João 4
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs NVT
1 Farəsi mɨn kəmotətəu nəghatiən, məmə Iesu in tɨnatiuvi=pa nətəmimi tepət kɨnəutəhuva ohni, kəni in tatol bəptais e lah tepət. Rəhan nətəmimi tepət e rəha Jon.
1 Jesus sabia que os fariseus tinham ouvido dizer que ele batizava e fazia mais discípulos que João,
2 (Mətəu nɨpəhriəniən səniəmə Iesu in tatol bəptais e lah, nətəmimi mɨn əmə rəhan ilah kautol bəptais e nətəmimi.)
2 embora Jesus mesmo não os batizasse, e sim seus discípulos.
3 Kəni nian Iesu tɨnəhrun məmə Farəsi mɨn kɨnautətəu nəghatiən əha, kəni in təmiet Jutiə mɨtəlɨg=pən əpəha Kaləli.
3 Assim, deixou a Judeia e voltou para a Galileia.
4 Kəni nian in təmatuvən əha ikɨn əha, təməni məmə otəkeikei muvən=pən Səmeriə ikɨn.
4 No caminho, teve de passar por Samaria.
5 Kəni in təmuvən=pən e taun kəti e Səmeriə, nərgɨn u, Saikar. Taun əha, in iuəkɨr o nɨtəni kəti iətəm Jekəp təmətei məfən aupən ikɨn kəm nətɨn u Josɨp.
5 Chegou ao povoado samaritano de Sicar, perto do campo que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Kəni wel rəha Jekəp əha ikɨn. Kəni Iesu tɨnəpəou agɨn, mətəu-inu in təmaliuək e suaru əfəməh, kəni tuva məharəg-pəri iuəkɨr o wel, mətəmeig. E nian əha, mɨtɨgar tɨnəhtul əhruahru.
6 O poço de Jacó ficava ali, e Jesus, cansado da longa caminhada, sentou-se junto ao poço, por volta do meio-dia.
7 — ausente —
7 Pouco depois, uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse: “Por favor, dê-me um pouco de água para beber”.
8 — ausente —
8 Naquele momento, seus discípulos tinham ido ao povoado comprar comida.
9 Kəni pətan Səmeriə u, təni=pən kəm in məmə, “!Ei! Ik iətəm Isrel ko, kəni iəu pətan Səmeriə. ?Təhro nətətapuəh=pa o nəhu kəm iəu?” Təməni=pən lanəha mətəu-inu iətəm Jutiə mɨne iətəm Səmeriə kəsuəmnɨm pətiən nəhu e kap kətiəh.
9 A mulher ficou surpresa, pois os judeus se recusam a ter qualquer contato com os samaritanos. “Você é judeu, e eu sou uma mulher samaritana”, disse ela a Jesus. “Como é que me pede água para beber?”
10 Kəni Iesu təni=pən kəm in məmə, “Ik nəkəruru nati nak iətəm Uhgɨn tolkeikei məmə otəfɨnə kəm ik. Kəni ik məruru mɨn iəu, iəu u, iətətapuəh=pɨnə o nəhu kəm ik. Nəmə ik nəkəhrun, ik onəkətapuəh o nəhu ohniəu. Kəni iəu oiəkəfɨnə nəhu miəgəh.”
10 Jesus respondeu: “Se ao menos você soubesse que presente Deus tem para você e com quem está falando, você me pediria e eu lhe daria água viva”.
11 Kəni pətan u, təni=pən kəm in məmə, “Iətəmi asoli, ik rəham pəkɨt tɨkə kəni wel u, in əpəha ləhtəni isəu. ?Nəhu miəgəh u, nətəni məmə onəkətu əhro lanu?
11 “Mas você não tem corda nem balde, e o poço é muito fundo”, disse ela. “De onde tiraria essa água viva?
12 Rəhatah kəha Jekəp u aupən, in təməfa wel u kəm tah, kəni in təmatətu nəhu ikɨn nɨmɨn, ilah nenətɨn mɨn, mɨne rəhan mɨn kau mɨn. ?Kəni təhro? ?Ik nəkapirəkɨs Jekəp, uə?”
