Juízes 6
Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs VC
1 Banai̱saaleeli̱ baakola bintu bi̱bhi̱i̱hi̱ye mu maaso ghaa Mukama kandi Mukama aabahaayo mu mukono ghwa Banami̱di̱yaani̱ haabwa myaka musanju̱.
1 Os israelitas fizeram o mal aos olhos do Senhor, e o Senhor entregou-os nas mãos dos madianitas durante sete anos.
2 Banami̱di̱yaani̱ baababona-boni̱ya kwonini Banai̱saaleeli̱ kandi kyaleka baaghenda beebi̱sa mu bi̱i̱na bya mabaale, bihulu na bi̱i̱kalo binji bi̱gu̱mi̱ye byʼomu myena.
2 A mão de Madiã pesou rudemente contra Israel. Por medo dos madianitas, os filhos de Israel refugiaram-se nas cavernas das montanhas, em cavernas e fortificações.
3 Banai̱saaleeli̱ baakahelagha bilimuwa, Banami̱di̱yaani̱, Bameleeki̱ na bantu baa bu̱lu̱gha ejooba baasa kubalu̱mba.
3 Quando Israel semeava, subia Madiã com Amalec e os filhos do oriente para atacá-lo.
4 Baalu̱mbagha nsi ya I̱saaleeli̱ kandi bahwelekeeleli̱ya bilimuwa byabo ku̱hi̱ka Gaja. Bati̱gha Banai̱saaleeli̱ batali na kantu koona kaa kuliya, batwala ntaama, nte na ndogooi̱ syabo syona.
4 Acampavam defronte deles e devastavam as suas plantações até a vizinhança de Gaza, e não deixavam aos israelitas provisão alguma, nem ovelhas, nem bois, nem jumentos.
5 Baasagha na bisolo byabo na weema syabo bakaniiye kimui nga njighe. Muntu tangu̱gu̱bhi̱ye kubala basaasa aba na ngamila syabo. Baaghoonagha mu nsi ya Banai̱saaleeli̱ kandi bahwelekeeleli̱ya bilimuwa byabo.
5 Subiam com todos os seus rebanhos e tendas, semelhantes a uma nuvem de gafanhotos, e essa multidão inumerável de homens e camelos subia e devastava a terra.
6 Banami̱di̱yaani̱ baafoola Banai̱saaleeli̱ kuba banaku kwonini kandi Banai̱saaleeli̱ baataaghila Mukama kubakoonela.
6 Os israelitas ficaram desse modo extenuados pelos madianitas, e clamaram ao Senhor.
7 Obu Banai̱saaleeli̱ beesengeleei̱ye Mukama haabwa Banami̱di̱yaani̱,
7 E, tendo eles clamado ao Senhor, pedindo socorro contra os madianitas, o Senhor mandou-lhes um profeta,
8 aabatumila mulangi̱ oghu akaghila ati, “Mukama, Luhanga wa Banai̱saaleeli̱ niibuwo aaghila ati, ‘Ni̱i̱si̱ye nkabaaya mu nsi ya Mi̱si̱li̱ hambali mwabaagha basyana.
8 que lhes disse: Eis o oráculo do Senhor, Deus de Israel: eu vos fiz sair do Egito e vos tirei da servidão;
9 Naabajuna ku̱lu̱gha mu mukono ghwa Banami̱si̱li̱ na bantu abaababona-boni̱yagha mu nsi eni. Naabhinga bantu aba munaloli̱ye kandi naaha enu̱we nsi yabo.
9 livrei-vos da mão dos egípcios e de vossos opressores; expulsei-os de diante de vós e dei-vos a sua terra.
10 Nkabaghambila ngoku ndi Mukama Luhanga waanu, mutalilami̱ya baaluhanga baa Bamooli̱, aba muukaaye mu nsi yabo. Bhaatu mwabhenga ku̱hu̱ti̱ya elaka lyanje.’ ”
10 E disse-vos: eu sou o Senhor, vosso Deus: não adorareis os deuses dos amorreus, em cuja terra ides habitar. Mas não ouvistes a minha voz.
