João 5
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs ARC
1 Jerusɨləm|alt="Jerusalem" src="hk00379b.tif" size="span" loc="Jhn 5:1; Luk 19:41; Mat 20:17; Mrk 10:32; Luk 2:22" copy="BFBS (Knowles)" ref="Jon 5:1" Uərisɨg e nian əha, Iesu təməri muvən e taun u Jerusɨləm, mətəu-inu katol lafet kəti rəha nətəm Isrel əha ikɨn əha.
1 Depois disso, havia uma festa entre os judeus, e Jesus subiu a Jerusalém.
2 E Jerusɨləm, noan nəhu asoli kəti əpəha ikɨn, iətəm kətaig lan. E nəghatiən rəha nətəm Isrel kətəni nərgɨn məmə Petseta. Kəni nimə kəti tətəhtul iuəkɨr o noan nəhu əha. Nimə u, fərantə lan, faif. In iuəkɨr əmə o ket u e nɨkalɨ taun u, nərgɨn u, Ket rəha Sipsip.
2 Ora, em Jerusalém há, próximo à Porta das Ovelhas, um tanque, chamado em hebreu Betesda, o qual tem cinco alpendres.
3 — ausente —
3 Nestes jazia grande multidão de enfermos: cegos, coxos e paralíticos, esperando o movimento das águas.
4 — ausente —
4 Porquanto um anjo descia em certo tempo ao tanque e agitava a água; e o primeiro que ali descia, depois do movimento da água, sarava de qualquer enfermidade que tivesse.
5 Kəni suah kəti əha ikɨn tətapɨli. In təmatɨmɨs mɨnos rəkɨs nu tate-eit.
5 E estava ali um homem que, havia trinta e oito anos, se achava enfermo.
6 Kəni Iesu təmeruh suah u tətapɨli, kəni in mɨnəhrun məmə suah u təmɨmɨs nuvəh nəuvetɨn, kəni tətapuəh ohni məmə, “?Təhro? ?Nəkolkeikei məmə onəkəuvɨr?”
6 E Jesus, vendo este deitado e sabendo que estava neste estado havia muito tempo, disse-lhe: Queres ficar são?
7 Iətəmi tatɨmɨs əha təni=pən kəm in məmə, “Iətəmi asoli, iətəmi tɨkə məmə otələs iəu meiuaiu muvən e noan nəhu əha nian nəhu təlauəl. Nian rəfin, iəu iətalkut pɨk məmə iəkeiuaiu muvən e nəhu, mətəu nətəmimi nəuvein ilah kotapirəkɨs iəu moteiuaiu məhuvən. Kəni ilah motaupən motek nəhu.”
7 O enfermo respondeu-lhe: Senhor, não tenho homem algum que, quando a água é agitada, me coloque no tanque; mas, enquanto eu vou, desce outro antes de mim.
8 Kəni Iesu təni=pən kəm in məmə, “!Əhtul! Mos rəham nɨmahan maliuək matuvən.”
8 Jesus disse-lhe: Levanta-te, toma tua cama e anda.
9 Kəni rəueiu agɨn suah kəha təməuvɨr mɨn. Kəni maiu-aiu rəhan nɨmahan mos matuvən.
9 Logo, aquele homem ficou são, e tomou a sua cama, e partiu. E aquele dia era sábado.
10 kəni nətəmi asoli mɨn rəha Isrel kəmotahi suah kəha iətəm tɨnəmiəgəh e rəhan nɨmɨsiən, motəni məmə, “Nian u rəueiu rəha Sapət; kəni təsəhruahruiən e Lou rəhatah məmə onəkos lanko rəham nɨmahan.”
10 Então, os judeus disseram àquele que tinha sido curado: É sábado, não te é lícito levar a cama.
11 Kəni in təni=pən kəm nətəmi mɨn u məmə, “Mətəu suah u təmol vivi iəu, in təməni=pa məmə iəkos rəhak nɨmahan maliuək matuvən.”
