Lucas 15

Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Bwile bumui bakumaani̱ya baa musolo na basi̱i̱si̱ banji baatandika kweku̱maani̱li̱ya hambali Yesu ali ku̱tegheeleli̱ya ebi akwete kwegheesi̱ya.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Bhaatu Bafali̱saayo na beegheesi̱ya baa bilaghilo abaabaaghʼo batandika kutongana bati, “Bhaaba musaasa oni ni bhootu̱ sya basi̱i̱si̱ kandi akuliyagha nabo.”
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Niibuwo Yesu aabatwi̱li̱i̱ye nsi̱mo kubooleka eki̱leki̱ye naakuukalagha na basi̱i̱si̱, aaghila ati,
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 “Mabhu̱u̱le omui mu enu̱we naabaaye ali na ntaama siye ki̱ku̱mi̱ ti̱ emui emubuliilila. Taaku̱ti̱gha si̱li̱ kyenda na mwenda hambali sili, aghende abbale eghi yaabu̱li̱ye ku̱hi̱ki̱ya aghiboone?
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Ti̱ naaghiboone akughitwala ewe e ka adheedheeu̱we.
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 Maki̱dha du̱mbi̱ abilikile baabhootu̱ siye hamui na baliilanuwa be abaghile ati, ‘Tudheedhuwe nanga naakomi̱ye ntaama yanje eghi yaabaagha ebu̱li̱ye.’
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Niikiyo kimui dhee mu̱si̱i̱si̱ omui neeku̱u̱ki̱yemu, hakubʼo kudheedhuwa kukani̱ye mu eghulu kusaali̱ya bantu kyenda na mwenda abakubhengagha kwekuukamu nanga kwefoola kuba bahi̱ki̱li̱i̱ye.”
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Aatodha aabaghila ati, “Buuye mukali̱ naabaaye ali na mikwenge yee eku̱mi̱, ti̱ ghumui ghumubuliilila, taakubhaki̱ya taala, eehelele mu numba hoona ku̱hi̱ki̱ya akomi̱ye mukwenge ghuwe oghu?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 Naaghuboone du̱mbi̱, abilikile baabhootu̱ siye hamui na baliilanuwa be abaghile ati, ‘Tudheedhuwe nanga naakomi̱ye mukwenge ghwanje oghwabaagha ghu̱bu̱li̱ye.’
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 Niikiyo kimui, mbaghambiiye, baamalai̱ka baa Luhanga bakudheedheluwagha kimui haabwa mu̱si̱i̱si̱ omui oghu akwekuukaghamu.”
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Yesu aatodha aabaghila ati, “Hakaba aliyo musaasa ali na batabani̱ be babili.
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 Owʼobuto aaghila ese wee ati, ‘Tita, hʼetungo lyona eli oli naliyo eli, ompʼo ebyanje.’ Du̱mbi̱ ese wee oghu aamuhʼo ebiye.
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 “Haanu̱ma ya bwile bukee, mwana oghu aaghu̱li̱ya ebiye byona, aaghenda mu ehanga hambali haseli̱ye, abhi̱hi̱li̱yayo sente esi aahi̱ye mu bintu omu syona mu bi̱si̱mba byakitiyo-kitiyo.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Neemali̱yo bu̱li̱ kantu aabaagha na ko koona, njala yamaani̱ yaaghuwa mu kyalo eki kyona, atandika kubona-bona.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Niibuwo aaghendi̱ye eesengeleleli̱ya mutaka wʼomu kyalo eki kumuha mulimo. Aamuha mulimo ghwa ku̱li̱i̱si̱ya mpunu.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 Haabwa muntu nʼomui kutamuha kaakuliya, aatandika kwekumbula kuliya haa byokuliya bya mpunu esi.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 “Niibuwo aatandi̱ki̱ye kweli̱li̱kana ngoku eetwalikani̱i̱ye kubhi, aaghila ati, ‘Njala eli manjitila hani bhaaba, kuni tita ali na bakoli̱ bakani̱ye kandi boona akubahaagha byokuliya bibasaaghilʼo!
