Atos 22

Tuᵽarã Majaroka (TNC) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 —Yijeyomarã judíorãka, ᵽakiarimarãoka mija ã'mitiᵽe ruᵽu. “Dakoa oka kire imabeyua”, mija ãñaokaro'si yimajaroka mijare yibojaerã baayu ruᵽu,— Ᵽablote ãrĩka.
1 Varões irmãos e pais, ouvi agora a minha defesa perante vós.
2 Nokaᵽi kijaimaka ã'mitiriwa'ri, wiriwiri najaritiyaeka. Ikuᵽaka Ᵽablote nare bojaeka:
2 (E, quando ouviram falar-lhes em língua hebraica, maior silêncio guardaram.) E disse:
3 —Judíotatakiji ñime yiro'si oka. Cilicia ka'ia, Tarso wãmeika wejeareka ᵽo'ijirikaki ñime. Suᵽabatirã õ'õ Jerusalénrã yiᵽakiarika. Gamaliel wãmeikiᵽi ãrĩwa'riji ᵽaᵽera yiwãrũraᵽe. Mañekiarãte jã'mekakaka jia yiwãrũraᵽe. Maekaka Tuᵽarãte mija yi'yu uᵽakaja yi'ririka yiyaᵽaroyiraᵽe yiro'si oka.
3 Quanto a mim, sou varão judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade aos pés de Gamaliel, instruído conforme a verdade da lei de nossos pais, zeloso para com Deus, como todos vós hoje sois.
4 “Jia Tuᵽarãte yi'yuka ñime”, ãrĩwa'ri, Jesúre ã'mitiriᵽẽairãte ba'iaja jũaerã suᵽa yibaaraᵽe. Aᵽerikuri nare yijããrũjeraᵽe. Ĩmirĩja, rõmijãteoka ñi'awa'ritirã wẽkomaka imariwi'iarã nare yitarũjeraᵽe.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em prisões, tanto homens como mulheres,
5 Kurarãka ĩᵽamaki imatiyaiki suᵽabatirã ĩᵽarimarã imatiyarimajaoka “I'suᵽaka kibaaraᵽe”, yireka ãrĩwãrũirã. Ĩ'rãjaoka ᵽaᵽera yire baaĩjiraᵽarã, matã'omaja Damascowejeakarãre yibearũkia imakoᵽeraᵽaka. I'sia ᵽaᵽera e'etoritirã, so'oeka yire jã'meika uᵽakaja Jesúre ã'mitiriᵽẽairãte mo'arĩ ya'rikoᵽeraᵽe. Jerusalénrã nare e'era'atirã ĩᵽarimarãte wẽkomaka nare baarũjerã yibaakoᵽeraᵽe.
5 como também o sumo sacerdote me é testemunha, e todo o conselho dos anciãos; e, recebendo destes cartas para os irmãos, fui a Damasco, para trazer manietados para Jerusalém aqueles que ali estivessem, a fim de que fossem castigados.
6 I'suᵽaka baarĩ ĩmi ñe'metãji ma'aᵽi ya'raᵽaka ᵽoto, Damascowejewã'tarã ñimaraᵽaka ᵽoto, ikuᵽarõ'õᵽiji wejeᵽemaᵽi jãjia yaaboaika yire yaaraᵽaka.
6 Ora, aconteceu que, indo eu já de caminho e chegando perto de Damasco, quase ao meio-dia, de repente me rodeou uma grande luz do céu.
7 Suᵽa imarĩ ka'iarã yiña'rãᵽe mae. Suᵽabatirã ikuᵽaka yire sajaikoraᵽaka ña'mitiraᵽe: “Saulo, Saulo, ¿dako baaerã ba'iaja yire mibaarijayu?”
7 E caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 I'sia ã'mitiriwa'ri ikuᵽaka yiyi'raᵽe: “¿Ñiᵽamaki, maki mime?”, ñarãᵽe. I'suᵽaka ñaᵽakã'ã ikuᵽaka kiyi'raᵽe: “Yi'iji ñime Jesús, Nazaretkaki. Ba'iaja mibaarijayuki ñime”, yire kẽrãᵽe.
8 E eu respondi: Quem és, Senhor? E disse-me: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 I'suᵽaka sayaaboamaka ĩatirã yika a'raᵽarãre ᵽuᵽataraᵽe. I'suᵽaka sayaaboamaka ĩatirã yika a'raᵽarãre ᵽuᵽataraᵽe. Ĩ'rã ᵽuri i'suᵽaka yaaboaraᵽaka ĩakoᵽeriᵽotojo yire jairaᵽaki oka na'mitiriberaᵽe.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, e se atemorizaram muito; mas não ouviram a voz daquele que falava comigo.
