Juízes 6

Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Banai̱saaleeli̱ baakola bintu bi̱bhi̱i̱hi̱ye mu maaso ghaa Mukama kandi Mukama aabahaayo mu mukono ghwa Banami̱di̱yaani̱ haabwa myaka musanju̱.
1 Os israelitas fizeram o que era mau aos olhos do S enhor . Por isso, o S enhor os entregou nas mãos dos midianitas durante sete anos.
2 Banami̱di̱yaani̱ baababona-boni̱ya kwonini Banai̱saaleeli̱ kandi kyaleka baaghenda beebi̱sa mu bi̱i̱na bya mabaale, bihulu na bi̱i̱kalo binji bi̱gu̱mi̱ye byʼomu myena.
2 Os midianitas eram tão cruéis que os israelitas fizeram para si esconderijos nas montanhas, nas cavernas e nas fortalezas.
3 Banai̱saaleeli̱ baakahelagha bilimuwa, Banami̱di̱yaani̱, Bameleeki̱ na bantu baa bu̱lu̱gha ejooba baasa kubalu̱mba.
3 Sempre que os israelitas faziam o plantio, saqueadores de Midiã, de Amaleque e de outros povos do leste atacavam Israel,
4 Baalu̱mbagha nsi ya I̱saaleeli̱ kandi bahwelekeeleli̱ya bilimuwa byabo ku̱hi̱ka Gaja. Bati̱gha Banai̱saaleeli̱ batali na kantu koona kaa kuliya, batwala ntaama, nte na ndogooi̱ syabo syona.
4 acampavam na terra e destruíam as plantações até Gaza. Levavam ovelhas, bois e jumentos, e não deixavam coisa alguma para Israel comer.
5 Baasagha na bisolo byabo na weema syabo bakaniiye kimui nga njighe. Muntu tangu̱gu̱bhi̱ye kubala basaasa aba na ngamila syabo. Baaghoonagha mu nsi ya Banai̱saaleeli̱ kandi bahwelekeeleli̱ya bilimuwa byabo.
5 Esses bandos inimigos, que vinham com seus rebanhos e tendas, eram como uma praga de gafanhotos. Chegavam em camelos, tão numerosos que era impossível contá-los, e só partiam quando a terra estava devastada.
6 Banami̱di̱yaani̱ baafoola Banai̱saaleeli̱ kuba banaku kwonini kandi Banai̱saaleeli̱ baataaghila Mukama kubakoonela.
6 Os midianitas reduziram Israel à mais absoluta pobreza, e o povo pediu socorro ao S enhor .
7 Obu Banai̱saaleeli̱ beesengeleei̱ye Mukama haabwa Banami̱di̱yaani̱,
7 Quando os israelitas clamaram ao S enhor por causa de Midiã,
8 aabatumila mulangi̱ oghu akaghila ati, “Mukama, Luhanga wa Banai̱saaleeli̱ niibuwo aaghila ati, ‘Ni̱i̱si̱ye nkabaaya mu nsi ya Mi̱si̱li̱ hambali mwabaagha basyana.
8 o S enhor lhes enviou um profeta, que disse: “Assim diz o S enhor , Deus de Israel: Eu os tirei da escravidão no Egito.
9 Naabajuna ku̱lu̱gha mu mukono ghwa Banami̱si̱li̱ na bantu abaababona-boni̱yagha mu nsi eni. Naabhinga bantu aba munaloli̱ye kandi naaha enu̱we nsi yabo.
9 Eu os livrei dos egípcios e de todos que os oprimiam. Expulsei seus inimigos e dei a vocês a terra deles.
10 Nkabaghambila ngoku ndi Mukama Luhanga waanu, mutalilami̱ya baaluhanga baa Bamooli̱, aba muukaaye mu nsi yabo. Bhaatu mwabhenga ku̱hu̱ti̱ya elaka lyanje.’ ”
10 Disse a vocês: ‘Eu sou o S enhor , seu Deus. Não adorem os deuses dos amorreus, em cujas terras agora vivem’. Mas vocês não me deram ouvidos”.
