Lucas 16
Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs NAA
1 Yesu aaghambila beeghesebuwa be lu̱si̱mo lunji ati, “Hakaba aliyo musaasa muguudha; ali na mu̱heeleli̱ya wee oghu aaloleelelagha buguudha buwe obu. Kilo kimui bantu baaghenda baalegha mu̱heeleli̱ya oghu ewaa mukama wee bati akwete ku̱bhi̱i̱ya etungo lya mukama wee oghu.
1 Jesus disse também aos seus discípulos:
2 Niibuwo aamubilikiiye, aamu̱bu̱u̱li̱ya ati, ‘Onsoboolole, nanga bangambiiye bati okwete ku̱bhi̱i̱ya etungo lyanje. Nkubbala ombalile ngoku waakoleeseei̱ye sente na bintu ebi ololeleeye, nanga tankutodha kukuha mulimo ghwa kuloleelela bintu byanje.’
2 Então, chamando-o, lhe disse: “Que é isto que ouço a seu respeito? Preste contas da sua administração, porque você não pode mais ser o meu administrador.”
3 “Niibuwo mu̱heeleli̱ya oghu eebu̱u̱i̱ye ati, ‘Mukama wanje alimabhinga si̱ye haa mulimo. Dhelu si̱ye nkughana obwani̱? Tandi na maani̱ ghaa kukolela bantu milimo yamaani̱-maani̱ kandi nsoni̱ sikunkwata kusaba-saba bantu nti bampe bintu.’
3 — O administrador, então, se pôs a pensar: “Que farei, agora que estou sendo demitido pelo meu patrão? Trabalhar na terra, não posso. De mendigar, tenho vergonha.
4 Aaghila ati, ‘Nimani̱ye eki nkukola, niikuwo obu mulimo ghuni ghulankwila, bantu baakale banali baabhootu̱ syanje kandi bampe buukalʼo mu maka ghaabo.’
4 Já sei o que vou fazer, para que, quando for demitido, as pessoas me recebam em suas casas.”
5 “Du̱mbi̱ aabilikila mu ki̱bi̱so bantu, omui-omui, abali na mabanja ghaa mukama wee oghu. Aabu̱u̱li̱ya wʼoku̱du̱bha ati, ‘Oli nʼebanja lya mukama wanje lyengaane haa?’
5 — Tendo chamado cada um dos devedores do seu patrão, perguntou ao primeiro: “Quanto você deve ao meu patrão?”
6 “Aamukuukamu ati, ‘Biigalaponi̱ bya mafu̱ta ki̱ku̱mi̱.’ Mu̱koli̱ oghu aamughila ati, ‘Wangu̱hi̱ye, ohandiike oti oli nʼebanja lya biigalaponi̱ maku̱mi̱ ataano.’
6 Ele respondeu: “Cem barris de azeite.” Então o administrador disse: “Pegue a sua conta, sente-se depressa e escreva cinquenta.”
7 “Aabu̱u̱li̱ya wʼakabili ati, ‘Oli nʼebanja lya mukama wanje lyengaane haa?’ Aamukuukamu ati, ‘Bighegha ki̱ku̱mi̱ bya ngano.’ Aaghila nʼoghu ati, ‘Ohandiike bighegha kinaanaa.’
7 Depois, perguntou a outro: “E você, quanto deve?” Ele respondeu: “Cem sacos de trigo.” O administrador lhe disse: “Pegue a sua conta e escreva oitenta.”
8 “Mukama wa mu̱heeleli̱ya mu̱ghobi̱ya oghu aamusinda haabwa kukola kintu kya magheji kitiyo. Nanga bantu bʼomu nsi muni bali na magheji ghakani̱ye ghaa kukolagana na baanakyabo. Basaai̱ye bantu abahu̱ti̱i̱ye Luhanga mu kukolangana.
8 E o patrão elogiou o administrador infiel por sua esperteza. Porque os filhos do mundo são mais espertos na sua própria geração do que os filhos da luz.
9 Niikiyo ki̱leki̱ye nimbaghila nti mu̱koleesi̱ye kusemeeye etungo lyʼomunsi muni kwetungila bu̱u̱bhootu̱, niikuwo obu etungo litahi̱ki̱ye lilibahuwʼo, Luhanga abeebaliye kandi abahe mu eghulu haakuukala bilo nʼebilo.”
9 — E eu recomendo a vocês: usem a riqueza injusta para fazer amigos, para que, quando a riqueza faltar, vocês sejam recebidos nos tabernáculos eternos.
