2 Coríntios 7
Tuᵽarã Majaroka (TNC) vs ACF
1 Mija ã'mitiᵽe yija jeyomarã. I'suᵽaka Tuᵽarãte mare bojaeka maro'siji ima. Suᵽa imarĩ Tuᵽarãte ĩaika wãjitãji ba'iaja baariyaᵽaberiwa'ri kiyaᵽabeyua, suᵽabatirã maᵽuᵽajoaika uᵽakaja baabekaja maimaye'e. Ritaja i'suᵽaka imarijayua ja'atatirã, Tuᵽarãte oyiaja jiyiᵽuᵽayeewa'ri, kiyaᵽaika uᵽakaja baabaraka maimaye'e.
1 Ora, amados, pois que temos tais promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santificação no temor de Deus.
2 Yija jeyomarã, yijare mija wayuĩabe. “Ba'iaja baairã nime”, ĩ'rãrimarãre yijareka ãrĩko'omakaja, nirãreoka yija yaᵽaika uᵽaka ba'iaja baaberaᵽarã yija. I'suᵽakajaoka aᵽerãte ba'iaja baarũjekoribeyurã yija ime. Suᵽabatirãoka yijaro'si niñerũ tõᵽorika yaᵽawa'riji ᵽo'imajare waᵽuju ᵽakiberaᵽarã yija.
2 Recebei-nos em vossos corações; a ninguém agravamos, a ninguém corrompemos, de ninguém buscamos o nosso proveito.
3 “I'suᵽaka yijareka jairã mija ime”, ãrĩwa'rimarĩa mijare sayibojayu. Koᵽakaja jimarĩa mijare yija wãtatiyayu bikija mijare ñarĩtiraᵽe. I'suᵽaka simamaka, mijaka yija imarijayua, yija reyarãñu rõ'õjĩrãrãja mijare yija wayuĩarija'atabesarãñu.
3 Não digo isto para vossa condenação; pois já antes tinha dito que estais em nossos corações para juntamente morrer e viver.
4 I'suᵽaka simamaka, “Nare yibojaika uᵽakaja yire nayi'rirãñu”, mijareka ñarĩᵽuᵽajoayu. “Jia Tuᵽarãte yaᵽaika uᵽakaja baairã nime Corintowejeakarã”, ãrĩᵽuᵽajoawa'ri jĩjimaka mijaka ñime. Suᵽa imarĩ ba'iaja yija jũarijayua simako'omakaja jiitakaja yiᵽuᵽayu.
4 Grande é a ousadia da minha fala para convosco, e grande a minha jactância a respeito de vós; estou cheio de consolação; transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Tróaderõ'õᵽi Macedonia ka'iarã yija etaraᵽaka be'erõ'õ ĩ'rãkurioka jiiᵽañaka jẽrĩtakoribeyukajirã yija imaraᵽe. I'suᵽakajaoka yija eyairõ'õ rakakaja ba'iaja oka yijare imarijariroyiraᵽaka. I'suᵽaka simamaka, jimarĩa tokarãre yijaka okabojiroyiraᵽe. Ba'iaja ᵽuᵽaririka yijaro'si simarijariroyiraᵽe aᵽea.
5 Porque, mesmo quando chegamos à macedônia, a nossa carne não teve repouso algum; antes em tudo fomos atribulados: por fora combates, temores por dentro.
6 I'suᵽaka yijaro'si simarijariroyiraᵽaka simako'omakaja Titore yija ᵽõ'irã etamaka jia yija ᵽuᵽaraᵽe. Ba'iaja ᵽuᵽarijayurãte okajãjia imarũjeiki imarĩ, Tuᵽarãte yijare jeyobaaraᵽe.
