João 4
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs VC
1 Farəsi mɨn kəmotətəu nəghatiən, məmə Iesu in tɨnatiuvi=pa nətəmimi tepət kɨnəutəhuva ohni, kəni in tatol bəptais e lah tepət. Rəhan nətəmimi tepət e rəha Jon.
1 O Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele recrutava e batizava mais discípulos que João
2 (Mətəu nɨpəhriəniən səniəmə Iesu in tatol bəptais e lah, nətəmimi mɨn əmə rəhan ilah kautol bəptais e nətəmimi.)
2 {se bem que não era Jesus quem batizava, mas os seus discípulos}.
3 Kəni nian Iesu tɨnəhrun məmə Farəsi mɨn kɨnautətəu nəghatiən əha, kəni in təmiet Jutiə mɨtəlɨg=pən əpəha Kaləli.
3 Deixou a Judéia e voltou para a Galiléia.
4 Kəni nian in təmatuvən əha ikɨn əha, təməni məmə otəkeikei muvən=pən Səmeriə ikɨn.
4 Ora, devia passar por Samaria.
5 Kəni in təmuvən=pən e taun kəti e Səmeriə, nərgɨn u, Saikar. Taun əha, in iuəkɨr o nɨtəni kəti iətəm Jekəp təmətei məfən aupən ikɨn kəm nətɨn u Josɨp.
5 Chegou, pois, a uma localidade da Samaria, chamada Sicar, junto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Kəni wel rəha Jekəp əha ikɨn. Kəni Iesu tɨnəpəou agɨn, mətəu-inu in təmaliuək e suaru əfəməh, kəni tuva məharəg-pəri iuəkɨr o wel, mətəmeig. E nian əha, mɨtɨgar tɨnəhtul əhruahru.
6 Ali havia o poço de Jacó. E Jesus, fatigado da viagem, sentou-se à beira do poço. Era por volta do meio-dia.
7 — ausente —
7 Veio uma mulher da Samaria tirar água. Pediu-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 {Pois os discípulos tinham ido à cidade comprar mantimentos.}
9 Kəni pətan Səmeriə u, təni=pən kəm in məmə, “!Ei! Ik iətəm Isrel ko, kəni iəu pətan Səmeriə. ?Təhro nətətapuəh=pa o nəhu kəm iəu?” Təməni=pən lanəha mətəu-inu iətəm Jutiə mɨne iətəm Səmeriə kəsuəmnɨm pətiən nəhu e kap kətiəh.
9 Aquela samaritana lhe disse: Sendo tu judeu, como pedes de beber a mim, que sou samaritana!... {Pois os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Kəni Iesu təni=pən kəm in məmə, “Ik nəkəruru nati nak iətəm Uhgɨn tolkeikei məmə otəfɨnə kəm ik. Kəni ik məruru mɨn iəu, iəu u, iətətapuəh=pɨnə o nəhu kəm ik. Nəmə ik nəkəhrun, ik onəkətapuəh o nəhu ohniəu. Kəni iəu oiəkəfɨnə nəhu miəgəh.”
10 Respondeu-lhe Jesus: Se conhecesses o dom de Deus, e quem é que te diz: Dá-me de beber, certamente lhe pedirias tu mesma e ele te daria uma água viva.
11 Kəni pətan u, təni=pən kəm in məmə, “Iətəmi asoli, ik rəham pəkɨt tɨkə kəni wel u, in əpəha ləhtəni isəu. ?Nəhu miəgəh u, nətəni məmə onəkətu əhro lanu?
11 A mulher lhe replicou: Senhor, não tens com que tirá-la, e o poço é fundo... donde tens, pois, essa água viva?
12 Rəhatah kəha Jekəp u aupən, in təməfa wel u kəm tah, kəni in təmatətu nəhu ikɨn nɨmɨn, ilah nenətɨn mɨn, mɨne rəhan mɨn kau mɨn. ?Kəni təhro? ?Ik nəkapirəkɨs Jekəp, uə?”