11 Niibuwo malai̱ka wa Mukama aasi̱ye aasitama hansi ya ki̱i̱looku̱ mu kibugha kya Ofula. Ki̱i̱looku̱ eki kyabaagha mu kibanja kya Yowaasi wʼomu ntu̱la ya Abyejeeli̱. Bwile obu mutabani̱ wee Gi̱di̱yooni̱ aahuulagha ngano mu ndeeba ku̱ghi̱bi̱si̱i̱li̱la Banami̱di̱yaani̱.
11 Então o anjo do S enhor veio e sentou-se debaixo do grande carvalho em Ofra que pertencia a Joás, do clã de Abiezer. Gideão, filho de Joás, estava debulhando trigo no fundo de uma prensa de uvas, a fim de não ser descoberto pelos midianitas.
12 Malai̱ka wa Mukama aabonekela Gi̱di̱yooni̱, aamughila ati, “Mukama ali naawe, uwe mulwani̱ wamaani̱.”
12 O anjo do S enhor apareceu a Gideão e disse: “O S enhor está com você, guerreiro corajoso!”.
13 Gi̱di̱yooni̱ aamughila ati, “Wai̱tu̱, Mukama akaakuba ali naatu, bini byona bikwete kutubʼo nangaaki? Byakuswekani̱ya byona ebi baataata baatu baatughambiiye bati Mukama aakolagha bili haa? Mukama oghu akatuuya Mi̱si̱li̱ aatu̱lu̱ghi̱yʼo kandi aatuhaayo mu mukono ghwa Banami̱di̱yaani̱.”
13 Gideão respondeu: “Meu senhor, se o S enhor está conosco, por que nos aconteceu tudo isso? E onde estão os milagres de que nossos antepassados nos falaram? Acaso não disseram: ‘O S enhor nos tirou do Egito’? Agora, porém, o S enhor nos abandonou e nos entregou nas mãos dos midianitas!”.
14 Mukama eegaali̱ya ewaa Gi̱di̱yooni̱ kandi aamughila ati, “Oghende na maani̱ ghaawe ghoona kandi ojune Banai̱saaleeli̱ ku̱lu̱gha mu mikono ya Banami̱di̱yaani̱. Ni̱i̱si̱ye naaku̱tu̱mi̱ye.”
14 Então o S enhor se voltou para ele e disse: “Vá com a força que você tem e liberte Israel dos midianitas. Sou eu quem o envia!”.
15 Gi̱di̱yooni̱ aamughila ati, “Mukama wanje, nkugubha nti̱ya kujuna Banai̱saaleeli̱? Mu ntu̱la ya Manase ni̱i̱tu̱we bakee munu kandi mu ka ya tita ni̱i̱si̱ye mwana wʼobuto.”
15 “Mas, Senhor, como posso libertar Israel?”, perguntou Gideão. “Meu clã é o mais fraco de toda a tribo de Manassés, e eu sou o menos importante de minha família!”
16 Mukama aamughila ati, “Nkuba naawe kandi oku̱hwelekeeleli̱ya Banami̱di̱yaani̱ aba nga muntu aku̱hwelekeeleli̱ya muntu omui.”
16 “Certamente estarei com você”, disse o S enhor . “E você destruirá os midianitas como se estivesse lutando contra um só homem.”
17 Gi̱di̱yooni̱ aamughila ati, “Nkaakuba ninkukolagha ebi̱ku̱dheedhi̱ye, onjoleke kaakulolelʼo akakwoleka ngu Mukama niibuwo aabu̱gha nanje.
