Lucas 16

Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yesu aaghambila beeghesebuwa be lu̱si̱mo lunji ati, “Hakaba aliyo musaasa muguudha; ali na mu̱heeleli̱ya wee oghu aaloleelelagha buguudha buwe obu. Kilo kimui bantu baaghenda baalegha mu̱heeleli̱ya oghu ewaa mukama wee bati akwete ku̱bhi̱i̱ya etungo lya mukama wee oghu.
1 Jesus disse também a seus discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador. Este lhe foi denunciado de ter dissipado os seus bens.
2 Niibuwo aamubilikiiye, aamu̱bu̱u̱li̱ya ati, ‘Onsoboolole, nanga bangambiiye bati okwete ku̱bhi̱i̱ya etungo lyanje. Nkubbala ombalile ngoku waakoleeseei̱ye sente na bintu ebi ololeleeye, nanga tankutodha kukuha mulimo ghwa kuloleelela bintu byanje.’
2 Ele chamou o administrador e lhe disse: Que é que ouço dizer de ti? Presta contas da tua administração, pois já não poderás administrar meus bens.
3 “Niibuwo mu̱heeleli̱ya oghu eebu̱u̱i̱ye ati, ‘Mukama wanje alimabhinga si̱ye haa mulimo. Dhelu si̱ye nkughana obwani̱? Tandi na maani̱ ghaa kukolela bantu milimo yamaani̱-maani̱ kandi nsoni̱ sikunkwata kusaba-saba bantu nti bampe bintu.’
3 O administrador refletiu então consigo: Que farei, visto que meu patrão me tira o emprego? Lavrar a terra? Não o posso. Mendigar? Tenho vergonha.
4 Aaghila ati, ‘Nimani̱ye eki nkukola, niikuwo obu mulimo ghuni ghulankwila, bantu baakale banali baabhootu̱ syanje kandi bampe buukalʼo mu maka ghaabo.’
4 Já sei o que fazer, para que haja quem me receba em sua casa, quando eu for despedido do emprego.
5 “Du̱mbi̱ aabilikila mu ki̱bi̱so bantu, omui-omui, abali na mabanja ghaa mukama wee oghu. Aabu̱u̱li̱ya wʼoku̱du̱bha ati, ‘Oli nʼebanja lya mukama wanje lyengaane haa?’
5 Chamou, pois, separadamente a cada um dos devedores de seu patrão e perguntou ao primeiro: Quanto deves a meu patrão?
6 “Aamukuukamu ati, ‘Biigalaponi̱ bya mafu̱ta ki̱ku̱mi̱.’ Mu̱koli̱ oghu aamughila ati, ‘Wangu̱hi̱ye, ohandiike oti oli nʼebanja lya biigalaponi̱ maku̱mi̱ ataano.’
6 Ele respondeu: Cem medidas de azeite. Disse-lhe: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve: cinqüenta.
7 “Aabu̱u̱li̱ya wʼakabili ati, ‘Oli nʼebanja lya mukama wanje lyengaane haa?’ Aamukuukamu ati, ‘Bighegha ki̱ku̱mi̱ bya ngano.’ Aaghila nʼoghu ati, ‘Ohandiike bighegha kinaanaa.’
7 Depois perguntou ao outro: Tu, quanto deves? Respondeu: Cem medidas de trigo. Disse-lhe o administrador: Toma os teus papéis e escreve: oitenta.
8 “Mukama wa mu̱heeleli̱ya mu̱ghobi̱ya oghu aamusinda haabwa kukola kintu kya magheji kitiyo. Nanga bantu bʼomu nsi muni bali na magheji ghakani̱ye ghaa kukolagana na baanakyabo. Basaai̱ye bantu abahu̱ti̱i̱ye Luhanga mu kukolangana.
8 E o proprietário admirou a astúcia do administrador, porque os filhos deste mundo são mais prudentes do que os filhos da luz no trato com seus semelhantes.
9 Niikiyo ki̱leki̱ye nimbaghila nti mu̱koleesi̱ye kusemeeye etungo lyʼomunsi muni kwetungila bu̱u̱bhootu̱, niikuwo obu etungo litahi̱ki̱ye lilibahuwʼo, Luhanga abeebaliye kandi abahe mu eghulu haakuukala bilo nʼebilo.”
