Romanos 4

Tacana NT (TNA_WBT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Mepibaenitique cuaja ecuana sa tata Abraham chenu Diusu neje anidha.
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Aimue ai saida cuana ataidha putsu, Diusu ja tueda nimebutsepi ataidha mahue. Diusu ja Abraham chenu nimebutsepi ataidha, tueda tu peje su janimetucheatidha putsu. Da putsu, Abraham chenu aimue aida jabatidha mahue Diusu butse su.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Uja derejiji yani Abraham chenu jepuiti: “Diusu ja Abraham chenu nimebutsepi ataidha, tueda Diusu peje su janimetucheatidha putsu.”
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Beju bahue quisa yama micuana equisa. Ahua etse emudumuduani su, mudu emetse sa etse chujetia taji, mudu puji mesa manu putsu. Daja huecha ahua aiya etse ai chidi cha tia hue yatani su, tueda da chuje mahue. Tusa jaibunebati jepuiti hue etse etiatani, manu mahue putsu.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Daja da Diusu. Aimue ecuaneda tuseda manu mahue. Tuahueda quebata juchaji papu saida ebatsuta, ahua tu peje su tueda jei epu su. Aimue ai saida cuana a putsu, Diusu ja tueda ebatsuta mahue.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Daja huecha echua puji David chenu mimidha tueda ai cuana jepuiti. Beidaji quebata Diusu ja ebatsuta tusa ai jaati cuana piba putsu mahue.
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 Uja echua puji David chenu puidha ye ai cuana jepuiti:
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 — ausente —
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Diusu ja quebata papu eperdonatayu. Judío cuana ahua judío mahue cuana tupupai enimebutsepiatayu, ahua Diusu peje su jei eputa huecuana su, cuaja Abraham chenu tu peje su jei puidha nime.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Mepibaenitique Abraham chenu su. Diusu ja tueda nimebutsepi ataidha, tu peje su janimetucheatidha putsu. Tueda huitsanasiquiji mahue tsuhu puina su, Diusu ja tueda nimebutsepi ataidha, tu peje su janimetucheatidha putsu.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Da su Diusu ja nimebutsepi ataidha su chu, Abraham chenu jahuitsanasiquiti putsu, marcajiji puidha. Tueda marca ja Abraham chenu nimebutsepi bametaidha. Da jepuiti Abraham chenu pamapa huitsanasiquijiji mahue biame nimebutsepi cuana sa tata pu cua nime. Tuneda Abraham chenu neje tupupai nimebutsepi eputani Diusu peje su janimetucheati jepuiti. Da putsu, Abraham chenu da pamapa Diusu peje su enimetucheatitani cuana sa tata pu cua nime, huitsanasiquijiji ahua mahue paputa huecuana biame.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 — ausente —
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Diusu ja tu peje su enimetucheatitani cuana Abraham chenu neje tupupai ye mundo etia jamitsuti tiataidha. Aimue jacuatsasiati cuana apetaidha huecuana putsu, Diusu ja tueda jamitsuti tiataidha mahue. Daja jamitsuti tiataidha huecuana, tu peje su janimetucheatitaidha huecuana putsu.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Diusu ja tu peje su enimetucheatitani cuana bahui ye mundo etiata. Ahua jacuatsasiati aji cuana ye mundo etiata su, da su mesa jamitsuti cuana chuje mahue epu. Cristiano cuana sa Diusu peje su janimetucheati cuana daja huecha chuje mahue epu.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Ene putsu, jacuatsasiati cuana ja ecuana ematsetani. Jacuatsasiati cuana mahue pu cua su, daja huecha aimue Diusu ja matseta cua mahue, jucha mahue putsu.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Da su Diusu ja ecuana mesa jamitsuti cuana cha tia hue yatani, ahua ecuaneda tu peje su enimetucheati su. Mesa jamitsuti cuana ecuana etiatayu mesa jaibunebati jepuiti, cuaja Abraham chenu tiataidha nime, ahua ecuaneda di Abraham chenu nime enimetucheati su, judío ahua judío mahue papu biame. Abraham chenu da pamapa Diusu peje su enimetucheatiani cuana sa tata pu cua nime Diusu ja ichataidha.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Uja Diusu ja ataidha Abraham chenu mesa quirica su derejiji yani: “Yama mida dueji sa tata pu cua nime ichana.” Beju tueda jamitsuti da ene quita, Diusu quitaita daja puidha putsu. Tuada da manujiji cuana eid'emeyuji Diusu. Daja huecha ai cuaja epu cuana tuahueda jaitianajiji nime ebatani.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Beju Sara chenu da jabacuati bue mahue puina biame, Abraham chenu Diusu peje su janimeid'uatidha. Abraham chenu da cien maraji beju puina su, Diusu ja tueda uja ataidha: “Mique ehuane Sara bacuaji epu, jabacuati bue mahue biame.” Tuatseda aimue jabacuati bue mahue puina biame, Abraham chenu Diusu peje su ebia su janimetucheatidha, Diusu ja tueda, dueji sa tata pu cua nime, ataidha su. Edhi, tucheda mahue tatse biame, Abraham chenu Diusu peje su jubida janimetucheatidha, Diusu ja mesa tu neje jamitsuti yapetayu.
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 — ausente —
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Beju edhi quitaita biame, Abraham chenu daja hue ebia su Diusu peje su janimetucheaderatidha. Diusu diusulupai a putsu, mitsutsuataidha.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Daja Diusu ja tueda ebacua tiata cua Abraham chenu jei puidha.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Da putsu, Diusu ja Abraham chenu nimebutsepi bataidha.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Diusu ja aimue Abraham chenu jepuiti bahui daja saida ataidha mahue.
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 Tueda ai cuana derejiji yani ecuana sa saida puji. Diusu ja ecuaneda di nimebutsepi yata, ahua tu peje su ecuaneda Abraham chenu janimetucheatidha nime, enimetucheati su. Diusu quitaita ja ecuana sa Echua Puji Jesucristo manujiji cuana duju jenetia id'emetaibana.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Jesucristo manuana ecuana sa jucha cuana jepuiti. Daja huecha Diusu ja tueda id'emetaibana ecuana nimebutsepi ya puji.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.