Juízes 6
Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs NAA
1 Banai̱saaleeli̱ baakola bintu bi̱bhi̱i̱hi̱ye mu maaso ghaa Mukama kandi Mukama aabahaayo mu mukono ghwa Banami̱di̱yaani̱ haabwa myaka musanju̱.
1 Os filhos de Israel fizeram o que era mau aos olhos do Senhor e por isso o Senhor os entregou nas mãos dos midianitas durante sete anos.
2 Banami̱di̱yaani̱ baababona-boni̱ya kwonini Banai̱saaleeli̱ kandi kyaleka baaghenda beebi̱sa mu bi̱i̱na bya mabaale, bihulu na bi̱i̱kalo binji bi̱gu̱mi̱ye byʼomu myena.
2 Os midianitas prevaleceram contra Israel. E, por causa dos midianitas, os filhos de Israel fizeram para si as covas que estão nos montes, as cavernas e as fortificações.
3 Banai̱saaleeli̱ baakahelagha bilimuwa, Banami̱di̱yaani̱, Bameleeki̱ na bantu baa bu̱lu̱gha ejooba baasa kubalu̱mba.
3 Porque, cada vez que os israelitas semeavam, os midianitas, os amalequitas e os povos do Oriente os atacavam.
4 Baalu̱mbagha nsi ya I̱saaleeli̱ kandi bahwelekeeleli̱ya bilimuwa byabo ku̱hi̱ka Gaja. Bati̱gha Banai̱saaleeli̱ batali na kantu koona kaa kuliya, batwala ntaama, nte na ndogooi̱ syabo syona.
4 Acampavam em Israel, destruindo os produtos da terra até a vizinhança de Gaza, e não deixavam em Israel sustento algum, nem ovelhas, nem bois, nem jumentos.
5 Baasagha na bisolo byabo na weema syabo bakaniiye kimui nga njighe. Muntu tangu̱gu̱bhi̱ye kubala basaasa aba na ngamila syabo. Baaghoonagha mu nsi ya Banai̱saaleeli̱ kandi bahwelekeeleli̱ya bilimuwa byabo.
5 Pois vinham com o seu gado e as suas tendas, como uma nuvem de gafanhotos. Eram tantos, que não se podiam contar, nem a eles nem aos seus camelos; e entravam na terra para a destruir.
6 Banami̱di̱yaani̱ baafoola Banai̱saaleeli̱ kuba banaku kwonini kandi Banai̱saaleeli̱ baataaghila Mukama kubakoonela.
6 Assim, Israel ficou muito debilitado com a presença dos midianitas. Então os filhos de Israel clamaram ao Senhor .
7 Obu Banai̱saaleeli̱ beesengeleei̱ye Mukama haabwa Banami̱di̱yaani̱,
7 Quando os filhos de Israel clamaram ao Senhor por causa dos midianitas,
8 aabatumila mulangi̱ oghu akaghila ati, “Mukama, Luhanga wa Banai̱saaleeli̱ niibuwo aaghila ati, ‘Ni̱i̱si̱ye nkabaaya mu nsi ya Mi̱si̱li̱ hambali mwabaagha basyana.
8 o Senhor lhes enviou um profeta, que lhes disse: — Assim diz o
9 Naabajuna ku̱lu̱gha mu mukono ghwa Banami̱si̱li̱ na bantu abaababona-boni̱yagha mu nsi eni. Naabhinga bantu aba munaloli̱ye kandi naaha enu̱we nsi yabo.
9 Eu os livrei das mãos dos egípcios e das mãos de todos os opressores. Eu os expulsei e dei a vocês a terra deles.
10 Nkabaghambila ngoku ndi Mukama Luhanga waanu, mutalilami̱ya baaluhanga baa Bamooli̱, aba muukaaye mu nsi yabo. Bhaatu mwabhenga ku̱hu̱ti̱ya elaka lyanje.’ ”
10 E disse: ‘Eu sou o Senhor , o Deus de vocês; não adorem os deuses dos amorreus, em cuja terra vocês estão morando.’ Mas vocês não deram ouvidos à minha voz.”