11 Ele respondeu-lhes: Aquele que me curou, ele próprio disse: Toma a tua cama e anda.
12 Kəni ilah kəmotətapuəh ohni məmə, “?Suah pəh ko təməni=pɨnə kəm ik məmə onəkol nati u?”
12 Perguntaram-lhe, pois: Quem é o homem que te disse: Toma a tua cama e anda?
13 Mətəu suah u təruru nərgɨ Iesu, mətəu-inu nətəmimi tepət ikɨn əha, kəni Iesu təmɨkə=pən əmə əpəha e nɨkilah.
13 E o que fora curado não sabia quem era, porque Jesus se havia retirado, em razão de naquele lugar haver grande multidão.
14 Kəni uərisɨg, Iesu təmeruh suah kəha e Nimə Rəha Uhgɨn, kəni təni=pən kəm in məmə, “!Ei! !Eruh-to! !Ik nɨnəuvɨr rəkɨs! Mətəu onətətəu ik məmə nəsol mɨniən təfagə tərah mɨn. Nəmə nəkol, nərahiən kəti otos mɨn ik, iətəm tərah pɨk mɨn.”
14 Depois, Jesus encontrou-o no templo e disse-lhe: Eis que já estás são; não peques mais, para que te não suceda alguma coisa pior.
15 Kəni suah kəha təmuvən məni pətɨgəm kəm nətəmi asoli mɨn rəha Isrel məmə, “Suah u iətəm təmol vivi iəu, nərgɨn ko, Iesu.”
15 E aquele homem foi e anunciou aos judeus que Jesus era o que o curara.
16 Kəni tol lanəha, nətəmi asoli rəha nətəm Isrel, ilah kɨnautohtəu-ohtəu Iesu məmə okotol nərahiən kəm in, mətəu-inu ilah kauteruh in tatol natimnati mɨn tol lanəha e nian rəha Sapət kəni nati u tol ilah kəutəməki lan.
16 E, por essa causa, os judeus perseguiram Jesus e procuravam matá-lo, porque fazia essas coisas no sábado.
17 Mətəu Iesu təməni=pən kəm lah məmə, “Nian rəfin rəhak Tatə in tatol uək, kəni iəu mɨn iatol uək.”
17 E Jesus lhes respondeu: Meu Pai trabalha até agora, e eu trabalho
18 Kəni nəghatiən u, tol nətəlɨgiən rəhalah təskasɨk təhmɨn mɨn, məmə okotohamu in tɨmɨs. Mətəu-inu rəueiu əha, səniəmə məmə tətatgəhli əmə Lou rəha Sapət, mətəu nati asoli agɨn, in tətəni məmə rəhan Tatə əhruahru Uhgɨn, kəni tol lanəha, in matol məmə in təhmen əhruahru e Uhgɨn.
18 Por isso, pois, os judeus ainda mais procuravam matá-lo, porque não só quebrantava o sábado, mas também dizia que Deus era seu próprio Pai, fazendo-se igual a Deus.
19 Kəni Iesu təni=pən kəm lah məmə, “Nɨpəhriəniən agɨn u iətəni kəm təmah, Nətɨ Uhgɨn təruru noliən nati kəti e rəhan aru əmə nətəlɨgiən. Təhrun əmə noliən natimnati mɨn u iətəm tateruh Tatə Uhgɨn tatol, mətəu-inu natimnati rəfin u iətəm Tatə Uhgɨn tatol, Nətɨn, in mɨn in tatol.
19 Mas Jesus respondeu e disse-lhes: Na verdade, na verdade vos digo que o Filho por si mesmo não pode fazer coisa alguma, se o não vir fazer ao Pai, porque tudo quanto ele faz, o Filho o faz igualmente.
20 Nətɨn təhrun noliən lanəha, mətəu-inu Tatə Uhgɨn tolkeikei pɨk Nətɨn, kəni in tətəgətun in e natimnati rəfin iətəm in tatol. Kəni in otəpanəgətun in e natimnati rəfin iətəm in tatol. Kəni in otəpanəgətun mɨn natimnati mɨn kəm in iətəm iahgin mɨn kotapirəkɨs in mɨn u, məmə otol itəmah narmɨtəmah tatiuvɨg pɨk ohni.
