Marcos 7
Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs VC
1 Kilo kimui bamui mu Bafali̱saayo na beegheesi̱ya baa bilaghilo abaalu̱ghi̱ye Yelusaalemu, baasa baagumbaana hambali Yesu ali.
1 Os fariseus e alguns dos escribas vindos de Jerusalém tinham sereunido em torno dele.
2 Baabona bamui mu beeghesebuwa be mbaliya batanaabi̱ye mu ngalo mu mulingo ghwonini oghu Bafali̱saayo beegheesi̱yagha bati bantu babhonganuuwe kunaabamu.
2 E perceberam que alguns dos seus discípulos comiam o pão com as mãos impuras, isto é, sem as lavar.
3 (Bayu̱daaya, kukila munu Bafali̱saayo tabaaliyagha batadu̱bhi̱ye kunaaba mu ngalo ngoku mi̱ghendi̱yo ya baataata baabo yaabalaghilagha.
3 {Com efeito, os fariseus e todos os judeus, apegando-se à tradição dos antigos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos;
4 Niikiyo kimui dhee baakalu̱ghagha mu katale, tabaaliyagha kantu batadu̱bhi̱ye kunaaba mu ngalo kwonini. Kandi baakolagha mi̱ghendi̱yo enji ekani̱ye, kyakulolelo nga kunaabi̱ya biikopo, minagha, na capu̱li̱ya, ebi baakoleesi̱yagha mbaliya.)
4 e, quando voltam do mercado, não comem sem ter feito abluções. E há muitos outros costumes que observam por tradição, como lavar os copos, os jarros e os pratos de metal.}
5 Niibuwo Bafali̱saayo hamui na beegheesi̱ya baa bilaghilo aba, baabu̱u̱i̱ye Yesu bati, “Beeghesebuwa baawe aba tabakwete mi̱ghendi̱yo ya baataata baatu nangaaki? Olole, bakwete kuliya batanaabi̱ye mu ngalo kwonini!”
5 Os fariseus e os escribas perguntaram-lhe: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem o pão com as mãos impuras?
6 Aabakuukamu ati, “Ngobi̱ya enu̱we! Mulangi̱ I̱saaya akahi̱ki̱ya kulanga naababu̱ghʼo ngoku kili mu Ebyahandi̱i̱ku̱u̱we kiti,
6 Jesus disse-lhes: Isaías com muita razão profetizou de vós, hipócritas, quando escreveu: Este povo honra-me com os lábios, mas o seu coração está longe de mim.
7 Baku̱bhi̱i̱yagha bwile bwabo kundami̱ya;
7 Em vão, pois, me cultuam, porque ensinam doutrinas e preceitos humanos {29,13}.
8 Yesu aatodha aabaghila ati, “Enu̱we mukulekagha bilaghilo ebi Luhanga aahaaye, mwebohela haa mi̱ghendi̱yo ya bantu.
8 Deixando o mandamento de Deus, vos apegais à tradição dos homens.
9 Muli na mulingo ghwanu ghusemeeleeye kimui, ghwa kubhenga bilaghilo ebi Luhanga aahaaye niikuwo mwebohele haa mi̱ghendi̱yo yaanu.
9 E Jesus acrescentou: Na realidade, invalidais o mandamento de Deus para estabelecer a vossa tradição.
10 Nanga Musa akaghila ati, ‘Ohu̱ti̱yaghe so waawe na njoko waawe’ ti̱, ‘Weena oghu alakiinagha ese wee kedha ni̱na wee bamwitaghe.’
10 Pois Moisés disse: Honra teu pai e tua mãe; e: Todo aquele que amaldiçoar pai ou mãe seja morto.
11 Bhaatu enu̱we mukughilagha muti takili kibhi muntu kughila ese wee kedha ni̱na wee ati, ‘Onganile bu̱kooneli̱ obu nangukuhaaye naamali̱ye kwelaghi̱i̱sani̱ya kubuhaayo nga kisembo ewaa Luhanga.’
11 Vós, porém, dizeis: Se alguém disser ao pai ou à mãe: Qualquer coisa que de minha parte te pudesse ser útil é corban, isto é, oferta,
12 Tamu̱ku̱si̱i̱mi̱lani̱yagha muntu kukoonela ese wee kedha ni̱na wee.
12 e já não lhe deixais fazer coisa alguma a favor de seu pai ou de sua mãe,
13 Obu mu̱ku̱bu̱ghagha mutiyo, mukubaagha ni̱mu̱dhi̱bi̱ya kighambo kya Luhanga haabwa mi̱ghendi̱yo yaanu mweteeleeyʼo. Kandi mukola dhee bintu binji bi̱bhi̱i̱hi̱ye ngʼeki.”