10 I'suᵽaka yire kijaimaka ã'mitiriwa'ri kire yijẽrĩaraᵽe: “¿Marãkã'ã yibaarika miyaᵽayu Ñiᵽamaki?”, ñarãᵽe. I'suᵽaka ñaᵽakã'ã ikuᵽaka yire kiyi'raᵽe: “Mi'mitirã Damascorã me'ᵽe. Torã ĩ'rĩkate mire bojarãñu ritaja mibaarũkia miro'si yija'ataeka”, yire kẽrãᵽe.
10 Então, disse eu: Senhor, que farei? E o Senhor disse-me: Levanta-te e vai a Damasco, e ali se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 I'sia yaaboaika ñiaraᵽaka ᵽoto yiñakoyaraᵽe. Suᵽa imarĩ yika a'raᵽarã Damascorã yire tĩtieyaraᵽarã.
11 E, como eu não via por causa do esplendor daquela luz, fui levado pela mão dos que estavam comigo e cheguei a Damasco.
12 Torã ĩ'rĩka Ananías wãmeikite imaraᵽe. Moisés imaekakite jã'mekakaka simauᵽakaja yi'riᵽataiki kimaraᵽe. Tokarã judíotatarã, “Jia baaiki kime”, ãrĩwa'ri kireka najairaᵽe.
12 E um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 I'sia wejearã yeyaraᵽaka be'erõ'õ yiᵽõ'irã Ananíare etaraᵽe. Yiwã'tarã rĩkamaritirã ikuᵽaka yire kẽrãᵽe: “Yijeyomaki Saulo, miyoibe ate.” Ikuᵽarõ'õᵽiji kire ñiaraᵽe.
13 vindo ter comigo e apresentando-se, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. E naquela mesma hora o vi.
14 Suᵽa imarĩ ikuᵽaka yire kẽrãᵽe: “Tuᵽarã, mañekiarãte jiyiᵽuᵽayeeroyikakite wã'maiki mime kiyaᵽaika uᵽakaja mibaarũkia miõñaokaro'si. Suᵽabatirã kiᵽũataekaki, ba'iaja baakoribeyukate miaerã, suᵽabatirã kijaika mia'mitiyaokaro'si Tuᵽarãte miᵽõ'irã kire ᵽũataraᵽe.
14 E ele disse: O Deus de nossos pais de antemão te designou para que conheças a sua vontade, e vejas aquele Justo, e ouças a voz da sua boca.
15 Jesús majaroka mibojataᵽarijarirãñu. Miaeka mirãka, mia'mitirikaoka ritaja ᵽo'imajare mibojataᵽarãñu.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Miba'ea'si. Jesúre ã'mitiriᵽẽatirã, ba'iaja mibaaika kijũjerã kire mijẽñebe. Suᵽabatirã ruᵽuko'a mijũjerũjebe”, yire kẽrãᵽe.
16 E, agora, por que te deténs? Levanta-te, e batiza-te, e lava os teus pecados, invocando o nome do Senhor.
17 Ñoaᵽañaka Jerusalénrã imakoᵽeka yiᵽe'riwa'raᵽe. Torã ĩ'rãrĩmi Tuᵽarãte jiyiᵽuᵽaka õrĩriwi'iarã Tuᵽarãka jairĩ ya'raᵽe. Tuᵽarãka jaikõrĩ makãrãrũñuroka uᵽakaᵽi Maiᵽamakire jaimaka ñiaraᵽe.
17 E aconteceu que, tornando eu para Jerusalém, quando orava no templo, fui arrebatado para fora de mim.
18 Toᵽi ikuᵽaka yire kẽrãᵽe: “Ñojimarĩji Jerusalén wejeaᵽi me'ᵽe. Õ'õrã imarã ᵽo'imaja yimajaroka nare mibojakoᵽemaka ã'mitiriᵽẽabesarãñurã”, yire kẽrãᵽe.
18 E vi aquele que me dizia: Dá-te pressa e sai apressadamente de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 I'suᵽaka kẽᵽakã'ã ã'mitiritirã ikuᵽaka kire yiyi'raᵽe: “Maiᵽamaki, õ'õrã imarã ritaja yibaaeka mirãka õñurã. Mire ã'mitiriᵽẽabaraka judíorãkare rẽrĩriwi'iarã imarãte e'eᵽoatirã wẽkomaka imariwi'iarã nare yitaroyiraᵽe. Suᵽabatirã nare yiᵽajewã'imarĩroyiraᵽe.
