João 5
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs ARA
1 Jerusɨləm|alt="Jerusalem" src="hk00379b.tif" size="span" loc="Jhn 5:1; Luk 19:41; Mat 20:17; Mrk 10:32; Luk 2:22" copy="BFBS (Knowles)" ref="Jon 5:1" Uərisɨg e nian əha, Iesu təməri muvən e taun u Jerusɨləm, mətəu-inu katol lafet kəti rəha nətəm Isrel əha ikɨn əha.
1 Passadas estas coisas, havia uma festa dos judeus, e Jesus subiu para Jerusalém.
2 E Jerusɨləm, noan nəhu asoli kəti əpəha ikɨn, iətəm kətaig lan. E nəghatiən rəha nətəm Isrel kətəni nərgɨn məmə Petseta. Kəni nimə kəti tətəhtul iuəkɨr o noan nəhu əha. Nimə u, fərantə lan, faif. In iuəkɨr əmə o ket u e nɨkalɨ taun u, nərgɨn u, Ket rəha Sipsip.
2 Ora, existe ali, junto à Porta das Ovelhas, um tanque, chamado em hebraico Betesda, o qual tem cinco pavilhões.
3 — ausente —
3 Nestes, jazia uma multidão de enfermos, cegos, coxos, paralíticos
4 — ausente —
4 [esperando que se movesse a água. Porquanto um anjo descia em certo tempo, agitando-a; e o primeiro que entrava no tanque, uma vez agitada a água, sarava de qualquer doença que tivesse].
5 Kəni suah kəti əha ikɨn tətapɨli. In təmatɨmɨs mɨnos rəkɨs nu tate-eit.
5 Estava ali um homem enfermo havia trinta e oito anos.
6 Kəni Iesu təmeruh suah u tətapɨli, kəni in mɨnəhrun məmə suah u təmɨmɨs nuvəh nəuvetɨn, kəni tətapuəh ohni məmə, “?Təhro? ?Nəkolkeikei məmə onəkəuvɨr?”
6 Jesus, vendo-o deitado e sabendo que estava assim há muito tempo, perguntou-lhe: Queres ser curado?
7 Iətəmi tatɨmɨs əha təni=pən kəm in məmə, “Iətəmi asoli, iətəmi tɨkə məmə otələs iəu meiuaiu muvən e noan nəhu əha nian nəhu təlauəl. Nian rəfin, iəu iətalkut pɨk məmə iəkeiuaiu muvən e nəhu, mətəu nətəmimi nəuvein ilah kotapirəkɨs iəu moteiuaiu məhuvən. Kəni ilah motaupən motek nəhu.”
7 Respondeu-lhe o enfermo: Senhor, não tenho ninguém que me ponha no tanque, quando a água é agitada; pois, enquanto eu vou, desce outro antes de mim.
8 Kəni Iesu təni=pən kəm in məmə, “!Əhtul! Mos rəham nɨmahan maliuək matuvən.”
8 Então, lhe disse Jesus: Levanta-te, toma o teu leito e anda.
9 Kəni rəueiu agɨn suah kəha təməuvɨr mɨn. Kəni maiu-aiu rəhan nɨmahan mos matuvən.
9 Imediatamente, o homem se viu curado e, tomando o leito, pôs-se a andar. E aquele dia era sábado.
10 kəni nətəmi asoli mɨn rəha Isrel kəmotahi suah kəha iətəm tɨnəmiəgəh e rəhan nɨmɨsiən, motəni məmə, “Nian u rəueiu rəha Sapət; kəni təsəhruahruiən e Lou rəhatah məmə onəkos lanko rəham nɨmahan.”
10 Por isso, disseram os judeus ao que fora curado: Hoje é sábado, e não te é lícito carregar o leito.
11 Kəni in təni=pən kəm nətəmi mɨn u məmə, “Mətəu suah u təmol vivi iəu, in təməni=pa məmə iəkos rəhak nɨmahan maliuək matuvən.”
