2 Coríntios 7
Tuᵽarã Majaroka (TNC) vs NAA
1 Mija ã'mitiᵽe yija jeyomarã. I'suᵽaka Tuᵽarãte mare bojaeka maro'siji ima. Suᵽa imarĩ Tuᵽarãte ĩaika wãjitãji ba'iaja baariyaᵽaberiwa'ri kiyaᵽabeyua, suᵽabatirã maᵽuᵽajoaika uᵽakaja baabekaja maimaye'e. Ritaja i'suᵽaka imarijayua ja'atatirã, Tuᵽarãte oyiaja jiyiᵽuᵽayeewa'ri, kiyaᵽaika uᵽakaja baabaraka maimaye'e.
1 Portanto, meus amados, tendo tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Yija jeyomarã, yijare mija wayuĩabe. “Ba'iaja baairã nime”, ĩ'rãrimarãre yijareka ãrĩko'omakaja, nirãreoka yija yaᵽaika uᵽaka ba'iaja baaberaᵽarã yija. I'suᵽakajaoka aᵽerãte ba'iaja baarũjekoribeyurã yija ime. Suᵽabatirãoka yijaro'si niñerũ tõᵽorika yaᵽawa'riji ᵽo'imajare waᵽuju ᵽakiberaᵽarã yija.
2 Pedimos que vocês nos acolham em seu coração. Não tratamos ninguém com injustiça, não prejudicamos ninguém, não exploramos ninguém.
3 “I'suᵽaka yijareka jairã mija ime”, ãrĩwa'rimarĩa mijare sayibojayu. Koᵽakaja jimarĩa mijare yija wãtatiyayu bikija mijare ñarĩtiraᵽe. I'suᵽaka simamaka, mijaka yija imarijayua, yija reyarãñu rõ'õjĩrãrãja mijare yija wayuĩarija'atabesarãñu.
3 Não falo para condenar vocês. Porque eu já disse que vocês estão em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 I'suᵽaka simamaka, “Nare yibojaika uᵽakaja yire nayi'rirãñu”, mijareka ñarĩᵽuᵽajoayu. “Jia Tuᵽarãte yaᵽaika uᵽakaja baairã nime Corintowejeakarã”, ãrĩᵽuᵽajoawa'ri jĩjimaka mijaka ñime. Suᵽa imarĩ ba'iaja yija jũarijayua simako'omakaja jiitakaja yiᵽuᵽayu.
4 Estou sendo bem franco com vocês e tenho muito orgulho de vocês. Sinto-me grandemente confortado e transbordo de alegria em meio a toda a nossa tribulação.
5 Tróaderõ'õᵽi Macedonia ka'iarã yija etaraᵽaka be'erõ'õ ĩ'rãkurioka jiiᵽañaka jẽrĩtakoribeyukajirã yija imaraᵽe. I'suᵽakajaoka yija eyairõ'õ rakakaja ba'iaja oka yijare imarijariroyiraᵽaka. I'suᵽaka simamaka, jimarĩa tokarãre yijaka okabojiroyiraᵽe. Ba'iaja ᵽuᵽaririka yijaro'si simarijariroyiraᵽe aᵽea.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum alívio. Pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 I'suᵽaka yijaro'si simarijariroyiraᵽaka simako'omakaja Titore yija ᵽõ'irã etamaka jia yija ᵽuᵽaraᵽe. Ba'iaja ᵽuᵽarijayurãte okajãjia imarũjeiki imarĩ, Tuᵽarãte yijare jeyobaaraᵽe.
6 Porém Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito.
7 Titore õ'õrã etaraᵽakaᵽi takaja ãrĩwa'rimarĩa jĩjimaka yija ime. Mija ᵽõ'irã kimaraᵽaka ᵽoto, jia mija imamaka kĩaraᵽaka imarĩ jĩjimakaᵽi õ'õrã ketaraᵽe. Saᵽi ãrĩwa'ri jĩjimaka yija ime yijaro'sioka. Ikuᵽaka Titore yijare bojaetaraᵽe: “ ‘Ba'iaja yija ima ã'mitiritirã Ᵽablote ba'iaja ᵽuᵽayu’, ãrĩwa'ri i'suᵽakajaoka Corintokarãre ime naro'si. Suᵽa imarĩ jimarĩa mire niariyaᵽayu. Suᵽabatirãoka mire wãtawa'ri miyaᵽaika uᵽakaja nabaarijayu”, ãrĩwa'ri kibojaetaraᵽe. Sã'mitiritirã, tẽrĩwa'ribaji jĩjimaka ñime mae.
