Lucas 1
Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs NAA
1 Wai̱ Ti̱yofi̱lo, bantu bakani̱ye baahandi̱i̱ki̱ye ebi Luhanga aakoli̱ye ewaatu hani.
1 Visto que muitos já empreenderam uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 Baahandiika ebi abaakalagha na Yesu kandi batebeji̱ baa kighambo kya Luhanga baaboone naakola, ku̱lu̱ghi̱i̱li̱la hambali aatandikiiye kukola mulimo ghuwe, baatughambiiye biyo.
2 conforme nos transmitiram os que desde o princípio foram deles testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Nahabweki obu naamali̱ye ku̱byetegheeleli̱ya bhyani haabwa bwile bukani̱ye, naaboone kili kilungi nkuhandiikile biyo mbi̱solongeei̱ye kusemeeye,
3 igualmente a mim pareceu bem, depois de cuidadosa investigação de tudo desde a sua origem, dar-lhe por escrito, excelentíssimo Teófilo, uma exposição em ordem,
4 niikuwo omanye majima ghʼebi baakwegheeseei̱ye.
4 para que você tenha plena certeza das verdades em que foi instruído.
5 Bwile obu Helude aabaagha ali mukama wa Bu̱yu̱daaya, akaba aliyo mu̱hongi̱, li̱i̱na liye Jakaliya. Akaba ali memba wa kitebe kya bahongi̱ kya ntu̱la baaghilaghamu Abbi̱ja. Asweye Eli̱jaabbeeti̱, muusukulu wa Alooni̱.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, houve um sacerdote chamado Zacarias, do turno de Abias. A mulher dele era das filhas de Arão e se chamava Isabel.
6 Bombi bakaba bali bahi̱ki̱li̱i̱ye mu maaso ghaa Luhanga kandi bakwete kwonini bilaghilo bya Mukama byona.
6 Ambos eram justos diante de Deus, vivendo de forma irrepreensível em todos os preceitos e mandamentos do Senhor.
7 Bhaatu bakaba batali na mwana, nanga Eli̱jaabbeeti̱ akaba ali ngumba kandi bombi bakaakuuye.
7 Eles não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e os dois já tinham idade avançada.
8 Kilo kimui Jakaliya aataaha mu Numba ya Luhanga kukola mulimo ghuwe ghwa bu̱hongi̱. Kitebe kyabo aaliikiyo kikukola wi̱i̱ki̱ eghi.
8 E aconteceu que, enquanto Zacarias exercia o sacerdócio diante de Deus na ordem do seu turno, coube-lhe por sorteio,
9 Kusighikila ngoku bahongi̱ baakolagha, obu baa kitebe kyabo baakomi̱ye buluulu niikuwo bamanye oghu akutaaha mu kisiika ki̱hi̱ki̱li̱i̱ye kya Mukama ku̱tu̱mi̱ka bubbani̱, Jakaliya oghu niiye baakomi̱ye.
9 segundo o costume sacerdotal, entrar no santuário do Senhor para queimar o incenso.
10 Ki̱bbu̱la kya bantu bakaniiye kimui baati̱ghala enja mbanasaba, eye naanatu̱mi̱ka bubbani̱.
10 Durante esse tempo, toda a multidão do povo permanecia na parte de fora, orando.
11 Niibuwo malai̱ka wa Mukama aamubonekeeye, eemiliiye haa luhande lwabuliyo bwa eki baatu̱mi̱kaghʼo bubbani̱
11 E eis que apareceu a Zacarias um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Obu Jakaliya aamuboone, aaswekela kimui kandi oobaha.
12 Ao vê-lo, Zacarias ficou assustado, e o temor se apoderou dele.
13 Bhaatu malai̱ka oghu aamughila ati, “Jakaliya otoobaha! Luhanga aaghu̱u̱ye kusaba kwawe. Mukaawe Eli̱jaabbeeti̱ aku̱ku̱byalila mwana wa wabusaasa kandi okumuluka li̱i̱na Yohaana.