12 És, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu este poço, do qual ele mesmo bebeu e também os seus filhos e os seus rebanhos?
13 Kəni Iesu təməni=pən kəm in məmə, “Nətəm kəutəmnɨm nəhu e wel u, ilah okəpanotəuauə mɨn.
13 Respondeu-lhe Jesus: Todo aquele que beber desta água tornará a ter sede,
14 Mətəu iətəmimi iətəm otəmnɨm nəhu iətəm iəu iəkəfən kəm in, ko təsəuauə mɨniən nian kəti mɨne. Nəhu iətəm iəu oiəkəfən kəm in, in təhmen e nəhmtɨ nəhu kəti iətəm tətapuəl-apuəl mətaiu əpəha imə e nɨkin nian rəfin, mətəfən nəmiəgəhiən itulɨn kəm in, iətəm otəsoliən naunun.”
14 mas o que beber da água que eu lhe der jamais terá sede. Mas a água que eu lhe der virá a ser nele fonte de água, que jorrará até a vida eterna.
15 Kəni pətan əha təni=pən kəm in məmə, “!Iətəmi asoli, əui! Əfa-to nəhu u kəti kəm iəu, məmə iəu iəsəuauə mɨniən nian kəti, kəni məsuvaiən mɨn u ikɨnu, mətu nəhu.”
15 A mulher suplicou: Senhor, dá-me desta água, para eu já não ter sede nem vir aqui tirá-la!
16 Kəni Iesu təni=pən kəm in məmə, “Uvən mauɨn=pən e rəham iərman, kəni miəuva u ikɨnu.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e volta cá.
17 Kəni pətan əha təni=pən kəm in məmə, “M-m-m. Iəu rəhak iərman tɨkə.”
17 A mulher respondeu: Não tenho marido. Disse Jesus: Tens razão em dizer que não tens marido.
18 Mətəu-inu ik, nəmɨtəu=pən rəkɨs nəman faif, kəni iərman u iətəm itəlau min nətuatɨg u rəueiu, səniəmə rəham əhruahru iərman. Nəghatiən rəham u rəueiu, in nɨpəhriəniən.”
18 Tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu. Nisto disseste a verdade.
19 Kəni pətan u, təni=pən məmə, “!Ei-i-si! Iətəmi asoli, iətafu məmə ik iəni kəti rəha Uhgɨn.
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que és profeta!...
20 Tɨpɨtɨmah mɨn aupən, ilah kəmautəfaki kəm Uhgɨn əpəha ilɨs e nɨtəuət əpəha, mətəu itəmah nətəm Isrel, nəutəni məmə Jerusɨləm əmə əha, okəkeikei kətan ikɨn kətəfaki.”
20 Nossos pais adoraram neste monte, mas vós dizeis que é em Jerusalém que se deve adorar.
21 Mətəu Iesu təni=pən kəm in məmə, “Pətan, ik onəkəkeikei məni nɨpəhriəniən e rəhak nəghatiən. Nian əha ikɨn tətuva, məmə itəmah onəsotəfaki mɨniən kəm Tatə Uhgɨn əpəha e nɨtəuət asoli əha, mɨne Jerusɨləm mɨn.
21 Jesus respondeu: Mulher, acredita-me, vem a hora em que não adorareis o Pai, nem neste monte nem em Jerusalém.
22 Itəmah nətəm Səmeriə, itəmah nəutəfaki kəm Uhgɨn mətəu itəmah nəkotəruru in. Mətəu itɨmah iəutəfaki kəm Uhgɨn u, iəkotəhrun in, mətəu-inu suaru rəha Uhgɨn o nosmiəgəhiən nətəmimi in təmsɨpa e tɨmah, nətəm Isrel.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Mətəu otəsuvəhiən, Narmɨn rəha Uhgɨn in otasiru e nəfaki pəhriən mɨn, mol ilah məmə ilah okotəhrun vivi Uhgɨn məmə Uhgɨn u, in Uhgɨn pəhriən, kəni mol ilah məmə ilah okotəfaki kəm in e nɨkilah pəhriən. Mətəu-inu Tatə Uhgɨn in tətəsal e nəfaki mɨn nətəm kautol lanəha. Kəni nɨpəhriəniən məmə nian əha tɨnuva rəkɨs.
