João 4
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs ARC
1 Farəsi mɨn kəmotətəu nəghatiən, məmə Iesu in tɨnatiuvi=pa nətəmimi tepət kɨnəutəhuva ohni, kəni in tatol bəptais e lah tepət. Rəhan nətəmimi tepət e rəha Jon.
1 E, quando o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João
2 (Mətəu nɨpəhriəniən səniəmə Iesu in tatol bəptais e lah, nətəmimi mɨn əmə rəhan ilah kautol bəptais e nətəmimi.)
2 (ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos),
3 Kəni nian Iesu tɨnəhrun məmə Farəsi mɨn kɨnautətəu nəghatiən əha, kəni in təmiet Jutiə mɨtəlɨg=pən əpəha Kaləli.
3 deixou a Judeia e foi outra vez para a Galileia.
4 Kəni nian in təmatuvən əha ikɨn əha, təməni məmə otəkeikei muvən=pən Səmeriə ikɨn.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Kəni in təmuvən=pən e taun kəti e Səmeriə, nərgɨn u, Saikar. Taun əha, in iuəkɨr o nɨtəni kəti iətəm Jekəp təmətei məfən aupən ikɨn kəm nətɨn u Josɨp.
5 Foi, pois, a uma cidade de Samaria, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Kəni wel rəha Jekəp əha ikɨn. Kəni Iesu tɨnəpəou agɨn, mətəu-inu in təmaliuək e suaru əfəməh, kəni tuva məharəg-pəri iuəkɨr o wel, mətəmeig. E nian əha, mɨtɨgar tɨnəhtul əhruahru.
6 E estava ali a fonte de Jacó. Jesus, pois, cansado do caminho, assentou-se assim junto da fonte. Era isso quase à hora sexta.
7 — ausente —
7 Veio uma mulher de Samaria tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 Porque os seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 Kəni pətan Səmeriə u, təni=pən kəm in məmə, “!Ei! Ik iətəm Isrel ko, kəni iəu pətan Səmeriə. ?Təhro nətətapuəh=pa o nəhu kəm iəu?” Təməni=pən lanəha mətəu-inu iətəm Jutiə mɨne iətəm Səmeriə kəsuəmnɨm pətiən nəhu e kap kətiəh.
9 Disse-lhe, pois, a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se comunicam com os samaritanos)?
10 Kəni Iesu təni=pən kəm in məmə, “Ik nəkəruru nati nak iətəm Uhgɨn tolkeikei məmə otəfɨnə kəm ik. Kəni ik məruru mɨn iəu, iəu u, iətətapuəh=pɨnə o nəhu kəm ik. Nəmə ik nəkəhrun, ik onəkətapuəh o nəhu ohniəu. Kəni iəu oiəkəfɨnə nəhu miəgəh.”
10 Jesus respondeu e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Kəni pətan u, təni=pən kəm in məmə, “Iətəmi asoli, ik rəham pəkɨt tɨkə kəni wel u, in əpəha ləhtəni isəu. ?Nəhu miəgəh u, nətəni məmə onəkətu əhro lanu?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Rəhatah kəha Jekəp u aupən, in təməfa wel u kəm tah, kəni in təmatətu nəhu ikɨn nɨmɨn, ilah nenətɨn mɨn, mɨne rəhan mɨn kau mɨn. ?Kəni təhro? ?Ik nəkapirəkɨs Jekəp, uə?”
12 És tu maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, bebendo ele próprio dele, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Kəni Iesu təməni=pən kəm in məmə, “Nətəm kəutəmnɨm nəhu e wel u, ilah okəpanotəuauə mɨn.
13 Jesus respondeu e disse-lhe: Qualquer que beber desta água tornará a ter sede,
14 Mətəu iətəmimi iətəm otəmnɨm nəhu iətəm iəu iəkəfən kəm in, ko təsəuauə mɨniən nian kəti mɨne. Nəhu iətəm iəu oiəkəfən kəm in, in təhmen e nəhmtɨ nəhu kəti iətəm tətapuəl-apuəl mətaiu əpəha imə e nɨkin nian rəfin, mətəfən nəmiəgəhiən itulɨn kəm in, iətəm otəsoliən naunun.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, porque a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna.
15 Kəni pətan əha təni=pən kəm in məmə, “!Iətəmi asoli, əui! Əfa-to nəhu u kəti kəm iəu, məmə iəu iəsəuauə mɨniən nian kəti, kəni məsuvaiən mɨn u ikɨnu, mətu nəhu.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede e não venha aqui tirá-la.