11 Niibuwo malai̱ka wa Mukama aasi̱ye aasitama hansi ya ki̱i̱looku̱ mu kibugha kya Ofula. Ki̱i̱looku̱ eki kyabaagha mu kibanja kya Yowaasi wʼomu ntu̱la ya Abyejeeli̱. Bwile obu mutabani̱ wee Gi̱di̱yooni̱ aahuulagha ngano mu ndeeba ku̱ghi̱bi̱si̱i̱li̱la Banami̱di̱yaani̱.
11 Depois veio o anjo do Senhor e sentou-se debaixo do terebinto de Efra, que pertencia a Joás, da família de Abieser. Gedeão, seu filho, estava limpando o trigo no lagar, para escondê-lo dos madianitas.
12 Malai̱ka wa Mukama aabonekela Gi̱di̱yooni̱, aamughila ati, “Mukama ali naawe, uwe mulwani̱ wamaani̱.”
12 O anjo do Senhor apareceu-lhe e disse-lhe: O Senhor está contigo, valente guerreiro!
13 Gi̱di̱yooni̱ aamughila ati, “Wai̱tu̱, Mukama akaakuba ali naatu, bini byona bikwete kutubʼo nangaaki? Byakuswekani̱ya byona ebi baataata baatu baatughambiiye bati Mukama aakolagha bili haa? Mukama oghu akatuuya Mi̱si̱li̱ aatu̱lu̱ghi̱yʼo kandi aatuhaayo mu mukono ghwa Banami̱di̱yaani̱.”
13 Gedeão respondeu: Ah, meu senhor, se o Senhor está conosco, por que nos vieram todos esses males? Onde estão aqueles prodígios que nos contaram nossos pais, dizendo: o Senhor fez-nos verdadeiramente sair do Egito? Agora o Senhor abandonou-nos e entregou-nos nas mãos dos madianitas.
14 Mukama eegaali̱ya ewaa Gi̱di̱yooni̱ kandi aamughila ati, “Oghende na maani̱ ghaawe ghoona kandi ojune Banai̱saaleeli̱ ku̱lu̱gha mu mikono ya Banami̱di̱yaani̱. Ni̱i̱si̱ye naaku̱tu̱mi̱ye.”
14 Então o Senhor, voltando-se para ele: Vai, disse, com essa força que tens e livra Israel dos madianitas. Porventura não sou eu que te envio?
15 Gi̱di̱yooni̱ aamughila ati, “Mukama wanje, nkugubha nti̱ya kujuna Banai̱saaleeli̱? Mu ntu̱la ya Manase ni̱i̱tu̱we bakee munu kandi mu ka ya tita ni̱i̱si̱ye mwana wʼobuto.”
15 Ó Senhor, respondeu Gedeão, com que livrarei eu Israel? Minha família é a última de Manassés, e eu sou o menor na casa de meu pai.
16 Mukama aamughila ati, “Nkuba naawe kandi oku̱hwelekeeleli̱ya Banami̱di̱yaani̱ aba nga muntu aku̱hwelekeeleli̱ya muntu omui.”
16 O Senhor replicou: Eu estarei contigo e tu derrotarás os madianitas como se fossem um só homem.
17 Gi̱di̱yooni̱ aamughila ati, “Nkaakuba ninkukolagha ebi̱ku̱dheedhi̱ye, onjoleke kaakulolelʼo akakwoleka ngu Mukama niibuwo aabu̱gha nanje.
17 Prosseguiu Gedeão: Se encontrei graça aos vossos olhos, provai-me por um sinal que sois vós quem me falais.
18 Gutu otalu̱gha hani ku̱hi̱ki̱ya nku̱u̱ki̱ye kukuleetela kisembo kyanje.”
18 Não vos afasteis daqui até que eu volte trazendo uma oferta, e a ponha diante de vós. Esperarei, respondeu o Senhor, até que voltes.
