Lucas 15
Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs NVI
1 Bwile bumui bakumaani̱ya baa musolo na basi̱i̱si̱ banji baatandika kweku̱maani̱li̱ya hambali Yesu ali ku̱tegheeleli̱ya ebi akwete kwegheesi̱ya.
1 Todos os publicanos e "pecadores" estavam se reunindo para ouvi-lo.
2 Bhaatu Bafali̱saayo na beegheesi̱ya baa bilaghilo abaabaaghʼo batandika kutongana bati, “Bhaaba musaasa oni ni bhootu̱ sya basi̱i̱si̱ kandi akuliyagha nabo.”
2 Mas os fariseus e os mestres da lei o criticavam: "Este homem recebe pecadores e come com eles".
3 Niibuwo Yesu aabatwi̱li̱i̱ye nsi̱mo kubooleka eki̱leki̱ye naakuukalagha na basi̱i̱si̱, aaghila ati,
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 “Mabhu̱u̱le omui mu enu̱we naabaaye ali na ntaama siye ki̱ku̱mi̱ ti̱ emui emubuliilila. Taaku̱ti̱gha si̱li̱ kyenda na mwenda hambali sili, aghende abbale eghi yaabu̱li̱ye ku̱hi̱ki̱ya aghiboone?
4 "Qual de vocês que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma, não deixa as noventa e nove no campo e vai atrás da ovelha perdida, até encontrá-la?
5 Ti̱ naaghiboone akughitwala ewe e ka adheedheeu̱we.
5 E quando a encontra, coloca-a alegremente sobre os ombros
6 Maki̱dha du̱mbi̱ abilikile baabhootu̱ siye hamui na baliilanuwa be abaghile ati, ‘Tudheedhuwe nanga naakomi̱ye ntaama yanje eghi yaabaagha ebu̱li̱ye.’
6 e vai para casa. Ao chegar, reúne seus amigos e vizinhos e diz: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei minha ovelha perdida’.
7 Niikiyo kimui dhee mu̱si̱i̱si̱ omui neeku̱u̱ki̱yemu, hakubʼo kudheedhuwa kukani̱ye mu eghulu kusaali̱ya bantu kyenda na mwenda abakubhengagha kwekuukamu nanga kwefoola kuba bahi̱ki̱li̱i̱ye.”
7 Eu lhes digo que, da mesma forma, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não precisam arrepender-se".
8 Aatodha aabaghila ati, “Buuye mukali̱ naabaaye ali na mikwenge yee eku̱mi̱, ti̱ ghumui ghumubuliilila, taakubhaki̱ya taala, eehelele mu numba hoona ku̱hi̱ki̱ya akomi̱ye mukwenge ghuwe oghu?
8 "Ou, qual é a mulher que, possuindo dez dracmas e, perdendo uma delas, não acende uma candeia, varre a casa e procura atentamente, até encontrá-la?
9 Naaghuboone du̱mbi̱, abilikile baabhootu̱ siye hamui na baliilanuwa be abaghile ati, ‘Tudheedhuwe nanga naakomi̱ye mukwenge ghwanje oghwabaagha ghu̱bu̱li̱ye.’
9 E quando a encontra, reúne suas amigas e vizinhas e diz: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei minha moeda perdida’.
10 Niikiyo kimui, mbaghambiiye, baamalai̱ka baa Luhanga bakudheedheluwagha kimui haabwa mu̱si̱i̱si̱ omui oghu akwekuukaghamu.”
10 Eu lhes digo que, da mesma forma, há alegria na presença dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende".
11 Yesu aatodha aabaghila ati, “Hakaba aliyo musaasa ali na batabani̱ be babili.
11 Jesus continuou: "Um homem tinha dois filhos.
12 Owʼobuto aaghila ese wee ati, ‘Tita, hʼetungo lyona eli oli naliyo eli, ompʼo ebyanje.’ Du̱mbi̱ ese wee oghu aamuhʼo ebiye.