17 Gideão respondeu: “Se, de fato, posso contar com tua ajuda, dá-me um sinal de que é mesmo o S enhor quem fala comigo.
18 Gutu otalu̱gha hani ku̱hi̱ki̱ya nku̱u̱ki̱ye kukuleetela kisembo kyanje.”
18 Por favor, não vás embora até que eu te traga a minha oferta”. Ele respondeu: “Ficarei aqui até você voltar”.
19 Gi̱di̱yooni̱ aaghenda mu numba yee kandi aateeka nyama sya mbu̱li̱ eghi enali ya bwana. Aakanda kilo eku̱mi̱ sya ngano aateekamu migaati̱ etalimu ki̱tu̱mbi̱so. Migaati̱ eghi aaghita mu kighegha kandi nyama aasita mu kibindi. Aabileetela malai̱ka wa Mukama oghu akaba asitami̱ye hansi ya ki̱i̱looku̱, aamuhaabiyo.
19 Gideão foi depressa para casa. Cozinhou um cabrito e, com cerca de vinte litros de farinha, preparou pães sem fermento. Depois, colocou a carne num cesto e o caldo numa panela, os levou para fora e os ofereceu ao anjo que estava debaixo da grande árvore.
20 Malai̱ka oghu aamughila ati, “Otwale nyama na migaati̱ etalimu ki̱tu̱mbi̱so, obite haa kikuka kini, muto oghuseese haagu̱u̱li̱ yabiyo.” Gi̱di̱yooni̱ aakola ngoku malai̱ka aamughambiiye.
20 O anjo de Deus lhe disse: “Coloque a carne e os pães sem fermento sobre esta pedra e derrame neles o caldo”. Gideão obedeceu.
21 Malai̱ka wa Mukama aahi̱dha mukono aalabha mwi̱gho oghu aabaagha akwete haa nyama esi na migaati̱ etalimu ki̱tu̱mbi̱so, mulilo ghwakamu ghwasi̱i̱li̱li̱ya kwonini nyama esi na migaati̱ eghi. Du̱mbi̱ malai̱ka oghu aamubulanganʼo.
21 Então o anjo do S enhor tocou na carne e nos pães com a ponta da vara que estava em sua mão, e fogo subiu da pedra e consumiu tudo que Gideão havia trazido. E o anjo do S enhor desapareceu.
22 Obu Gi̱di̱yooni̱ aakimani̱ye ngu malai̱ka wa Mukama, aamubonekeeye, aaghila ati, “Mukama Luhanga wanje! Obwalo naaboone malai̱ka wa Mukama haali̱i̱so na haali̱i̱so.”
22 Quando Gideão percebeu que era o anjo do S enhor , exclamou: “Ó Soberano S enhor , estou perdido! Vi o anjo do S enhor face a face!”.
23 Mukama aamughila ati, “Mpempa yonkaha! Otoobaha, tooku̱ku̱wa.”
23 “Fique em paz”, respondeu o S enhor . “Não tenha medo; você não morrerá.”
24 Gi̱di̱yooni̱ aakwelela Mukama kyakuhongelʼo bihonguwa mu ki̱i̱kalo eki, aakiluka li̱i̱na ati, “Mukama oghu akuhaagha mpempa.” Ku̱hi̱ki̱ya endindi kyakuhongelʼo bihonguwa eki kinali mu Ofula, mu kyalo kya Abyejeeli̱.
24 Então Gideão construiu um altar para o S enhor naquele local e o chamou de Javé-Shalom. Até hoje o altar está em Ofra, no território do clã de Abiezer.
25 Mukilo eghi Mukama aaghila Gi̱di̱yooni̱ ati, “Otwale ntu̱u̱li̱ ya nte ya so waawe na nte enji yaakabili eghi eli na myaka musanju̱. Ogenge hansi kyakuhongelʼo bihonguwa eki so waawe aakweleeye Bbaali̱. Du̱mbi̱ ojombakake mpaghi ya luhanga wabukali̱ Asela eghi eli haai nakiyo.
25 Naquela noite, o S enhor disse a Gideão: “Tome o segundo touro do rebanho de seu pai, aquele de sete anos. Derrube o altar que seu pai fez para Baal e corte o poste de Aserá que fica ao lado do altar.
