn suvət, ilah mɨn u aupən kəmautol noliən təuvɨr mɨn okotəkeikei motəhtul mɨn motos mɨn nəmiəgəhiən, mətəu nətəmi mɨn aupən ilah kəmautol noliən tərah mɨn, ilah okotəkeikei motəhtul mɨn e nɨmɨsiən kəni motəhtul e nəhmtɨ Tatə Uhgɨn məmə Nətɨn otəni pətɨgəm rəhalah nalpɨniən.
29 e sairão das suas sepulturas. Aqueles que fizeram o bem vão ressuscitar e viver, e aqueles que fizeram o mal vão ressuscitar e ser condenados.
30 “Iəu iəkəruru nol aruiən nati kəti e rəhak əmə nəsanəniən. Iəu iətakil noliən mɨn rəha nətəmimi mɨn, mətəu iatol əhruahru əmə məmə rəhak Tatə tətəni mɨne məmə oiəkol. Kəni nian iəkakil noliən rəha nətəmimi, iəkəhrun məmə iəkol təhruahru, mətəu-inu oiəsolkeikeiən məmə iəkol əmə e rəhak nətəlɨgiən. Iəkəkeikei mol təhmen e nətəlɨgiən rəha Uhgɨn iətəm təmahli=pa iəu iəkuva.”
30 Jesus continuou a falar a eles. Ele disse:
31 Nəmə iəu pɨsɨn əmə iətəhtul pətɨgəm mətəghati aru lak, kəni rəhak nəghatiən ko təsəhtuliən.
31 — Se eu dou testemunho a favor de mim mesmo, então o que digo não tem valor.
32 Mətəu iətəmi kəti mɨn əha ikɨn in tətəhtul pətɨgəm kəni matol nəfɨgəmiən ohniəu, kəni iəu iəkəhrun məmə nəghatiən mɨn u rəhan iətəm tətəni lak ilah nɨpəhriəniən.
32 Mas existe outro que testemunha a meu favor, e eu sei que o que ele diz a respeito de mim é verdade.
33 “Aupən, itəmah nəmotahli=pən rəhatəmah mɨn nətəmimi məmə okəhuvən motətəlɨg e nəghatiən rəha Jon, kəni in təmətəhtul pətɨgəm o nɨpəhriəniən.
33 Vocês mandaram fazer perguntas a João, e o testemunho que ele deu é verdadeiro.
34 Iətəghati lanu lan, mətəu iəsarəriəiən e nəghatiən rəha iətəmimi əmə kəti məmə təhrun noliən nəfɨgəmiən ohniəu. Kəpə. Təsoliən lanəha. Iətəghati e nəghatiən rəha Jon lanu mətəu-inu iəkolkeikei məmə Uhgɨn otosmiəgəh itəmah.
34 Eu não preciso que ninguém dê testemunho a meu favor, mas digo essas coisas para que vocês sejam salvos.
35 Jon u, təhmen e lait kəti. Tatuəu məhagəhag vivi, kəni nɨkitəmah təmagiən ohni o nian əkuəkɨr əmə.
35 — João era como uma lamparina que estava acesa e brilhava, e por algum tempo vocês se alegraram com a luz dele.
36 “Mətəu rəhak uək mɨn, ilah mɨn kautol nəfɨgəmiən ohniəu. Kəni ilah kotəsanən motapirəkɨs nəghatiən mɨn u Jon təmatəni. Uək mɨn u, rəhak Tatə təməfa kəm iəu mə iəkol naunun e lah. Kəni uək mɨn u rəhak, ilah kəutəni pətɨgəm iəu, kəni ilah mautol əpu iəu məmə rəhak Tatə in təmahli=pa iəu.
36 Mas eu tenho um testemunho a meu favor ainda mais forte do que o que João deu: são as coisas que eu faço, as quais o meu Pai me mandou fazer. Elas dão testemunho a favor de mim e provam que o Pai me enviou.