12 O mais novo disse ao seu pai: ‘Pai, quero a minha parte da herança’. Assim, ele repartiu sua propriedade entre eles.
13 “Haanu̱ma ya bwile bukee, mwana oghu aaghu̱li̱ya ebiye byona, aaghenda mu ehanga hambali haseli̱ye, abhi̱hi̱li̱yayo sente esi aahi̱ye mu bintu omu syona mu bi̱si̱mba byakitiyo-kitiyo.
13 "Não muito tempo depois, o filho mais novo reuniu tudo o que tinha, e foi para uma região distante; e lá desperdiçou os seus bens vivendo irresponsavelmente.
14 Neemali̱yo bu̱li̱ kantu aabaagha na ko koona, njala yamaani̱ yaaghuwa mu kyalo eki kyona, atandika kubona-bona.
14 Depois de ter gasto tudo, houve uma grande fome em toda aquela região, e ele começou a passar necessidade.
15 Niibuwo aaghendi̱ye eesengeleleli̱ya mutaka wʼomu kyalo eki kumuha mulimo. Aamuha mulimo ghwa ku̱li̱i̱si̱ya mpunu.
15 Por isso foi empregar-se com um dos cidadãos daquela região, que o mandou para o seu campo a fim de cuidar de porcos.
16 Haabwa muntu nʼomui kutamuha kaakuliya, aatandika kwekumbula kuliya haa byokuliya bya mpunu esi.
16 Ele desejava encher o estômago com as vagens de alfarrobeira que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 “Niibuwo aatandi̱ki̱ye kweli̱li̱kana ngoku eetwalikani̱i̱ye kubhi, aaghila ati, ‘Njala eli manjitila hani bhaaba, kuni tita ali na bakoli̱ bakani̱ye kandi boona akubahaagha byokuliya bibasaaghilʼo!
17 "Caindo em si, ele disse: ‘Quantos empregados de meu pai têm comida de sobra, e eu aqui, morrendo de fome!
18 Nkughenda ewaa tita oghu nimughile nti, “Tita, naasi̱i̱si̱i̱ye kimui ewaa Luhanga kandi naaku̱sobeeleei̱ye kwonini, gutu onganile.
18 Eu me porei a caminho e voltarei para meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e contra ti.
19 Tanibhonganuuwe otodhe ongilemu mwana waawe bbaa; hakili onfoole omui mu bakoli̱ baawe.” ’
19 Não sou mais digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados’.
20 Du̱mbi̱ mwana oghu aamuka, aaghenda ewaa ese wee oghu.
20 A seguir, levantou-se e foi para seu pai. "Estando ainda longe, seu pai o viu e, cheio de compaixão, correu para seu filho, e o abraçou e beijou.
21 “Mwana oghu aaghila ati, ‘Tita, naasi̱i̱si̱i̱ye kimui ewaa Luhanga kandi naaku̱sobeeleli̱ya kwonini. Tanibhonganuuwe otodhe ongilemu mwana waawe. [Hakili onfoole omui mu bakoli̱ baawe.]’
21 "O filho lhe disse: ‘Pai, pequei contra o céu e contra ti. Não sou mais digno de ser chamado teu filho’.
22 “Bhaatu mwana oghu atakahendekeei̱ye, ese wee oghu aamwebali̱ya kwonini nga mwana wee, aaghila baheeleli̱ya be ati, ‘Muleete hani bwangu lughoye lusemeleeye kimui mu̱mu̱lu̱wi̱ke luwo. Mu̱mu̱lu̱wi̱ke mpete mu kyala kandi mu̱mu̱lu̱wi̱ke nkai̱to.
22 "Mas o pai disse aos seus servos: ‘Depressa! Tragam a melhor roupa e vistam nele. Coloquem um anel em seu dedo e calçados em seus pés.