10 Yesu aatodha aabaghila ati, “Muntu ataabaaye mwesighibuwa mu kakee aka bamuhaaye bati akoleesi̱ye, noobu bamuha bintu bikaniiye kimui bati abi̱koleesi̱ye taakuba mwesighibuwa bbaa.
10 — Quem é fiel no pouco também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco também é injusto no muito.
11 — ausente —
11 Portanto, se vocês não forem fiéis na aplicação da riqueza injusta, quem lhes confiará a verdadeira riqueza?
12 — ausente —
12 Se vocês não são fiéis na aplicação do que é dos outros, quem lhes dará o que é de vocês?
13 “Taaliyo mu̱heeleli̱ya nʼomui oghu akugubha ku̱heeleli̱ya bakama babili. Akukunda omui, oohe omui, kedha akutʼo ku̱lu̱ na nkokolo ku̱heeleli̱ya omui, aghaye omui. Niikiyo kimui naanu dhee, tamukugubha ku̱heeleli̱ya Luhanga kandi sente.”
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores; porque irá odiar um e amar o outro ou irá se dedicar a um e desprezar o outro. Vocês não podem servir a Deus e à riqueza.
14 Bafali̱saayo, aba buguudha bwali butwali̱li̱i̱je, obu baaghu̱u̱ye ebi Yesu akwete ku̱bu̱gha, beelolela eli̱ bataabifuwʼo.
14 Os fariseus, que eram avarentos, ouviam tudo isto e zombavam de Jesus.
15 Niibuwo aabaghi̱li̱ye ati, “Enu̱we mu̱kwesemeli̱yagha mu bantu niikuwo babaghile bati muli bahi̱ki̱li̱i̱ye. Bhaatu Luhanga eye amani̱ye ngoku mukundiiye kimui sente kusaali̱ya ngoku mu̱mu̱ku̱ndi̱ye. Ebi bantu bakundiiye kimui munsi muni kandi ebibatwali̱li̱i̱je, Luhanga eye taabibbali̱ye bbaa.
15 Mas Jesus lhes disse:
16 “Bilaghilo na balangi̱ bikabʼo ku̱hi̱ki̱ya obu Yohaana Mubati̱ji̱ aasi̱ye. Ti̱ ku̱lu̱ghi̱i̱li̱la bwile obu Makulu Ghasemeeye ghaa bu̱lemi̱ bwa Luhanga niibuwo ghaalangililuwa. Ti̱ bu̱li̱ muntu niibuwo eekamba kubutaahamu na ki̱ku̱bha.
16 — A Lei e os Profetas duraram até João; desde esse tempo o evangelho do Reino de Deus vem sendo anunciado, e todos se esforçam para entrar nele.
17 Eghulu na nsi bilihuwʼo bhaatu taaliyo kaghambo na kamui akali mu bilaghilo akali̱lu̱ghʼo ku̱hi̱ki̱ya kighendeleluwa kyabiyo ki̱hi̱ki̱li̱i̱ye.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til sequer da Lei.
18 “Musaasa naabhi̱ngi̱ye mukali̱ wee, aswela onji, akuba asyane kandi musaasa naasweye mukali̱ oghu eba wee abhi̱ngi̱ye, akuba asyane.”
18 — Quem repudiar a sua mulher e casar com outra comete adultério; e aquele que casa com a mulher repudiada pelo marido também comete adultério.
19 Yesu aatodha aaghila ati, “Hakaba haliyo musaasa muguudha oghu akaba atungiiye kimui. Alu̱walagha ngoye sitembeeye kimui. Bu̱li̱ kilo eeghonjelagha kimui ngoku abbali̱ye.
19 — Ora, havia certo homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo e que se alegrava todos os dias com grande ostentação.
20 Haa elembo liye baalangaali̱yaghʼo musaasa munaku li̱i̱na liye Lajaalo. Akaba alwaliiye kimui bibbodhe haa mubili ghuwe ghwona.
20 Havia também certo mendigo, chamado Lázaro, coberto de feridas, que ficava deitado à porta da casa do rico.
21 Eekumbulagha kuliya ebyasaaghagha muguudha oghu ebi baakubagha mu kyabu̱. Ti̱ mbuwa syasagha siikala kulamba-lambila bibbodhe biye ebi.