13 O anjo, porém, lhe disse: — Não tenha medo, Zacarias, porque a sua oração foi ouvida. Isabel, sua esposa, dará à luz um filho, a quem você dará o nome de João.
14 Ti̱ mwana oghu naabyauwe, okudheedheluwa kimui kandi na bantu bakani̱ye bakudheedhuwa.
14 Você ficará alegre e feliz, e muitos ficarão contentes com o nascimento dele.
15 Akuba mu̱heeleli̱ya wamaani̱ wa Mukama. Taalinuwa vi̱i̱ni̱ esaaliiye kedha kitami̱i̱li̱ya kyona. Aku̱byaluwa aasuuye Mwoyo Ahi̱ki̱li̱i̱ye.
15 Pois ele será grande diante do Senhor, não beberá vinho nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre materno.
16 Aku̱ku̱u̱ki̱ya Banai̱saaleeli̱ bakani̱ye ewaa Mukama Luhanga wabo.
16 Ele converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus.
17 Akulangilila ngoku Mukama akwisa. Luhanga akumuha bu̱toki̱ bwamaani̱ ngʼobu aahaaye Eli̱ya. Akuleka baana baaghu̱wane na beesebo. Akuleka abaghai̱ye bilaghilo bya Luhanga beekuukemu, babe na magheji nga ghaa bahi̱ki̱li̱i̱ye, niikuwo beeteekani̱li̱je kwisa kwa Mukama.”
17 E irá adiante do Senhor no espírito e poder de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos, converter os desobedientes à prudência dos justos e habilitar para o Senhor um povo preparado.
18 Niibuwo Jakaliya aabu̱u̱i̱ye malai̱ka oghu ati, “Ti̱ nkumanya nti̱ya ngoku eki kikubʼo? Nanga si̱ye na mukanje tukaakuuye!”
18 Então Zacarias perguntou ao anjo: — Como terei certeza disso? Pois eu sou velho, e a minha mulher também já tem idade avançada.
19 Malai̱ka oghu aamukuukamu ati, “Ni̱i̱si̱ye Gabu̱dyeli̱ oghu nkuukalagha haai-haai na Luhanga ni̱i̱mu̱heeleli̱ya. Niiye antu̱mi̱ye kukughambila Makulu Ghasemeeye agha.
19 O anjo respondeu: — Eu sou Gabriel, que estou a serviço de Deus, e fui enviado para falar com você e lhe trazer esta boa notícia.
20 Bhaatu haabwa kubhenga ku̱hi̱ki̱li̱ja ebi naabu̱ghi̱ye, tookutodha ku̱bu̱gha ku̱hi̱ki̱ya mwana oghu abyauwe, nanga ebi naabu̱ghi̱ye ebi bwile bwabiyo bukaaku̱hi̱ka bikubʼo.”
20 Todavia, você ficará mudo e não poderá falar até o dia em que estas coisas vierem a acontecer, porque você não acreditou nas minhas palavras, as quais, no devido tempo, se cumprirão.
21 Bantu bakaba banalindiliiye Jakaliya kandi basweki̱ye eki̱leki̱ye alebbi̱ye mu Numba ya Luhanga.
21 O povo estava esperando Zacarias e admirava-se com a demora dele no santuário.
22 Obu aatooyemu, ataagubha ku̱bu̱gha nabo. Aakala naabakolela sai̱ni̱ syonkaha. Niibuwo baamani̱ye ngoku aabonekeeuwe mu Numba ya Luhanga.
22 Quando Zacarias saiu, não lhes podia falar. Então entenderam que ele havia tido uma visão no santuário. E expressava-se por sinais e permanecia mudo.