23 Muleete nte enoneeye kimui aaniiyo mwata. Tukole ki̱ghenu̱ kandi tudheedhuwe.
23 Tragam o novilho gordo e matem-no. Vamos fazer uma festa e comemorar.
24 Mwana wanje oni ali nga muntu akaba aku̱u̱ye aahu̱mbu̱u̱ki̱ye kandi akaba abu̱li̱ye, aaboneki̱ye.’ Du̱mbi̱ ki̱ghenu̱ kyatandika.
24 Pois este meu filho estava morto e voltou à vida; estava perdido e foi achado’. E começaram a festejar.
25 “Bwile obu mutabani̱ wa musaasa oghu owʼobukulu akaba anali mu misili naakola. Obu aalu̱ghi̱yeyo neebinga e ka, aaghu̱wa bu̱bi̱na mbwaghooni̱ye e ka ewaabo.
25 "Enquanto isso, o filho mais velho estava no campo. Quando se aproximou da casa, ouviu a música e a dança.
26 Niibuwo aabilikiiye omui mu baheeleli̱ya baa ese wee aamu̱bu̱u̱li̱ya ati, ‘Bu̱bi̱na obu̱ghooni̱ye e ka obu mbwaki?’
26 Então chamou um dos servos e perguntou-lhe o que estava acontecendo.
27 Mu̱koli̱ oghu aamukuukamu ati, ‘Muto waawe niiye aaki̱dhi̱ye kandi eseenu̱we aalaghiiye twata nte enoneeye kimui, ti̱ ki̱ghenu̱ ekili e ka eghi takili kyabuke. Eseenu̱we adheedheleeu̱we kimui nanga muto waawe aaku̱u̱ki̱ye ali mwomi̱i̱li̱.’
27 Este lhe respondeu: ‘Seu irmão voltou, e seu pai matou o novilho gordo, porque o recebeu de volta são e salvo’.
28 “Obu mwana wʼobukulu oghu aaghu̱u̱ye atiyo, aasaalililuwa kimui kandi aabhenga na ku̱hi̱ka hambali ki̱ghenu̱ eki kili. Niibuwo ese wee aasi̱ye hambali mwana oghu ali, aatandika ku̱mwesengeleli̱ya ati, ‘Gutu wiise mu ki̱ghenu̱.’
28 "O filho mais velho encheu-se de ira, e não quis entrar. Então seu pai saiu e insistiu com ele.
29 Bhaatu mwana oghu aabhenga, aaghila ese wee ati, ‘Tita! Ntuuye naawe myaka eghi yoona ni̱nku̱heeleli̱ya. Tankakughayagha mulundi na ghumui. Ti̱ tookampaagha nankabha kabu̱li̱ oti nanje nidheedhuwe na baabhootu̱ syanje.
29 Mas ele respondeu ao seu pai: ‘Olha! todos esses anos tenho trabalhado como um escravo ao teu serviço e nunca desobedeci às tuas ordens. Mas tu nunca me deste nem um cabrito para eu festejar com os meus amigos.
30 Bhaatu mwana waawe oghu aaku̱bhi̱i̱hi̱li̱i̱ye etunga lyawe lyengiiye eghi, aalimalila mu baamalaaya, obu aaku̱u̱ki̱ye, waamwitiiye nte enoneeye kimui!’
30 Mas quando volta para casa esse seu filho, que esbanjou os teus bens com as prostitutas, matas o novilho gordo para ele! ’
31 “Ese wee aamughila ati, ‘Mwana wanje, tukuukalagha naawe bu̱li̱ kilo, ti̱ ebyanje byona mbyawe.
31 "Disse o pai: ‘Meu filho, você está sempre comigo, e tudo o que tenho é seu.
32 Bhaatu tubhonganuuwe kudheedhuwa kandi kukola ki̱ghenu̱, nanga muto waawe aabaagha aku̱u̱ye, aahu̱mbu̱u̱ki̱ye; aabaagha abu̱li̱ye, aaboneki̱ye.’ ”
32 Mas nós tínhamos que comemorar e alegrar-nos, porque este seu irmão estava morto e voltou à vida, estava perdido e foi achado’ ".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.