11 Ao que ele lhes respondeu: O mesmo que me curou me disse: Toma o teu leito e anda.
12 Kəni ilah kəmotətapuəh ohni məmə, “?Suah pəh ko təməni=pɨnə kəm ik məmə onəkol nati u?”
12 Perguntaram-lhe eles: Quem é o homem que te disse: Toma o teu leito e anda?
13 Mətəu suah u təruru nərgɨ Iesu, mətəu-inu nətəmimi tepət ikɨn əha, kəni Iesu təmɨkə=pən əmə əpəha e nɨkilah.
13 Mas o que fora curado não sabia quem era; porque Jesus se havia retirado, por haver muita gente naquele lugar.
14 Kəni uərisɨg, Iesu təmeruh suah kəha e Nimə Rəha Uhgɨn, kəni təni=pən kəm in məmə, “!Ei! !Eruh-to! !Ik nɨnəuvɨr rəkɨs! Mətəu onətətəu ik məmə nəsol mɨniən təfagə tərah mɨn. Nəmə nəkol, nərahiən kəti otos mɨn ik, iətəm tərah pɨk mɨn.”
14 Mais tarde, Jesus o encontrou no templo e lhe disse: Olha que já estás curado; não peques mais, para que não te suceda coisa pior.
15 Kəni suah kəha təmuvən məni pətɨgəm kəm nətəmi asoli mɨn rəha Isrel məmə, “Suah u iətəm təmol vivi iəu, nərgɨn ko, Iesu.”
15 O homem retirou-se e disse aos judeus que fora Jesus quem o havia curado.
16 Kəni tol lanəha, nətəmi asoli rəha nətəm Isrel, ilah kɨnautohtəu-ohtəu Iesu məmə okotol nərahiən kəm in, mətəu-inu ilah kauteruh in tatol natimnati mɨn tol lanəha e nian rəha Sapət kəni nati u tol ilah kəutəməki lan.
16 E os judeus perseguiam Jesus, porque fazia estas coisas no sábado.
17 Mətəu Iesu təməni=pən kəm lah məmə, “Nian rəfin rəhak Tatə in tatol uək, kəni iəu mɨn iatol uək.”
17 Mas ele lhes disse: Meu Pai trabalha até agora, e eu trabalho também.
18 Kəni nəghatiən u, tol nətəlɨgiən rəhalah təskasɨk təhmɨn mɨn, məmə okotohamu in tɨmɨs. Mətəu-inu rəueiu əha, səniəmə məmə tətatgəhli əmə Lou rəha Sapət, mətəu nati asoli agɨn, in tətəni məmə rəhan Tatə əhruahru Uhgɨn, kəni tol lanəha, in matol məmə in təhmen əhruahru e Uhgɨn.
18 Por isso, pois, os judeus ainda mais procuravam matá-lo, porque não somente violava o sábado, mas também dizia que Deus era seu próprio Pai, fazendo-se igual a Deus.
19 Kəni Iesu təni=pən kəm lah məmə, “Nɨpəhriəniən agɨn u iətəni kəm təmah, Nətɨ Uhgɨn təruru noliən nati kəti e rəhan aru əmə nətəlɨgiən. Təhrun əmə noliən natimnati mɨn u iətəm tateruh Tatə Uhgɨn tatol, mətəu-inu natimnati rəfin u iətəm Tatə Uhgɨn tatol, Nətɨn, in mɨn in tatol.
19 Então, lhes falou Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que o Filho nada pode fazer de si mesmo, senão somente aquilo que vir fazer o Pai; porque tudo o que este fizer, o Filho também semelhantemente o faz.
20 Nətɨn təhrun noliən lanəha, mətəu-inu Tatə Uhgɨn tolkeikei pɨk Nətɨn, kəni in tətəgətun in e natimnati rəfin iətəm in tatol. Kəni in otəpanəgətun in e natimnati rəfin iətəm in tatol. Kəni in otəpanəgətun mɨn natimnati mɨn kəm in iətəm iahgin mɨn kotapirəkɨs in mɨn u, məmə otol itəmah narmɨtəmah tatiuvɨg pɨk ohni.