12 Além do mais, você se considera mais importante que nosso antepassado Jacó, que nos deu este poço? Como pode oferecer água melhor que esta que Jacó, seus filhos e seus animais bebiam?”
13 Kəni Iesu təməni=pən kəm in məmə, “Nətəm kəutəmnɨm nəhu e wel u, ilah okəpanotəuauə mɨn.
13 Jesus respondeu: “Quem bebe desta água logo terá sede outra vez,
14 Mətəu iətəmimi iətəm otəmnɨm nəhu iətəm iəu iəkəfən kəm in, ko təsəuauə mɨniən nian kəti mɨne. Nəhu iətəm iəu oiəkəfən kəm in, in təhmen e nəhmtɨ nəhu kəti iətəm tətapuəl-apuəl mətaiu əpəha imə e nɨkin nian rəfin, mətəfən nəmiəgəhiən itulɨn kəm in, iətəm otəsoliən naunun.”
14 mas quem bebe da água que eu dou nunca mais terá sede. Ela se torna uma fonte que brota dentro dele e lhe dá a vida eterna”.
15 Kəni pətan əha təni=pən kəm in məmə, “!Iətəmi asoli, əui! Əfa-to nəhu u kəti kəm iəu, məmə iəu iəsəuauə mɨniən nian kəti, kəni məsuvaiən mɨn u ikɨnu, mətu nəhu.”
15 “Por favor, senhor, dê-me dessa água!”, disse a mulher. “Assim eu nunca mais terei sede nem precisarei vir aqui para tirar água.”
16 Kəni Iesu təni=pən kəm in məmə, “Uvən mauɨn=pən e rəham iərman, kəni miəuva u ikɨnu.”
16 “Vá buscar seu marido”, disse Jesus.
17 Kəni pətan əha təni=pən kəm in məmə, “M-m-m. Iəu rəhak iərman tɨkə.”
17 “Não tenho marido”, respondeu a mulher. Jesus disse: “É verdade. Você não tem marido,
18 Mətəu-inu ik, nəmɨtəu=pən rəkɨs nəman faif, kəni iərman u iətəm itəlau min nətuatɨg u rəueiu, səniəmə rəham əhruahru iərman. Nəghatiən rəham u rəueiu, in nɨpəhriəniən.”
18 pois teve cinco maridos e não é casada com o homem com quem vive agora. Certamente você disse a verdade”.
19 Kəni pətan u, təni=pən məmə, “!Ei-i-si! Iətəmi asoli, iətafu məmə ik iəni kəti rəha Uhgɨn.
19 “O senhor deve ser profeta”, disse a mulher.
20 Tɨpɨtɨmah mɨn aupən, ilah kəmautəfaki kəm Uhgɨn əpəha ilɨs e nɨtəuət əpəha, mətəu itəmah nətəm Isrel, nəutəni məmə Jerusɨləm əmə əha, okəkeikei kətan ikɨn kətəfaki.”
20 “Então diga-me: por que os judeus insistem que Jerusalém é o único lugar de adoração, enquanto nós, os samaritanos, afirmamos que é aqui, no monte Gerizim, onde nossos antepassados adoraram?”
21 Mətəu Iesu təni=pən kəm in məmə, “Pətan, ik onəkəkeikei məni nɨpəhriəniən e rəhak nəghatiən. Nian əha ikɨn tətuva, məmə itəmah onəsotəfaki mɨniən kəm Tatə Uhgɨn əpəha e nɨtəuət asoli əha, mɨne Jerusɨləm mɨn.
21 Jesus respondeu: “Creia em mim, mulher, está chegando a hora em que já não importará se você adora o Pai neste monte ou em Jerusalém.
22 Itəmah nətəm Səmeriə, itəmah nəutəfaki kəm Uhgɨn mətəu itəmah nəkotəruru in. Mətəu itɨmah iəutəfaki kəm Uhgɨn u, iəkotəhrun in, mətəu-inu suaru rəha Uhgɨn o nosmiəgəhiən nətəmimi in təmsɨpa e tɨmah, nətəm Isrel.
22 Vocês, samaritanos, sabem muito pouco a respeito daquele a quem adoram. Nós adoramos com conhecimento, pois a salvação vem por meio dos judeus.