16 Kəni Iesu təni=pən kəm in məmə, “Uvən mauɨn=pən e rəham iərman, kəni miəuva u ikɨnu.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Kəni pətan əha təni=pən kəm in məmə, “M-m-m. Iəu rəhak iərman tɨkə.”
17 A mulher respondeu e disse: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido,
18 Mətəu-inu ik, nəmɨtəu=pən rəkɨs nəman faif, kəni iərman u iətəm itəlau min nətuatɨg u rəueiu, səniəmə rəham əhruahru iərman. Nəghatiən rəham u rəueiu, in nɨpəhriəniən.”
18 porque tiveste cinco maridos e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Kəni pətan u, təni=pən məmə, “!Ei-i-si! Iətəmi asoli, iətafu məmə ik iəni kəti rəha Uhgɨn.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 Tɨpɨtɨmah mɨn aupən, ilah kəmautəfaki kəm Uhgɨn əpəha ilɨs e nɨtəuət əpəha, mətəu itəmah nətəm Isrel, nəutəni məmə Jerusɨləm əmə əha, okəkeikei kətan ikɨn kətəfaki.”
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde se deve adorar.
21 Mətəu Iesu təni=pən kəm in məmə, “Pətan, ik onəkəkeikei məni nɨpəhriəniən e rəhak nəghatiən. Nian əha ikɨn tətuva, məmə itəmah onəsotəfaki mɨniən kəm Tatə Uhgɨn əpəha e nɨtəuət asoli əha, mɨne Jerusɨləm mɨn.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me que a hora vem em que nem neste monte nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Itəmah nətəm Səmeriə, itəmah nəutəfaki kəm Uhgɨn mətəu itəmah nəkotəruru in. Mətəu itɨmah iəutəfaki kəm Uhgɨn u, iəkotəhrun in, mətəu-inu suaru rəha Uhgɨn o nosmiəgəhiən nətəmimi in təmsɨpa e tɨmah, nətəm Isrel.
22 Vós adorais o que não sabeis; nós adoramos o que sabemos porque a salvação vem dos judeus.
23 Mətəu otəsuvəhiən, Narmɨn rəha Uhgɨn in otasiru e nəfaki pəhriən mɨn, mol ilah məmə ilah okotəhrun vivi Uhgɨn məmə Uhgɨn u, in Uhgɨn pəhriən, kəni mol ilah məmə ilah okotəfaki kəm in e nɨkilah pəhriən. Mətəu-inu Tatə Uhgɨn in tətəsal e nəfaki mɨn nətəm kautol lanəha. Kəni nɨpəhriəniən məmə nian əha tɨnuva rəkɨs.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade, porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 Uhgɨn səniəmə iətəmimi. Kəpə. In narmɨn. Tol lanəha, kəni nətəmimi nətəm kəutəfaki kəm in, ilah kotəkeikei motəfaki kəm Uhgɨn məmə Uhgɨn u, in Uhgɨn pəhriən, kəni ilah kotəkeikei motəfaki kəm in e nɨkilah pəhriən e nəsanəniən rəha Narmɨn Rəhan.”
24 Deus é Espírito, e importa que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 Kəni pətan u, təməni=pən kəm in məmə, “Iəu inəhrun məmə Məsaiə, otəkeikei muva. Inu, kətauɨn lan məmə Krɨsto iətəm Uhgɨn təməni məmə otahli=pa. Kəni nian otuva, kəni in təhrun nəni pətɨgəmiən natimnati rəfin kəm tah.”
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que o Messias (que se chama o Cristo) vem; quando ele vier, nos anunciará tudo.
26 Kəni Iesu təni=pən kəm in məmə, “Iəu u inu, iətəghati kəm ik.”
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Kəni əmeiko, nətəmimi rəha Iesu kəmohtəlɨg=pa mɨn. Kəni narmɨlah təmiuvɨg pɨk nian kəmoteh in tətəghati ilau pətan kəti. Mətəu ilah kəti təməsətapuəhiən o pətan əha məmə, “?Ik nəkolkeikei nak?” uə kəm Iesu məmə, “?Ik nətəghati kəm pətan əha o nak?”