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Nkughenda ewaa tita oghu nimughile nti, “Tita, naasi̱i̱si̱i̱ye kimui ewaa Luhanga kandi naaku̱sobeeleei̱ye kwonini, gutu onganile.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Tanibhonganuuwe otodhe ongilemu mwana waawe bbaa; hakili onfoole omui mu bakoli̱ baawe.” ’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 Du̱mbi̱ mwana oghu aamuka, aaghenda ewaa ese wee oghu.
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 “Mwana oghu aaghila ati, ‘Tita, naasi̱i̱si̱i̱ye kimui ewaa Luhanga kandi naaku̱sobeeleli̱ya kwonini. Tanibhonganuuwe otodhe ongilemu mwana waawe. [Hakili onfoole omui mu bakoli̱ baawe.]’
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 “Bhaatu mwana oghu atakahendekeei̱ye, ese wee oghu aamwebali̱ya kwonini nga mwana wee, aaghila baheeleli̱ya be ati, ‘Muleete hani bwangu lughoye lusemeleeye kimui mu̱mu̱lu̱wi̱ke luwo. Mu̱mu̱lu̱wi̱ke mpete mu kyala kandi mu̱mu̱lu̱wi̱ke nkai̱to.
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 Muleete nte enoneeye kimui aaniiyo mwata. Tukole ki̱ghenu̱ kandi tudheedhuwe.
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 Mwana wanje oni ali nga muntu akaba aku̱u̱ye aahu̱mbu̱u̱ki̱ye kandi akaba abu̱li̱ye, aaboneki̱ye.’ Du̱mbi̱ ki̱ghenu̱ kyatandika.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 “Bwile obu mutabani̱ wa musaasa oghu owʼobukulu akaba anali mu misili naakola. Obu aalu̱ghi̱yeyo neebinga e ka, aaghu̱wa bu̱bi̱na mbwaghooni̱ye e ka ewaabo.
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Niibuwo aabilikiiye omui mu baheeleli̱ya baa ese wee aamu̱bu̱u̱li̱ya ati, ‘Bu̱bi̱na obu̱ghooni̱ye e ka obu mbwaki?’
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 Mu̱koli̱ oghu aamukuukamu ati, ‘Muto waawe niiye aaki̱dhi̱ye kandi eseenu̱we aalaghiiye twata nte enoneeye kimui, ti̱ ki̱ghenu̱ ekili e ka eghi takili kyabuke. Eseenu̱we adheedheleeu̱we kimui nanga muto waawe aaku̱u̱ki̱ye ali mwomi̱i̱li̱.’
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 “Obu mwana wʼobukulu oghu aaghu̱u̱ye atiyo, aasaalililuwa kimui kandi aabhenga na ku̱hi̱ka hambali ki̱ghenu̱ eki kili. Niibuwo ese wee aasi̱ye hambali mwana oghu ali, aatandika ku̱mwesengeleli̱ya ati, ‘Gutu wiise mu ki̱ghenu̱.’
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 Bhaatu mwana oghu aabhenga, aaghila ese wee ati, ‘Tita! Ntuuye naawe myaka eghi yoona ni̱nku̱heeleli̱ya. Tankakughayagha mulundi na ghumui. Ti̱ tookampaagha nankabha kabu̱li̱ oti nanje nidheedhuwe na baabhootu̱ syanje.
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 Bhaatu mwana waawe oghu aaku̱bhi̱i̱hi̱li̱i̱ye etunga lyawe lyengiiye eghi, aalimalila mu baamalaaya, obu aaku̱u̱ki̱ye, waamwitiiye nte enoneeye kimui!’
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 “Ese wee aamughila ati, ‘Mwana wanje, tukuukalagha naawe bu̱li̱ kilo, ti̱ ebyanje byona mbyawe.
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 Bhaatu tubhonganuuwe kudheedhuwa kandi kukola ki̱ghenu̱, nanga muto waawe aabaagha aku̱u̱ye, aahu̱mbu̱u̱ki̱ye; aabaagha abu̱li̱ye, aaboneki̱ye.’ ”
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.