20 Porque o Pai ama ao Filho e mostra-lhe tudo o que faz; e ele lhe mostrará maiores obras do que estas, para que vos maravilheis.
21 “Mətəu-inu Tatə Uhgɨn tatol nətəm kəmohmɨs ilah kotəmiəgəh mɨn, kəni e noliən kətiəh əmə, Nətɨn təhrun nəfəniən nəmiəgəhiən kəm nətəmimi nətəm nɨkin tagiən məmə otəfən kəm lah.
21 Pois assim como o Pai ressuscita os mortos e os vivifica, assim também o Filho vivifica aqueles que quer.
22 Mətəu-inu səniəmə Tatə Uhgɨn iətəm in otakil nətəmimi, mətəu in təmələhu=pən rəfin nakiliən e nəhlmɨ Nətɨn,
22 E também o Pai a ninguém julga, mas deu ao Filho todo o juízo,
23 məmə nətəmimi ilah rəfin okotɨsiai Nətɨn, təhmen əmə məmə inu kəutɨsiai lanəha Tatə Uhgɨn. Iətəmimi iətəm təsɨsiaiən Nətɨn, ko təsɨsiaiən Tatə Uhgɨn u iətəm təmahli=pa Nətɨn.
23 para que todos honrem o Filho, como honram o Pai. Quem não honra o Filho não honra o Pai, que o enviou.
24 “Nɨpəhriəniən agɨn u iatəni kəm təmah məmə, iətəmimi iətəm tətətəu rəhak nəghatiən, kəni mətəhatətə e Uhgɨn iətəm təmahli=pa iəu iəkuva, in tɨnatos nəmiəgəhiən itulɨn. Ko in təsəhtuliən e nəhmtək məmə oiəkəni pətɨgəm nalpɨniən rəhan. In tɨnagɨm rəkɨs e nɨmɨsiən, kəni mɨnuva o nəmiəgəhiən.
24 Na verdade, na verdade vos digo que quem ouve a minha palavra e crê naquele que me enviou tem a vida eterna e não entrará em condenação, mas passou da morte para a vida.
25 Nɨpəhriəniən agɨn u iatəni kəm təmah, məmə o nian kəti iətəm tətuva, nətəmi mɨn u kəmohmɨs, ilah okotətəu nəuia Nətɨ Uhgɨn, kəni nətəmi mɨn u ilah kəutətəlɨg lan, ilah okotos nəmiəgəhiən. Kəni nɨpəhriəniən, nian əha tɨnuva rəkɨs.
25 Em verdade, em verdade vos digo que vem a hora, e agora é, em que os mortos ouvirão a voz do Filho de Deus, e os que a ouvirem viverão.
26 Tatə Uhgɨn in Nəukətɨ Nəmiəgəhiən, kəni e noliən kətiəh əmə, in təmol məmə Nətɨn in mɨn Nəukətɨ Nəmiəgəhiən,
26 Porque, como o Pai tem a vida em si mesmo, assim deu também ao Filho ter a vida em si mesmo.
27 kəni in təmələhu=pən nəsanəniən mɨne nepətiən e nəhlmɨ Nətɨn məmə in otakil noliən mɨn rəha nətəmimi, mətəu-inu in Nətɨ Iətəmimi.
27 E deu-lhe o poder de exercer o juízo, porque é o Filho do Homem.
28 “Təsəuvɨriən məmə narmɨtəmah otiuvɨg pɨk o nati u, mətəu-inu nian əha ikɨn tətuva iətəm nətəm kəmohmɨs okotətəu nəuia Nətɨn,
28 Não vos maravilheis disso, porque vem a hora em que todos os que estão nos sepulcros ouvirão a sua voz.
29 kəni ilah okotəhtul e rəhalah mɨn suvət, ilah mɨn u aupən kəmautol noliən təuvɨr mɨn okotəkeikei motəhtul mɨn motos mɨn nəmiəgəhiən, mətəu nətəmi mɨn aupən ilah kəmautol noliən tərah mɨn, ilah okotəkeikei motəhtul mɨn e nɨmɨsiən kəni motəhtul e nəhmtɨ Tatə Uhgɨn məmə Nətɨn otəni pətɨgəm rəhalah nalpɨniən.