19 Gi̱di̱yooni̱ aaghenda mu numba yee kandi aateeka nyama sya mbu̱li̱ eghi enali ya bwana. Aakanda kilo eku̱mi̱ sya ngano aateekamu migaati̱ etalimu ki̱tu̱mbi̱so. Migaati̱ eghi aaghita mu kighegha kandi nyama aasita mu kibindi. Aabileetela malai̱ka wa Mukama oghu akaba asitami̱ye hansi ya ki̱i̱looku̱, aamuhaabiyo.
19 Gedeão entrou em sua casa, preparou um cabrito e fez pães sem fermento com um efá de farinha. Pôs a carne num cesto e o caldo numa panela, levou tudo debaixo do terebinto e ofereceu-lho.
20 Malai̱ka oghu aamughila ati, “Otwale nyama na migaati̱ etalimu ki̱tu̱mbi̱so, obite haa kikuka kini, muto oghuseese haagu̱u̱li̱ yabiyo.” Gi̱di̱yooni̱ aakola ngoku malai̱ka aamughambiiye.
20 O anjo do Senhor disse-lhe: Toma a carne e os pães sem fermento, põe-nos sobre aquela pedra e derrama por cima o caldo. Ele assim o fez.
21 Malai̱ka wa Mukama aahi̱dha mukono aalabha mwi̱gho oghu aabaagha akwete haa nyama esi na migaati̱ etalimu ki̱tu̱mbi̱so, mulilo ghwakamu ghwasi̱i̱li̱li̱ya kwonini nyama esi na migaati̱ eghi. Du̱mbi̱ malai̱ka oghu aamubulanganʼo.
21 Então o anjo do Senhor estendeu a ponta da vara que tinha na mão, tocou a carne com os pães sem fermento, e imediatamente jorrou fogo da rocha que consumiu a carne e os pães sem fermento; e o anjo do Senhor desapareceu de seus olhos.
22 Obu Gi̱di̱yooni̱ aakimani̱ye ngu malai̱ka wa Mukama, aamubonekeeye, aaghila ati, “Mukama Luhanga wanje! Obwalo naaboone malai̱ka wa Mukama haali̱i̱so na haali̱i̱so.”
22 Gedeão reconheceu que era o anjo do Senhor e exclamou: Ai de mim, Senhor Javé, que vi o anjo do Senhor face a face.
23 Mukama aamughila ati, “Mpempa yonkaha! Otoobaha, tooku̱ku̱wa.”
23 O Senhor disse-lhe: Tranqüiliza-te; não temas, não morrerás.
24 Gi̱di̱yooni̱ aakwelela Mukama kyakuhongelʼo bihonguwa mu ki̱i̱kalo eki, aakiluka li̱i̱na ati, “Mukama oghu akuhaagha mpempa.” Ku̱hi̱ki̱ya endindi kyakuhongelʼo bihonguwa eki kinali mu Ofula, mu kyalo kya Abyejeeli̱.
24 Gedeão edificou ali um altar ao Senhor e chamou-o Javé-Chalom. Esse altar existe ainda hoje em Efra de Abieser.
25 Mukilo eghi Mukama aaghila Gi̱di̱yooni̱ ati, “Otwale ntu̱u̱li̱ ya nte ya so waawe na nte enji yaakabili eghi eli na myaka musanju̱. Ogenge hansi kyakuhongelʼo bihonguwa eki so waawe aakweleeye Bbaali̱. Du̱mbi̱ ojombakake mpaghi ya luhanga wabukali̱ Asela eghi eli haai nakiyo.
25 Durante a noite disse-lhe o Senhor: Toma o novilho de teu pai e um segundo touro de sete anos; destrói o altar de Baal de teu pai e faze o mesmo com o ídolo de madeira que está junto dele.