23 Aakuuka ewe e ka, obu bwile buwe bwa ku̱heeleli̱ya mu Numba ya Luhanga bwahooyʼo.
23 Aconteceu que, terminados os dias do seu ministério, Zacarias voltou para casa.
24 Haanu̱ma ya bwile bukee, mukali̱ wee Eli̱jaabbeeti̱ oghu aaku̱li̱ya kandi eebi̱sa kumala meeli̱ ataano.
24 Passados esses dias, Isabel, a mulher de Zacarias, ficou grávida. E ela não saiu de casa durante cinco meses, dizendo:
25 Aaghila ati, “Mukama angiliiye ngughuma, anji̱hi̱yʼo nsoni̱ mu bantu!”
25 — Foi isto o que o Senhor me fez, ao contemplar-me, para acabar com a minha vergonha diante das pessoas.
26 Obu etundu lya Eli̱jaabbeeti̱ lyahi̱ki̱ye meeli̱ mukaagha, Luhanga aatuma malai̱ka Gabu̱dyeli̱ mu tau̱ni̱ ya Najaaleeti̱ mu di̱si̱tu̱li̱ki̱ti̱ ya Galilaaya,
26 No sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 ewaa manaabukali̱ atamani̱ye basaasa li̱i̱na liye Mali̱ya, oghu Yojeefu̱, muusukulu wa Dhau̱dhi̱, aabaagha alu̱ghi̱ye.
27 a uma virgem que estava comprometida a casar com um homem da casa de Davi, cujo nome era José. A virgem se chamava Maria.
28 Malai̱ka oghu aahi̱ka aalamu̱ki̱ya Mali̱ya ati, “Mpempa yonkaha! Mukama aaku̱komi̱yemu! Aakuhaaye mu̱gi̱sa ghwamaani̱!”
28 E, aproximando-se dela, o anjo disse: — Salve, agraciada! O Senhor está com você.
29 Mali̱ya aasobeeleluwa kimui haabwa ebi malai̱ka oghu aabu̱ghi̱ye kandi aatandika kweli̱li̱kana eki bikumani̱i̱si̱ya.
29 Ela, porém, ao ouvir esta palavra, perturbou-se muito e pôs-se a pensar no que poderia significar esta saudação.
30 Malai̱ka aamughila ati, “Mali̱ya otoobaha, Luhanga aakuhaaye mu̱gi̱sa.
30 Mas o anjo lhe disse: — Não tenha medo, Maria; porque você foi abençoada por Deus.
31 Oku̱ku̱li̱ya kandi obyale mwana wa wabusaasa. Okumuluka li̱i̱na Yesu.
31 Você ficará grávida e dará à luz um filho, a quem chamará pelo nome de Jesus.
32 Akuba wamaani̱ kandi balamughilaghamu Mwana wa Luhanga wa Eghulu Munu. Mukama Luhanga akumufoola mukama ngoku taata wee Dhau̱dhi̱ aabaagha.
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo. Deus, o Senhor, lhe dará o trono de Davi, seu pai.
33 Niiye akulema ehanga lya I̱saaleeli̱ bilo nʼebilo, bu̱lemi̱ buwe tabulihuwʼo.”
33 Ele reinará para sempre sobre a casa de Jacó, e o seu reinado não terá fim.
34 Mali̱ya aabu̱u̱li̱ya Malai̱ka oghu ati, “Tankamani̱ye basaasa, ti̱ ndaku̱li̱ya nti̱ya?”
34 Então Maria disse ao anjo: — Como será isto, se eu nunca tive relações com homem algum?
35 Malai̱ka aamukuukamu ati, “Mwoyo Ahi̱ki̱li̱i̱ye akukwisʼo kandi oku̱ku̱li̱ya haabwa maani̱ ghaa Luhanga wa Eghulu Munu. Niikiyo kikuleka mwana oghu oku̱byala mbamughilamu Ahi̱ki̱li̱i̱ye kandi Mwana wa Luhanga.
35 O anjo respondeu: — O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a envolverá com a sua sombra; por isso, também o ente santo que há de nascer será chamado Filho de Deus.
