Lucas 2
Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs NTLH
1 Bwile obu mukama Kai̱saali̱ Agu̱si̱to aatʼo kilaghilo ati bantu boona bʼomu kyalo kiye kyona beehandi̱i̱ki̱i̱si̱ye, babaluwe.
1 Naquele tempo o imperador Augusto mandou uma ordem para todos os povos do Império. Todas as pessoas deviam se registrar a fim de ser feita uma contagem da população.
2 Kuni niikuwo kwabaaye kwehandi̱i̱ki̱si̱ya kwʼoku̱du̱bha kubʼo, obu Kwi̱li̱no aabaagha alemi̱ye ehanga lya Si̱li̱ya.
2 Quando foi feito esse primeiro recenseamento, Cirênio era governador da Síria.
3 Nahabweki bu̱li̱ muntu aaghenda kwehandi̱i̱ki̱i̱si̱ya mu tau̱ni̱ yʼewaabo.
3 Então todos foram se registrar, cada um na sua própria cidade.
4 Haabwa Yojeefu̱ kuba muusukulu wa Dhau̱dhi̱, aalu̱gha mu tau̱ni̱ ya Najaaleeti̱ mu di̱si̱tu̱li̱ki̱ti̱ ya Galilaaya, aaghenda kwehandi̱i̱ki̱i̱si̱ya mu tau̱ni̱ ya Bbeteleheemu mu di̱si̱tu̱li̱ki̱ti̱ ya Bu̱yu̱daaya hambali taata wee Dhau̱dhi̱ oghu aabyaluuwe.
4 Por isso José foi de Nazaré, na Galileia, para a região da Judeia, a uma cidade chamada Belém, onde tinha nascido o rei Davi. José foi registrar-se lá porque era descendente de Davi.
5 Aaghenda kwehandi̱i̱ki̱i̱si̱ya hamui na Mali̱ya oghu aali alu̱ghi̱ye, bhaatu atakamusweye. Mali̱ya oghu akaba aku̱li̱i̱ye.
5 Levou consigo Maria, com quem tinha casamento contratado . Ela estava grávida,
6 Banaliyeyo, Mali̱ya aakwatuwa ku̱byala.
6 e aconteceu que, enquanto se achavam em Belém, chegou o tempo de a criança nascer.
7 Aabyala mwana wa mu̱li̱ghaaso wabusaasa, aamuta mu byahi, aamulangaali̱ya mu ki̱i̱bboki̱si̱ eki bitunguwa bikuliilaghamu, nanga bisiika byʼomu looji̱ bikaba ni byasuuye.
7 Então Maria deu à luz o seu primeiro filho. Enrolou o menino em panos e o deitou numa manjedoura , pois não havia lugar para eles na pensão.
8 Mu kyalo eki hakaba haliyo bali̱i̱si̱ya, bwile obu baalaalagha mu kisaka bali̱ndi̱ye bitunguwa byabo.
8 Naquela região havia pastores que estavam passando a noite nos campos, tomando conta dos rebanhos de ovelhas.
9 Du̱mbi̱ malai̱ka wa Mukama aababonekela. Kubbebbeniya kwa bu̱toki̱ bwa Luhanga kwababbeneli̱ya. Ti̱ boobahila kimui.
9 Então um anjo do Senhor apareceu, e a luz gloriosa do Senhor brilhou por cima dos pastores. Eles ficaram com muito medo,
10 Niibuwo malai̱ka oghu aabaghi̱li̱ye ati, “Mutoobaha mbaleeteeye Makulu Ghasemeeye, ghakuleka bantu boona mbadheedheluwa kimui.
10 mas o anjo disse: — Não tenham medo! Estou aqui a fim de trazer uma boa notícia para vocês, e ela será motivo de grande alegria também para todo o povo!
11 Obwalo buni mu tau̱ni̱ ya Dhau̱dhi̱, Mu̱ju̱ni̱ waanu aabyauwe, Ki̱li̱si̱to Mukama.
11 Hoje mesmo, na cidade de Davi , nasceu o Salvador de vocês — o Messias , o Senhor!
12 Ekikuleka nimumanya, mukusanga mwana nkelembe oghu, bamutaaye mu byahi, bamulangaai̱ye mu ki̱i̱bboki̱si̱ eki bitunguwa bikuliilaghamu.”
12 Esta será a prova: vocês encontrarão uma criancinha enrolada em panos e deitada numa manjedoura .
13 Du̱mbi̱ kiigambi̱ kyamaani̱ kya baamalai̱ka bʼomu eghulu baasu̱ndu̱ka, baalungana na malai̱ka oghu, mbasinda Luhanga bati,
13 No mesmo instante apareceu junto com o anjo uma multidão de outros anjos, como se fosse um exército celestial. Eles cantavam hinos de louvor a Deus, dizendo:
14 “Luhanga wa Bu̱toki̱ Bwona abe na ki̱ti̱i̱ni̱sa. Ti̱ bantu baa munsi aba Luhanga eedheedheu̱we baakale mpempa!”
