Lucas 16
Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs ACF
1 Yesu aaghambila beeghesebuwa be lu̱si̱mo lunji ati, “Hakaba aliyo musaasa muguudha; ali na mu̱heeleli̱ya wee oghu aaloleelelagha buguudha buwe obu. Kilo kimui bantu baaghenda baalegha mu̱heeleli̱ya oghu ewaa mukama wee bati akwete ku̱bhi̱i̱ya etungo lya mukama wee oghu.
1 E dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de dissipar os seus bens.
2 Niibuwo aamubilikiiye, aamu̱bu̱u̱li̱ya ati, ‘Onsoboolole, nanga bangambiiye bati okwete ku̱bhi̱i̱ya etungo lyanje. Nkubbala ombalile ngoku waakoleeseei̱ye sente na bintu ebi ololeleeye, nanga tankutodha kukuha mulimo ghwa kuloleelela bintu byanje.’
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: Que é isto que ouço de ti? Dá contas da tua mordomia, porque já não poderás ser mais meu mordomo.
3 “Niibuwo mu̱heeleli̱ya oghu eebu̱u̱i̱ye ati, ‘Mukama wanje alimabhinga si̱ye haa mulimo. Dhelu si̱ye nkughana obwani̱? Tandi na maani̱ ghaa kukolela bantu milimo yamaani̱-maani̱ kandi nsoni̱ sikunkwata kusaba-saba bantu nti bampe bintu.’
3 E o mordomo disse consigo: Que farei, pois que o meu senhor me tira a mordomia? Cavar, não posso; de mendigar, tenho vergonha.
4 Aaghila ati, ‘Nimani̱ye eki nkukola, niikuwo obu mulimo ghuni ghulankwila, bantu baakale banali baabhootu̱ syanje kandi bampe buukalʼo mu maka ghaabo.’
4 Eu sei o que hei de fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 “Du̱mbi̱ aabilikila mu ki̱bi̱so bantu, omui-omui, abali na mabanja ghaa mukama wee oghu. Aabu̱u̱li̱ya wʼoku̱du̱bha ati, ‘Oli nʼebanja lya mukama wanje lyengaane haa?’
5 E, chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 “Aamukuukamu ati, ‘Biigalaponi̱ bya mafu̱ta ki̱ku̱mi̱.’ Mu̱koli̱ oghu aamughila ati, ‘Wangu̱hi̱ye, ohandiike oti oli nʼebanja lya biigalaponi̱ maku̱mi̱ ataano.’
6 E ele respondeu: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e assentando-te já, escreve cinqüenta.
7 “Aabu̱u̱li̱ya wʼakabili ati, ‘Oli nʼebanja lya mukama wanje lyengaane haa?’ Aamukuukamu ati, ‘Bighegha ki̱ku̱mi̱ bya ngano.’ Aaghila nʼoghu ati, ‘Ohandiike bighegha kinaanaa.’
7 Disse depois a outro: E tu, quanto deves? E ele respondeu: Cem alqueires de trigo. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e escreve oitenta.
8 “Mukama wa mu̱heeleli̱ya mu̱ghobi̱ya oghu aamusinda haabwa kukola kintu kya magheji kitiyo. Nanga bantu bʼomu nsi muni bali na magheji ghakani̱ye ghaa kukolagana na baanakyabo. Basaai̱ye bantu abahu̱ti̱i̱ye Luhanga mu kukolangana.
8 E louvou aquele senhor o injusto mordomo por haver procedido prudentemente, porque os filhos deste mundo são mais prudentes na sua geração do que os filhos da luz.
9 Niikiyo ki̱leki̱ye nimbaghila nti mu̱koleesi̱ye kusemeeye etungo lyʼomunsi muni kwetungila bu̱u̱bhootu̱, niikuwo obu etungo litahi̱ki̱ye lilibahuwʼo, Luhanga abeebaliye kandi abahe mu eghulu haakuukala bilo nʼebilo.”
9 E eu vos digo: Granjeai amigos com as riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 Yesu aatodha aabaghila ati, “Muntu ataabaaye mwesighibuwa mu kakee aka bamuhaaye bati akoleesi̱ye, noobu bamuha bintu bikaniiye kimui bati abi̱koleesi̱ye taakuba mwesighibuwa bbaa.
10 Quem é fiel no mínimo, também é fiel no muito; quem é injusto no mínimo, também é injusto no muito.
11 — ausente —
11 Pois, se nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 — ausente —
12 E, se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 “Taaliyo mu̱heeleli̱ya nʼomui oghu akugubha ku̱heeleli̱ya bakama babili. Akukunda omui, oohe omui, kedha akutʼo ku̱lu̱ na nkokolo ku̱heeleli̱ya omui, aghaye omui. Niikiyo kimui naanu dhee, tamukugubha ku̱heeleli̱ya Luhanga kandi sente.”
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque, ou há de odiar um e amar o outro, ou se há de chegar a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 Bafali̱saayo, aba buguudha bwali butwali̱li̱i̱je, obu baaghu̱u̱ye ebi Yesu akwete ku̱bu̱gha, beelolela eli̱ bataabifuwʼo.
14 E os fariseus, que eram avarentos, ouviam todas estas coisas, e zombavam dele.
15 Niibuwo aabaghi̱li̱ye ati, “Enu̱we mu̱kwesemeli̱yagha mu bantu niikuwo babaghile bati muli bahi̱ki̱li̱i̱ye. Bhaatu Luhanga eye amani̱ye ngoku mukundiiye kimui sente kusaali̱ya ngoku mu̱mu̱ku̱ndi̱ye. Ebi bantu bakundiiye kimui munsi muni kandi ebibatwali̱li̱i̱je, Luhanga eye taabibbali̱ye bbaa.
