Romanos 10

MÖNÖ KÖMÖ (TMD) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Haul nöbö mölöu nöbö. Rɨb ölɨsö nɨ yöx nugul aku, God nöbö mö nɨ Isrel ada ñɨgö kömö paŋ, me rön, nugwo öim öim höjöpal gɨr mɨdla.
1 Irmãos, o desejo de meu coração e minha oração a Deus é que o povo de Israel seja salvo.
2 Ñɨŋ rɨmɨdöi mag akuyöbö nugwön nugula, an God nöbö mö nuŋwa mɨjnɨŋö, rön, mɨ ususör rɨmɨdöi aku, jɨ rɨbyöx nugw ri abölöi.
2 Sei da dedicação deles por Deus, mas é entusiasmo sem entendimento.
3 “Krais wöröxöŋ aku, God anɨŋ, ‘Nöbö mö hölul mɨdöl nɨ,’ me cönɨŋö,” rön rɨb aku yöx nugwöyɨx aku, jɨ adaku rɨbyöx nugw ri abölöi. Rɨb mag ñɨŋa keir adakwör yöx nugwön yadmä, “Lo adaku rɨŋ dumɨjön aku, nöbö mö wä nuŋwa mɨjnɨŋö,” rɨmä. Makwam, lo mönö adaku mai dinɨŋö, rön, rɨp duön pɨn bɨrmä.
3 Pois, não entendendo a maneira como Deus declara as pessoas justas diante dele, apegam-se a seu próprio modo de se tornar justos tentando seguir a lei, e recusam a maneira de Deus.
4 Krais wöröxön öbɨlöŋ aku mɨ, wopik lo aku pöra. Makwam mɨ, nöbö mö kai kai Jisas mönö wä aku nugw pɨmɨjöñ akuyöbö, God ñɨgö magalɨg nöbö mö hölul mɨdöl nɨ, me cöna.
4 Pois Cristo é o propósito para o qual a lei foi dada. Como resultado, todo o que nele crê é declarado justo.
5 God Mönö aku Mosɨs mönö bli kai kɨtön, lo mönö pön hölul mɨdöl nöbö mö röxg mɨjöñ mönö adaku yadön, Isrel ada ñɨgö yadöŋa, “Lo mönö aku pön, rɨg yad mag akwör cöñ aku, kömö diöñɨŋö,” röŋa.
5 Moisés escreve que o modo pelo qual a lei torna alguém justo exige obediência a todos os seus mandamentos.
6 God Mönö aku Mosɨs mönö bli kai kɨtön, Krais nugw pön hölul mɨdöl nöbö mö röxg mɨjöñ mönö adaku yadön, Isrel ada ñɨgö yadöŋa, “Ñɨŋ, ‘Nöbö kai bɨl sö wöliönɨŋö?’ rɨmɨjeñɨŋö,” röŋa. (Mönö yadöŋ aku il aku maku, ñɨŋ wölu adöx yöd röul adö kau sebö Krais nugwo yölɨŋ pön pɨneñ.)
6 Mas o modo pelo qual a fé torna alguém justo diz: “Não diga em seu coração: ‘Quem subirá ao céu?’ (para trazer Cristo para a terra).
7 Mag aliö akwör, “Ñɨŋ, ‘Nöbö kai nöbäpö höjöl rama mɨd mo pibak diönɨŋö?’ rɨmɨjeñɨŋö,” röŋa. (Mönö yadöŋ aku il aku maku, ñɨŋ du nöbäpö höjöl rama mɨd mo pibak yöbö Krais nugwo yölɨŋ pön wöleñ.)
7 E não diga: ‘Quem descerá ao lugar dos mortos?’ (para trazer Cristo de volta à vida)”.
8 Makwam God Mönö rɨb aku, Mosɨs mönö kai kai kai kɨtön Isrel ada ñɨgö yadöŋ? Nuŋ yadöŋa, “Mönö mag aku pad piaku mɨdöl. Mönö mag aku yuörɨb madmag ñɨŋ kwo mɨdɨm öim yadmɨdöi piakwör,” me röŋa. Mosɨs nuŋ Jisas mönö wä, nugw pɨb mönö akwör yadöŋa. Nugw pɨb mönö wä akwör an öim yad nölmɨdöl mönö aku maku.
8 Na verdade, diz: “A mensagem está bem perto; está em seus lábios e em seu coração”. E essa mensagem é a mesma que anunciamos a respeito da fé:
9 Makwam, God rɨmɨn Jisas öbɨlö, rön, rɨb aku yöx nugugu mɨdön, “Jisas nuŋ Nöbö Dib nɨ,” me rön, wöxnö yajöñ aku, God ñɨgö nöbö mö hölul mɨdöl nɨ bɨlɨm, me rön, ñɨgö kömö pöna.
9 se você declarar com sua boca que Jesus é Senhor e crer em seu coração que Deus o ressuscitou dos mortos, será salvo.
10 Aku agapɨm: ñɨŋ rɨb madmag yuörɨb ñɨŋ kwo mönö wä nuŋwa nugw pöñ aku, God ñɨgö nöbö mö hölul mɨdöl nɨ bɨlɨm me cöna. Ajmöl ñɨŋa mönö yadön, nöbö mö akuyöbö wöxnö yad nöiöñ aku, God ñɨgö kömö pöna.