23 Mətəu otəsuvəhiən, Narmɨn rəha Uhgɨn in otasiru e nəfaki pəhriən mɨn, mol ilah məmə ilah okotəhrun vivi Uhgɨn məmə Uhgɨn u, in Uhgɨn pəhriən, kəni mol ilah məmə ilah okotəfaki kəm in e nɨkilah pəhriən. Mətəu-inu Tatə Uhgɨn in tətəsal e nəfaki mɨn nətəm kautol lanəha. Kəni nɨpəhriəniən məmə nian əha tɨnuva rəkɨs.
23 Mas está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. O Pai procura pessoas que o adorem desse modo.
24 Uhgɨn səniəmə iətəmimi. Kəpə. In narmɨn. Tol lanəha, kəni nətəmimi nətəm kəutəfaki kəm in, ilah kotəkeikei motəfaki kəm Uhgɨn məmə Uhgɨn u, in Uhgɨn pəhriən, kəni ilah kotəkeikei motəfaki kəm in e nɨkilah pəhriən e nəsanəniən rəha Narmɨn Rəhan.”
24 Pois Deus é Espírito, e é necessário que seus adoradores o adorem em espírito e em verdade”.
25 Kəni pətan u, təməni=pən kəm in məmə, “Iəu inəhrun məmə Məsaiə, otəkeikei muva. Inu, kətauɨn lan məmə Krɨsto iətəm Uhgɨn təməni məmə otahli=pa. Kəni nian otuva, kəni in təhrun nəni pətɨgəmiən natimnati rəfin kəm tah.”
25 A mulher disse: “Eu sei que o Messias (aquele que é chamado Cristo) virá. Quando vier, ele nos explicará tudo”.
26 Kəni Iesu təni=pən kəm in məmə, “Iəu u inu, iətəghati kəm ik.”
26 Então Jesus lhe disse: “Sou eu, o que fala com você!”.
27 Kəni əmeiko, nətəmimi rəha Iesu kəmohtəlɨg=pa mɨn. Kəni narmɨlah təmiuvɨg pɨk nian kəmoteh in tətəghati ilau pətan kəti. Mətəu ilah kəti təməsətapuəhiən o pətan əha məmə, “?Ik nəkolkeikei nak?” uə kəm Iesu məmə, “?Ik nətəghati kəm pətan əha o nak?”
27 Naquele momento, seus discípulos voltaram. Ficaram surpresos de encontrá-lo falando com uma mulher, mas nenhum deles se atreveu a perguntar: “O que o senhor quer?” ou “Por que conversa com ela?”.
28 Kəni pətan u, təməpəh rəhan nɨlosɨ nəhu tətəharəg, mɨtəlɨg muvən əpəha e taun. Təmuvən mətəni=pən kəm nətəmimi ikɨn əha məmə,
28 A mulher deixou sua vasilha de água junto ao poço e correu de volta para o povoado, dizendo a todos:
29 “!Ei! Əhuvən-to motafu suah kəti əha ikɨn əha. In təməni pətɨgəm rəfin natimnati mɨn iətəm iəu iəmol. ?Nəmə təhro in Krɨsto iətəm Uhgɨn təməni məmə otahli=pa?”
29 “Venham ver um homem que me disse tudo que eu já fiz na vida! Será que não é ele o Cristo?”.
30 Kəni ilah kəmohiet e taun əha, mɨnautəhuvən məmə okotafu to Iesu.
30 Então as pessoas saíram do povoado para vê-lo.
31 Kəni e nian əha, nətəmimi rəha Iesu kəmautuh nɨkin məmə, “Iəgətun, ik auən kəti.”
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com Jesus: “Rabi, coma alguma coisa”.
32 Mətəu in təni=pən kəm lah məmə, “Iəu nəgək əpəha nauəniən iətəm itəmah nəkotəruru.”
32 Ele, porém, respondeu: “Eu tenho um tipo de alimento que vocês não conhecem”.
33 Tol lanəha, rəhan mɨn nətəmimi kɨnəutətapuəh-ətapuəh o lah mɨn məmə, “?Təhro? ?Kəmə təhro iətəmi kəti təməfən nauəniən kəti kəm in, uə?”