23 Mas vem a hora, e já chegou, em que os verdadeiros adoradores hão de adorar o Pai em espírito e verdade, e são esses adoradores que o Pai deseja.
24 Uhgɨn səniəmə iətəmimi. Kəpə. In narmɨn. Tol lanəha, kəni nətəmimi nətəm kəutəfaki kəm in, ilah kotəkeikei motəfaki kəm Uhgɨn məmə Uhgɨn u, in Uhgɨn pəhriən, kəni ilah kotəkeikei motəfaki kəm in e nɨkilah pəhriən e nəsanəniən rəha Narmɨn Rəhan.”
24 Deus é espírito, e os seus adoradores devem adorá-lo em espírito e verdade.
25 Kəni pətan u, təməni=pən kəm in məmə, “Iəu inəhrun məmə Məsaiə, otəkeikei muva. Inu, kətauɨn lan məmə Krɨsto iətəm Uhgɨn təməni məmə otahli=pa. Kəni nian otuva, kəni in təhrun nəni pətɨgəmiən natimnati rəfin kəm tah.”
25 Respondeu a mulher: Sei que deve vir o Messias {que se chama Cristo}; quando, pois, vier, ele nos fará conhecer todas as coisas.
26 Kəni Iesu təni=pən kəm in məmə, “Iəu u inu, iətəghati kəm ik.”
26 Disse-lhe Jesus: Sou eu, quem fala contigo.
27 Kəni əmeiko, nətəmimi rəha Iesu kəmohtəlɨg=pa mɨn. Kəni narmɨlah təmiuvɨg pɨk nian kəmoteh in tətəghati ilau pətan kəti. Mətəu ilah kəti təməsətapuəhiən o pətan əha məmə, “?Ik nəkolkeikei nak?” uə kəm Iesu məmə, “?Ik nətəghati kəm pətan əha o nak?”
27 Nisso seus discípulos chegaram e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher. Ninguém, todavia, perguntou: Que perguntas? Ou: Que falas com ela?
28 Kəni pətan u, təməpəh rəhan nɨlosɨ nəhu tətəharəg, mɨtəlɨg muvən əpəha e taun. Təmuvən mətəni=pən kəm nətəmimi ikɨn əha məmə,
28 A mulher deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “!Ei! Əhuvən-to motafu suah kəti əha ikɨn əha. In təməni pətɨgəm rəfin natimnati mɨn iətəm iəu iəmol. ?Nəmə təhro in Krɨsto iətəm Uhgɨn təməni məmə otahli=pa?”
29 Vinde e vede um homem que me contou tudo o que tenho feito. Não seria ele, porventura, o Cristo?
30 Kəni ilah kəmohiet e taun əha, mɨnautəhuvən məmə okotafu to Iesu.
30 Eles saíram da cidade e vieram ter com Jesus.
31 Kəni e nian əha, nətəmimi rəha Iesu kəmautuh nɨkin məmə, “Iəgətun, ik auən kəti.”
31 Entretanto, os discípulos lhe pediam: Mestre, come.
32 Mətəu in təni=pən kəm lah məmə, “Iəu nəgək əpəha nauəniən iətəm itəmah nəkotəruru.”
32 Mas ele lhes disse: Tenho um alimento para comer que vós não conheceis.
33 Tol lanəha, rəhan mɨn nətəmimi kɨnəutətapuəh-ətapuəh o lah mɨn məmə, “?Təhro? ?Kəmə təhro iətəmi kəti təməfən nauəniən kəti kəm in, uə?”
33 Os discípulos perguntavam uns aos outros: Alguém lhe teria trazido de comer?
34 Mətəu Iesu təni=pən kəm lah məmə, “Uhgɨn təmahli=pa iəu iəkuva, kəni nauəniən u nəgək, məmə iatol natimnati iətəm in tolkeikei məmə iəkol. Kəni iəkol rəfin uək mɨn iətəm in təməfa məmə iəkol, o nol naununiən rəhan uək.