29 E os que fizeram o bem sairão para a ressurreição da vida; e os que fizeram o mal, para a ressurreição da condenação.
30 “Iəu iəkəruru nol aruiən nati kəti e rəhak əmə nəsanəniən. Iəu iətakil noliən mɨn rəha nətəmimi mɨn, mətəu iatol əhruahru əmə məmə rəhak Tatə tətəni mɨne məmə oiəkol. Kəni nian iəkakil noliən rəha nətəmimi, iəkəhrun məmə iəkol təhruahru, mətəu-inu oiəsolkeikeiən məmə iəkol əmə e rəhak nətəlɨgiən. Iəkəkeikei mol təhmen e nətəlɨgiən rəha Uhgɨn iətəm təmahli=pa iəu iəkuva.”
30 Eu não posso de mim mesmo fazer coisa alguma; como ouço, assim julgo, e o meu juízo é justo, porque não busco a minha vontade, mas a vontade do Pai, que me enviou.
31 Nəmə iəu pɨsɨn əmə iətəhtul pətɨgəm mətəghati aru lak, kəni rəhak nəghatiən ko təsəhtuliən.
31 Se eu testifico de mim mesmo, o meu testemunho não é verdadeiro.
32 Mətəu iətəmi kəti mɨn əha ikɨn in tətəhtul pətɨgəm kəni matol nəfɨgəmiən ohniəu, kəni iəu iəkəhrun məmə nəghatiən mɨn u rəhan iətəm tətəni lak ilah nɨpəhriəniən.
32 Há outro que testifica de mim, e sei que o testemunho que ele dá de mim é verdadeiro.
33 “Aupən, itəmah nəmotahli=pən rəhatəmah mɨn nətəmimi məmə okəhuvən motətəlɨg e nəghatiən rəha Jon, kəni in təmətəhtul pətɨgəm o nɨpəhriəniən.
33 Vós mandastes a João, e ele deu testemunho da verdade.
34 Iətəghati lanu lan, mətəu iəsarəriəiən e nəghatiən rəha iətəmimi əmə kəti məmə təhrun noliən nəfɨgəmiən ohniəu. Kəpə. Təsoliən lanəha. Iətəghati e nəghatiən rəha Jon lanu mətəu-inu iəkolkeikei məmə Uhgɨn otosmiəgəh itəmah.
34 Eu, porém, não recebo testemunho de homem, mas digo isso, para que vos salveis.
35 Jon u, təhmen e lait kəti. Tatuəu məhagəhag vivi, kəni nɨkitəmah təmagiən ohni o nian əkuəkɨr əmə.
35 Ele era a candeia que ardia e alumiava; e vós quisestes alegrar-vos por um pouco de tempo com a sua luz.
36 “Mətəu rəhak uək mɨn, ilah mɨn kautol nəfɨgəmiən ohniəu. Kəni ilah kotəsanən motapirəkɨs nəghatiən mɨn u Jon təmatəni. Uək mɨn u, rəhak Tatə təməfa kəm iəu mə iəkol naunun e lah. Kəni uək mɨn u rəhak, ilah kəutəni pətɨgəm iəu, kəni ilah mautol əpu iəu məmə rəhak Tatə in təmahli=pa iəu.
36 Mas eu tenho maior testemunho do que o de João, porque as obras que o Pai me deu para realizar, as mesmas obras que eu faço testificam de mim, de que o Pai me enviou.
37 Kəni Tatə Uhgɨn iətəm təmahli=pa iəu, inəha iətəm tɨnatəhtul pətɨgəm ohniəu. In tətəni pətɨgəm pau iəu, mətəu itəmah nəsotətəu agɨniən nəuian aupən mətəuarus=pa u rəueiu mɨne, kəni itəmah nəsoteruhiən nəhmtɨn.