37 Kəni Tatə Uhgɨn iətəm təmahli=pa iəu, inəha iətəm tɨnatəhtul pətɨgəm ohniəu. In tətəni pətɨgəm pau iəu, mətəu itəmah nəsotətəu agɨniən nəuian aupən mətəuarus=pa u rəueiu mɨne, kəni itəmah nəsoteruhiən nəhmtɨn.
37 Também o Pai, que me enviou, testemunha a meu favor. Vocês nunca ouviram a voz dele, nem viram o seu rosto.
38 Kəni nəghatiən rəhan təsatɨg viviən e nɨkitəmah, mətəu-inu itəmah nəsotəhatətəiən lak, iəu u, iətəm in təmahli=pa iəu iəkuva.
38 As palavras dele não estão no coração de vocês porque vocês não creem naquele que ele enviou.
39 “Itəmah nəutafin pɨk nəghatiən mɨn e Nauəuə Rəha Uhgɨn, kəni motəhatətə e nəghatiən mɨn əha məmə itəmah onəkotos nəmiəgəhiən iətəm naunun tɨkə. Mətəu oteruh-to. Nəghatiən mɨn əha e Nauəuə Rəha Uhgɨn, ilah kəutəghati lak, məutəni pətɨgəm iəu.
39 Vocês estudam as
40 Mətəu itəmah nəutəpəh nuvaiən ohniəu məmə nəkotos nəmiəgəhiən ohniəu.
40 Mas vocês não querem vir para mim a fim de ter vida.
41 “Iəsoliən nati agɨn e nəni-viviən rəha nətəmimi. Kəpə.
41 — Eu não procuro ser elogiado pelas pessoas.
42 Mətəu mə itəmah ko, iəu iəkəhrun vivi itəmah, kəni iəu iəkəhrun vivi məmə nolkeikeiən rəha Uhgɨn tɨkə e nɨkitəmah.
42 Quanto a vocês, eu os conheço e sei que não amam a Deus com sinceridade.
43 Iəu iəmuva e nərgɨ Tatə rəhak, mətəu itəmah nəsotosiən iəu e nɨkitəmah, nɨkitəmah təsagiəniən ohniəu; mətəu nəmə iətəmi kəti tətuva e nərgɨn aru əmə, kəni nɨkitəmah tos, kəni motagiən ohni.
43 Eu vim com a autoridade do meu Pai, e vocês não me recebem. Quando alguém vem com a sua própria autoridade, esse vocês recebem.
44 Nian rəfin itəmah nəkotolkeikei məmə nəkotos nəni-viviən rəhatəmah mɨn, mətəu nəsotalkut agɨniən məmə onəkotol nati kəti iətəm Uhgɨn u, in pɨsɨn əmə in Uhgɨn, otəni-vivi itəmah ohni. ?Onəkotəhatətə əhro lanu lak nian nautol noliən əha?
44 Como é que vocês podem crer, se aceitam ser elogiados pelos outros e não tentam conseguir os elogios que somente o único Deus pode dar?
45 “Təsəuvɨriən məmə nɨkitəmah otəhti məmə, iəu oiəkəni pətɨgəm noliən tərah mɨn rəhatəmah e nəhmtɨ Tatə Uhgɨn. Kəpə. Mətəu Mosɨs pəhriən, nian rəfin itəmah nəutəsal=pən ohni, in otəni pətɨgəm noliən tərah mɨn rəhatəmah.
45 Não pensem que sou eu que vou acusá-los diante do Pai; quem vai acusá-los é Moisés, que é aquele em quem vocês confiam.
46 Mətəu-inu nəmə itəmah nəmotəhatətə pəhriən e nəghatiən mɨn rəha Mosɨs, kəni itəmah onəkotəhatətə mɨn e rəhak nəghatiən mɨn. Mətəu-inu təmətei nəghatiən mɨn kəutəghati lak.
46 Se vocês acreditassem em Moisés, acreditariam também em mim, pois ele escreveu a meu respeito.
47 Mətəu itəmah nasotəhatətəiən e nəghatiən mɨn iətəm in təmətei, tol lanəha, suaru tɨkə agɨn məmə onəkotəhatətə lak.”
47 Mas, se vocês não acreditam no que ele escreveu, como vão acreditar no que eu digo?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.