Lucas 15

Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Bwile bumui bakumaani̱ya baa musolo na basi̱i̱si̱ banji baatandika kweku̱maani̱li̱ya hambali Yesu ali ku̱tegheeleli̱ya ebi akwete kwegheesi̱ya.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Bhaatu Bafali̱saayo na beegheesi̱ya baa bilaghilo abaabaaghʼo batandika kutongana bati, “Bhaaba musaasa oni ni bhootu̱ sya basi̱i̱si̱ kandi akuliyagha nabo.”
2 Os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: — Este recebe pecadores e come com eles.
3 Niibuwo Yesu aabatwi̱li̱i̱ye nsi̱mo kubooleka eki̱leki̱ye naakuukalagha na basi̱i̱si̱, aaghila ati,
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 “Mabhu̱u̱le omui mu enu̱we naabaaye ali na ntaama siye ki̱ku̱mi̱ ti̱ emui emubuliilila. Taaku̱ti̱gha si̱li̱ kyenda na mwenda hambali sili, aghende abbale eghi yaabu̱li̱ye ku̱hi̱ki̱ya aghiboone?
4 — Qual de vocês é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Ti̱ naaghiboone akughitwala ewe e ka adheedheeu̱we.
5 E, quando a encontra, põe-na sobre os ombros, cheio de alegria.
6 Maki̱dha du̱mbi̱ abilikile baabhootu̱ siye hamui na baliilanuwa be abaghile ati, ‘Tudheedhuwe nanga naakomi̱ye ntaama yanje eghi yaabaagha ebu̱li̱ye.’
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: “Alegrem-se comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.”
7 Niikiyo kimui dhee mu̱si̱i̱si̱ omui neeku̱u̱ki̱yemu, hakubʼo kudheedhuwa kukani̱ye mu eghulu kusaali̱ya bantu kyenda na mwenda abakubhengagha kwekuukamu nanga kwefoola kuba bahi̱ki̱li̱i̱ye.”
7 Digo a vocês que, assim, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Aatodha aabaghila ati, “Buuye mukali̱ naabaaye ali na mikwenge yee eku̱mi̱, ti̱ ghumui ghumubuliilila, taakubhaki̱ya taala, eehelele mu numba hoona ku̱hi̱ki̱ya akomi̱ye mukwenge ghuwe oghu?
8 — Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma delas, não acende a lamparina, varre a casa e a procura com muito empenho até encontrá-la?
9 Naaghuboone du̱mbi̱, abilikile baabhootu̱ siye hamui na baliilanuwa be abaghile ati, ‘Tudheedhuwe nanga naakomi̱ye mukwenge ghwanje oghwabaagha ghu̱bu̱li̱ye.’
9 E, quando a encontra, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: “Alegrem-se comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.”
10 Niikiyo kimui, mbaghambiiye, baamalai̱ka baa Luhanga bakudheedheluwagha kimui haabwa mu̱si̱i̱si̱ omui oghu akwekuukaghamu.”
10 Eu afirmo a vocês que a mesma alegria existe diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Yesu aatodha aabaghila ati, “Hakaba aliyo musaasa ali na batabani̱ be babili.
11 Jesus continuou:
12 Owʼobuto aaghila ese wee ati, ‘Tita, hʼetungo lyona eli oli naliyo eli, ompʼo ebyanje.’ Du̱mbi̱ ese wee oghu aamuhʼo ebiye.
12 O mais moço deles disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê a parte dos bens que me cabe.” E o pai repartiu os bens entre eles.
13 “Haanu̱ma ya bwile bukee, mwana oghu aaghu̱li̱ya ebiye byona, aaghenda mu ehanga hambali haseli̱ye, abhi̱hi̱li̱yayo sente esi aahi̱ye mu bintu omu syona mu bi̱si̱mba byakitiyo-kitiyo.
13 — Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá desperdiçou todos os seus bens, vivendo de forma desenfreada.
14 Neemali̱yo bu̱li̱ kantu aabaagha na ko koona, njala yamaani̱ yaaghuwa mu kyalo eki kyona, atandika kubona-bona.
14 — Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Niibuwo aaghendi̱ye eesengeleleli̱ya mutaka wʼomu kyalo eki kumuha mulimo. Aamuha mulimo ghwa ku̱li̱i̱si̱ya mpunu.
15 Então foi pedir trabalho a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a fim de cuidar dos porcos.
16 Haabwa muntu nʼomui kutamuha kaakuliya, aatandika kwekumbula kuliya haa byokuliya bya mpunu esi.
16 Ali, ele desejava alimentar-se das alfarrobas que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 “Niibuwo aatandi̱ki̱ye kweli̱li̱kana ngoku eetwalikani̱i̱ye kubhi, aaghila ati, ‘Njala eli manjitila hani bhaaba, kuni tita ali na bakoli̱ bakani̱ye kandi boona akubahaagha byokuliya bibasaaghilʼo!
17 Então, caindo em si, disse: “Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui estou morrendo de fome!
18 Nkughenda ewaa tita oghu nimughile nti, “Tita, naasi̱i̱si̱i̱ye kimui ewaa Luhanga kandi naaku̱sobeeleei̱ye kwonini, gutu onganile.