9 Eu vos digo: fazei-vos amigos com a riqueza injusta, para que, no dia em que ela vos faltar, eles vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 Yesu aatodha aabaghila ati, “Muntu ataabaaye mwesighibuwa mu kakee aka bamuhaaye bati akoleesi̱ye, noobu bamuha bintu bikaniiye kimui bati abi̱koleesi̱ye taakuba mwesighibuwa bbaa.
10 Aquele que é fiel nas coisas pequenas será também fiel nas coisas grandes. E quem é injusto nas coisas pequenas, sê-lo-á também nas grandes.
11 — ausente —
11 Se, pois, não tiverdes sido fiéis nas riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras?
12 — ausente —
12 E se não fostes fiéis no alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 “Taaliyo mu̱heeleli̱ya nʼomui oghu akugubha ku̱heeleli̱ya bakama babili. Akukunda omui, oohe omui, kedha akutʼo ku̱lu̱ na nkokolo ku̱heeleli̱ya omui, aghaye omui. Niikiyo kimui naanu dhee, tamukugubha ku̱heeleli̱ya Luhanga kandi sente.”
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores: ou há de odiar a um e amar o outro, ou há de aderir a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e ao dinheiro.
14 Bafali̱saayo, aba buguudha bwali butwali̱li̱i̱je, obu baaghu̱u̱ye ebi Yesu akwete ku̱bu̱gha, beelolela eli̱ bataabifuwʼo.
14 Ora, ouviam tudo isto os fariseus, que eram avarentos, e zombavam dele.
15 Niibuwo aabaghi̱li̱ye ati, “Enu̱we mu̱kwesemeli̱yagha mu bantu niikuwo babaghile bati muli bahi̱ki̱li̱i̱ye. Bhaatu Luhanga eye amani̱ye ngoku mukundiiye kimui sente kusaali̱ya ngoku mu̱mu̱ku̱ndi̱ye. Ebi bantu bakundiiye kimui munsi muni kandi ebibatwali̱li̱i̱je, Luhanga eye taabibbali̱ye bbaa.
15 Jesus disse-lhes: Vós procurais parecer justos aos olhos dos homens, mas Deus vos conhece os corações; pois o que é elevado aos olhos dos homens é abominável aos olhos de Deus.
16 “Bilaghilo na balangi̱ bikabʼo ku̱hi̱ki̱ya obu Yohaana Mubati̱ji̱ aasi̱ye. Ti̱ ku̱lu̱ghi̱i̱li̱la bwile obu Makulu Ghasemeeye ghaa bu̱lemi̱ bwa Luhanga niibuwo ghaalangililuwa. Ti̱ bu̱li̱ muntu niibuwo eekamba kubutaahamu na ki̱ku̱bha.
16 A lei e os profetas duraram até João. Desde então é anunciado o Reino de Deus, e cada um faz violência para aí entrar.
17 Eghulu na nsi bilihuwʼo bhaatu taaliyo kaghambo na kamui akali mu bilaghilo akali̱lu̱ghʼo ku̱hi̱ki̱ya kighendeleluwa kyabiyo ki̱hi̱ki̱li̱i̱ye.
17 Mais facilmente, porém, passará o céu e a terra do que se perderá uma só letra da lei.
18 “Musaasa naabhi̱ngi̱ye mukali̱ wee, aswela onji, akuba asyane kandi musaasa naasweye mukali̱ oghu eba wee abhi̱ngi̱ye, akuba asyane.”
18 Todo o que abandonar sua mulher e casar com outra, comete adultério; e quem se casar com a mulher rejeitada, comete adultério também.
19 Yesu aatodha aaghila ati, “Hakaba haliyo musaasa muguudha oghu akaba atungiiye kimui. Alu̱walagha ngoye sitembeeye kimui. Bu̱li̱ kilo eeghonjelagha kimui ngoku abbali̱ye.
19 Havia um homem rico que se vestia de púrpura e linho finíssimo, e que todos os dias se banqueteava e se regalava.
20 Haa elembo liye baalangaali̱yaghʼo musaasa munaku li̱i̱na liye Lajaalo. Akaba alwaliiye kimui bibbodhe haa mubili ghuwe ghwona.
20 Havia também um mendigo, por nome Lázaro, todo coberto de chagas, que estava deitado à porta do rico.
21 Eekumbulagha kuliya ebyasaaghagha muguudha oghu ebi baakubagha mu kyabu̱. Ti̱ mbuwa syasagha siikala kulamba-lambila bibbodhe biye ebi.