36 Olole, lughanda lwawe Eli̱jaabbeeti̱, oghu bakughilagha bati ni ngumba, nankabha akaakuuye, aaku̱li̱i̱ye mwana wa wabusaasa kandi etundu liye lilimu meeli̱ mukaagha,
36 E Isabel, sua parenta, igualmente está grávida, apesar de sua idade avançada, sendo este já o sexto mês de gestação para aquela que diziam ser estéril.
37 nanga Luhanga aagu̱bhi̱ye bintu byona.”
37 Porque para Deus não há nada impossível.
38 Mali̱ya aamukuukamu ati, “Ndi mu̱heeleli̱ya wa Mukama, nahabweki ngoku waabu̱ghi̱ye haaliikuwo kyambʼo.” Du̱mbi̱ malai̱ka oghu aaghenda.
38 Então Maria disse: — Aqui está a serva do Senhor; que aconteça comigo o que você falou. Então o anjo foi embora.
39 Obu byahooyʼo bilo bikee, Mali̱ya aaghenda bwangu-bwangu mu kyalo kya bwena kya Bu̱yu̱daaya.
39 Naqueles dias, Maria se aprontou e foi depressa à região montanhosa, a uma cidade de Judá.
40 Aataaha mu numba ya Jakaliya, aalamu̱ki̱ya Eli̱jaabbeeti̱.
40 Entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Eli̱jaabbeeti̱ makaaghu̱wa ati Mali̱ya naamulamu̱ki̱ya, du̱mbi̱ mwana aatandika ku̱mu̱gyanila munda. Mwoyo Ahi̱ki̱li̱i̱ye aasʼo Eli̱jaabbeeti̱ oghu,
41 Quando Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança lhe estremeceu no ventre. Então Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 aamu̱bu̱ghi̱i̱si̱ya nʼelaka lyamaani̱ ati, “Luhanga aakuhaaye mu̱gi̱sa kusaali̱ya bakali̱ boona kandi aahaaye mu̱gi̱sa mwana oghu oku̱byala.
42 E exclamou em alta voz: — Bendita é você entre as mulheres, e bendito o fruto do seu ventre!
43 Manya kyalu̱ghi̱ye haa, nanje kutunga mu̱gi̱sa ghuni, ni̱na Mukama wanje kwisa kumbungila?
43 E que grande honra é para mim receber a visita da mãe do meu Senhor!
44 Nanga naabaaye makaaghu̱wa nondamu̱ki̱ya, mwana atandika ku̱ngyanila munda adheedheeu̱we.
44 Pois, logo que me chegou aos ouvidos a voz da saudação que você fez, a criança estremeceu de alegria dentro de mim.
45 Oli na mu̱gi̱sa ku̱si̱i̱ma ngoku makulu agha Mukama aakutumiiye ghakuba kuwo.”
45 Bem-aventurada a que creu, porque serão cumpridas as palavras que lhe foram ditas da parte do Senhor.
46 Mali̱ya aaghila ati, “Niibuwo naasindila kimui Mukama.
46 Então Maria disse: “A minha alma engrandece ao Senhor,
47 Kandi mutima ghwanje ghu̱dheedheeu̱we haabwa Luhanga Mu̱ju̱ni̱ wanje.
47 e o meu espírito se alegrou em Deus, meu Salvador,
48 Nanga aasu̱ki̱ye bu̱dhooti̱ bwanje, si̱ye mu̱heeleli̱ya wee. Ku̱lu̱gha obwalo, na bilo byona, bantu boona balaghilagha bati Luhanga akampa mu̱gi̱sa.
48 porque ele atentou para a humildade da sua serva. Pois, desde agora, todas as gerações me considerarão bem-aventurada,
49 Luhanga wa Bu̱toki̱ Bwona ahi̱ki̱li̱i̱ye kandi ankoleeye bintu byamaani̱.
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas. Santo é o seu nome.