14 — Glória a Deus nas maiores alturas do céu! E paz na terra para as pessoas a quem ele quer bem!
15 Obu baamalai̱ka aba baalu̱ghi̱yʼo, mbaakuuka mu eghulu, bali̱i̱si̱ya aba baaghambilaana bati, “Bhaawai̱, muleke tughende mu tau̱ni̱ ya Bbeteleheemu, tulole ekyabaayeyo, eki Mukama aatughambiiye.”
15 Quando os anjos voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: — Vamos até Belém para ver o que aconteceu; vamos ver aquilo que o Senhor nos contou.
16 Du̱mbi̱ baaghenda bwangu-bwangu, baasanga Mali̱ya na Yojeefu̱ hamui na mwana wabo nkelembe bamulangaai̱ye mu ki̱i̱bboki̱si̱ eki bitunguwa bikuliilaghamu.
16 Eles foram depressa, e encontraram Maria e José, e viram o menino deitado na manjedoura.
17 Obu bali̱i̱si̱ya aba baaboone mwana oghu baabu̱gha byona ebimukwetʼo ebi malai̱ka aabaghambiiye.
17 Então contaram o que os anjos tinham dito a respeito dele.
18 Ti̱ boona abaabi̱i̱ghu̱u̱ye baaswekela kimui.
18 Todos os que ouviram o que os pastores disseram ficaram muito admirados.
19 Bhaatu Mali̱ya aakala aholeei̱ye bintu ebi byona, naanabyeli̱li̱kanʼo bhyani mu mutima ghuwe.
19 Maria guardava todas essas coisas no seu coração e pensava muito nelas.
20 Bali̱i̱si̱ya aba baakuukayo mbahu̱ti̱li̱ya kimui Luhanga kandi mbamusinda. Nanga byona ebi baaghu̱u̱ye nʼebi baaboone bya mwana oghu, bikaba byonini ebi malai̱ka aabaghambiiye.
20 Então os pastores voltaram para os campos, cantando hinos de louvor a Deus pelo que tinham ouvido e visto. E tudo tinha acontecido como o anjo havia falado.
21 Obu mwana oghu aahi̱ki̱i̱ye bilo munaanaa, babyaye be baamusali̱i̱si̱ya. Baamuluka li̱i̱na Yesu, eli malai̱ka aasangu̱u̱we amu̱lu̱ki̱ye, Mali̱ya atakaku̱li̱i̱ye.
21 Uma semana depois, quando chegou o dia de circuncidar o menino, puseram nele o nome de Jesus. Pois o anjo tinha dado esse nome ao menino antes de ele nascer.
22 Bwile bwahi̱ka bwa Mali̱ya na Yojeefu̱ kukola mukolo ghwa kwesemeli̱ya ewaa Luhanga, ngoku bilaghilo bya Musa byalaghilagha. Baatwala mwana oghu Yelusaalemu mu Numba ya Luhanga kumuhaayo ewaa Mukama,
22 Chegou o dia de Maria e José cumprirem a cerimônia da purificação , conforme manda a Lei de Moisés. Então eles levaram a criança para Jerusalém a fim de apresentá-la ao Senhor.
23 ngoku kihandi̱i̱ku̱u̱we mu bilaghilo bya Mukama ngu, “Bu̱li̱ mwana mu̱li̱ghaaso wabusaasa bamughilaghemu ahi̱ki̱li̱i̱ye ewaa Mukama.”
23 Pois está escrito na Lei do Senhor: “Todo primeiro filho será separado e dedicado ao Senhor.”
24 Baahaayo dhee kihonguwa ngoku bilaghilo bya Mukama byalaghilagha babyaye kukola. Kihonguwa eki kyabaagha bi̱i̱bbi̱mbo bibili kedha bwana bwa bu̱u̱pi̱i̱so bubili.
24 Eles foram lá também para oferecer em sacrifício duas rolinhas ou dois pombinhos, como a Lei do Senhor manda.
25 Bwile obu musaasa omui li̱i̱na liye Si̱mi̱yooni̱ akaba ali mu Yelusaalemu. Ali muntu ahi̱ki̱li̱i̱ye kandi ahu̱ti̱i̱ye Luhanga. Akaba alindiliiye kubona ngoku Luhanga akucungula bantu bʼehanga lya I̱saaleeli̱. Mwoyo Ahi̱ki̱li̱i̱ye aakalagha naye,
25 Em Jerusalém morava um homem chamado Simeão. Ele era bom e piedoso e esperava a salvação do povo de Israel. O Espírito Santo estava com ele,
26 kandi Mwoyo Ahi̱ki̱li̱i̱ye oghu akaba naamughambiiye ati taali̱ku̱wa, ku̱hi̱ki̱ya obu alibona Ki̱li̱si̱to wa Mukama.