21 Ele avidamente desejava matar a fome com as migalhas que caíam da mesa do rico... Até os cães iam lamber-lhe as chagas.
22 “Bwile bwahi̱ka Lajaalo oghu aaku̱wa, baamalai̱ka baasa baamutwala kuukala haai na Ebbulahi̱mu̱ mu ki̱i̱kalo kya ki̱ti̱i̱ni̱sa. Na muguudha oghu naye aaku̱wa dhee, baamujiika.
22 Ora, aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos ao seio de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 Aaghenda Eku̱li̱mu̱ mu ki̱i̱kalo hambali kubona-bona kutakuhuwaagha. Obu aaloli̱ye, aabona Lajaalo ali hamui na Ebbulahi̱mu̱ mu ki̱i̱kalo kya ki̱ti̱i̱ni̱sa.
23 E estando ele nos tormentos do inferno, levantou os olhos e viu, ao longe, Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Niibuwo aabilikiiye nʼelaka lyamaani̱ ati, ‘Tita Ebbulahi̱mu̱, gutu ongilile kisa, otume Lajaalo akoti̱ye kasonga kaa kyala kiye mu maasi, aghantooni̱ye haa kilimi hakili kimpeheelʼo kati̱i̱, mulilo ghuni niibuwo ghwambona-boneli̱ya kimui.’
24 Gritou, então: - Pai Abraão, compadece-te de mim e manda Lázaro que molhe em água a ponta de seu dedo, a fim de me refrescar a língua, pois sou cruelmente atormentado nestas chamas.
25 “Bhaatu Ebbulahi̱mu̱ aamukuukamu ati, ‘Wai̱, oosuke ngoku waatu̱ngi̱ye bilungi byona ebi waabbalagha, Lajaalo eye naabona-bonela kimui. Bhaatu endindi naye ahumuuye hani, ali na byona ebi akwetaaghisibuwa kandi adheedheleeu̱we kimui. Ti̱ naawe niibuwo waabona-bonela kimui.
25 Abraão, porém, replicou: - Filho, lembra-te de que recebeste teus bens em vida, mas Lázaro, males; por isso ele agora aqui é consolado, mas tu estás em tormento.
26 Kandi takili eki kyonkaha, haagati yaatu naawe Luhanga ataayʼo kighona kyamaani̱, niikuwo abakubbala ku̱lu̱gha eni kwisa eghi batagubha kandi taaliyo wʼewaanu eghi nʼomui oghu akugubha kughulukani̱ya kwisa ewaatu eni bbaa.’
26 Além de tudo, há entre nós e vós um grande abismo, de maneira que, os que querem passar daqui para vós, não o podem, nem os de lá passar para cá.
27 “Niibuwo musaasa muguudha oghu aatodhi̱ye aaghila ati, ‘Gutu tita, nkwesengeleei̱ye, otume Lajaalo oghu ewaatu ewaa tita,
27 O rico disse: - Rogo-te então, pai, que mandes Lázaro à casa de meu pai, pois tenho cinco irmãos,
28 nanga naati̱ghi̱yeyo baana baamaaha bataano. Oleke aghende abateelelele beekuukemu bakole ebi̱dheedhi̱ye Luhanga, niikuwo nabo bataliisa mu ki̱i̱kalo kya kubona-bona kini.’
28 para lhes testemunhar, que não aconteça virem também eles parar neste lugar de tormentos.
29 “Ebbulahi̱mu̱ aamukuukamu ati, ‘Baana banjoko waawe bali na ebyahandi̱i̱ku̱u̱we Musa na balangi̱, oleke ebi haaliibiyo baaghu̱wa.’
29 Abraão respondeu: - Eles lá têm Moisés e os profetas; ouçam-nos!
30 “Musaasa oghu aatodha aaghila ati, ‘Bbaa, tita Ebbulahi̱mu̱! Muntu naabahi̱ki̱yʼo alu̱ghi̱ye mu baku̱u̱ye, bakwekuukamu.’
30 O rico replicou: - Não, pai Abraão; mas se for a eles algum dos mortos, arrepender-se-ão.
31 “Bhaatu Ebbulahi̱mu̱ aamughila ati, ‘Bataaghu̱u̱ye Musa na balangi̱, tabakunanuka nankabha muntu ahu̱mbu̱u̱ka mu baku̱u̱ye.’ ”
31 Abraão respondeu-lhe: - Se não ouvirem a Moisés e aos profetas, tampouco se deixarão convencer, ainda que ressuscite algum dos mortos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.