11 Niibuwo malai̱ka wa Mukama aasi̱ye aasitama hansi ya ki̱i̱looku̱ mu kibugha kya Ofula. Ki̱i̱looku̱ eki kyabaagha mu kibanja kya Yowaasi wʼomu ntu̱la ya Abyejeeli̱. Bwile obu mutabani̱ wee Gi̱di̱yooni̱ aahuulagha ngano mu ndeeba ku̱ghi̱bi̱si̱i̱li̱la Banami̱di̱yaani̱.
11 Então o Anjo do Senhor veio e sentou-se debaixo do carvalho que está em Ofra, que pertencia a Joás, da família de Abiezer. Gideão, filho de Joás, estava malhando o trigo no lagar, para o pôr a salvo dos midianitas.
12 Malai̱ka wa Mukama aabonekela Gi̱di̱yooni̱, aamughila ati, “Mukama ali naawe, uwe mulwani̱ wamaani̱.”
12 Então o Anjo do Senhor lhe apareceu e lhe disse: — O
13 Gi̱di̱yooni̱ aamughila ati, “Wai̱tu̱, Mukama akaakuba ali naatu, bini byona bikwete kutubʼo nangaaki? Byakuswekani̱ya byona ebi baataata baatu baatughambiiye bati Mukama aakolagha bili haa? Mukama oghu akatuuya Mi̱si̱li̱ aatu̱lu̱ghi̱yʼo kandi aatuhaayo mu mukono ghwa Banami̱di̱yaani̱.”
13 Gideão respondeu: — Ah! Meu senhor! Se o
14 Mukama eegaali̱ya ewaa Gi̱di̱yooni̱ kandi aamughila ati, “Oghende na maani̱ ghaawe ghoona kandi ojune Banai̱saaleeli̱ ku̱lu̱gha mu mikono ya Banami̱di̱yaani̱. Ni̱i̱si̱ye naaku̱tu̱mi̱ye.”
14 Então o Senhor se virou para Gideão e disse: — Vá nessa força que você tem e livre Israel das mãos dos midianitas. Não é verdade que eu estou enviando você?
15 Gi̱di̱yooni̱ aamughila ati, “Mukama wanje, nkugubha nti̱ya kujuna Banai̱saaleeli̱? Mu ntu̱la ya Manase ni̱i̱tu̱we bakee munu kandi mu ka ya tita ni̱i̱si̱ye mwana wʼobuto.”
15 Gideão respondeu: — Ah! Meu Senhor! Como livrarei Israel? Eis que a minha família é a mais pobre em Manassés, e eu sou o menor na casa de meu pai.
16 Mukama aamughila ati, “Nkuba naawe kandi oku̱hwelekeeleli̱ya Banami̱di̱yaani̱ aba nga muntu aku̱hwelekeeleli̱ya muntu omui.”
16 Mas o Senhor disse: — Já que eu estou ao seu lado, você derrotará os midianitas como se fossem um só homem.
17 Gi̱di̱yooni̱ aamughila ati, “Nkaakuba ninkukolagha ebi̱ku̱dheedhi̱ye, onjoleke kaakulolelʼo akakwoleka ngu Mukama niibuwo aabu̱gha nanje.
17 Gideão respondeu: — Se de fato encontrei favor aos teus olhos, dá-me um sinal de que és tu,
18 Gutu otalu̱gha hani ku̱hi̱ki̱ya nku̱u̱ki̱ye kukuleetela kisembo kyanje.”
18 Peço que não te afastes daqui até que eu volte, traga a minha oferta e a coloque diante de ti. Ele respondeu: — Eu esperarei até que você volte.