26 e o próprio Espírito lhe tinha prometido que, antes de morrer, ele iria ver o Messias enviado pelo Senhor.
27 Mwoyo oghu aamughambila kughenda mu Numba ya Luhanga. Niibuwo Mali̱ya na Yojeefu̱ baaki̱dhi̱i̱yemu mwana wabo Yesu oghu kukola mukolo ngoku bilaghilo bya Luhanga byalaghilagha.
27 Guiado pelo Espírito, Simeão foi ao Templo. Quando os pais levaram o menino Jesus ao Templo para fazer o que a Lei manda,
28 Si̱mi̱yooni̱ aakwata mwana oghu, aamulela, aasi̱i̱ma Luhanga ati,
28 Simeão pegou o menino no colo e louvou a Deus. Ele disse:
29 “Mukama, si̱ye mu̱heeleli̱ya waawe, noobu ndaku̱wa,
29 — Agora, Senhor, cumpriste a promessa que fizeste e já podes deixar este teu partir em paz.
30 nanga neenini neeboneeye Mu̱ju̱ni̱
30 Pois eu já vi com os meus próprios olhos a tua salvação,
31 oghu waatu̱mi̱ye mu bantu boona.
31 que preparaste na presença de todos os povos:
32 Niiye ali nga kyeleeli̱ kwoleka batali Bayu̱daaya ngoku oli Luhanga.
32 uma luz para mostrar o teu caminho a todos os que não são judeus e para dar
33 Yojeefu̱ na Mali̱ya baaswekela kimui haabwa bighambo ebi Si̱mi̱yooni̱ aabu̱ghi̱yʼo mwana oghu.
33 O pai e a mãe do menino ficaram admirados com o que Simeão disse a respeito dele.
34 Si̱mi̱yooni̱ aabasabila ati Luhanga abahe mu̱gi̱sa. Aaghila Mali̱ya ati, “Luhanga aakomi̱yemu mwana waawe oni. Bakani̱ye mu bantu bʼehanga lya I̱saaleeli̱ abaku̱mu̱hi̱ki̱li̱ja bakujunuwa, bhaatu abakubhenga ku̱mu̱hi̱ki̱li̱ja bakuhwelekeelela. Niiye akuba kaakulolelʼo kaa ntegheka ya Luhanga ya kujuna bantu be, oghu bantu bakani̱ye bakuhakani̱ya,
34 Simeão os abençoou e disse a Maria, a mãe de Jesus: — Este menino foi escolhido por Deus tanto para a destruição como para a salvação de muita gente em Israel. Ele vai ser um sinal de Deus; muitas pessoas falarão contra ele,
35 niikuwo byeli̱li̱kano byabo bimanuwe. Ti̱ uwe ni̱na wee, mutima ghulikusaalila munda nga muntu batu̱bhi̱ti̱yemu kihiyo.”
35 e assim os pensamentos secretos delas serão conhecidos. E a tristeza, como uma espada afiada, cortará o seu coração, Maria.
36 Mu Numba ya Luhanga eghi hakaba halimu dhee mulangi̱ wabukali̱ li̱i̱na liye Aana, muhala wa Fanu̱weeli̱, wʼomu ntu̱la ya Aseli̱. Akaba akaakuuye. Anali mwesiki, akasweluwa, bhaatu haanu̱ma ya myaka musanju̱ eba wee aaku̱wa. Aakala ali mu̱kwi̱si̱ya.
36 Havia ali também uma profetisa chamada Ana, que era viúva e muito idosa. Ela era filha de Fanuel, da tribo de Aser. Sete anos depois que ela havia casado, o seu marido morreu.
37 Aakaakulila kimui, aahi̱ki̱ya myaka kinaanaa nʼenaa. Eesalagha kandi aalaalagha mu Numba ya Luhanga, naalami̱ya, naasi̱i̱ba kandi naasaba Luhanga.
37 Agora ela estava com oitenta e quatro anos de idade. Nunca saía do pátio do Templo e adorava a Deus dia e noite, jejuando e fazendo orações.
38 Aana oghu aasa eebinga Mali̱ya na Yojeefu̱. Aatandika ku̱si̱i̱ma Luhanga. Aaghambila bantu boona abaabaagha balindiliiye Luhanga kucungula bantu bʼomu Yelusaalemu, ebikwetʼo mwana oghu.