26 Haagu̱u̱li̱ ya keena haala okwelelʼo Mukama Luhanga waawe kyakuhongelʼo bihonguwa. Otwale ntu̱u̱li̱ ya nte yaakabili kandi oghihonge nga kihonguwa kyokeei̱ye, nookoleesi̱ya nkui sya mpaghi ya Asela wanjombakaki̱ye.”
26 Depois, construa um altar para o S enhor , seu Deus, no alto desta colina, arrumando as pedras com cuidado. Sacrifique o touro sobre o altar como holocausto e use como lenha a madeira do poste de Aserá que você cortará”.
27 Gi̱di̱yooni̱ aatwala basaasa eku̱mi̱ mu baheeleli̱ya be kandi aakola ngoku Mukama aamulaghiiye. Ataakwela kyakuhongelʼo bihonguwa eki ntangaali̱ nanga kwobaha bantu baa ka yee na bʼomu tau̱ni̱ aakaayemu kumubona, nahabweki aakikwela mukilo.
27 Gideão levou dez de seus servos e fez o que o S enhor mandou. Porém, fez tudo de noite, com medo de sua família e do povo da cidade.
28 Nkyambisi obu basaasa bʼomu tau̱ni̱ eghi baamu̱ki̱ye, baasanga kyakuhongelʼo bihonguwa kya Bbaali̱ baki̱gengi̱ye, na mpaghi ya Asela eghi yaabaagha yeemiliiye haakpengbu̱ yakiyo, baghijombakaki̱ye. Baasanga nte yaakabili baghihongeeye haa kyakuhongelʼo bihonguwa kihyaka ekyakwehuwʼo.
28 Logo cedo no dia seguinte, quando os habitantes da cidade começaram a despertar, alguém descobriu que o altar de Baal havia sido derrubado e que o poste de Aserá ao lado dele tinha sido cortado. Em seu lugar, havia um novo altar, sobre o qual estavam os restos do touro sacrificado.
29 Bantu aba baabu̱u̱lani̱ya bati, “Ni ani̱ aakoli̱ye eki?” Obu bantu aba baabu̱u̱li̱li̱i̱ye bhyani, baaghila bati, “Gi̱di̱yooni̱ mutabani̱ wa Yowaasi niiye aakoli̱ye kintu eki.”
29 Os habitantes perguntaram uns aos outros: “Quem fez isso?”. Depois de uma investigação cuidadosa, descobriram que tinha sido Gideão, filho de Joás.
30 Niibuwo basaasa bʼomu tau̱ni̱ eghi baaghi̱li̱ye Yowaasi bati, “Otwesi̱ye mutabani̱ waawe tumwite, nanga aagengi̱ye kyakuhongelʼo bihonguwa kya Bbaali̱ kandi aajombakaka mpaghi ya Asela eghi yaabaagha haakpengbu̱ yakiyo.”
30 “Traga seu filho para fora”, os homens da cidade exigiram de Joás. “Ele deve morrer, pois derrubou o altar de Baal e cortou o poste de Aserá!”
31 Bhaatu Yowaasi aaghila bantu abaasi̱ye mbabbala kwita mutabani̱ wee Gi̱di̱yooni̱ ati, “Niibuwo mwatonganilana Bbaali̱? Mukwete kumulwanilila? Muntu weena oghu akumulwanilila, munkiya akwitibuwa. Bbaali̱ akaakuba ali luhanga, mumuleke eelwanilila eenini, nanga kyakuhongelʼo bihonguwa kiye baaki̱gengi̱ye.”
31 Joás, porém, gritou para a multidão que o confrontava: “Por que vocês defendem Baal? Acaso pretendem salvá-lo? Quem lutar pela causa dele será morto pela manhã! Se Baal é realmente um deus, que ele próprio se defenda e destrua quem derrubou seu altar!”.
32 Ku̱lu̱gha kilo eki Gi̱di̱yooni̱ baamuluka li̱i̱na Yelubbaali, elikumani̱i̱si̱ya, “Oleke Bbaali̱ eelwanilile,” nanga Gi̱di̱yooni̱ aagengi̱ye kyakuhongelʼo bihonguwa kya Bbaali̱.