27 E nisso vieram os seus discípulos e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? ou: Por que falas com ela?
28 Kəni pətan u, təməpəh rəhan nɨlosɨ nəhu tətəharəg, mɨtəlɨg muvən əpəha e taun. Təmuvən mətəni=pən kəm nətəmimi ikɨn əha məmə,
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, e foi à cidade, e disse àqueles homens:
29 “!Ei! Əhuvən-to motafu suah kəti əha ikɨn əha. In təməni pətɨgəm rəfin natimnati mɨn iətəm iəu iəmol. ?Nəmə təhro in Krɨsto iətəm Uhgɨn təməni məmə otahli=pa?”
29 Vinde e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito; porventura, não é este o Cristo?
30 Kəni ilah kəmohiet e taun əha, mɨnautəhuvən məmə okotafu to Iesu.
30 Saíram, pois, da cidade e foram ter com ele.
31 Kəni e nian əha, nətəmimi rəha Iesu kəmautuh nɨkin məmə, “Iəgətun, ik auən kəti.”
31 E, entretanto, os seus discípulos lhe rogaram, dizendo: Rabi, come.
32 Mətəu in təni=pən kəm lah məmə, “Iəu nəgək əpəha nauəniən iətəm itəmah nəkotəruru.”
32 Porém ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Tol lanəha, rəhan mɨn nətəmimi kɨnəutətapuəh-ətapuəh o lah mɨn məmə, “?Təhro? ?Kəmə təhro iətəmi kəti təməfən nauəniən kəti kəm in, uə?”
33 Então, os discípulos diziam uns aos outros: Trouxe-lhe, porventura, alguém de comer?
34 Mətəu Iesu təni=pən kəm lah məmə, “Uhgɨn təmahli=pa iəu iəkuva, kəni nauəniən u nəgək, məmə iatol natimnati iətəm in tolkeikei məmə iəkol. Kəni iəkol rəfin uək mɨn iətəm in təməfa məmə iəkol, o nol naununiən rəhan uək.
34 Jesus disse-lhes: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 “Itəmah nəkotəhrun-to nəghatiən kəti u kətəni məmə, ‘Məuɨg kuvət əha ikɨn tətatɨg məmə okotətəuarus nian rəha nəuləkiən e nauəniən e nasumiən.’ Mətəu iəu iətəni kəm təmah, oteruh-to nauəniən u e nasumiən. Rəueiu əha, nɨmalɨlah tɨnɨmətu rəkɨs. Nian rəha nəuləkiən əha rəueiu.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Eis que eu vos digo: levantai os vossos olhos e vede as terras, que já estão brancas para a ceifa.
36 “Iətəmimi rəha nəuləkiən tɨnuva, mɨnətətuəuin mɨnatos rəkɨs rəhan nətəouiən. Kəni nauəniən u, in təməulək lan o nəmiəgəhiən itulɨn. E noliən u, iətəmimi iətəm tətasum mɨne iətəmimi iətəm tətəulək lan mos mətuva, ilau pəti nɨkilau otagiən.
36 E o que ceifa recebe galardão e ajunta fruto para a vida eterna, para que, assim o que semeia como o que ceifa, ambos se regozijem.
37 Nəghatiən kəti u kətəni məmə, ‘Iətəmi kəti təmuvən məmə otərfei kəni mɨsuv nati, mətəu iətəmi pɨsɨn kəti mɨn otəulək lan mos muva.’ Nəghatiən u, in nɨpəhriəniən.
37 Porque nisso é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro, o que ceifa.
38 Iəu iəmahli=pən itəmah məmə onəkəhuvən motəulək e nasumiən iətəm itəmah nəməsotərfeiən mɨne məsotɨsuviən. Nətəpɨsɨn mɨn, ilah kəmotasum lan. Kəni itəmah nɨnəutəhli nəua rəhalah uək.”
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Kəni e taun u, nətəm Səmeriə tepət, ilah kəmotəhatətə e Iesu mətəu-inu pətan əha təməhtul pətɨgəm mətəni=pən kəm lah məmə, “Iesu təməni pətɨgəm natimnati rəfin iətəm iəu iəmatol.”
39 E muitos dos samaritanos daquela cidade creram nele, pela palavra da mulher, que testificou: Disse-me tudo quanto tenho feito.
40 Kəni nian nətəm Səmeriə kəməhuvən moteh, kəni kəmotəkeikei ohni məmə otuvən motatɨg ilah min. Kəni Iesu təmuvən motatɨg o nian keiu.