50 Bantu boona, bwile bwona, abaku̱mu̱hu̱ti̱yagha akubaghililagha ngughuma.
50 A sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 Ooleki̱ye bu̱toki̱ buwe; aalalangi̱i̱ye abali na byeli̱li̱kano bya myepanko mu mitima yabo.
51 Agiu com o seu braço valorosamente; dispersou os que, no coração, alimentavam pensamentos soberbos.
52 Aahulumuuye bakama baa bi̱ti̱i̱ni̱sa haa ntebe syabo sya bukama; aaha ki̱ti̱i̱ni̱sa abatali na ki̱ti̱i̱ni̱sa.
52 Derrubou dos seus tronos os poderosos e exaltou os humildes.
53 Abakubbalagha Luhanga kubakoonela akubahaagha bintu bisemeeye. Bhaatu abataakubbalagha Luhanga kubakoonela, akubabhingagha magi̱la kantu.
53 Encheu de bens os famintos e despediu vazios os ricos.
54 — ausente —
54 Amparou Israel, seu servo, a fim de lembrar-se da sua misericórdia
55 — ausente —
55 a favor de Abraão e de sua descendência, para sempre, como havia prometido aos nossos pais.”
56 Ti̱ Mali̱ya aamala na Eli̱jaabbeeti̱ haai meeli̱ asatu, aakuuka ewaabo.
56 Maria permaneceu cerca de três meses com Isabel e voltou para casa.
57 Obu bwile bwa Eli̱jaabbeeti̱ bwa ku̱byala bwahi̱ki̱ye, aabyala mwana wabusaasa.
57 Quando chegou o tempo de Isabel dar à luz, ela teve um filho.
58 Baliilanuwa be na nganda siye baaghu̱wa ngoku Mukama aamughiliiye kisa kitiyo, boona baadheedhuwa hamui naye.
58 Os vizinhos e parentes ouviram que o Senhor tinha usado de grande misericórdia para com Isabel e se alegraram com ela.
59 Obu mwana oghu aahi̱ki̱i̱ye bilo munaanaa, baasa kumusali̱i̱si̱ya kandi baabbalagha kumuluka li̱i̱na lya ese wee Jakaliya.
59 Aconteceu que, no oitavo dia, foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Bhaatu ni̱na wee aaghila ati, “Bbaa, niiye akuba Yohaana!”
60 Mas a mãe do menino disse: — De modo nenhum! Ele será chamado João.
61 Baamughila bati, “Mu baataata be boona, taaliyo oghu balu̱ki̱ye li̱i̱na eli!”
61 Disseram-lhe: — Mas você não tem nenhum parente com esse nome!
62 Niibuwo baakoleeye ese wee sai̱ni̱, ku̱mu̱bu̱u̱li̱ya li̱i̱na eli akubbala kumuluka.
62 Fizeram sinais, perguntando ao pai do menino que nome queria que lhe dessem.
63 Jakaliya aabakolela sai̱ni̱ ati bamuhe kaakuhandiikʼo. Aahandiikʼo ati, “Li̱i̱na liye niiye Yohaana.” Ti̱ boona baasweka.
63 Então, pedindo uma tabuinha, ele escreveu: — O nome dele é João. E todos se admiraram.
64 Du̱mbi̱ Jakaliya aatandika ku̱bu̱gha kandi kusinda Luhanga.
64 Imediatamente a boca de Zacarias se abriu e a língua se soltou. Então começou a falar, louvando a Deus.
65 Baliilanuwa be boona boobaha. Makulu agha ghaamalakaka kyalo kya bwena kya Bu̱yu̱daaya eki kyona.
65 Todos os vizinhos deles ficaram possuídos de temor, e essas coisas foram divulgadas por toda a região montanhosa da Judeia.