6 Mas Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a vinda de Tito.
7 Titore õ'õrã etaraᵽakaᵽi takaja ãrĩwa'rimarĩa jĩjimaka yija ime. Mija ᵽõ'irã kimaraᵽaka ᵽoto, jia mija imamaka kĩaraᵽaka imarĩ jĩjimakaᵽi õ'õrã ketaraᵽe. Saᵽi ãrĩwa'ri jĩjimaka yija ime yijaro'sioka. Ikuᵽaka Titore yijare bojaetaraᵽe: “ ‘Ba'iaja yija ima ã'mitiritirã Ᵽablote ba'iaja ᵽuᵽayu’, ãrĩwa'ri i'suᵽakajaoka Corintokarãre ime naro'si. Suᵽa imarĩ jimarĩa mire niariyaᵽayu. Suᵽabatirãoka mire wãtawa'ri miyaᵽaika uᵽakaja nabaarijayu”, ãrĩwa'ri kibojaetaraᵽe. Sã'mitiritirã, tẽrĩwa'ribaji jĩjimaka ñime mae.
7 E não somente com a sua vinda, mas também pela consolação com que foi consolado por vós, contando-nos as vossas saudades, o vosso choro, o vosso zelo por mim, de maneira que muito me regozijei.
8 Suᵽabatirã bikija ᵽaᵽera mijare yiᵽũataraᵽaka ĩatirã ba'iaja mija ᵽuᵽaraᵽakakaka ña'mitiraᵽe. I'suᵽaka simako'omakaja “I'sia ᵽaᵽera yiᵽũataberiri imakoᵽeraᵽe”, ãrĩᵽuᵽajoabeyuka yi'i. Ᵽaᵽera mijare yiᵽũataraᵽaka ᵽoto “Sĩatirã ba'iaja naᵽuᵽarirãñu je'e”, ñarĩᵽuᵽajoakoᵽeraᵽe. I'suᵽaka simako'omakaja, ba'iaja mija ᵽuᵽaraᵽaka ñojimarĩji mijareka so'raᵽe.
8 Porquanto, ainda que vos contristei com a minha carta, não me arrependo, embora já me tivesse arrependido por ver que aquela carta vos contristou, ainda que por pouco tempo.
9 Suᵽa imarĩ sĩatirã ba'iaja mija ᵽuᵽayuaᵽi ãrĩwa'rimarĩa jĩjimaka ñime. Ikuᵽaka sime ã'mitirikõrĩ je'e: “Ba'iaja baarika ja'atatirã Tuᵽarãte yaᵽaika uᵽaka oyiaja nabaarijayu mae”, kẽrĩetaraᵽaka ã'mitiriwa'ri jĩjimaka ñime. I'suᵽaka simarika Tuᵽarãte yaᵽamaka i'suᵽaka mijaro'si simaraᵽe. Suᵽa imarĩ jiaro'si imaraᵽakaja ba'iaja mija ᵽuᵽarika simamaka, “Yija ᵽaᵽeraᵽi ba'iaja nare yija baaberaᵽe”, yija ãrĩᵽuᵽajoayu.
9 Agora folgo, não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus; de maneira que por nós não padecestes dano em coisa alguma.