19 Gi̱di̱yooni̱ aaghenda mu numba yee kandi aateeka nyama sya mbu̱li̱ eghi enali ya bwana. Aakanda kilo eku̱mi̱ sya ngano aateekamu migaati̱ etalimu ki̱tu̱mbi̱so. Migaati̱ eghi aaghita mu kighegha kandi nyama aasita mu kibindi. Aabileetela malai̱ka wa Mukama oghu akaba asitami̱ye hansi ya ki̱i̱looku̱, aamuhaabiyo.
19 Gideão entrou em casa, preparou um cabrito e fez pães sem fermento com vinte litros de farinha. Pôs a carne num cesto, e o caldo, numa panela. Depois, trouxe tudo até debaixo do carvalho e o entregou ao Anjo.
20 Malai̱ka oghu aamughila ati, “Otwale nyama na migaati̱ etalimu ki̱tu̱mbi̱so, obite haa kikuka kini, muto oghuseese haagu̱u̱li̱ yabiyo.” Gi̱di̱yooni̱ aakola ngoku malai̱ka aamughambiiye.
20 Porém o Anjo de Deus lhe disse: — Pegue a carne e os pães sem fermento e coloque-os sobre esta rocha. Depois, derrame o caldo em cima. Foi o que Gideão fez.
21 Malai̱ka wa Mukama aahi̱dha mukono aalabha mwi̱gho oghu aabaagha akwete haa nyama esi na migaati̱ etalimu ki̱tu̱mbi̱so, mulilo ghwakamu ghwasi̱i̱li̱li̱ya kwonini nyama esi na migaati̱ eghi. Du̱mbi̱ malai̱ka oghu aamubulanganʼo.
21 Então o Anjo do Senhor estendeu a ponta do cajado que trazia na mão e tocou a carne e os pães sem fermento. Saiu fogo da rocha e queimou a carne e os pães. E o Anjo do Senhor desapareceu da presença dele.
22 Obu Gi̱di̱yooni̱ aakimani̱ye ngu malai̱ka wa Mukama, aamubonekeeye, aaghila ati, “Mukama Luhanga wanje! Obwalo naaboone malai̱ka wa Mukama haali̱i̱so na haali̱i̱so.”
22 Quando Gideão viu que era o Anjo do Senhor , disse: — Ai de mim,
23 Mukama aamughila ati, “Mpempa yonkaha! Otoobaha, tooku̱ku̱wa.”
23 Mas o Senhor lhe disse: — Que a paz esteja com você! Não tenha medo! Você não morrerá!
24 Gi̱di̱yooni̱ aakwelela Mukama kyakuhongelʼo bihonguwa mu ki̱i̱kalo eki, aakiluka li̱i̱na ati, “Mukama oghu akuhaagha mpempa.” Ku̱hi̱ki̱ya endindi kyakuhongelʼo bihonguwa eki kinali mu Ofula, mu kyalo kya Abyejeeli̱.
24 Então Gideão edificou ali um altar ao Senhor e lhe deu o nome de “O Senhor É Paz”. Até o dia de hoje esse altar está em Ofra, que pertence à família de Abiezer.
25 Mukilo eghi Mukama aaghila Gi̱di̱yooni̱ ati, “Otwale ntu̱u̱li̱ ya nte ya so waawe na nte enji yaakabili eghi eli na myaka musanju̱. Ogenge hansi kyakuhongelʼo bihonguwa eki so waawe aakweleeye Bbaali̱. Du̱mbi̱ ojombakake mpaghi ya luhanga wabukali̱ Asela eghi eli haai nakiyo.
25 Naquela mesma noite, o Senhor disse a Gideão: — Leve o touro que pertence a seu pai, a saber, o segundo touro de sete anos, e derrube o altar de Baal que é do seu pai, e corte o poste da deusa Aserá que está junto ao altar.