10 Pois é crendo de coração que você é declarado justo, e é declarando com a boca que você é salvo.
11 Mag akuyöbö, Aisaia nuŋ God Mönö rɨb mɨŋi kai kɨtön yadöŋa, “Nöbö mö nugwo nugw pöñ akuyöbö, God nugwo nugwön anau peñɨŋö,” röŋa.
11 Como dizem as Escrituras: “Quem confiar nele jamais será envergonhado”.
12 Juda nöbö mö akuyöbö, Juda nöbö mö yöi akuyöbö, hörɨr mɨdöl. Nöbö Diba nuŋ nöbö mö adadö akuyöbö magalɨg Nöbö Diba paŋyöbö akwör mɨda. Adadö akuyöbö nöbö mö bɨlkai nugwo höjöpaiöñ akuyöbö, ñɨgö pɨ ösös rɨ ri aböna.
12 Nesse sentido, não há diferença entre judeus e gentios, uma vez que ambos têm o mesmo Senhor, que abençoa generosamente todos que o invocam.
13 Mag akuyöbö, God mönö yadɨb nöbö Joel, God Mönö rɨb mɨŋi kai kɨtön yadöŋa, “Nöbö mö bɨlkai Nöbö Diba nugwo, nɨ kömö pö, rön höjöpalɨŋ, ñɨgö kömö pönɨŋö,” röŋa.
13 Pois “todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo”.
14 Makwam ñɨŋ Nöbö Diba nugwo nugw peñ aku, ñɨŋ nugwo pödpödiö höjöpaiöñ? Jɨ ñɨŋ Jisas mönö wä aku audiöx nugweñ aku, ñɨŋ pödpödiö Nöbö Diba nugw pöñ? Jɨ nöbö mö bli hön Jisas mönö wä adaku yad nöleñ aku, ñɨŋ pödpödiö mönö wä aku audiöx nugwöñ?
14 Mas como poderão invocá-lo se não crerem nele? E como crerão nele se jamais tiverem ouvido a seu respeito? E como ouvirão a seu respeito se ninguém lhes falar?
15 Makwam nöbö mö Krais Jisas nugw pöi akuyöbö ñɨgö yad abeñ aku, ñɨŋ pödpödiö hön mönö wä aku yad nöiöñ? Mag akuyöbö, Aisaia nuŋ God Mönö rɨb mɨŋi kai kɨtön yadöŋa, “Nöbö mö mönö wä pön hömɨdöi akuyöbö, rɨ ri abmɨdöiŋö,” röŋa.
15 E como alguém falará se não for enviado? Por isso as Escrituras dizem: “Como são belos os pés dos mensageiros que trazem boas-novas!”.
16 Makwam Isrel nöbö mö Krais Jisas mönö wä aku nugwim akuyöbö bli nugw pölim. Mönö adakwör, Aisaia nuŋ God Mönö rɨb mɨŋi kai kɨtön yadöŋa, “Nɨ mönö wä naŋ aku ñɨŋ yad nöila jɨ nöbö kai nugw pɨ?” röŋa.
16 Nem todos, porém, aceitam as boas-novas, pois o profeta Isaías disse: “Senhor, quem creu em nossa mensagem?”.
17 Makwam, nöbö mö bli Krais mönö wä aku yad nölɨm, nöbö mö bli nugwön mönö aku mönö mɨ, me rön, nugw pöia. An Krais mönö wä aku audiöx nugumɨn, nugw pɨb mag ana kömö nɨgön wöl dib röxöna.
17 Portanto, a fé vem por ouvir, isto é, por ouvir as boas-novas a respeito de Cristo.
18 Makwam Isrel ada mönö aku nugwölmɨŋönö pödɨr? Mɨ wöhö! Nugumä. Ñɨŋ höd nugwim makwam, Depid nuŋ God Mönö rɨb mɨŋi kai kɨtön yadöŋa,
18 Mas eu pergunto: o povo de Israel ouviu, de fato, a mensagem? Sim, eles ouviram: “Sua mensagem chegou a toda a terra, e suas palavras alcançaram os confins do mundo”.
19 Makwam nɨ yad nugub i alɨg mɨda: Isrel ada mönö aku nugwön il aku nugwölmɨŋönö pödɨr? Mɨ wöhö! Il aku nugumä. Mosɨs nuŋ God mönö yadöŋ aku pön, God Mönö rɨb mɨŋi kai kɨtön yadöŋa,
19 Volto a perguntar: será que o povo de Israel entendeu? Sim, eles entenderam, pois, já no tempo de Moisés, Deus disse: “Provocarei seu ciúme por meio de um povo que nem sequer é nação. Provocarei sua ira por meio de gentios insensatos”.
20 Aisaia nuŋ God mönö yadöŋ aku pön, God Mönö rɨb mɨŋi kai kɨtön mɨ ödöriö wöxnö yadön yadöŋa,
20 E, mais tarde, Isaías se pronunciou com ousadia: “Fui encontrado por aqueles que não me procuravam. Revelei-me àqueles que não perguntavam por mim”.
21 Makwam Isrel rɨmɨdöi adaku, Aisaia nuŋ God mönö yadöŋ aku pön, God Mönö rɨb mɨŋi kai kɨtön yadöŋa,
21 A respeito de Israel, porém, diz: “O dia todo abri meus braços para eles, mas foram desobedientes e rebeldes”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.