37 E o Pai, que me enviou, ele mesmo testificou de mim. Vós nunca ouvistes a sua voz, nem vistes o seu parecer;
38 Kəni nəghatiən rəhan təsatɨg viviən e nɨkitəmah, mətəu-inu itəmah nəsotəhatətəiən lak, iəu u, iətəm in təmahli=pa iəu iəkuva.
38 e a sua palavra não permanece em vós, porque naquele que ele enviou não credes vós.
39 “Itəmah nəutafin pɨk nəghatiən mɨn e Nauəuə Rəha Uhgɨn, kəni motəhatətə e nəghatiən mɨn əha məmə itəmah onəkotos nəmiəgəhiən iətəm naunun tɨkə. Mətəu oteruh-to. Nəghatiən mɨn əha e Nauəuə Rəha Uhgɨn, ilah kəutəghati lak, məutəni pətɨgəm iəu.
39 Examinais as Escrituras, porque vós cuidais ter nelas a vida eterna, e são elas que de mim testificam.
40 Mətəu itəmah nəutəpəh nuvaiən ohniəu məmə nəkotos nəmiəgəhiən ohniəu.
40 E não quereis vir a mim para terdes vida.
41 “Iəsoliən nati agɨn e nəni-viviən rəha nətəmimi. Kəpə.
41 Eu não recebo glória dos homens,
42 Mətəu mə itəmah ko, iəu iəkəhrun vivi itəmah, kəni iəu iəkəhrun vivi məmə nolkeikeiən rəha Uhgɨn tɨkə e nɨkitəmah.
42 mas bem vos conheço, que não tendes em vós o amor de Deus.
43 Iəu iəmuva e nərgɨ Tatə rəhak, mətəu itəmah nəsotosiən iəu e nɨkitəmah, nɨkitəmah təsagiəniən ohniəu; mətəu nəmə iətəmi kəti tətuva e nərgɨn aru əmə, kəni nɨkitəmah tos, kəni motagiən ohni.
43 Eu vim em nome de meu Pai, e não me aceitais; se outro vier em seu próprio nome, a esse aceitareis.
44 Nian rəfin itəmah nəkotolkeikei məmə nəkotos nəni-viviən rəhatəmah mɨn, mətəu nəsotalkut agɨniən məmə onəkotol nati kəti iətəm Uhgɨn u, in pɨsɨn əmə in Uhgɨn, otəni-vivi itəmah ohni. ?Onəkotəhatətə əhro lanu lak nian nautol noliən əha?
44 Como podeis vós crer, recebendo honra uns dos outros e não buscando a honra que vem só de Deus?
45 “Təsəuvɨriən məmə nɨkitəmah otəhti məmə, iəu oiəkəni pətɨgəm noliən tərah mɨn rəhatəmah e nəhmtɨ Tatə Uhgɨn. Kəpə. Mətəu Mosɨs pəhriən, nian rəfin itəmah nəutəsal=pən ohni, in otəni pətɨgəm noliən tərah mɨn rəhatəmah.
45 Não cuideis que eu vos hei de acusar para com o Pai. Há um que vos acusa, Moisés, em quem vós esperais.
46 Mətəu-inu nəmə itəmah nəmotəhatətə pəhriən e nəghatiən mɨn rəha Mosɨs, kəni itəmah onəkotəhatətə mɨn e rəhak nəghatiən mɨn. Mətəu-inu təmətei nəghatiən mɨn kəutəghati lak.
46 Porque, se vós crêsseis em Moisés, creríeis em mim, porque de mim escreveu ele.
47 Mətəu itəmah nasotəhatətəiən e nəghatiən mɨn iətəm in təmətei, tol lanəha, suaru tɨkə agɨn məmə onəkotəhatətə lak.”
47 Mas, se não credes nos seus escritos, como crereis nas minhas palavras?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.