2 Coríntios 7

Tuᵽarã Majaroka (TNC) vs BKJ

Sair da comparação
1 Mija ã'mitiᵽe yija jeyomarã. I'suᵽaka Tuᵽarãte mare bojaeka maro'siji ima. Suᵽa imarĩ Tuᵽarãte ĩaika wãjitãji ba'iaja baariyaᵽaberiwa'ri kiyaᵽabeyua, suᵽabatirã maᵽuᵽajoaika uᵽakaja baabekaja maimaye'e. Ritaja i'suᵽaka imarijayua ja'atatirã, Tuᵽarãte oyiaja jiyiᵽuᵽayeewa'ri, kiyaᵽaika uᵽakaja baabaraka maimaye'e.
1 Tendo, portanto, amados, essas promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Yija jeyomarã, yijare mija wayuĩabe. “Ba'iaja baairã nime”, ĩ'rãrimarãre yijareka ãrĩko'omakaja, nirãreoka yija yaᵽaika uᵽaka ba'iaja baaberaᵽarã yija. I'suᵽakajaoka aᵽerãte ba'iaja baarũjekoribeyurã yija ime. Suᵽabatirãoka yijaro'si niñerũ tõᵽorika yaᵽawa'riji ᵽo'imajare waᵽuju ᵽakiberaᵽarã yija.
2 Recebei-nos; a nenhum homem injustiçamos, a nenhum homem corrompemos, a nenhum homem defraudamos.
3 “I'suᵽaka yijareka jairã mija ime”, ãrĩwa'rimarĩa mijare sayibojayu. Koᵽakaja jimarĩa mijare yija wãtatiyayu bikija mijare ñarĩtiraᵽe. I'suᵽaka simamaka, mijaka yija imarijayua, yija reyarãñu rõ'õjĩrãrãja mijare yija wayuĩarija'atabesarãñu.
3 Eu não falo isto para vossa condenação; porque eu havia dito antes que estais em nossos corações para morrer e viver convosco.
4 I'suᵽaka simamaka, “Nare yibojaika uᵽakaja yire nayi'rirãñu”, mijareka ñarĩᵽuᵽajoayu. “Jia Tuᵽarãte yaᵽaika uᵽakaja baairã nime Corintowejeakarã”, ãrĩᵽuᵽajoawa'ri jĩjimaka mijaka ñime. Suᵽa imarĩ ba'iaja yija jũarijayua simako'omakaja jiitakaja yiᵽuᵽayu.
4 Grande é a minha ousadia no falar convosco; grande é a minha alegria em vós; estou cheio de conforto; transbordo de alegria em todas as nossas tribulações.
5 Tróaderõ'õᵽi Macedonia ka'iarã yija etaraᵽaka be'erõ'õ ĩ'rãkurioka jiiᵽañaka jẽrĩtakoribeyukajirã yija imaraᵽe. I'suᵽakajaoka yija eyairõ'õ rakakaja ba'iaja oka yijare imarijariroyiraᵽaka. I'suᵽaka simamaka, jimarĩa tokarãre yijaka okabojiroyiraᵽe. Ba'iaja ᵽuᵽaririka yijaro'si simarijariroyiraᵽe aᵽea.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve descanso; mas fomos atribulados por todo lado: por fora lutas, por dentro temores.
6 I'suᵽaka yijaro'si simarijariroyiraᵽaka simako'omakaja Titore yija ᵽõ'irã etamaka jia yija ᵽuᵽaraᵽe. Ba'iaja ᵽuᵽarijayurãte okajãjia imarũjeiki imarĩ, Tuᵽarãte yijare jeyobaaraᵽe.
