Mateus 17
MÖNÖ KÖMÖ (TMD) vs NTLH
1 Jisas mönö aku yadön, wop akuyöbö iŋösu bö mɨdön, Pita, Jems, Jems pɨgnɨŋ Jon yama yölɨŋön, önöŋ ajmag pɨd sö wöluön, hör mɨdmä.
1 Seis dias depois, Jesus foi para um monte alto, levando consigo somente Pedro e os irmãos Tiago e João.
2 Alön mɨdɨm nugugɨrön, Jisas mɨxɨñ nuŋ aku keiryöbö wöxnö nɨgön, haŋaj mämäg yuö naiö röxg nɨgmɨn, wölɨj nuŋwa mil abɨm mil pör gɨ mɨdöŋa.
2 Ali, eles viram a aparência de Jesus mudar: o seu rosto ficou brilhante como o sol, e as suas roupas ficaram brancas como a luz.
3 Almɨn nugugɨrön, ñɨŋ nugumɨn, God mönö yadɨb nöbö Mosɨs Ilaija yöŋö höd wöröxim hogw aku ñɨŋ hön Jisas pɨsaŋ mönö nɨgmɨdmä.
3 E os três discípulos viram Moisés e Elias conversando com Jesus.
4 Ñɨŋ aku nugwön, Pita nuŋ Jisas yadöŋa, “Nöbö Dib. An yörɨk mɨdöl aku, wä rɨm mɨdöla. Nagö yöwö ran, ram bötö mös paŋ urön, nagö i, Mosɨs i, Ilaija i,” me röŋa.
4 Então Pedro disse a Jesus: — Como é bom estarmos aqui, Senhor! Se o senhor quiser, eu armarei três barracas neste lugar: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
5 Pita aliö rɨmɨn nugugɨrön, mɨjöi lei wab i hön, ñɨgö magalɨg pöröb yuö aböŋa. Pöröb yuö abmɨn nugugɨrön, mönö i mɨjöi yuö sö pik yadöŋa, “Ha madmag yöbö nɨ kɨ, nɨ mɨ wä ra. Agö mönö bɨlɨm yajön aku nugw pɨne,” röŋa.
5 Enquanto Pedro estava falando, uma nuvem brilhante os cobriu, e dela veio uma voz, que disse: — Este é o meu Filho querido, que me dá muita alegria. Escutem o que ele diz!
6 Mönö aku aliö höm nugwön, Jisas nöbö nuŋ bla rɨb mɨga yöxön, ipöxön, du mɨgrö pɨn bɨrön, haŋaj mämäg yuö ñɨŋ ada mɨgrö bö nɨg cɨrmä.
6 Quando os discípulos ouviram a voz, ficaram com tanto medo, que se ajoelharam e encostaram o rosto no chão.
7 Jisas hön ñɨgö pɨ nugwön yadöŋa, “Ipöxmɨjeñ. Öbine!” röŋa.
7 Jesus veio, tocou neles e disse:
8 Aliö rɨmɨn, öbɨlön nugumɨn, Jisas nuŋwör mɨdöŋa.
8 Então eles olharam em volta e não viram ninguém, a não ser Jesus.
9 Makwam höña pibö pɨn du gɨrön, Jisas ñɨgö yadöŋa, “Wopik agö magɨm rɨmɨdmɨn nugwöi aku, nöbö mö akuyöbö yad nölmɨjeñ. Mai Nöbö Ha nuŋwa wöröxön öbiön wop aku, nöbö mö akuyöbö ñɨgö yad nöiöñɨŋö,” röŋa.
9 Quando estavam descendo do monte, ele lhes deu esta ordem:
10 Jisas aliö rɨmɨn, nugwo yadmä, “Lo mönö yad nölɨb nöbö bla pödpöd rɨmɨn yadöi, ‘Ilaija höd hömɨdaŋ, mai Mesaia mögörɨb il kɨ hönɨŋö,’ röiŋö?” rɨmä.
10 Então os discípulos perguntaram: — Por que os
11 Aliö rɨmɨn, Jisas yadöŋa, “Mi yadöia. Mönö aku mɨda: ‘Ilaija höd hön, ñɨgö yad nöl ri abmɨdaŋ, mai Mesaia höna.’
11 Ele respondeu:
12 Makwam nugwi. Ilaija mödö höŋ aku, jɨ höm nugwo nugwölim. Rɨb ñɨŋa keir yöx nugwim mag akwör nugwo rɨ gwogwam rɨmä. Nöbö Ha nuŋ aku nugwo algör cöñɨŋö,” röŋa.
12 porém eu afirmo a vocês que Elias já veio, e não o reconheceram, mas o maltrataram como quiseram. Assim também maltratarão o Filho do Homem.
13 Jisas aliö rɨmɨn, nöbö nuŋ bla nugumɨn, Jisas Ilaija iba urön yadöŋ aku, jɨ röbö pal nölɨb nöbö Jon nugwör yadöŋa.
13 Então os discípulos entenderam que Jesus estava falando a respeito de João Batista.
14 Makwam ñɨŋ up bö pɨn duön nugumɨn, nöbö mö mɨg mɨŋa mɨdmä. Nöbö i, nöbö mö mɨdim mibɨl yöraku hön, Jisas mɨdöŋ yöra höxmax yuön yadöŋa,
14 Quando eles chegaram perto da multidão, um homem foi até perto de Jesus, ajoelhou-se diante dele
15 “Nöbö Dib. Ha na ögwö yöxö. Nuŋ u pɨlɨm mɨd ri abön röl. Nuŋ öim duön, rɨn yuö yönmɨd mibɨl akuyöbö aipam, röbö yuö piaku aipam alɨp du pɨn bɨrmɨda.