26 Haagu̱u̱li̱ ya keena haala okwelelʼo Mukama Luhanga waawe kyakuhongelʼo bihonguwa. Otwale ntu̱u̱li̱ ya nte yaakabili kandi oghihonge nga kihonguwa kyokeei̱ye, nookoleesi̱ya nkui sya mpaghi ya Asela wanjombakaki̱ye.”
26 No alto desse lugar fortificado faça para o Senhor , seu Deus, um altar em camadas de pedra. Depois, pegue o segundo touro e ofereça-o em holocausto com a lenha do poste da deusa Aserá que você irá cortar.
27 Gi̱di̱yooni̱ aatwala basaasa eku̱mi̱ mu baheeleli̱ya be kandi aakola ngoku Mukama aamulaghiiye. Ataakwela kyakuhongelʼo bihonguwa eki ntangaali̱ nanga kwobaha bantu baa ka yee na bʼomu tau̱ni̱ aakaayemu kumubona, nahabweki aakikwela mukilo.
27 Então Gideão levou dez homens dos seus servos e fez como o Senhor lhe havia falado. Mas, porque teve medo da casa de seu pai e dos homens daquela cidade, não o fez de dia, mas de noite.
28 Nkyambisi obu basaasa bʼomu tau̱ni̱ eghi baamu̱ki̱ye, baasanga kyakuhongelʼo bihonguwa kya Bbaali̱ baki̱gengi̱ye, na mpaghi ya Asela eghi yaabaagha yeemiliiye haakpengbu̱ yakiyo, baghijombakaki̱ye. Baasanga nte yaakabili baghihongeeye haa kyakuhongelʼo bihonguwa kihyaka ekyakwehuwʼo.
28 De madrugada, quando os homens daquela cidade se levantaram, eis que o altar de Baal estava derrubado, e o poste da deusa Aserá que estava junto dele, cortado; e o referido segundo touro tinha sido oferecido no altar que havia sido edificado.
29 Bantu aba baabu̱u̱lani̱ya bati, “Ni ani̱ aakoli̱ye eki?” Obu bantu aba baabu̱u̱li̱li̱i̱ye bhyani, baaghila bati, “Gi̱di̱yooni̱ mutabani̱ wa Yowaasi niiye aakoli̱ye kintu eki.”
29 E diziam uns aos outros: — Quem fez isto? E, perguntando e inquirindo, disseram: — Quem fez isso foi Gideão, o filho de Joás.
30 Niibuwo basaasa bʼomu tau̱ni̱ eghi baaghi̱li̱ye Yowaasi bati, “Otwesi̱ye mutabani̱ waawe tumwite, nanga aagengi̱ye kyakuhongelʼo bihonguwa kya Bbaali̱ kandi aajombakaka mpaghi ya Asela eghi yaabaagha haakpengbu̱ yakiyo.”
30 Então os homens daquela cidade disseram a Joás: — Traga o seu filho para fora, para que seja morto, pois derrubou o altar de Baal e cortou o poste da deusa Aserá que estava junto dele.
31 Bhaatu Yowaasi aaghila bantu abaasi̱ye mbabbala kwita mutabani̱ wee Gi̱di̱yooni̱ ati, “Niibuwo mwatonganilana Bbaali̱? Mukwete kumulwanilila? Muntu weena oghu akumulwanilila, munkiya akwitibuwa. Bbaali̱ akaakuba ali luhanga, mumuleke eelwanilila eenini, nanga kyakuhongelʼo bihonguwa kiye baaki̱gengi̱ye.”
31 Porém Joás disse a todos os que se puseram contra ele: — Vocês querem defender a causa de Baal? Vocês querem livrá-lo? Quem defender a causa dele será morto ainda esta manhã. Se ele é deus, que defenda a si mesmo; afinal, derrubaram o seu altar.
32 Ku̱lu̱gha kilo eki Gi̱di̱yooni̱ baamuluka li̱i̱na Yelubbaali, elikumani̱i̱si̱ya, “Oleke Bbaali̱ eelwanilile,” nanga Gi̱di̱yooni̱ aagengi̱ye kyakuhongelʼo bihonguwa kya Bbaali̱.