20 Porque o Pai ama ao Filho, e lhe mostra tudo o que faz, e maiores obras do que estas lhe mostrará, para que vos maravilheis.
21 “Mətəu-inu Tatə Uhgɨn tatol nətəm kəmohmɨs ilah kotəmiəgəh mɨn, kəni e noliən kətiəh əmə, Nətɨn təhrun nəfəniən nəmiəgəhiən kəm nətəmimi nətəm nɨkin tagiən məmə otəfən kəm lah.
21 Pois assim como o Pai ressuscita e vivifica os mortos, assim também o Filho vivifica aqueles a quem quer.
22 Mətəu-inu səniəmə Tatə Uhgɨn iətəm in otakil nətəmimi, mətəu in təmələhu=pən rəfin nakiliən e nəhlmɨ Nətɨn,
22 E o Pai a ninguém julga, mas ao Filho confiou todo julgamento,
23 məmə nətəmimi ilah rəfin okotɨsiai Nətɨn, təhmen əmə məmə inu kəutɨsiai lanəha Tatə Uhgɨn. Iətəmimi iətəm təsɨsiaiən Nətɨn, ko təsɨsiaiən Tatə Uhgɨn u iətəm təmahli=pa Nətɨn.
23 a fim de que todos honrem o Filho do modo por que honram o Pai. Quem não honra o Filho não honra o Pai que o enviou.
24 “Nɨpəhriəniən agɨn u iatəni kəm təmah məmə, iətəmimi iətəm tətətəu rəhak nəghatiən, kəni mətəhatətə e Uhgɨn iətəm təmahli=pa iəu iəkuva, in tɨnatos nəmiəgəhiən itulɨn. Ko in təsəhtuliən e nəhmtək məmə oiəkəni pətɨgəm nalpɨniən rəhan. In tɨnagɨm rəkɨs e nɨmɨsiən, kəni mɨnuva o nəmiəgəhiən.
24 Em verdade, em verdade vos digo: quem ouve a minha palavra e crê naquele que me enviou tem a vida eterna, não entra em juízo, mas passou da morte para a vida.
25 Nɨpəhriəniən agɨn u iatəni kəm təmah, məmə o nian kəti iətəm tətuva, nətəmi mɨn u kəmohmɨs, ilah okotətəu nəuia Nətɨ Uhgɨn, kəni nətəmi mɨn u ilah kəutətəlɨg lan, ilah okotos nəmiəgəhiən. Kəni nɨpəhriəniən, nian əha tɨnuva rəkɨs.
25 Em verdade, em verdade vos digo que vem a hora e já chegou, em que os mortos ouvirão a voz do Filho de Deus; e os que a ouvirem viverão.
26 Tatə Uhgɨn in Nəukətɨ Nəmiəgəhiən, kəni e noliən kətiəh əmə, in təmol məmə Nətɨn in mɨn Nəukətɨ Nəmiəgəhiən,
26 Porque assim como o Pai tem vida em si mesmo, também concedeu ao Filho ter vida em si mesmo.
27 kəni in təmələhu=pən nəsanəniən mɨne nepətiən e nəhlmɨ Nətɨn məmə in otakil noliən mɨn rəha nətəmimi, mətəu-inu in Nətɨ Iətəmimi.
27 E lhe deu autoridade para julgar, porque é o Filho do Homem.
28 “Təsəuvɨriən məmə narmɨtəmah otiuvɨg pɨk o nati u, mətəu-inu nian əha ikɨn tətuva iətəm nətəm kəmohmɨs okotətəu nəuia Nətɨn,
28 Não vos maravilheis disto, porque vem a hora em que todos os que se acham nos túmulos ouvirão a sua voz e sairão:
29 kəni ilah okotəhtul e rəhalah mɨn suvət, ilah mɨn u aupən kəmautol noliən təuvɨr mɨn okotəkeikei motəhtul mɨn motos mɨn nəmiəgəhiən, mətəu nətəmi mɨn aupən ilah kəmautol noliən tərah mɨn, ilah okotəkeikei motəhtul mɨn e nɨmɨsiən kəni motəhtul e nəhmtɨ Tatə Uhgɨn məmə Nətɨn otəni pətɨgəm rəhalah nalpɨniən.