19 E eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu lançava na prisão e açoitava nas sinagogas os que criam em ti.
20 Mimajaroka bojarimaji Estebanre najããmaka yiyoirĩkamarãᵽe. Kire jããbaraka jariroaka nawarataraᵽaka ĩarĩrĩrimaji ñimaraᵽe. Suᵽa imarĩ Estebanre jããweatirã, ‘I'suᵽakaja kire mabaajĩka jia sime’, ñarĩᵽuᵽajoaraᵽe yiro'sioka”, Maiᵽamakire ñarãᵽe.
20 E, quando o sangue de Estêvão, tua testemunha, se derramava, também eu estava presente, e consentia na sua morte, e guardava as vestes dos que o matavam.
21 I'suᵽaka ñarĩko'omakaja ikuᵽaka yire kiyi'raᵽe: “Me'ᵽe. Yoerã mire yiᵽũatayu judíotatamarĩrãte miwãrõkaro'si”, yire kẽrãᵽe,— ãrĩwa'ri ᵽo'imajare Ᵽablote bojaeka.
21 E disse-me: Vai, porque hei de enviar-te aos gentios de longe.
22 I'suᵽaka judíotatamarĩrãreka kẽrĩka ᵽoto ᵽo'imajare kire ã'mitiritiyika. Ate boebariwa'ri akasererikaᵽi kire naᵽiᵽeka.
22 E ouviram-no até esta palavra e levantaram a voz, dizendo: Tira da terra um tal homem, porque não convém que viva!
23 Ña'rĩyaarĩmarĩaja naᵽiᵽeka. Suᵽabatirã najariroaka ᵽemakato waratatirã ka'ia uyuakaka ĩmirã nabaremiaruika. “Boebaka yija ime”, ãrĩrika i'suᵽaka nabaaeka.
23 E, clamando eles, e arrojando de si as vestes, e lançando pó para o ar,
24 I'suᵽaka nabaamaka ĩawa'ri, surara ĩᵽamaki kisurararãkare nawi'iarã Ᵽablote ke'ekãkawa'rirũjeka. “¿Dakoa oka imamaka, ᵽo'imajare mire ã'mijĩayu?”, ãrĩwa'ri, “Ᵽablote ajeaᵽi mija ᵽajebe”, surara ĩᵽamakire nare ãrĩka.
24 o tribuno mandou que o levassem para a fortaleza, dizendo que o examinassem com açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Kire ᵽajerã naᵽi'ᵽerĩkaweaeka ᵽoto ikuᵽaka Ᵽablote jaika tokaki ĩᵽamakire:
25 E, quando o estavam atando com correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um romano, sem ser condenado?
26 I'suᵽaka kẽᵽakã'ã ã'mitiritirã, kĩᵽamaki ᵽõ'irã a'ritirã, ikuᵽaka kire kibojaeka:
26 E, ouvindo isto, o centurião foi e anunciou ao tribuno, dizendo: Vê o que vais fazer, porque este homem é romano.
27 I'suᵽaka kẽᵽakã'ã ã'mitiriwa'ri surara ĩᵽamakire ikuᵽaka Ᵽablote jẽrĩaeka:
27 E, vindo o tribuno, disse-lhe: Dize-me, és tu romano? E ele disse: Sim.
28 —Rĩkimaka yiwaᵽaĩjiraᵽe Romatataki imaokaro'si,— surara ĩᵽamakire kire ãrĩka.
28 E respondeu o tribuno: Eu com grande soma de dinheiro alcancei este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu sou-o de nascimento.
29 Suᵽa imarĩ kire ᵽajerika yaᵽakoᵽekarã kĩkiwa'ri aᵽerõ'õrã kire na'ritaᵽawa'rika. “Ba'iaja Romatatakite yiᵽajerũjekoᵽeyu”, ãrĩwa'ri surararãka ĩᵽamakioka kĩkikaki.
29 E logo dele se apartaram os que o haviam de examinar; e até o tribuno teve temor, quando soube que era romano, visto que o tinha ligado.
30 “¿Dakoa oka imamaka, ᵽo'imajare Ᵽablote ã'mijĩaeka?”, ãrĩwa'ri aᵽerĩmi, kurarãka ĩᵽamarã, judíotatarã ĩᵽarimarã imatiyaitataoka surararãka ĩᵽamakire rẽrãtaeka. Suᵽabatirã Ᵽablote ᵽerumijia kutetirã, nawãjitãji kire e'ewa'ritirã kire kija'arĩkaeka.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões e mandou vir os principais dos sacerdotes e todo o seu conselho; e, trazendo Paulo, o apresentou diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.