21 Ele desejava alimentar-se das migalhas que caíam da mesa do rico, e até os cães vinham lamber-lhe as feridas.
22 “Bwile bwahi̱ka Lajaalo oghu aaku̱wa, baamalai̱ka baasa baamutwala kuukala haai na Ebbulahi̱mu̱ mu ki̱i̱kalo kya ki̱ti̱i̱ni̱sa. Na muguudha oghu naye aaku̱wa dhee, baamujiika.
22 E aconteceu que o mendigo morreu e foi levado pelos anjos para junto de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 Aaghenda Eku̱li̱mu̱ mu ki̱i̱kalo hambali kubona-bona kutakuhuwaagha. Obu aaloli̱ye, aabona Lajaalo ali hamui na Ebbulahi̱mu̱ mu ki̱i̱kalo kya ki̱ti̱i̱ni̱sa.
23 — No inferno, estando em tormentos, o rico levantou os olhos e viu ao longe Abraão, e Lázaro junto dele.
24 Niibuwo aabilikiiye nʼelaka lyamaani̱ ati, ‘Tita Ebbulahi̱mu̱, gutu ongilile kisa, otume Lajaalo akoti̱ye kasonga kaa kyala kiye mu maasi, aghantooni̱ye haa kilimi hakili kimpeheelʼo kati̱i̱, mulilo ghuni niibuwo ghwambona-boneli̱ya kimui.’
24 Então, gritando, disse: “Pai Abraão, tenha misericórdia de mim! E mande que Lázaro molhe a ponta do dedo em água e me refresque a língua, porque estou atormentado neste fogo.”
25 “Bhaatu Ebbulahi̱mu̱ aamukuukamu ati, ‘Wai̱, oosuke ngoku waatu̱ngi̱ye bilungi byona ebi waabbalagha, Lajaalo eye naabona-bonela kimui. Bhaatu endindi naye ahumuuye hani, ali na byona ebi akwetaaghisibuwa kandi adheedheleeu̱we kimui. Ti̱ naawe niibuwo waabona-bonela kimui.
25 Mas Abraão disse: “Filho, lembre-se de que você recebeu os seus bens durante a sua vida, enquanto Lázaro só teve males. Agora, porém, ele está consolado aqui, enquanto você está em tormentos.
26 Kandi takili eki kyonkaha, haagati yaatu naawe Luhanga ataayʼo kighona kyamaani̱, niikuwo abakubbala ku̱lu̱gha eni kwisa eghi batagubha kandi taaliyo wʼewaanu eghi nʼomui oghu akugubha kughulukani̱ya kwisa ewaatu eni bbaa.’
26 E, além de tudo, há um grande abismo entre nós e vocês, de modo que os que querem passar daqui até vocês não podem, nem os de lá passar para cá.”
27 “Niibuwo musaasa muguudha oghu aatodhi̱ye aaghila ati, ‘Gutu tita, nkwesengeleei̱ye, otume Lajaalo oghu ewaatu ewaa tita,
27 Então o rico disse: “Pai, eu peço que mande Lázaro à minha casa paterna,
28 nanga naati̱ghi̱yeyo baana baamaaha bataano. Oleke aghende abateelelele beekuukemu bakole ebi̱dheedhi̱ye Luhanga, niikuwo nabo bataliisa mu ki̱i̱kalo kya kubona-bona kini.’
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.”
29 “Ebbulahi̱mu̱ aamukuukamu ati, ‘Baana banjoko waawe bali na ebyahandi̱i̱ku̱u̱we Musa na balangi̱, oleke ebi haaliibiyo baaghu̱wa.’
29 Abraão respondeu: “Eles têm Moisés e os Profetas; ouçam-nos.”
30 “Musaasa oghu aatodha aaghila ati, ‘Bbaa, tita Ebbulahi̱mu̱! Muntu naabahi̱ki̱yʼo alu̱ghi̱ye mu baku̱u̱ye, bakwekuukamu.’
30 Mas ele insistiu: “Não, pai Abraão; se alguém dentre os mortos for até lá, eles irão se arrepender.”
31 “Bhaatu Ebbulahi̱mu̱ aamughila ati, ‘Bataaghu̱u̱ye Musa na balangi̱, tabakunanuka nankabha muntu ahu̱mbu̱u̱ka mu baku̱u̱ye.’ ”
31 Abraão, porém, lhe respondeu: “Se não ouvem Moisés e os Profetas, também não se deixarão convencer, mesmo que ressuscite alguém dentre os mortos.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.