Atos 22

Tuᵽarã Majaroka (TNC) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 —Yijeyomarã judíorãka, ᵽakiarimarãoka mija ã'mitiᵽe ruᵽu. “Dakoa oka kire imabeyua”, mija ãñaokaro'si yimajaroka mijare yibojaerã baayu ruᵽu,— Ᵽablote ãrĩka.
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Nokaᵽi kijaimaka ã'mitiriwa'ri, wiriwiri najaritiyaeka. Ikuᵽaka Ᵽablote nare bojaeka:
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 —Judíotatakiji ñime yiro'si oka. Cilicia ka'ia, Tarso wãmeika wejeareka ᵽo'ijirikaki ñime. Suᵽabatirã õ'õ Jerusalénrã yiᵽakiarika. Gamaliel wãmeikiᵽi ãrĩwa'riji ᵽaᵽera yiwãrũraᵽe. Mañekiarãte jã'mekakaka jia yiwãrũraᵽe. Maekaka Tuᵽarãte mija yi'yu uᵽakaja yi'ririka yiyaᵽaroyiraᵽe yiro'si oka.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 “Jia Tuᵽarãte yi'yuka ñime”, ãrĩwa'ri, Jesúre ã'mitiriᵽẽairãte ba'iaja jũaerã suᵽa yibaaraᵽe. Aᵽerikuri nare yijããrũjeraᵽe. Ĩmirĩja, rõmijãteoka ñi'awa'ritirã wẽkomaka imariwi'iarã nare yitarũjeraᵽe.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Kurarãka ĩᵽamaki imatiyaiki suᵽabatirã ĩᵽarimarã imatiyarimajaoka “I'suᵽaka kibaaraᵽe”, yireka ãrĩwãrũirã. Ĩ'rãjaoka ᵽaᵽera yire baaĩjiraᵽarã, matã'omaja Damascowejeakarãre yibearũkia imakoᵽeraᵽaka. I'sia ᵽaᵽera e'etoritirã, so'oeka yire jã'meika uᵽakaja Jesúre ã'mitiriᵽẽairãte mo'arĩ ya'rikoᵽeraᵽe. Jerusalénrã nare e'era'atirã ĩᵽarimarãte wẽkomaka nare baarũjerã yibaakoᵽeraᵽe.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 I'suᵽaka baarĩ ĩmi ñe'metãji ma'aᵽi ya'raᵽaka ᵽoto, Damascowejewã'tarã ñimaraᵽaka ᵽoto, ikuᵽarõ'õᵽiji wejeᵽemaᵽi jãjia yaaboaika yire yaaraᵽaka.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Suᵽa imarĩ ka'iarã yiña'rãᵽe mae. Suᵽabatirã ikuᵽaka yire sajaikoraᵽaka ña'mitiraᵽe: “Saulo, Saulo, ¿dako baaerã ba'iaja yire mibaarijayu?”
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 I'sia ã'mitiriwa'ri ikuᵽaka yiyi'raᵽe: “¿Ñiᵽamaki, maki mime?”, ñarãᵽe. I'suᵽaka ñaᵽakã'ã ikuᵽaka kiyi'raᵽe: “Yi'iji ñime Jesús, Nazaretkaki. Ba'iaja mibaarijayuki ñime”, yire kẽrãᵽe.
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 I'suᵽaka sayaaboamaka ĩatirã yika a'raᵽarãre ᵽuᵽataraᵽe. I'suᵽaka sayaaboamaka ĩatirã yika a'raᵽarãre ᵽuᵽataraᵽe. Ĩ'rã ᵽuri i'suᵽaka yaaboaraᵽaka ĩakoᵽeriᵽotojo yire jairaᵽaki oka na'mitiriberaᵽe.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 I'suᵽaka yire kijaimaka ã'mitiriwa'ri kire yijẽrĩaraᵽe: “¿Marãkã'ã yibaarika miyaᵽayu Ñiᵽamaki?”, ñarãᵽe. I'suᵽaka ñaᵽakã'ã ikuᵽaka yire kiyi'raᵽe: “Mi'mitirã Damascorã me'ᵽe. Torã ĩ'rĩkate mire bojarãñu ritaja mibaarũkia miro'si yija'ataeka”, yire kẽrãᵽe.
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 I'sia yaaboaika ñiaraᵽaka ᵽoto yiñakoyaraᵽe. Suᵽa imarĩ yika a'raᵽarã Damascorã yire tĩtieyaraᵽarã.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 Torã ĩ'rĩka Ananías wãmeikite imaraᵽe. Moisés imaekakite jã'mekakaka simauᵽakaja yi'riᵽataiki kimaraᵽe. Tokarã judíotatarã, “Jia baaiki kime”, ãrĩwa'ri kireka najairaᵽe.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 I'sia wejearã yeyaraᵽaka be'erõ'õ yiᵽõ'irã Ananíare etaraᵽe. Yiwã'tarã rĩkamaritirã ikuᵽaka yire kẽrãᵽe: “Yijeyomaki Saulo, miyoibe ate.” Ikuᵽarõ'õᵽiji kire ñiaraᵽe.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Suᵽa imarĩ ikuᵽaka yire kẽrãᵽe: “Tuᵽarã, mañekiarãte jiyiᵽuᵽayeeroyikakite wã'maiki mime kiyaᵽaika uᵽakaja mibaarũkia miõñaokaro'si. Suᵽabatirã kiᵽũataekaki, ba'iaja baakoribeyukate miaerã, suᵽabatirã kijaika mia'mitiyaokaro'si Tuᵽarãte miᵽõ'irã kire ᵽũataraᵽe.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Jesús majaroka mibojataᵽarijarirãñu. Miaeka mirãka, mia'mitirikaoka ritaja ᵽo'imajare mibojataᵽarãñu.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Miba'ea'si. Jesúre ã'mitiriᵽẽatirã, ba'iaja mibaaika kijũjerã kire mijẽñebe. Suᵽabatirã ruᵽuko'a mijũjerũjebe”, yire kẽrãᵽe.