66 Ti̱ muntu weena oghu aaghu̱wagha makulu agha, eebu̱u̱li̱ya ati, “Mwana oghu naaku̱li̱ye bhaawai̱ akuba ati̱ya?” Nanga bakaba baboone ngoku aabyahuwe haabwa bu̱toki̱ bwa Mukama.
66 Todos os que as ouviram guardavam-nas no coração, dizendo: — O que virá a ser este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Mwoyo Ahi̱ki̱li̱i̱ye aasʼo Jakaliya oghu, aamu̱bu̱ghi̱i̱si̱ya kulanga ati,
67 Zacarias, o pai de João, cheio do Espírito Santo, profetizou, dizendo:
68 “Etu̱we baasukulu baa I̱saaleeli̱ tusinde Mukama waatu! Nanga aatubungiiye kandi aatucunguuye.
68 “Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo,
69 Aatuhaaye Mu̱ju̱ni̱ wamaani̱, muusukulu wa mu̱heeleli̱ya wee Mukama Dhau̱dhi̱,
69 e nos suscitou plena e poderosa salvação na casa de Davi, seu servo,
70 ngoku Mukama aalaghi̱i̱sani̱i̱ye hambele naakoleesi̱ya balangi̱ be bahi̱ki̱li̱i̱ye ati
70 como havia prometido, desde a antiguidade, por boca dos seus santos profetas,
71 akutujuna ngi̱ghu̱ syatu kandi abatwohi̱ye boona.
71 para nos libertar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam;
72 Aaghila ati akughilila baataata baatu ngughuma kandi aasuke ndaghaano yee ehi̱ki̱li̱i̱ye,
72 para usar de misericórdia com os nossos pais e lembrar-se da sua santa aliança
73 eghi aalahiiye naalaghi̱i̱sani̱ya taata waatu Ebbulahi̱mu̱,
73 e do juramento que fez a nosso pai Abraão,
74 ati akutujuna ngi̱ghu̱ syatu niikuwo tugubhe ku̱mu̱heeleli̱ya tutoobahi̱ye,
74 de conceder-nos que, livres das mãos de inimigos, o adorássemos sem temor,
75 ntukola ebi̱mu̱dheedhi̱ye kandi ebi̱hi̱ki̱ye mu maaso ghe, tunaakaaye.”
75 em santidade e justiça diante dele, todos os nossos dias.
76 Aabu̱ghʼo mwana wee Yohaana oghu ati, “Ti̱ uwe mwana wanje, balakughilaghamu mulangi̱ wa Luhanga wa Eghulu Munu. Nanga oku̱du̱bha kuhikila kulangilila bantu ngoku Mukama akwisa.
76 E você, menino, será chamado profeta do Altíssimo, porque precederá o Senhor, preparando-lhe os caminhos,
77 Okughambila bantu be aba ngoku akubajuna haabwa kubaghanila bibhi byabo.
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, por meio da remissão dos seus pecados,
78 Haabwa Luhanga waatu kutukunda kandi kutughilila ngughuma, akutuma Mu̱ju̱ni̱ atwisemu naalu̱gha mu eghulu
78 graças à profunda misericórdia de nosso Deus, pela qual nos visitará o sol nascente das alturas,
79 kughambila abatamani̱ye Luhanga kandi abakweyongelagha ku̱si̱i̱sa, kabhi akali mu kifubilo kya Luhanga kya kubahwelekeeleli̱ya eki alibaha kandi atwoleke ngoku tukutunga bu̱si̱nge.”
79 para iluminar os que jazem nas trevas e na sombra da morte, e dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.”
80 Yohaana oghu aakula kandi aaba wamaani̱ mu mwoyo, aakala mu elungu ku̱hi̱ki̱ya kilo eki aatandikiiyemu mulimo ghuwe mu bantu bʼomu ehanga lya I̱saaleeli̱.
80 O menino crescia e se fortalecia em espírito. E viveu nos desertos até o dia em que havia de manifestar-se a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.