29 os que tiverem feito o bem, para a ressurreição da vida; e os que tiverem praticado o mal, para a ressurreição do juízo.
30 “Iəu iəkəruru nol aruiən nati kəti e rəhak əmə nəsanəniən. Iəu iətakil noliən mɨn rəha nətəmimi mɨn, mətəu iatol əhruahru əmə məmə rəhak Tatə tətəni mɨne məmə oiəkol. Kəni nian iəkakil noliən rəha nətəmimi, iəkəhrun məmə iəkol təhruahru, mətəu-inu oiəsolkeikeiən məmə iəkol əmə e rəhak nətəlɨgiən. Iəkəkeikei mol təhmen e nətəlɨgiən rəha Uhgɨn iətəm təmahli=pa iəu iəkuva.”
30 Eu nada posso fazer de mim mesmo; na forma por que ouço, julgo. O meu juízo é justo, porque não procuro a minha própria vontade, e sim a daquele que me enviou.
31 Nəmə iəu pɨsɨn əmə iətəhtul pətɨgəm mətəghati aru lak, kəni rəhak nəghatiən ko təsəhtuliən.
31 Se eu testifico a respeito de mim mesmo, o meu testemunho não é verdadeiro.
32 Mətəu iətəmi kəti mɨn əha ikɨn in tətəhtul pətɨgəm kəni matol nəfɨgəmiən ohniəu, kəni iəu iəkəhrun məmə nəghatiən mɨn u rəhan iətəm tətəni lak ilah nɨpəhriəniən.
32 Outro é o que testifica a meu respeito, e sei que é verdadeiro o testemunho que ele dá de mim.
33 “Aupən, itəmah nəmotahli=pən rəhatəmah mɨn nətəmimi məmə okəhuvən motətəlɨg e nəghatiən rəha Jon, kəni in təmətəhtul pətɨgəm o nɨpəhriəniən.
33 Mandastes mensageiros a João, e ele deu testemunho da verdade.
34 Iətəghati lanu lan, mətəu iəsarəriəiən e nəghatiən rəha iətəmimi əmə kəti məmə təhrun noliən nəfɨgəmiən ohniəu. Kəpə. Təsoliən lanəha. Iətəghati e nəghatiən rəha Jon lanu mətəu-inu iəkolkeikei məmə Uhgɨn otosmiəgəh itəmah.
34 Eu, porém, não aceito humano testemunho; digo-vos, entretanto, estas coisas para que sejais salvos.
35 Jon u, təhmen e lait kəti. Tatuəu məhagəhag vivi, kəni nɨkitəmah təmagiən ohni o nian əkuəkɨr əmə.
35 Ele era a lâmpada que ardia e alumiava, e vós quisestes, por algum tempo, alegrar-vos com a sua luz.
36 “Mətəu rəhak uək mɨn, ilah mɨn kautol nəfɨgəmiən ohniəu. Kəni ilah kotəsanən motapirəkɨs nəghatiən mɨn u Jon təmatəni. Uək mɨn u, rəhak Tatə təməfa kəm iəu mə iəkol naunun e lah. Kəni uək mɨn u rəhak, ilah kəutəni pətɨgəm iəu, kəni ilah mautol əpu iəu məmə rəhak Tatə in təmahli=pa iəu.
36 Mas eu tenho maior testemunho do que o de João; porque as obras que o Pai me confiou para que eu as realizasse, essas que eu faço testemunham a meu respeito de que o Pai me enviou.
37 Kəni Tatə Uhgɨn iətəm təmahli=pa iəu, inəha iətəm tɨnatəhtul pətɨgəm ohniəu. In tətəni pətɨgəm pau iəu, mətəu itəmah nəsotətəu agɨniən nəuian aupən mətəuarus=pa u rəueiu mɨne, kəni itəmah nəsoteruhiən nəhmtɨn.