38 Naquele momento ela chegou e começou a louvar a Deus e a falar a respeito do menino para todos os que esperavam a libertação de Jerusalém.
39 Obu Yojeefu̱ na Mali̱ya baamali̱ye kukola bintu byona ngoku bilaghilo bya Mukama byalaghilagha, baakuuka ewaabo mu tau̱ni̱ ya Najaaleeti̱, mu di̱si̱tu̱li̱ki̱ti̱ ya Galilaaya.
39 Quando terminaram de fazer tudo o que a Lei do Senhor manda, José e Maria voltaram para a Galileia, para a casa deles na cidade de Nazaré.
40 Mwana oghu aakula kusemeeye, aaba na magheji kandi Luhanga aamuha mi̱gi̱sa.
40 O menino crescia e ficava forte; tinha muita sabedoria e era abençoado por Deus.
41 Bu̱li̱ mwaka babyaye baa Yesu baaghendagha Yelusaalemu haa Ki̱ghenu̱ kya Kuusuka Kusaaluwʼo.
41 Todos os anos os pais de Jesus iam a Jerusalém para a Festa da Páscoa .
42 Obu aahi̱ki̱i̱ye myaka eku̱mi̱ nʼebili, baaghenda naye, ngoku baaghendaghayo bu̱li̱ mwaka.
42 Quando Jesus tinha doze anos, eles foram à Festa, conforme o seu costume.
43 Obu ki̱ghenu̱ eki kyahooyʼo, babyaye be baatandika kukuuka ewaabo. Bhaatu bataamanya ngoku Yesu aati̱ghaaye Yelusaalemu.
43 Depois que a Festa acabou, eles começaram a viagem de volta para casa. Mas Jesus tinha ficado em Jerusalém, e os seus pais não sabiam disso.
44 Beeli̱li̱kana bati ali mu bantu aba bakwete kughenda nabo. Obu baamali̱ye kilo kyona mbanaghenda batamuboone, baatandika kumubbala mu nganda syabo nʼomu baabhootu̱ baabo.
44 Eles pensavam que ele estivesse no grupo de pessoas que vinha voltando e por isso viajaram o dia todo. Então começaram a procurá-lo entre os parentes e amigos.
45 Obu bataamuboone, baakuuka Yelusaalemu mbanamubbala.
45 Como não o encontraram, voltaram a Jerusalém para procurá-lo.
46 Haanu̱ma ya bilo bisatu, baamusanga mu Numba ya Luhanga, asitami̱ye na beegheesi̱ya baa bilaghilo, abategheleei̱ye kandi naababu̱u̱li̱ya bi̱bu̱u̱li̱yo.Yesu na beegheesi̱ya baa bilaghilo|alt="BoyJesus in the Temple" src="WA03808b.tif" size="span" ref="Luka 2:41-47"
46 Três dias depois encontraram o menino num dos pátios do Templo, sentado no meio dos mestres da Lei, ouvindo-os e fazendo perguntas a eles.
47 Boona abaaghu̱u̱ye ngoku akwete kukuukamu bi̱bu̱u̱li̱yo kusemeeye, baasweka haabwa magheji agha ali nagho.
47 Todos os que o ouviam estavam muito admirados com a sua inteligência e com as respostas que dava.
48 Obu babyaye be aba baamuboone baasweka. Niibuwo ni̱na wee aamu̱ghi̱li̱ye ati, “Mwana wanje, waatu̱koli̱ye otiyo nangaaki? Olole si̱ye na so waawe, tuukaaye ntukubbala tutuntuliiye kimui!”
48 Quando os pais viram o menino, também ficaram admirados. E a sua mãe lhe disse: — Meu filho, por que foi que você fez isso conosco? O seu pai e eu estávamos muito aflitos procurando você.
49 Yesu aabakuukamu ati, “Mwambbalagha nangaaki? Tamumani̱ye ngoku nkulaghiluwa kuukala mu numba ya Tita eni?”
49 Jesus respondeu:
50 Bhaatu bateetegheeleli̱ya ebi aabu̱ghi̱ye.
50 Mas eles não entenderam o que ele disse.
51 Niibuwo aaghendi̱ye nabo, baakuukayo mu tau̱ni̱ ya Najaaleeti̱. Aakala abadhooteeye. Bhaatu bintu ebi byona, ni̱na wee aakala naanabyeli̱li̱kanʼo mu mutima ghuwe.
51 Então Jesus voltou com os seus pais para Nazaré e continuava a ser obediente a eles. E a sua mãe guardava tudo isso no coração.
52 Yesu eeyongela kukula, aaba na magheji, adheedhi̱ye Luhanga hamui na bantu.
52 Conforme crescia, Jesus ia crescendo também em sabedoria, e tanto Deus como as pessoas gostavam cada vez mais dele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.