10 Ba'iaja mabaaika ĩatirã ba'iaja Tuᵽarãte mare ᵽuᵽarirũjeyu. I'suᵽaka kibaamaka, saja'atatirã kiyaᵽaika uᵽaka oyiaja mabaaokaro'si i'suᵽaka mare kibaayu. I'suᵽaka simamaka ba'iaja mabaaika ye'kariatirã, tĩmarĩji mare kibaarũkia imareka mare sakitããyu. Saᵽi ãrĩwa'ri ba'iaja ᵽuᵽarijaribeyurã maime. Toᵽi Tuᵽarãte yi'ribeyurã ᵽuri, ba'iaja nabaaikareka ba'iaja ᵽuᵽariᵽotojo “Sayija ja'ataerã yijare miwayuĩabe”, Tuᵽarãte ãrĩbeyurã. Suᵽa imarĩ kiᵽõ'irã a'rirũkimarĩrã nime.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Ã'mitirikõrĩ je'e. Tuᵽarãte yaᵽaika uᵽaka mijaro'si yo'oraᵽaka ĩatirã, ba'iaja mija ᵽuᵽaraᵽe. I'suᵽaka imariᵽotojo jia yijaka imariyaᵽawa'ri ñojimarĩji ikuᵽaka mija jaraᵽe: “I'tojĩrãja, ba'iaja mibaarijayua mija'atabe”, mija watoᵽekareka imakite mija ãrãᵽe. Suᵽabatirã “¿Dako baaerã ñoaitakaja ‘Sareka kimaᵽarũ’, ãrĩrũjeirã uᵽaka mabaaraᵽe jee?”, ãᵽaraka i'yoᵽiyurã mija jaraᵽe. “Ñojimarĩji oka yija jiebeririᵽareaja, tĩmarĩji Tuᵽarãte yijare baarãñu je'e”, mija ãrĩᵽuᵽajoaraᵽe. I'suᵽaka imarã imarĩ yire jiyiᵽuᵽaka õrĩwa'ri jimarĩa yire mija ĩariyaᵽayu. Suᵽa imarĩ mija watoᵽekarã ba'iaja baaraᵽakite tĩmarĩji mija baaraᵽe ki'yoᵽiyaokaro'si. Suᵽa jia baaraᵽarã mija imamaka dakoa oka imabeyua mijaro'si mae.
11 Porque, quanto cuidado não produziu isto mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! que apologia, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vingança! Em tudo mostrastes estar puros neste negócio.
12 I'suᵽaka mija baarũkiakaka mijaro'si yo'oraᵽaka simako'omakaja ba'iaja baaraᵽakite, suᵽabatirãoka sajũarimajire takaja ᵽuᵽajoawa'rimarĩa sayo'oraᵽe. Tuᵽarãte ĩaika wãjitãji “Rita, jia Ᵽablote majiyiᵽuᵽayeeyu”, ãñurã mija jayaokaro'si mijaro'si sayo'oĩjiraᵽe.
12 Portanto, ainda que vos escrevi, não foi por causa do que fez o agravo, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que o vosso grande cuidado por nós fosse manifesto diante de Deus.
13 Suᵽa imarĩ yiᵽaᵽera ĩatirã jia yire mija yi'yua ã'mitiritirã okajãjia yija jayu. Suᵽabatirã, jaibaraka mijaka Titore imaraᵽaka simamaka, jia ᵽuᵽayuka kime mae. Jĩjimaka kimamaka ĩawa'ri, tẽrĩwa'ribaji jĩjimaka yija jayu mae.
13 Por isso fomos consolados pela vossa consolação, e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi recreado por vós todos.
14 Mija ᵽõ'irã ke'rirã baaraᵽaka ᵽoto “Jia mire e'etoritirã, Corintokarãre mire yi'rirãñu”, Titore ñarĩtiraᵽe. Kire ñarãᵽaka uᵽakaja mija baaraᵽe. Suᵽa imarĩ dikaᵽi ãrĩwa'ri kirokaᵽi i'yoᵽi'ribeyuka yi'i mae. “Jia mire nabaarãñu”, ãrĩwa'ri Titore yija bojaraᵽaka rita kire yija ãrãᵽe mirãkiyu. I'suᵽakajaoka ĩ'rãkuri uᵽakaja mijare yija bojaraᵽaka rita simaraᵽe.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; mas, como vos dissemos tudo com verdade, também a nossa glória para com Tito se achou verdadeira.
15 Jia kika imarika yaᵽawa'ri jiyiᵽuᵽakaᵽi kire mija e'etoraᵽe. Suᵽabatirã jiajaoka kire mija yi'raᵽe. Ritaja i'suᵽaka kire mija baaeka mirãka ᵽuᵽajoabaraka jiibaji mijare kiwayuĩarijayu mae.
15 E o seu entranhável afeto para convosco é mais abundante, lembrando-se da obediência de vós todos, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Suᵽa imarĩ “Tuᵽarãte yaᵽaika uᵽaka oyiaja baabaraka nimarãñu”, ãᵽaraka jĩjimaka mijaka ñime mae.
16 Regozijo-me de em tudo poder confiar em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.