7 E não somente com a chegada dele, mas também pelo consolo que recebeu de vocês. Ele nos falou da saudade, do pranto e do zelo que vocês têm por mim, aumentando, assim, a minha alegria.
8 Suᵽabatirã bikija ᵽaᵽera mijare yiᵽũataraᵽaka ĩatirã ba'iaja mija ᵽuᵽaraᵽakakaka ña'mitiraᵽe. I'suᵽaka simako'omakaja “I'sia ᵽaᵽera yiᵽũataberiri imakoᵽeraᵽe”, ãrĩᵽuᵽajoabeyuka yi'i. Ᵽaᵽera mijare yiᵽũataraᵽaka ᵽoto “Sĩatirã ba'iaja naᵽuᵽarirãñu je'e”, ñarĩᵽuᵽajoakoᵽeraᵽe. I'suᵽaka simako'omakaja, ba'iaja mija ᵽuᵽaraᵽaka ñojimarĩji mijareka so'raᵽe.
8 Porque, mesmo que eu tenha entristecido vocês com a minha carta, não me arrependo — embora já tenha me arrependido, pois vi que aquela carta os deixou tristes, ainda que por breve tempo.
9 Suᵽa imarĩ sĩatirã ba'iaja mija ᵽuᵽayuaᵽi ãrĩwa'rimarĩa jĩjimaka ñime. Ikuᵽaka sime ã'mitirikõrĩ je'e: “Ba'iaja baarika ja'atatirã Tuᵽarãte yaᵽaika uᵽaka oyiaja nabaarijayu mae”, kẽrĩetaraᵽaka ã'mitiriwa'ri jĩjimaka ñime. I'suᵽaka simarika Tuᵽarãte yaᵽamaka i'suᵽaka mijaro'si simaraᵽe. Suᵽa imarĩ jiaro'si imaraᵽakaja ba'iaja mija ᵽuᵽarika simamaka, “Yija ᵽaᵽeraᵽi ba'iaja nare yija baaberaᵽe”, yija ãrĩᵽuᵽajoayu.
9 Mas agora me alegro, não porque vocês ficaram tristes, mas porque essa tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês foram entristecidos segundo Deus, para que, de nossa parte, não sofressem nenhum dano.
10 Ba'iaja mabaaika ĩatirã ba'iaja Tuᵽarãte mare ᵽuᵽarirũjeyu. I'suᵽaka kibaamaka, saja'atatirã kiyaᵽaika uᵽaka oyiaja mabaaokaro'si i'suᵽaka mare kibaayu. I'suᵽaka simamaka ba'iaja mabaaika ye'kariatirã, tĩmarĩji mare kibaarũkia imareka mare sakitããyu. Saᵽi ãrĩwa'ri ba'iaja ᵽuᵽarijaribeyurã maime. Toᵽi Tuᵽarãte yi'ribeyurã ᵽuri, ba'iaja nabaaikareka ba'iaja ᵽuᵽariᵽotojo “Sayija ja'ataerã yijare miwayuĩabe”, Tuᵽarãte ãrĩbeyurã. Suᵽa imarĩ kiᵽõ'irã a'rirũkimarĩrã nime.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Ã'mitirikõrĩ je'e. Tuᵽarãte yaᵽaika uᵽaka mijaro'si yo'oraᵽaka ĩatirã, ba'iaja mija ᵽuᵽaraᵽe. I'suᵽaka imariᵽotojo jia yijaka imariyaᵽawa'ri ñojimarĩji ikuᵽaka mija jaraᵽe: “I'tojĩrãja, ba'iaja mibaarijayua mija'atabe”, mija watoᵽekareka imakite mija ãrãᵽe. Suᵽabatirã “¿Dako baaerã ñoaitakaja ‘Sareka kimaᵽarũ’, ãrĩrũjeirã uᵽaka mabaaraᵽe jee?”, ãᵽaraka i'yoᵽiyurã mija jaraᵽe. “Ñojimarĩji oka yija jiebeririᵽareaja, tĩmarĩji Tuᵽarãte yijare baarãñu je'e”, mija ãrĩᵽuᵽajoaraᵽe. I'suᵽaka imarã imarĩ yire jiyiᵽuᵽaka õrĩwa'ri jimarĩa yire mija ĩariyaᵽayu. Suᵽa imarĩ mija watoᵽekarã ba'iaja baaraᵽakite tĩmarĩji mija baaraᵽe ki'yoᵽiyaokaro'si. Suᵽa jia baaraᵽarã mija imamaka dakoa oka imabeyua mijaro'si mae.