26 Haagu̱u̱li̱ ya keena haala okwelelʼo Mukama Luhanga waawe kyakuhongelʼo bihonguwa. Otwale ntu̱u̱li̱ ya nte yaakabili kandi oghihonge nga kihonguwa kyokeei̱ye, nookoleesi̱ya nkui sya mpaghi ya Asela wanjombakaki̱ye.”
26 Edificarás então um altar ao Senhor, teu Deus, em cima dessa pedra, depois de a teres preparado. Tomarás o segundo touro e o oferecerás em holocausto usando a madeira do ídolo que tiveres cortado.
27 Gi̱di̱yooni̱ aatwala basaasa eku̱mi̱ mu baheeleli̱ya be kandi aakola ngoku Mukama aamulaghiiye. Ataakwela kyakuhongelʼo bihonguwa eki ntangaali̱ nanga kwobaha bantu baa ka yee na bʼomu tau̱ni̱ aakaayemu kumubona, nahabweki aakikwela mukilo.
27 Gedeão escolheu dez dos seus servos e fez o que o Senhor lhe tinha ordenado. Temendo, porém, a família de seu pai e os habitantes da cidade, não o quis fazer durante o dia; executou tudo durante a noite.
28 Nkyambisi obu basaasa bʼomu tau̱ni̱ eghi baamu̱ki̱ye, baasanga kyakuhongelʼo bihonguwa kya Bbaali̱ baki̱gengi̱ye, na mpaghi ya Asela eghi yaabaagha yeemiliiye haakpengbu̱ yakiyo, baghijombakaki̱ye. Baasanga nte yaakabili baghihongeeye haa kyakuhongelʼo bihonguwa kihyaka ekyakwehuwʼo.
28 Chegada a manhã, quando os habitantes da cidade se levantaram, eis que viram o altar de Baal derrubado por terra, o ídolo vizinho cortado, e o segundo touro queimado em holocausto sobre o novo altar.
29 Bantu aba baabu̱u̱lani̱ya bati, “Ni ani̱ aakoli̱ye eki?” Obu bantu aba baabu̱u̱li̱li̱i̱ye bhyani, baaghila bati, “Gi̱di̱yooni̱ mutabani̱ wa Yowaasi niiye aakoli̱ye kintu eki.”
29 Quem fez isto?, perguntaram uns aos outros. Depois de haverem buscado e investigado cuidadosamente, foi-lhes dito: Foi Gedeão, filho de Joás.
30 Niibuwo basaasa bʼomu tau̱ni̱ eghi baaghi̱li̱ye Yowaasi bati, “Otwesi̱ye mutabani̱ waawe tumwite, nanga aagengi̱ye kyakuhongelʼo bihonguwa kya Bbaali̱ kandi aajombakaka mpaghi ya Asela eghi yaabaagha haakpengbu̱ yakiyo.”
30 Disseram então a Joás: Faze vir aqui o teu filho, para que seja morto, porque ele derrubou o altar de Baal e cortou o ídolo de madeira que estava perto!
31 Bhaatu Yowaasi aaghila bantu abaasi̱ye mbabbala kwita mutabani̱ wee Gi̱di̱yooni̱ ati, “Niibuwo mwatonganilana Bbaali̱? Mukwete kumulwanilila? Muntu weena oghu akumulwanilila, munkiya akwitibuwa. Bbaali̱ akaakuba ali luhanga, mumuleke eelwanilila eenini, nanga kyakuhongelʼo bihonguwa kiye baaki̱gengi̱ye.”
31 Joás respondeu a todos os que o interpelavam: Porventura sois vós que deveis tomar o partido de Baal? Sois vós que deveis socorrê-lo? Pois aquele que tomar o partido de Baal será morto hoje mesmo. Se Baal é deus, que defenda ele mesmo a sua causa, pois derrubaram o seu altar!