15 e disse: — Senhor, tenha pena do meu filho! Ele é epilético e tem ataques tão fortes, que muitas vezes cai no fogo ou na água.
16 Nɨ nöbö nagö bla mɨdöi piaku pön dumön, ñɨŋ pɨsö pɨl öliöxön röböxöiŋö,” röŋa.
16 Eu o trouxe para os seus discípulos a fim de que eles o curassem, mas eles não conseguiram.
17 Aliö rɨmɨn, Jisas yadöŋa, “Ñɨŋ nöbö mö weik wop kɨ mɨdöi bla, God nugwo rɨbyöx nugwön nugw pölöi; God rɨg yadmɨd mag akuyöbö rölöi. Wop kai ñɨŋ nugw pön keir rɨmɨjöñ? Ha aku pön nɨ mɨdɨl yörɨk pön höi,” röŋa.
17 Jesus respondeu:
18 Jisas aliö rɨmɨn, ha aku pön hömɨdɨm, Jisas ragwo ha nugwo yuö wölöŋ aku yadmɨn, röpɨn dumɨn, wop akwör wä röŋa.
18 Então deu uma ordem, o demônio saiu, e no mesmo instante o menino ficou curado.
19 Almɨn, Jisas nöbö nuŋ bla nuŋ mɨdöŋ yöra hön, ñɨŋ ñɨŋör mɨdön, nugwo yad nugwön yadmä, “Pödpöd rɨm, ragwo ha nugwo yuö wölöŋ aku, an yad ab wöhö nugwön röböxöl?” rɨmä.
19 Depois os discípulos chegaram perto de Jesus, em particular, e perguntaram: — Por que foi que nós não pudemos expulsar aquele demônio?
20 Aliö rɨmɨn, Jisas yadöŋa, “Nugw pɨb mag ñɨŋ aku met wa aku döŋö, yad ab wöhö nugwön röböxöia. Makwam nugwi! Nugw pɨb mag ñɨŋ aku bɨ masted iñ mag ulmɨdö rɨg mɨd aliö akuyöbö mɨjön aku, agap apɨm yadmɨjöñ aku, rɨg yajöñ mag akwör cöna. Önöŋ ajmag kɨ, ‘Hör pikwo duö,’ rɨmɨjöñ aku, diöna.
20 Jesus respondeu:
21 Makwam ragwo ha yuö wöl aku, hör yad abɨb maga nɨgöl. Ap maga mödön, God höjöpal gör mɨjöñ aku, yad aböñɨŋö,” röŋa.
21 [Mas esse tipo de demônio só pode ser expulso com oração e jejum.]
22 Jisas nöbö nuŋ bla pɨsaŋ mögörɨb Galili hön mögum rön ñɨgö yadöŋa, “Womiöx mɨda, Nöbö Ha nuŋwa nugwo pön du nöbö mö bli nölɨŋ,
22 Um dia os discípulos estavam se reunindo na Galileia, e Jesus disse a eles:
23 nugwo aŋadö pɨl pal nɨg gɨŋ wöröxön aku, jɨ wop mös mɨdön, wop paŋ aku höbkal öbiönɨŋö,” röŋa.
23 e eles vão matá-lo; mas três dias depois ele será ressuscitado. E os discípulos ficaram muito tristes.
24 Makwam mai, Jisas nöbö nuŋ bla pɨsaŋ taun ulmɨdö Kapaneam uröpɨnön, nöbö God höjöpalɨb rama takis pɨb bla ñɨŋ hön Pita nugwo yadmä, “Mönö yad nölɨb nöbö ñɨŋ aku takis nöla aipam?” rɨmä.
24 Quando Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Cafarnaum, os cobradores do imposto do Templo foram perguntar a Pedro: — O mestre de vocês não paga o imposto do Templo?
25 Aliö rɨmɨn, Pita yadöŋa, “Yöwö, nuŋ takis nöla aipam,” me röŋa. Pita aliö rön, ram möl yuadö dumɨn nugugɨrön, Jisas nuŋ höd yadön Pita nugwo yad nugwön yadöŋa, “Rɨb nagö pödiö yöx nugulö? Gapman nöbö dib bla takis rɨga pikai yöbö pöi? Nöbö mö ñɨŋ keir bla akuyöbö pöiŋönö nöbö mö pad piakuyöbö pöi?” röŋa.
25 — Paga, sim! — respondeu Pedro. Depois Pedro entrou em casa, mas, antes que falasse alguma coisa, Jesus disse:
26 Jisas aliö rɨmɨn, Pita yadöŋa, “Nöbö mö pad bla akuyöbö pöiŋö,” röŋa. Aliö rɨmɨn, Jisas yadöŋa, “Mɨ, nöbö ñɨŋ keir bla akuyöbö takis nölölöi.
26 — São os estrangeiros! — respondeu Pedro.
27 Makwam an nölöinɨŋ aku, ñɨŋ ölɨsö wölɨb maga ra. Makwam, nagö ban yuö kwo duön, nag huk abön, dölöm höd pɨnö aku, ajmöla pɨ kalön nugwaŋ, rɨg mag paŋyöbö mei ajmöla mɨjöna. Pɨ rag hön takis an nöbö hogwa aku nölö,” röŋa. Jisas aliö rɨmɨn, Pita duön rɨg yadöŋ mag akwör röŋa.
27 Mas nós não queremos ofender essa gente. Por isso vá até o lago, jogue o anzol e puxe o primeiro peixe que você fisgar. Na boca dele você encontrará uma moeda. Então vá e pague com ela o meu imposto e o seu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.