13 anulando a palavra de Deus por vossa tradição que vós vos transmitistes. E fazeis ainda muitas coisas semelhantes.
14 Yesu aatodha aabilikila ki̱bbu̱la kya bantu abaabaaghʼo ati bamwebinge. Aabaghila ati, “Enu̱we boona mu̱ntegheeleli̱ye kandi mwetegheeleli̱ye.
14 Tendo chamado de novo a turba, dizia-lhes: Ouvi-me todos, e entendei.
15 Ebi muntu akuliyagha taaniibiyo bi̱ku̱mu̱bhi̱i̱yagha ewaa Luhanga. Ebi̱ku̱mu̱bhi̱i̱yagha ni ebi̱ku̱mu̱lu̱ghaghamu. [
15 Nada há fora do homem que, entrando nele, o possa manchar; mas o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
16 Oghu ali na matui ghaa ku̱u̱ghu̱wa, aaghu̱we, ti̱ eetegheeleli̱ye.”]
16 {bom entendedor meia palavra basta.}
17 Obu Yesu na beeghesebuwa be baalu̱ghi̱ye mu ki̱bbu̱la kya bantu eki, mbaataaha mu numba, baamu̱bu̱u̱li̱ya eki aamani̱i̱si̱i̱ye mu lu̱si̱mo olu.
17 Quando deixou o povo e entrou em casa, os seus discípulos perguntaram-lhe acerca da parábola.
18 Aabaghila ati, “Naanu tamwetegheleei̱ye dhee? Tamuboone ngoku ebi muntu akuliyagha ngoku bitaaku̱mu̱bhi̱i̱yagha ewaa Luhanga.
18 Respondeu-lhes: Sois também vós assim ignorantes? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode tornar impuro,
19 Nanga tabikughendagha mu mutima ghuwe, bhaatu bikumughendagha mu etundu du̱mbi̱ bituwa mu mubili ghuwe.” (Yesu ku̱bu̱gha atiyo, akagu̱mi̱ya ngoku byokuliya byona bisemeeye kuliibuwa.)
19 porque não lhe entra no coração, mas vai ao ventre e dali segue sua lei natural? Assim ele declarava puros todos os alimentos. E acrescentava:
20 Yesu aatodha aabaghila ati, “Ebi muntu aku̱bu̱ghagha niibiyo bi̱ku̱mu̱bhi̱i̱yagha ewaa Luhanga.
20 Ora, o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
21 Nanga haa mutima ghwa muntu niiyo aku̱lu̱ghagha: byeli̱li̱kano bi̱bhi̱i̱hi̱ye, bu̱syani̱ bwa bantu abataswelangaane, busuma, bu̱ji̱ndi̱, bu̱syani̱ bwa muntu oghu asweye kedha oghu asweuwe,
21 Porque é do interior do coração dos homens que procedem os maus pensamentos: devassidões, roubos, assassinatos,
22 mululu, bubhi, bisubha, bughuwa-ghuwa, etima, kuhabi̱i̱li̱li̱ya, myepanko, budhoma-dhoma.
22 adultérios, cobiças, perversidades, fraudes, desonestidade, inveja, difamação, orgulho e insensatez.
23 Bintu bi̱bhi̱i̱hi̱ye ebi byona bi̱ku̱lu̱ghagha haa mutima ghwa muntu kandi niibiyo bi̱ku̱mu̱bhi̱i̱yagha ewaa Luhanga.”
23 Todos estes vícios procedem de dentro e tornam impuro o homem.
24 Yesu aalu̱gha mu ki̱i̱kalo eki, aaghenda mu kyalo ekyeli̱ghi̱li̱li̱i̱ye Ti̱lo na Si̱dooni̱, aataaha mu numba. Nankabha ataali abbali̱ye ati bantu bamanye ngoku aliyeyo, baanamanya dhee.
24 Em seguida, deixando aquele lugar, foi para a terra de Tiro e de Sidônia. E tendo entrado numa casa, não quis que ninguém o soubesse. Mas não pôde ficar oculto,
25 Obu mukali̱ oghu ki̱li̱mu̱ kyali kikwete muhala wee, aabaaye makaaghu̱wa ngoku Yesu aliyeyo, du̱mbi̱ aasa aamu̱teeli̱ya mu maghulu.
25 pois uma mulher, cuja filha possuía um espírito imundo, logo que soube que ele estava ali, entrou e caiu a seus pés.