32 Ku̱lu̱gha kilo eki Gi̱di̱yooni̱ baamuluka li̱i̱na Yelubbaali, elikumani̱i̱si̱ya, “Oleke Bbaali̱ eelwanilile,” nanga Gi̱di̱yooni̱ aagengi̱ye kyakuhongelʼo bihonguwa kya Bbaali̱.
32 Daquele dia em diante, Gedeão foi chamado Jerobaal, dizendo: Que Baal defenda a sua causa contra ele, pois ele derrubou o seu altar!
33 Banami̱di̱yaani̱ boona, na Bameleeki̱ na bantu baa bu̱lu̱gha ejooba beekumaani̱li̱ya hamui, baabhasuka maasi Yolodaani̱ kandi baaghoona mu kighona kya Yejeleeli̱.
33 Todos os madianitas, os amalecitas e os filhos do oriente se tinham coligado e, tendo passado o Jordão, acamparam no vale de Jezrael.
34 Mwoyo wa Mukama aasʼo Gi̱di̱yooni̱ kandi aateela ki̱i̱di̱yo kubilikila Banabyejeeli̱ kumukwama.
34 O Espírito do Senhor apoderou-se de Gedeão, o qual, tocando a trombeta, convocou os filhos de Abieser para que o seguissem.
35 Aatuma batumuwa mu ntu̱la ya Manase yoona kubabilikila kwisa kumukwama. Aatuma batumuwa mu ntu̱la sya Aseli̱, Jabbu̱looni̱, na Nafutaali, baaghenda hambali ali.
35 Enviou mensageiros por toda a tribo de Manassés, que se reuniu para segui-lo; e enviou também mensageiros às tribos de Aser, de Zabulon e de Neftali, e todos vieram juntar-se a ele.
36 Niibuwo Gi̱di̱yooni̱ aaghi̱li̱ye Luhanga ati, “Nuwankoleseei̱ye kujuna Banai̱saaleeli̱ ngoku waabu̱ghi̱ye,
36 Gedeão disse a Deus: Se quereis realmente salvar Israel por meio de minha mão, como o dissestes,
37 nkuta byoha bya ntaama haa kyakusihilʼo. Nkyambisi ninaasangi̱ye ki̱me haa byoha ebi bhaatu hansi atagbondi̱ye, du̱mbi̱ nkumanya ngoku okujuna Banai̱saaleeli̱ nonkoleesi̱ya.”
37 eis que vou estender um velo de lã na eira: se o orvalho cair só no velo, ficando toda a terra seca, reconhecerei que é por minha mão que livrareis Israel, como o dissestes.
38 Eki niikiyo kyonini kyabaayʼo. Obu Gi̱di̱yooni̱ aamu̱ki̱ye nkyambisi ya kilo ekyalabhi̱yʼo, aakama byoha ebi kandi maasi aghaalu̱ghi̱yemu ghaasula bbaaku̱li̱.
38 E assim aconteceu. Levantando-se Gedeão no dia seguinte pela manhã, espremeu a lã e encheu um copo de orvalho.
39 Gi̱di̱yooni̱ aaghambila Luhanga ati, “Gutu otasaaliluwa nanje, oleke ntodhe nkusabe kintu kinji kimui. Oleke ntodhe nkoleesi̱ye byoha bya ntaama bini mulundi ghunji ghumui. Mulundi ghuni nkubbala byoha bini biikale byomi̱ye, bhaatu hansi hambali bili hagbondi̱ye.”
39 Gedeão disse de novo a Deus: Não se acenda contra mim a vossa cólera se vos falo ainda uma vez! Só quero fazer mais uma prova com o velo: peço que só a lã fique seca, e o orvalho molhe toda a terra em redor.
40 Mukilo eghi Luhanga aakola eki, nkyambisi Gi̱di̱yooni̱ aasanga byoha ebi byomi̱ye, bhaatu hansi ki̱me kiliyo.
40 E Deus assim o fez naquela noite: só o velo ficou seco, enquanto todo o solo estava coberto de orvalho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.