18 Vou me arrumar, voltar para o meu pai e lhe dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e diante do senhor;
19 Tanibhonganuuwe otodhe ongilemu mwana waawe bbaa; hakili onfoole omui mu bakoli̱ baawe.” ’
19 já não sou digno de ser chamado de seu filho; trate-me como um dos seus trabalhadores.’”
20 Du̱mbi̱ mwana oghu aamuka, aaghenda ewaa ese wee oghu.
20 E, arrumando-se, foi para o seu pai.
21 “Mwana oghu aaghila ati, ‘Tita, naasi̱i̱si̱i̱ye kimui ewaa Luhanga kandi naaku̱sobeeleli̱ya kwonini. Tanibhonganuuwe otodhe ongilemu mwana waawe. [Hakili onfoole omui mu bakoli̱ baawe.]’
21 E o filho lhe disse: “Pai, pequei contra Deus e diante do senhor; já não sou digno de ser chamado de seu filho.”
22 “Bhaatu mwana oghu atakahendekeei̱ye, ese wee oghu aamwebali̱ya kwonini nga mwana wee, aaghila baheeleli̱ya be ati, ‘Muleete hani bwangu lughoye lusemeleeye kimui mu̱mu̱lu̱wi̱ke luwo. Mu̱mu̱lu̱wi̱ke mpete mu kyala kandi mu̱mu̱lu̱wi̱ke nkai̱to.
22 O pai, porém, disse aos servos: “Tragam depressa a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos pés.
23 Muleete nte enoneeye kimui aaniiyo mwata. Tukole ki̱ghenu̱ kandi tudheedhuwe.
23 Tragam e matem o bezerro gordo. Vamos comer e festejar,
24 Mwana wanje oni ali nga muntu akaba aku̱u̱ye aahu̱mbu̱u̱ki̱ye kandi akaba abu̱li̱ye, aaboneki̱ye.’ Du̱mbi̱ ki̱ghenu̱ kyatandika.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.” E começaram a festejar.
25 “Bwile obu mutabani̱ wa musaasa oghu owʼobukulu akaba anali mu misili naakola. Obu aalu̱ghi̱yeyo neebinga e ka, aaghu̱wa bu̱bi̱na mbwaghooni̱ye e ka ewaabo.
25 — Ora, o filho mais velho estava no campo. Quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Niibuwo aabilikiiye omui mu baheeleli̱ya baa ese wee aamu̱bu̱u̱li̱ya ati, ‘Bu̱bi̱na obu̱ghooni̱ye e ka obu mbwaki?’
26 Chamou um dos empregados e perguntou o que era aquilo.
27 Mu̱koli̱ oghu aamukuukamu ati, ‘Muto waawe niiye aaki̱dhi̱ye kandi eseenu̱we aalaghiiye twata nte enoneeye kimui, ti̱ ki̱ghenu̱ ekili e ka eghi takili kyabuke. Eseenu̱we adheedheleeu̱we kimui nanga muto waawe aaku̱u̱ki̱ye ali mwomi̱i̱li̱.’
27 E ele informou: “O seu irmão voltou e, por tê-lo recuperado com saúde, o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 “Obu mwana wʼobukulu oghu aaghu̱u̱ye atiyo, aasaalililuwa kimui kandi aabhenga na ku̱hi̱ka hambali ki̱ghenu̱ eki kili. Niibuwo ese wee aasi̱ye hambali mwana oghu ali, aatandika ku̱mwesengeleli̱ya ati, ‘Gutu wiise mu ki̱ghenu̱.’
28 — O filho mais velho se indignou e não queria entrar. Saindo, porém, o pai, procurava convencê-lo a entrar.
29 Bhaatu mwana oghu aabhenga, aaghila ese wee ati, ‘Tita! Ntuuye naawe myaka eghi yoona ni̱nku̱heeleli̱ya. Tankakughayagha mulundi na ghumui. Ti̱ tookampaagha nankabha kabu̱li̱ oti nanje nidheedhuwe na baabhootu̱ syanje.
29 Mas ele respondeu ao seu pai: “Faz tantos anos que sirvo o senhor e nunca transgredi um mandamento seu. Mas o senhor nunca me deu um cabrito sequer para fazer uma festa com os meus amigos.
30 Bhaatu mwana waawe oghu aaku̱bhi̱i̱hi̱li̱i̱ye etunga lyawe lyengiiye eghi, aalimalila mu baamalaaya, obu aaku̱u̱ki̱ye, waamwitiiye nte enoneeye kimui!’
30 Mas, quando veio esse seu filho, que sumiu com os bens do senhor, gastando tudo com prostitutas, o senhor mandou matar o bezerro gordo para ele!”
31 “Ese wee aamughila ati, ‘Mwana wanje, tukuukalagha naawe bu̱li̱ kilo, ti̱ ebyanje byona mbyawe.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo; tudo o que eu tenho é seu.
32 Bhaatu tubhonganuuwe kudheedhuwa kandi kukola ki̱ghenu̱, nanga muto waawe aabaagha aku̱u̱ye, aahu̱mbu̱u̱ki̱ye; aabaagha abu̱li̱ye, aaboneki̱ye.’ ”
32 Mas era preciso festejar e alegrar-se, porque este seu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.