32 Dali em diante, Gideão foi chamado de Jerubaal (isto é, “Que Baal lute com ele”), pois derrubou o altar de Baal.
33 Banami̱di̱yaani̱ boona, na Bameleeki̱ na bantu baa bu̱lu̱gha ejooba beekumaani̱li̱ya hamui, baabhasuka maasi Yolodaani̱ kandi baaghoona mu kighona kya Yejeleeli̱.
33 Pouco tempo depois, os exércitos de Midiã, de Amaleque e de outros povos do leste se uniram. Eles atravessaram o Jordão e acamparam no vale de Jezreel.
34 Mwoyo wa Mukama aasʼo Gi̱di̱yooni̱ kandi aateela ki̱i̱di̱yo kubilikila Banabyejeeli̱ kumukwama.
34 Então o Espírito do S enhor veio sobre Gideão, que tocou a trombeta de chifre de carneiro, convocando para a batalha, e os homens do clã de Abiezer o seguiram.
35 Aatuma batumuwa mu ntu̱la ya Manase yoona kubabilikila kwisa kumukwama. Aatuma batumuwa mu ntu̱la sya Aseli̱, Jabbu̱looni̱, na Nafutaali, baaghenda hambali ali.
35 Também enviou mensageiros às tribos de Manassés, Aser, Zebulom e Naftali, convocando seus guerreiros, e todos atenderam ao chamado.
36 Niibuwo Gi̱di̱yooni̱ aaghi̱li̱ye Luhanga ati, “Nuwankoleseei̱ye kujuna Banai̱saaleeli̱ ngoku waabu̱ghi̱ye,
36 Então Gideão disse a Deus: “Se de fato vais me usar para salvar Israel, como prometeste,
37 nkuta byoha bya ntaama haa kyakusihilʼo. Nkyambisi ninaasangi̱ye ki̱me haa byoha ebi bhaatu hansi atagbondi̱ye, du̱mbi̱ nkumanya ngoku okujuna Banai̱saaleeli̱ nonkoleesi̱ya.”
37 dá-me uma prova da seguinte forma. Hoje à noite, deixarei um pouco de lã na eira, onde se peneiram os grãos. Se pela manhã a lã estiver molhada de orvalho, mas o chão estiver seco, saberei que vais me ajudar a salvar Israel, como prometeste”.
38 Eki niikiyo kyonini kyabaayʼo. Obu Gi̱di̱yooni̱ aamu̱ki̱ye nkyambisi ya kilo ekyalabhi̱yʼo, aakama byoha ebi kandi maasi aghaalu̱ghi̱yemu ghaasula bbaaku̱li̱.
38 E foi exatamente o que aconteceu. Na manhã seguinte, bem cedo, Gideão se levantou, espremeu a lã e recolheu uma tigela cheia de água.
39 Gi̱di̱yooni̱ aaghambila Luhanga ati, “Gutu otasaaliluwa nanje, oleke ntodhe nkusabe kintu kinji kimui. Oleke ntodhe nkoleesi̱ye byoha bya ntaama bini mulundi ghunji ghumui. Mulundi ghuni nkubbala byoha bini biikale byomi̱ye, bhaatu hansi hambali bili hagbondi̱ye.”
39 Então Gideão disse a Deus: “Peço que não fiques irado comigo, mas que me permitas fazer mais um pedido. Deixa-me usar esta lã para mais uma prova. Desta vez, que a lã fique seca e o chão ao redor dela fique coberto de orvalho”.
40 Mukilo eghi Luhanga aakola eki, nkyambisi Gi̱di̱yooni̱ aasanga byoha ebi byomi̱ye, bhaatu hansi ki̱me kiliyo.
40 Naquela noite, Deus fez o que Gideão havia pedido. Pela manhã, a lã estava seca, mas o chão estava coberto de orvalho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.