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 Ñoaᵽañaka Jerusalénrã imakoᵽeka yiᵽe'riwa'raᵽe. Torã ĩ'rãrĩmi Tuᵽarãte jiyiᵽuᵽaka õrĩriwi'iarã Tuᵽarãka jairĩ ya'raᵽe. Tuᵽarãka jaikõrĩ makãrãrũñuroka uᵽakaᵽi Maiᵽamakire jaimaka ñiaraᵽe.
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 Toᵽi ikuᵽaka yire kẽrãᵽe: “Ñojimarĩji Jerusalén wejeaᵽi me'ᵽe. Õ'õrã imarã ᵽo'imaja yimajaroka nare mibojakoᵽemaka ã'mitiriᵽẽabesarãñurã”, yire kẽrãᵽe.
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 I'suᵽaka kẽᵽakã'ã ã'mitiritirã ikuᵽaka kire yiyi'raᵽe: “Maiᵽamaki, õ'õrã imarã ritaja yibaaeka mirãka õñurã. Mire ã'mitiriᵽẽabaraka judíorãkare rẽrĩriwi'iarã imarãte e'eᵽoatirã wẽkomaka imariwi'iarã nare yitaroyiraᵽe. Suᵽabatirã nare yiᵽajewã'imarĩroyiraᵽe.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Mimajaroka bojarimaji Estebanre najããmaka yiyoirĩkamarãᵽe. Kire jããbaraka jariroaka nawarataraᵽaka ĩarĩrĩrimaji ñimaraᵽe. Suᵽa imarĩ Estebanre jããweatirã, ‘I'suᵽakaja kire mabaajĩka jia sime’, ñarĩᵽuᵽajoaraᵽe yiro'sioka”, Maiᵽamakire ñarãᵽe.
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 I'suᵽaka ñarĩko'omakaja ikuᵽaka yire kiyi'raᵽe: “Me'ᵽe. Yoerã mire yiᵽũatayu judíotatamarĩrãte miwãrõkaro'si”, yire kẽrãᵽe,— ãrĩwa'ri ᵽo'imajare Ᵽablote bojaeka.
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 I'suᵽaka judíotatamarĩrãreka kẽrĩka ᵽoto ᵽo'imajare kire ã'mitiritiyika. Ate boebariwa'ri akasererikaᵽi kire naᵽiᵽeka.
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Ña'rĩyaarĩmarĩaja naᵽiᵽeka. Suᵽabatirã najariroaka ᵽemakato waratatirã ka'ia uyuakaka ĩmirã nabaremiaruika. “Boebaka yija ime”, ãrĩrika i'suᵽaka nabaaeka.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 I'suᵽaka nabaamaka ĩawa'ri, surara ĩᵽamaki kisurararãkare nawi'iarã Ᵽablote ke'ekãkawa'rirũjeka. “¿Dakoa oka imamaka, ᵽo'imajare mire ã'mijĩayu?”, ãrĩwa'ri, “Ᵽablote ajeaᵽi mija ᵽajebe”, surara ĩᵽamakire nare ãrĩka.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Kire ᵽajerã naᵽi'ᵽerĩkaweaeka ᵽoto ikuᵽaka Ᵽablote jaika tokaki ĩᵽamakire:
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 I'suᵽaka kẽᵽakã'ã ã'mitiritirã, kĩᵽamaki ᵽõ'irã a'ritirã, ikuᵽaka kire kibojaeka:
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 I'suᵽaka kẽᵽakã'ã ã'mitiriwa'ri surara ĩᵽamakire ikuᵽaka Ᵽablote jẽrĩaeka:
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 —Rĩkimaka yiwaᵽaĩjiraᵽe Romatataki imaokaro'si,— surara ĩᵽamakire kire ãrĩka.
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Suᵽa imarĩ kire ᵽajerika yaᵽakoᵽekarã kĩkiwa'ri aᵽerõ'õrã kire na'ritaᵽawa'rika. “Ba'iaja Romatatakite yiᵽajerũjekoᵽeyu”, ãrĩwa'ri surararãka ĩᵽamakioka kĩkikaki.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 “¿Dakoa oka imamaka, ᵽo'imajare Ᵽablote ã'mijĩaeka?”, ãrĩwa'ri aᵽerĩmi, kurarãka ĩᵽamarã, judíotatarã ĩᵽarimarã imatiyaitataoka surararãka ĩᵽamakire rẽrãtaeka. Suᵽabatirã Ᵽablote ᵽerumijia kutetirã, nawãjitãji kire e'ewa'ritirã kire kija'arĩkaeka.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.