33 Os discípulos perguntaram uns aos outros: “Será que alguém lhe trouxe comida?”.
34 Mətəu Iesu təni=pən kəm lah məmə, “Uhgɨn təmahli=pa iəu iəkuva, kəni nauəniən u nəgək, məmə iatol natimnati iətəm in tolkeikei məmə iəkol. Kəni iəkol rəfin uək mɨn iətəm in təməfa məmə iəkol, o nol naununiən rəhan uək.
34 Então Jesus explicou: “Meu alimento consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e em terminar a sua obra.
35 “Itəmah nəkotəhrun-to nəghatiən kəti u kətəni məmə, ‘Məuɨg kuvət əha ikɨn tətatɨg məmə okotətəuarus nian rəha nəuləkiən e nauəniən e nasumiən.’ Mətəu iəu iətəni kəm təmah, oteruh-to nauəniən u e nasumiən. Rəueiu əha, nɨmalɨlah tɨnɨmətu rəkɨs. Nian rəha nəuləkiən əha rəueiu.
35 Vocês não costumam dizer: ‘Ainda faltam quatro meses para a colheita’? Mas eu lhes digo: despertem e olhem em volta. Os campos estão maduros para a colheita.
36 “Iətəmimi rəha nəuləkiən tɨnuva, mɨnətətuəuin mɨnatos rəkɨs rəhan nətəouiən. Kəni nauəniən u, in təməulək lan o nəmiəgəhiən itulɨn. E noliən u, iətəmimi iətəm tətasum mɨne iətəmimi iətəm tətəulək lan mos mətuva, ilau pəti nɨkilau otagiən.
36 Os que colhem já recebem salário, e os frutos que ajuntam são as pessoas que passam a ter a vida eterna. Que alegria espera tanto o que semeia como o que colhe!
37 Nəghatiən kəti u kətəni məmə, ‘Iətəmi kəti təmuvən məmə otərfei kəni mɨsuv nati, mətəu iətəmi pɨsɨn kəti mɨn otəulək lan mos muva.’ Nəghatiən u, in nɨpəhriəniən.
37 Vocês conhecem o ditado: ‘Um semeia e outro colhe’. E é verdade.
38 Iəu iəmahli=pən itəmah məmə onəkəhuvən motəulək e nasumiən iətəm itəmah nəməsotərfeiən mɨne məsotɨsuviən. Nətəpɨsɨn mɨn, ilah kəmotasum lan. Kəni itəmah nɨnəutəhli nəua rəhalah uək.”
38 Eu envio vocês para colher onde não semearam; outros realizaram o trabalho, e agora vocês ajuntarão a colheita”.
39 Kəni e taun u, nətəm Səmeriə tepət, ilah kəmotəhatətə e Iesu mətəu-inu pətan əha təməhtul pətɨgəm mətəni=pən kəm lah məmə, “Iesu təməni pətɨgəm natimnati rəfin iətəm iəu iəmatol.”
39 Muitos samaritanos do povoado creram em Jesus por causa daquilo que a mulher relatou: “Ele me disse tudo que eu já fiz!”.
40 Kəni nian nətəm Səmeriə kəməhuvən moteh, kəni kəmotəkeikei ohni məmə otuvən motatɨg ilah min. Kəni Iesu təmuvən motatɨg o nian keiu.
40 Quando saíram para vê-lo, insistiram que ficasse no povoado. Jesus permaneceu ali dois dias,
41 Kəni nətəmimi tepət mɨn kəmotəhatətə lan e rəhan mɨn nəghatiən.
41 e muitos outros ouviram sua palavra e creram.
42 Kəni mautəni=pən kəm pətan u məmə, “Itɨmah iəmotəhatətə lan o nəghatiən u iətəm ik nəməni=pa, mətəu rəueiu əha, iəkotəhatətə lan mətəu-inu itɨmah əhruahru iəmotətəu rəhan nəghatiən mɨn, kəni motəhrun pəhriən məmə in Iosmiəgəh rəha nəhue nɨftəni.”
42 Então disseram à mulher: “Agora cremos, não apenas por causa do que você nos contou, mas porque nós mesmos o ouvimos. Agora sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo”.