37 O Pai, que me enviou, esse mesmo é que tem dado testemunho de mim. Jamais tendes ouvido a sua voz, nem visto a sua forma.
38 Kəni nəghatiən rəhan təsatɨg viviən e nɨkitəmah, mətəu-inu itəmah nəsotəhatətəiən lak, iəu u, iətəm in təmahli=pa iəu iəkuva.
38 Também não tendes a sua palavra permanente em vós, porque não credes naquele a quem ele enviou.
39 “Itəmah nəutafin pɨk nəghatiən mɨn e Nauəuə Rəha Uhgɨn, kəni motəhatətə e nəghatiən mɨn əha məmə itəmah onəkotos nəmiəgəhiən iətəm naunun tɨkə. Mətəu oteruh-to. Nəghatiən mɨn əha e Nauəuə Rəha Uhgɨn, ilah kəutəghati lak, məutəni pətɨgəm iəu.
39 Examinais as Escrituras, porque julgais ter nelas a vida eterna, e são elas mesmas que testificam de mim.
40 Mətəu itəmah nəutəpəh nuvaiən ohniəu məmə nəkotos nəmiəgəhiən ohniəu.
40 Contudo, não quereis vir a mim para terdes vida.
41 “Iəsoliən nati agɨn e nəni-viviən rəha nətəmimi. Kəpə.
41 Eu não aceito glória que vem dos homens;
42 Mətəu mə itəmah ko, iəu iəkəhrun vivi itəmah, kəni iəu iəkəhrun vivi məmə nolkeikeiən rəha Uhgɨn tɨkə e nɨkitəmah.
42 sei, entretanto, que não tendes em vós o amor de Deus.
43 Iəu iəmuva e nərgɨ Tatə rəhak, mətəu itəmah nəsotosiən iəu e nɨkitəmah, nɨkitəmah təsagiəniən ohniəu; mətəu nəmə iətəmi kəti tətuva e nərgɨn aru əmə, kəni nɨkitəmah tos, kəni motagiən ohni.
43 Eu vim em nome de meu Pai, e não me recebeis; se outro vier em seu próprio nome, certamente, o recebereis.
44 Nian rəfin itəmah nəkotolkeikei məmə nəkotos nəni-viviən rəhatəmah mɨn, mətəu nəsotalkut agɨniən məmə onəkotol nati kəti iətəm Uhgɨn u, in pɨsɨn əmə in Uhgɨn, otəni-vivi itəmah ohni. ?Onəkotəhatətə əhro lanu lak nian nautol noliən əha?
44 Como podeis crer, vós os que aceitais glória uns dos outros e, contudo, não procurais a glória que vem do Deus único?
45 “Təsəuvɨriən məmə nɨkitəmah otəhti məmə, iəu oiəkəni pətɨgəm noliən tərah mɨn rəhatəmah e nəhmtɨ Tatə Uhgɨn. Kəpə. Mətəu Mosɨs pəhriən, nian rəfin itəmah nəutəsal=pən ohni, in otəni pətɨgəm noliən tərah mɨn rəhatəmah.
45 Não penseis que eu vos acusarei perante o Pai; quem vos acusa é Moisés, em quem tendes firmado a vossa confiança.
46 Mətəu-inu nəmə itəmah nəmotəhatətə pəhriən e nəghatiən mɨn rəha Mosɨs, kəni itəmah onəkotəhatətə mɨn e rəhak nəghatiən mɨn. Mətəu-inu təmətei nəghatiən mɨn kəutəghati lak.
46 Porque, se, de fato, crêsseis em Moisés, também creríeis em mim; porquanto ele escreveu a meu respeito.
47 Mətəu itəmah nasotəhatətəiən e nəghatiən mɨn iətəm in təmətei, tol lanəha, suaru tɨkə agɨn məmə onəkotəhatətə lak.”
47 Se, porém, não credes nos seus escritos, como crereis nas minhas palavras?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.