11 Vejam quanto cuidado produziu em vocês o fato de serem entristecidos segundo Deus! Que defesa, que indignação, que temor, que saudade, que zelo, que desejo de punir o culpado! Em tudo vocês se mostraram inocentes neste assunto.
12 I'suᵽaka mija baarũkiakaka mijaro'si yo'oraᵽaka simako'omakaja ba'iaja baaraᵽakite, suᵽabatirãoka sajũarimajire takaja ᵽuᵽajoawa'rimarĩa sayo'oraᵽe. Tuᵽarãte ĩaika wãjitãji “Rita, jia Ᵽablote majiyiᵽuᵽayeeyu”, ãñurã mija jayaokaro'si mijaro'si sayo'oĩjiraᵽe.
12 Portanto, embora eu tenha escrito aquela carta, não foi por causa daquele que fez o mal, nem por causa daquele que sofreu a afronta, mas para que fosse manifesto entre vocês, diante de Deus, o cuidado que vocês têm por nós.
13 Suᵽa imarĩ yiᵽaᵽera ĩatirã jia yire mija yi'yua ã'mitiritirã okajãjia yija jayu. Suᵽabatirã, jaibaraka mijaka Titore imaraᵽaka simamaka, jia ᵽuᵽayuka kime mae. Jĩjimaka kimamaka ĩawa'ri, tẽrĩwa'ribaji jĩjimaka yija jayu mae.
13 Foi por isso que nos sentimos consolados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, porque todos vocês trouxeram refrigério ao espírito dele.
14 Mija ᵽõ'irã ke'rirã baaraᵽaka ᵽoto “Jia mire e'etoritirã, Corintokarãre mire yi'rirãñu”, Titore ñarĩtiraᵽe. Kire ñarãᵽaka uᵽakaja mija baaraᵽe. Suᵽa imarĩ dikaᵽi ãrĩwa'ri kirokaᵽi i'yoᵽi'ribeyuka yi'i mae. “Jia mire nabaarãñu”, ãrĩwa'ri Titore yija bojaraᵽaka rita kire yija ãrãᵽe mirãkiyu. I'suᵽakajaoka ĩ'rãkuri uᵽakaja mijare yija bojaraᵽaka rita simaraᵽe.
14 Porque, se falei a ele com certo orgulho a respeito de vocês, não fiquei envergonhado. Pelo contrário, como tudo que falamos a vocês era verdade, também os elogios que, na presença de Tito, fizemos a respeito de vocês se mostraram verdadeiros.
15 Jia kika imarika yaᵽawa'ri jiyiᵽuᵽakaᵽi kire mija e'etoraᵽe. Suᵽabatirã jiajaoka kire mija yi'raᵽe. Ritaja i'suᵽaka kire mija baaeka mirãka ᵽuᵽajoabaraka jiibaji mijare kiwayuĩarijayu mae.
15 E o grande afeto que ele tem por vocês aumenta cada vez mais, quando ele se lembra da obediência de todos vocês, de como o receberam com temor e tremor.
16 Suᵽa imarĩ “Tuᵽarãte yaᵽaika uᵽaka oyiaja baabaraka nimarãñu”, ãᵽaraka jĩjimaka mijaka ñime mae.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.