43 Nian Iesu təmatɨg mos nian keiu rəkɨs ikɨn əha, in təmiet muvən Kaləli.
43 Depois daqueles dois dias, Jesus partiu para a Galileia.
44 Aupən, in təmətəni məmə iəni mɨn rəha Uhgɨn, nauət imalah mɨn, ilah kəsotɨsiaiən ilah.
44 Ele mesmo tinha dito que um profeta não é honrado em sua própria terra.
45 Nətəm Kaləli, aupən ilah kəməhuvən Jerusɨləm mautol lafet rəha Pasova, kəni e nian əha, ilah kəmoteruh natimnati mɨn iətəm in təmol ikɨn əha. Kəni nian Iesu təmuvən Kaləli, nɨkilah təmagiən ohni.
45 Mas, uma vez que os galileus haviam estado em Jerusalém para a festa da Páscoa e visto tudo que Jesus fizera, eles o receberam.
46 Kəni Iesu təmɨtəlɨg=pən mɨn e lahuənu Kenə, əpəha Kaləli. Ikɨn əha aupən, in təmol nəhu tuva mol wain. Kəni e Kapeniəm iuəkɨr əmə, iətəmi asoli kəti rəha kig tətatɨg ikɨn. Kəni nətɨn kəti tatɨmɨs.
46 Enquanto Jesus viajava pela Galileia, chegou a Caná, onde tinha transformado água em vinho. Perto dali, em Cafarnaum, havia um oficial do governo cujo filho estava muito doente.
47 Kəni nian suah u təmətəu məmə Iesu təmsɨpən Jutiə mɨnuva rəkɨs Kaləli, kəni in təmuva meruh Iesu. Kəni məni=pən kəm in məmə oteiuaiu muva əpəha Kapeniəm masiru e nətɨn. Mətəu-inu suakəku otɨmɨs rəueiu.
47 Quando soube que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi até ele e suplicou que fosse a Cafarnaum para curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 Kəni Iesu təni=pən kəm suah u məmə, “!Nəman! Itəmah u, nəkotəni məmə onəkoteruh əmə nəmtətiən mɨn mɨne natimnati mɨn iətəm narmɨtəmah otaupən miuvɨg ohni, uərisɨg ko, nəpanotəhatətə lak. Mətəu nəmə nəsoteruhiən, ko nəsotəhatətəiən lak.”
48 Jesus exclamou: “Jamais crerão, a menos que vejam sinais e maravilhas!”.
49 Kəni suah kəha təni məmə, “!Iətəmi asoli, əui! !Pəh kian uəhai əmə! !Otəsuvəhiən rəueiu nətɨk tɨmɨs!”
49 O oficial implorou: “Senhor, por favor, venha antes que meu filho morra”.
50 Kəni Iesu təməni=pən kəm in məmə, “Uvən; nətɨm otəpanəmiəgəh.” Kəni suah u təməhatətə e nəghatiən rəha Iesu kəni mɨtəlɨg.
50 “Volte!”, disse Jesus. “Seu filho viverá.” O homem creu nas palavras de Jesus e partiu para casa.
51 Nian in təmatuvən əhanəh e suaru, meruh rəhan noluək mɨn, kəni ilah kotəni=pən kəm in məmə, “Rəham suakəku tɨnəmiəgəh rəkɨs.”
51 Enquanto estava a caminho, alguns de seus servos vieram a seu encontro com a notícia de que seu filho estava vivo e bem.
52 Kəni in təmətapuəh o lah məmə, “?Təməuvɨr e nian nak?”
52 Ele perguntou quando o menino havia começado a melhorar, e eles responderam: “Ontem à tarde, à uma hora, a febre subitamente desapareceu!”.
53 Kəni suah u, təməhrun məmə, e nian əhruahru əha inəha, Iesu təməni=pən kəm in məmə, “Rəham suakəku otəpanəmiəgəh.” Kəni in mɨne rəhan mɨn, kəmotəhatətə e Iesu.
53 Então o pai percebeu que havia sido naquele exato momento que Jesus tinha dito: “Seu filho viverá”. E o oficial e todos de sua casa creram em Jesus.
54 Inu nian tatol keiu lan iətəm Iesu təmiet Jutiə, muva Kaləli kəni mol nəmtətiən kəti.
54 Esse foi o segundo sinal que Jesus realizou na Galileia, depois que veio da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.