26 Aamwesengeleli̱ya ati, “Gutu, obhingʼo muhala wanje ki̱li̱mu̱ ekimukwete.” Mukali̱ oghu akaba atali Mu̱yu̱daaya, bakaba bamubyaliiye Foni̱ke, mu kyalo kya Si̱li̱ya.
26 {Essa mulher era pagã, de origem siro-fenícia.} Ora, ela suplicava-lhe que expelisse de sua filha o demônio.
27 Yesu aaghila mukali̱ oghu ati, “Oleke baana badu̱bhe baakute, nanga taki̱hi̱ki̱ye kukwata byokuliya byabo kubikubila mbuwa.”
27 Disse-lhe Jesus: Deixa primeiro que se fartem os filhos, porque não fica bem tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cães.
28 Mukali̱ oghu aakuukamu Yesu ati, “Mukama wanje waabu̱ghi̱ye majima ghoonini, bhaatu, mbuwa nasiyo, sikuliyagha bu̱u̱kou̱ obukulaghalagha baana.”
28 Mas ela respondeu: É verdade, Senhor; mas também os cachorrinhos debaixo da mesa comem das migalhas dos filhos.
29 Niibuwo Yesu aamu̱ghi̱li̱ye ati, “Waaku̱u̱ki̱yemu kusemeeye. Ti̱ haabwa eki waaku̱u̱ki̱yemu eki, oghende e ka ewaawe, muhala waawe ki̱li̱mu̱ kyamu̱lu̱ghi̱yʼo.”
29 Jesus respondeu-lhe: Por causa desta palavra, vai-te, que saiu o demônio de tua filha.
30 Obu mukali̱ oghu aaki̱dhi̱ye ewe e ka, aasanga muhala wee oghu ki̱li̱mu̱ kyali kikwete alangaaye, ki̱li̱mu̱ eki nkyamu̱lu̱ghi̱yʼo.
30 Voltou ela para casa e achou a menina deitada na cama. O demônio havia saído.
31 Yesu aalu̱gha mu kyalo kyeli̱ghi̱li̱i̱ye Ti̱lo, aasaalila Si̱dooni̱, aaghenda mu di̱si̱tu̱li̱ki̱ti̱ ya Tau̱ni̱ Eku̱mi̱ haai-haai na nanja ya Galilaaya.
31 Ele deixou de novo as fronteiras de Tiro e foi por Sidônia ao mar da Galiléia, no meio do território da Decápole.
32 Bantu baamuleetela musaasa ntaama-taami̱ oghu matui ghaaghaaye. Baamwesengeleli̱ya bati aaku̱mʼo musaasa oghu niikuwo akile.
32 Ora, apresentaram-lhe um surdo-mudo, rogando-lhe que lhe impusesse a mão.
33 Yesu aaya musaasa oghu mu ki̱bbu̱la kya bantu aba, aamutwala haakpengbu̱. Aata byala biye mu matui ghaa musaasa oghu. Eetu̱wa matanta haa byala, aaghasiigha musaasa oghu haa kilimi.
33 Jesus tomou-o à parte dentre o povo, pôs-lhe os dedos nos ouvidos e tocou-lhe a língua com saliva.
34 Aalola eghulu, eehu̱mi̱ya, aaghila mu Lulamai̱ki̱ ati, “Efata!” Ekikumani̱i̱si̱ya, “Eeghulika!”
34 E levantou os olhos ao céu, deu um suspiro e disse-lhe: Éfeta!, que quer dizer abre-te!
35 Du̱mbi̱ musaasa oghu aatandika ku̱bu̱gha kandi ku̱u̱ghu̱wa kusemeeye.
35 No mesmo instante os ouvidos se lhe abriram, a prisão da língua se lhe desfez e ele falava perfeitamente.
36 Niibuwo Yesu aaghambiiye bantu abaabaaghʼo aba ati bataghambila muntu nʼomui ekyabaayʼo. Bhaatu ngoku aakabaghambiiye ati bataghambila muntu nʼomui niikuwo baakaghendi̱ye mbaghambila bantu makulu agha.
36 Proibiu-lhes que o dissessem a alguém. Mas quanto mais lhes proibia, tanto mais o publicavam.
37 Obu bantu baaghaaghu̱u̱ye, baaswekela kimui, baaghila bati, “Byona ebi akukolagha bisemeeye bhaawai̱! Aku̱ki̱li̱yagha ntaama-taami̱ si̱bu̱gha, aki̱li̱ya aba matui ghaaghaaye kandi baaghu̱wa.”
37 E tanto mais se admiravam, dizendo: Ele fez bem todas as coisas. Fez ouvir os surdos e falar os mudos!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.