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Kəni nətəmimi tepət mɨn kəmotəhatətə lan e rəhan mɨn nəghatiən.
41 E muitos mais creram nele, por causa da sua palavra.
42 Kəni mautəni=pən kəm pətan u məmə, “Itɨmah iəmotəhatətə lan o nəghatiən u iətəm ik nəməni=pa, mətəu rəueiu əha, iəkotəhatətə lan mətəu-inu itɨmah əhruahru iəmotətəu rəhan nəghatiən mɨn, kəni motəhrun pəhriən məmə in Iosmiəgəh rəha nəhue nɨftəni.”
42 E diziam à mulher: Já não é pelo que disseste que nós cremos, porque nós mesmos o temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Nian Iesu təmatɨg mos nian keiu rəkɨs ikɨn əha, in təmiet muvən Kaləli.
43 E, dois dias depois, partiu dali e foi para a Galileia.
44 Aupən, in təmətəni məmə iəni mɨn rəha Uhgɨn, nauət imalah mɨn, ilah kəsotɨsiaiən ilah.
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria pátria.
45 Nətəm Kaləli, aupən ilah kəməhuvən Jerusɨləm mautol lafet rəha Pasova, kəni e nian əha, ilah kəmoteruh natimnati mɨn iətəm in təmol ikɨn əha. Kəni nian Iesu təmuvən Kaləli, nɨkilah təmagiən ohni.
45 Chegando, pois, à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que fizera em Jerusalém no dia da festa; porque também eles tinham ido à festa.
46 Kəni Iesu təmɨtəlɨg=pən mɨn e lahuənu Kenə, əpəha Kaləli. Ikɨn əha aupən, in təmol nəhu tuva mol wain. Kəni e Kapeniəm iuəkɨr əmə, iətəmi asoli kəti rəha kig tətatɨg ikɨn. Kəni nətɨn kəti tatɨmɨs.
46 Segunda vez foi Jesus a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Kəni nian suah u təmətəu məmə Iesu təmsɨpən Jutiə mɨnuva rəkɨs Kaləli, kəni in təmuva meruh Iesu. Kəni məni=pən kəm in məmə oteiuaiu muva əpəha Kapeniəm masiru e nətɨn. Mətəu-inu suakəku otɨmɨs rəueiu.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e rogou-lhe que descesse e curasse o seu filho, porque já estava à morte.
48 Kəni Iesu təni=pən kəm suah u məmə, “!Nəman! Itəmah u, nəkotəni məmə onəkoteruh əmə nəmtətiən mɨn mɨne natimnati mɨn iətəm narmɨtəmah otaupən miuvɨg ohni, uərisɨg ko, nəpanotəhatətə lak. Mətəu nəmə nəsoteruhiən, ko nəsotəhatətəiən lak.”
48 Então, Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e milagres, não crereis.
49 Kəni suah kəha təni məmə, “!Iətəmi asoli, əui! !Pəh kian uəhai əmə! !Otəsuvəhiən rəueiu nətɨk tɨmɨs!”
49 Disse-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Kəni Iesu təməni=pən kəm in məmə, “Uvən; nətɨm otəpanəmiəgəh.” Kəni suah u təməhatətə e nəghatiən rəha Iesu kəni mɨtəlɨg.
50 Disse-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse e foi-se.
51 Nian in təmatuvən əhanəh e suaru, meruh rəhan noluək mɨn, kəni ilah kotəni=pən kəm in məmə, “Rəham suakəku tɨnəmiəgəh rəkɨs.”
51 E, descendo ele logo, saíram- lhe ao encontro os seus servos e lhe anunciaram, dizendo: O teu filho vive.
52 Kəni in təmətapuəh o lah məmə, “?Təməuvɨr e nian nak?”
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora se achara melhor; e disseram-lhe: Ontem, às sete horas, a febre o deixou.
53 Kəni suah u, təməhrun məmə, e nian əhruahru əha inəha, Iesu təməni=pən kəm in məmə, “Rəham suakəku otəpanəmiəgəh.” Kəni in mɨne rəhan mɨn, kəmotəhatətə e Iesu.
53 Entendeu, pois, o pai que era aquela hora a mesma em que Jesus lhe disse: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Inu nian tatol keiu lan iətəm Iesu təmiet Jutiə, muva Kaləli kəni mol nəmtətiən kəti.
54 Jesus fez este segundo milagre quando ia da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.