6 Mas Deus, que consola aqueles que estão abatidos, nos confortou com a vinda de Tito;
7 Titore õ'õrã etaraᵽakaᵽi takaja ãrĩwa'rimarĩa jĩjimaka yija ime. Mija ᵽõ'irã kimaraᵽaka ᵽoto, jia mija imamaka kĩaraᵽaka imarĩ jĩjimakaᵽi õ'õrã ketaraᵽe. Saᵽi ãrĩwa'ri jĩjimaka yija ime yijaro'sioka. Ikuᵽaka Titore yijare bojaetaraᵽe: “ ‘Ba'iaja yija ima ã'mitiritirã Ᵽablote ba'iaja ᵽuᵽayu’, ãrĩwa'ri i'suᵽakajaoka Corintokarãre ime naro'si. Suᵽa imarĩ jimarĩa mire niariyaᵽayu. Suᵽabatirãoka mire wãtawa'ri miyaᵽaika uᵽakaja nabaarijayu”, ãrĩwa'ri kibojaetaraᵽe. Sã'mitiritirã, tẽrĩwa'ribaji jĩjimaka ñime mae.
7 e não somente por sua vinda, mas também pela consolação com que foi confortado por vós, contando-nos os vossos desejos sinceros, o vosso pranto, a vossa mente fervorosa por mim, de maneira que me regozijei muito.
8 Suᵽabatirã bikija ᵽaᵽera mijare yiᵽũataraᵽaka ĩatirã ba'iaja mija ᵽuᵽaraᵽakakaka ña'mitiraᵽe. I'suᵽaka simako'omakaja “I'sia ᵽaᵽera yiᵽũataberiri imakoᵽeraᵽe”, ãrĩᵽuᵽajoabeyuka yi'i. Ᵽaᵽera mijare yiᵽũataraᵽaka ᵽoto “Sĩatirã ba'iaja naᵽuᵽarirãñu je'e”, ñarĩᵽuᵽajoakoᵽeraᵽe. I'suᵽaka simako'omakaja, ba'iaja mija ᵽuᵽaraᵽaka ñojimarĩji mijareka so'raᵽe.
8 Porque embora vos tenha entristecido com a minha carta, eu não me arrependo, mesmo se me arrependesse, por perceber que a mesma carta vos entristeceu, ainda que por pouco tempo.
9 Suᵽa imarĩ sĩatirã ba'iaja mija ᵽuᵽayuaᵽi ãrĩwa'rimarĩa jĩjimaka ñime. Ikuᵽaka sime ã'mitirikõrĩ je'e: “Ba'iaja baarika ja'atatirã Tuᵽarãte yaᵽaika uᵽaka oyiaja nabaarijayu mae”, kẽrĩetaraᵽaka ã'mitiriwa'ri jĩjimaka ñime. I'suᵽaka simarika Tuᵽarãte yaᵽamaka i'suᵽaka mijaro'si simaraᵽe. Suᵽa imarĩ jiaro'si imaraᵽakaja ba'iaja mija ᵽuᵽarika simamaka, “Yija ᵽaᵽeraᵽi ba'iaja nare yija baaberaᵽe”, yija ãrĩᵽuᵽajoayu.
9 Agora me regozijo, não de que fostes entristecidos, mas de que fostes entristecidos para o arrependimento; porque fostes entristecidos segundo a maneira de Deus; para que em nada recebêsseis dano por causa de nós.
10 Ba'iaja mabaaika ĩatirã ba'iaja Tuᵽarãte mare ᵽuᵽarirũjeyu. I'suᵽaka kibaamaka, saja'atatirã kiyaᵽaika uᵽaka oyiaja mabaaokaro'si i'suᵽaka mare kibaayu. I'suᵽaka simamaka ba'iaja mabaaika ye'kariatirã, tĩmarĩji mare kibaarũkia imareka mare sakitããyu. Saᵽi ãrĩwa'ri ba'iaja ᵽuᵽarijaribeyurã maime. Toᵽi Tuᵽarãte yi'ribeyurã ᵽuri, ba'iaja nabaaikareka ba'iaja ᵽuᵽariᵽotojo “Sayija ja'ataerã yijare miwayuĩabe”, Tuᵽarãte ãrĩbeyurã. Suᵽa imarĩ kiᵽõ'irã a'rirũkimarĩrã nime.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Ã'mitirikõrĩ je'e. Tuᵽarãte yaᵽaika uᵽaka mijaro'si yo'oraᵽaka ĩatirã, ba'iaja mija ᵽuᵽaraᵽe. I'suᵽaka imariᵽotojo jia yijaka imariyaᵽawa'ri ñojimarĩji ikuᵽaka mija jaraᵽe: “I'tojĩrãja, ba'iaja mibaarijayua mija'atabe”, mija watoᵽekareka imakite mija ãrãᵽe. Suᵽabatirã “¿Dako baaerã ñoaitakaja ‘Sareka kimaᵽarũ’, ãrĩrũjeirã uᵽaka mabaaraᵽe jee?”, ãᵽaraka i'yoᵽiyurã mija jaraᵽe. “Ñojimarĩji oka yija jiebeririᵽareaja, tĩmarĩji Tuᵽarãte yijare baarãñu je'e”, mija ãrĩᵽuᵽajoaraᵽe. I'suᵽaka imarã imarĩ yire jiyiᵽuᵽaka õrĩwa'ri jimarĩa yire mija ĩariyaᵽayu. Suᵽa imarĩ mija watoᵽekarã ba'iaja baaraᵽakite tĩmarĩji mija baaraᵽe ki'yoᵽiyaokaro'si. Suᵽa jia baaraᵽarã mija imamaka dakoa oka imabeyua mijaro'si mae.