15 E disse-lhes: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações, porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 “Bilaghilo na balangi̱ bikabʼo ku̱hi̱ki̱ya obu Yohaana Mubati̱ji̱ aasi̱ye. Ti̱ ku̱lu̱ghi̱i̱li̱la bwile obu Makulu Ghasemeeye ghaa bu̱lemi̱ bwa Luhanga niibuwo ghaalangililuwa. Ti̱ bu̱li̱ muntu niibuwo eekamba kubutaahamu na ki̱ku̱bha.
16 A lei e os profetas duraram até João; desde então é anunciado o reino de Deus, e todo o homem emprega força para entrar nele.
17 Eghulu na nsi bilihuwʼo bhaatu taaliyo kaghambo na kamui akali mu bilaghilo akali̱lu̱ghʼo ku̱hi̱ki̱ya kighendeleluwa kyabiyo ki̱hi̱ki̱li̱i̱ye.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 “Musaasa naabhi̱ngi̱ye mukali̱ wee, aswela onji, akuba asyane kandi musaasa naasweye mukali̱ oghu eba wee abhi̱ngi̱ye, akuba asyane.”
18 Qualquer que deixa sua mulher, e casa com outra, adultera; e aquele que casa com a repudiada pelo marido, adultera também.
19 Yesu aatodha aaghila ati, “Hakaba haliyo musaasa muguudha oghu akaba atungiiye kimui. Alu̱walagha ngoye sitembeeye kimui. Bu̱li̱ kilo eeghonjelagha kimui ngoku abbali̱ye.
19 Ora, havia um homem rico, e vestia-se de púrpura e de linho finíssimo, e vivia todos os dias regalada e esplendidamente.
20 Haa elembo liye baalangaali̱yaghʼo musaasa munaku li̱i̱na liye Lajaalo. Akaba alwaliiye kimui bibbodhe haa mubili ghuwe ghwona.
20 Havia também um certo mendigo, chamado Lázaro, que jazia cheio de chagas à porta daquele;
21 Eekumbulagha kuliya ebyasaaghagha muguudha oghu ebi baakubagha mu kyabu̱. Ti̱ mbuwa syasagha siikala kulamba-lambila bibbodhe biye ebi.
21 E desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as chagas.
22 “Bwile bwahi̱ka Lajaalo oghu aaku̱wa, baamalai̱ka baasa baamutwala kuukala haai na Ebbulahi̱mu̱ mu ki̱i̱kalo kya ki̱ti̱i̱ni̱sa. Na muguudha oghu naye aaku̱wa dhee, baamujiika.
22 E aconteceu que o mendigo morreu, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Aaghenda Eku̱li̱mu̱ mu ki̱i̱kalo hambali kubona-bona kutakuhuwaagha. Obu aaloli̱ye, aabona Lajaalo ali hamui na Ebbulahi̱mu̱ mu ki̱i̱kalo kya ki̱ti̱i̱ni̱sa.
23 E no inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão, e Lázaro no seu seio.
24 Niibuwo aabilikiiye nʼelaka lyamaani̱ ati, ‘Tita Ebbulahi̱mu̱, gutu ongilile kisa, otume Lajaalo akoti̱ye kasonga kaa kyala kiye mu maasi, aghantooni̱ye haa kilimi hakili kimpeheelʼo kati̱i̱, mulilo ghuni niibuwo ghwambona-boneli̱ya kimui.’
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e manda a Lázaro, que molhe na água a ponta do seu dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 “Bhaatu Ebbulahi̱mu̱ aamukuukamu ati, ‘Wai̱, oosuke ngoku waatu̱ngi̱ye bilungi byona ebi waabbalagha, Lajaalo eye naabona-bonela kimui. Bhaatu endindi naye ahumuuye hani, ali na byona ebi akwetaaghisibuwa kandi adheedheleeu̱we kimui. Ti̱ naawe niibuwo waabona-bonela kimui.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro somente males; e agora este é consolado e tu atormentado.
26 Kandi takili eki kyonkaha, haagati yaatu naawe Luhanga ataayʼo kighona kyamaani̱, niikuwo abakubbala ku̱lu̱gha eni kwisa eghi batagubha kandi taaliyo wʼewaanu eghi nʼomui oghu akugubha kughulukani̱ya kwisa ewaatu eni bbaa.’
26 E, além disso, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá passar para cá.
27 “Niibuwo musaasa muguudha oghu aatodhi̱ye aaghila ati, ‘Gutu tita, nkwesengeleei̱ye, otume Lajaalo oghu ewaatu ewaa tita,
27 E disse ele: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 nanga naati̱ghi̱yeyo baana baamaaha bataano. Oleke aghende abateelelele beekuukemu bakole ebi̱dheedhi̱ye Luhanga, niikuwo nabo bataliisa mu ki̱i̱kalo kya kubona-bona kini.’
28 Pois tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.
29 “Ebbulahi̱mu̱ aamukuukamu ati, ‘Baana banjoko waawe bali na ebyahandi̱i̱ku̱u̱we Musa na balangi̱, oleke ebi haaliibiyo baaghu̱wa.’
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 “Musaasa oghu aatodha aaghila ati, ‘Bbaa, tita Ebbulahi̱mu̱! Muntu naabahi̱ki̱yʼo alu̱ghi̱ye mu baku̱u̱ye, bakwekuukamu.’
30 E disse ele: Não, pai Abraão; mas, se algum dentre os mortos fosse ter com eles, arrepender-se-iam.
31 “Bhaatu Ebbulahi̱mu̱ aamughila ati, ‘Bataaghu̱u̱ye Musa na balangi̱, tabakunanuka nankabha muntu ahu̱mbu̱u̱ka mu baku̱u̱ye.’ ”
31 Porém, Abraão lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que algum dos mortos ressuscite.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.