34 Disse-lhes Jesus: Meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou e cumprir a sua obra.
35 “Itəmah nəkotəhrun-to nəghatiən kəti u kətəni məmə, ‘Məuɨg kuvət əha ikɨn tətatɨg məmə okotətəuarus nian rəha nəuləkiən e nauəniən e nasumiən.’ Mətəu iəu iətəni kəm təmah, oteruh-to nauəniən u e nasumiən. Rəueiu əha, nɨmalɨlah tɨnɨmətu rəkɨs. Nian rəha nəuləkiən əha rəueiu.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses e vem a colheita? Eis que vos digo: levantai os vossos olhos e vede os campos, porque já estão brancos para a ceifa.
36 “Iətəmimi rəha nəuləkiən tɨnuva, mɨnətətuəuin mɨnatos rəkɨs rəhan nətəouiən. Kəni nauəniən u, in təməulək lan o nəmiəgəhiən itulɨn. E noliən u, iətəmimi iətəm tətasum mɨne iətəmimi iətəm tətəulək lan mos mətuva, ilau pəti nɨkilau otagiən.
36 O que ceifa recebe o salário e ajunta fruto para a vida eterna; assim o semeador e o ceifador juntamente se regozijarão.
37 Nəghatiən kəti u kətəni məmə, ‘Iətəmi kəti təmuvən məmə otərfei kəni mɨsuv nati, mətəu iətəmi pɨsɨn kəti mɨn otəulək lan mos muva.’ Nəghatiən u, in nɨpəhriəniən.
37 Porque eis que se pode dizer com toda verdade: Um é o que semeia outro é o que ceifa.
38 Iəu iəmahli=pən itəmah məmə onəkəhuvən motəulək e nasumiən iətəm itəmah nəməsotərfeiən mɨne məsotɨsuviən. Nətəpɨsɨn mɨn, ilah kəmotasum lan. Kəni itəmah nɨnəutəhli nəua rəhalah uək.”
38 Enviei-vos a ceifar onde não tendes trabalhado; outros trabalharam, e vós entrastes nos seus trabalhos.
39 Kəni e taun u, nətəm Səmeriə tepət, ilah kəmotəhatətə e Iesu mətəu-inu pətan əha təməhtul pətɨgəm mətəni=pən kəm lah məmə, “Iesu təməni pətɨgəm natimnati rəfin iətəm iəu iəmatol.”
39 Muitos foram os samaritanos daquela cidade que creram nele por causa da palavra da mulher, que lhes declarara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Kəni nian nətəm Səmeriə kəməhuvən moteh, kəni kəmotəkeikei ohni məmə otuvən motatɨg ilah min. Kəni Iesu təmuvən motatɨg o nian keiu.
40 Assim, quando os samaritanos foram ter com ele, pediram que ficasse com eles. Ele permaneceu ali dois dias.
41 Kəni nətəmimi tepət mɨn kəmotəhatətə lan e rəhan mɨn nəghatiən.
41 Ainda muitos outros creram nele por causa das suas palavras.
42 Kəni mautəni=pən kəm pətan u məmə, “Itɨmah iəmotəhatətə lan o nəghatiən u iətəm ik nəməni=pa, mətəu rəueiu əha, iəkotəhatətə lan mətəu-inu itɨmah əhruahru iəmotətəu rəhan nəghatiən mɨn, kəni motəhrun pəhriən məmə in Iosmiəgəh rəha nəhue nɨftəni.”
42 E diziam à mulher: Já não é por causa da tua declaração que cremos, mas nós mesmos ouvimos e sabemos ser este verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Nian Iesu təmatɨg mos nian keiu rəkɨs ikɨn əha, in təmiet muvən Kaləli.