11 Porque isto mesmo que, segundo Deus, vos entristeceu, quanto cuidado vos produziu; sim, que apologia, sim, que indignação, sim, que temor, sim, que desejo veemente, sim, que zelo, sim, que vingança! Em todas as coisas provastes ser inocentes nesta questão.
12 I'suᵽaka mija baarũkiakaka mijaro'si yo'oraᵽaka simako'omakaja ba'iaja baaraᵽakite, suᵽabatirãoka sajũarimajire takaja ᵽuᵽajoawa'rimarĩa sayo'oraᵽe. Tuᵽarãte ĩaika wãjitãji “Rita, jia Ᵽablote majiyiᵽuᵽayeeyu”, ãñurã mija jayaokaro'si mijaro'si sayo'oĩjiraᵽe.
12 Portanto, embora eu tenha escrito a vós, o fiz não por causa do que errou, nem por causa do que foi tratado injustamente, mas para que o nosso cuidado por vós pudesse ser manifesto diante de Deus.
13 Suᵽa imarĩ yiᵽaᵽera ĩatirã jia yire mija yi'yua ã'mitiritirã okajãjia yija jayu. Suᵽabatirã, jaibaraka mijaka Titore imaraᵽaka simamaka, jia ᵽuᵽayuka kime mae. Jĩjimaka kimamaka ĩawa'ri, tẽrĩwa'ribaji jĩjimaka yija jayu mae.
13 Portanto, fomos confortados pelo vosso conforto. Sim, e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi renovado por vós todos.
14 Mija ᵽõ'irã ke'rirã baaraᵽaka ᵽoto “Jia mire e'etoritirã, Corintokarãre mire yi'rirãñu”, Titore ñarĩtiraᵽe. Kire ñarãᵽaka uᵽakaja mija baaraᵽe. Suᵽa imarĩ dikaᵽi ãrĩwa'ri kirokaᵽi i'yoᵽi'ribeyuka yi'i mae. “Jia mire nabaarãñu”, ãrĩwa'ri Titore yija bojaraᵽaka rita kire yija ãrãᵽe mirãkiyu. I'suᵽakajaoka ĩ'rãkuri uᵽakaja mijare yija bojaraᵽaka rita simaraᵽe.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não me envergonho; mas, como todas as coisas que eu falei de vós foram verdadeiras, assim também se confirmou como verdadeiro aquilo de que nos gloriamos de vós diante de Tito.
15 Jia kika imarika yaᵽawa'ri jiyiᵽuᵽakaᵽi kire mija e'etoraᵽe. Suᵽabatirã jiajaoka kire mija yi'raᵽe. Ritaja i'suᵽaka kire mija baaeka mirãka ᵽuᵽajoabaraka jiibaji mijare kiwayuĩarijayu mae.
15 E o seu íntimo afeto é mais abundante para convosco, ao lembrar-se da obediência de todos vós, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Suᵽa imarĩ “Tuᵽarãte yaᵽaika uᵽaka oyiaja baabaraka nimarãñu”, ãᵽaraka jĩjimaka mijaka ñime mae.
16 Regozijo-me, portanto, de ter confiança em vós em todas as coisas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.