43 Passados os dois dias, Jesus partiu para a Galiléia.
44 Aupən, in təmətəni məmə iəni mɨn rəha Uhgɨn, nauət imalah mɨn, ilah kəsotɨsiaiən ilah.
44 {Ele mesmo havia declarado que um profeta não é honrado na sua pátria.}
45 Nətəm Kaləli, aupən ilah kəməhuvən Jerusɨləm mautol lafet rəha Pasova, kəni e nian əha, ilah kəmoteruh natimnati mɨn iətəm in təmol ikɨn əha. Kəni nian Iesu təmuvən Kaləli, nɨkilah təmagiən ohni.
45 Chegando à Galiléia, acolheram-no os galileus, porque tinham visto tudo o que fizera durante a festa em Jerusalém; pois também eles tinham ido à festa.
46 Kəni Iesu təmɨtəlɨg=pən mɨn e lahuənu Kenə, əpəha Kaləli. Ikɨn əha aupən, in təmol nəhu tuva mol wain. Kəni e Kapeniəm iuəkɨr əmə, iətəmi asoli kəti rəha kig tətatɨg ikɨn. Kəni nətɨn kəti tatɨmɨs.
46 Ele voltou, pois, a Caná da Galiléia, onde transformara água em vinho. Havia então em Cafarnaum um oficial do rei, cujo filho estava doente.
47 Kəni nian suah u təmətəu məmə Iesu təmsɨpən Jutiə mɨnuva rəkɨs Kaləli, kəni in təmuva meruh Iesu. Kəni məni=pən kəm in məmə oteiuaiu muva əpəha Kapeniəm masiru e nətɨn. Mətəu-inu suakəku otɨmɨs rəueiu.
47 Ao ouvir que Jesus vinha da Judéia para a Galiléia, foi a ele e rogou-lhe que descesse e curasse seu filho, que estava prestes a morrer.
48 Kəni Iesu təni=pən kəm suah u məmə, “!Nəman! Itəmah u, nəkotəni məmə onəkoteruh əmə nəmtətiən mɨn mɨne natimnati mɨn iətəm narmɨtəmah otaupən miuvɨg ohni, uərisɨg ko, nəpanotəhatətə lak. Mətəu nəmə nəsoteruhiən, ko nəsotəhatətəiən lak.”
48 Disse-lhe Jesus: Se não virdes milagres e prodígios, não credes...
49 Kəni suah kəha təni məmə, “!Iətəmi asoli, əui! !Pəh kian uəhai əmə! !Otəsuvəhiən rəueiu nətɨk tɨmɨs!”
49 Pediu-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra!
50 Kəni Iesu təməni=pən kəm in məmə, “Uvən; nətɨm otəpanəmiəgəh.” Kəni suah u təməhatətə e nəghatiən rəha Iesu kəni mɨtəlɨg.
50 Vai, disse-lhe Jesus, o teu filho está passando bem! O homem acreditou na palavra de Jesus e partiu.
51 Nian in təmatuvən əhanəh e suaru, meruh rəhan noluək mɨn, kəni ilah kotəni=pən kəm in məmə, “Rəham suakəku tɨnəmiəgəh rəkɨs.”
51 Enquanto ia descendo, os criados vieram-lhe ao encontro e lhe disseram: Teu filho está passando bem.
52 Kəni in təmətapuəh o lah məmə, “?Təməuvɨr e nian nak?”
52 Indagou então deles a hora em que se sentira melhor. Responderam-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Kəni suah u, təməhrun məmə, e nian əhruahru əha inəha, Iesu təməni=pən kəm in məmə, “Rəham suakəku otəpanəmiəgəh.” Kəni in mɨne rəhan mɨn, kəmotəhatətə e Iesu.
53 Reconheceu o pai ser a mesma hora em que Jesus dissera: Teu filho está passando bem. E creu tanto ele como toda a sua casa.
54 Inu nian tatol keiu lan iətəm Iesu təmiet Jutiə, muva Kaləli kəni mol nəmtətiən kəti.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez, depois de voltar da Judéia para a Galiléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.