32 Naquele dia Gideão passou a ser chamado de Jerubaal, porque foi dito: “Que Baal defenda a sua causa contra ele, pois foi ele quem derrubou o seu altar.”
33 Banami̱di̱yaani̱ boona, na Bameleeki̱ na bantu baa bu̱lu̱gha ejooba beekumaani̱li̱ya hamui, baabhasuka maasi Yolodaani̱ kandi baaghoona mu kighona kya Yejeleeli̱.
33 Todos os midianitas, amalequitas e povos do Oriente se ajuntaram, passaram o Jordão e acamparam no vale de Jezreel.
34 Mwoyo wa Mukama aasʼo Gi̱di̱yooni̱ kandi aateela ki̱i̱di̱yo kubilikila Banabyejeeli̱ kumukwama.
34 Então o Espírito do Senhor revestiu Gideão, que fez soar o alarme, convocando os homens da família de Abiezer a segui-lo.
35 Aatuma batumuwa mu ntu̱la ya Manase yoona kubabilikila kwisa kumukwama. Aatuma batumuwa mu ntu̱la sya Aseli̱, Jabbu̱looni̱, na Nafutaali, baaghenda hambali ali.
35 Enviou mensageiros por toda a tribo de Manassés, que também foi convocada a segui-lo. Enviou ainda mensageiros a Aser, a Zebulom e a Naftali, que foram se encontrar com ele.
36 Niibuwo Gi̱di̱yooni̱ aaghi̱li̱ye Luhanga ati, “Nuwankoleseei̱ye kujuna Banai̱saaleeli̱ ngoku waabu̱ghi̱ye,
36 Então Gideão se dirigiu a Deus, dizendo: — Se realmente queres livrar Israel por minha mão, como disseste,
37 nkuta byoha bya ntaama haa kyakusihilʼo. Nkyambisi ninaasangi̱ye ki̱me haa byoha ebi bhaatu hansi atagbondi̱ye, du̱mbi̱ nkumanya ngoku okujuna Banai̱saaleeli̱ nonkoleesi̱ya.”
37 eis que eu porei uma porção de lã na eira. Se o orvalho estiver somente nela, e a terra ao redor estiver seca, então saberei que irás livrar Israel por meio de mim, como disseste.
38 Eki niikiyo kyonini kyabaayʼo. Obu Gi̱di̱yooni̱ aamu̱ki̱ye nkyambisi ya kilo ekyalabhi̱yʼo, aakama byoha ebi kandi maasi aghaalu̱ghi̱yemu ghaasula bbaaku̱li̱.
38 E assim aconteceu. No outro dia, Gideão se levantou de madrugada e, apertando a lã, do orvalho que havia nela espremeu uma taça cheia de água.
39 Gi̱di̱yooni̱ aaghambila Luhanga ati, “Gutu otasaaliluwa nanje, oleke ntodhe nkusabe kintu kinji kimui. Oleke ntodhe nkoleesi̱ye byoha bya ntaama bini mulundi ghunji ghumui. Mulundi ghuni nkubbala byoha bini biikale byomi̱ye, bhaatu hansi hambali bili hagbondi̱ye.”
39 Gideão se dirigiu a Deus mais uma vez, dizendo: — Não se acenda contra mim a tua ira, se eu falar somente mais esta vez. Peço-te que me deixes fazer mais uma prova com a lã: que desta vez só a lã esteja seca, e que haja orvalho na terra ao redor dela.
40 Mukilo eghi Luhanga aakola eki, nkyambisi Gi̱di̱yooni̱ aasanga byoha ebi byomi̱ye, bhaatu hansi ki̱me kiliyo.
40 E Deus assim o fez naquela noite, pois só a lã estava seca, e sobre a terra ao redor dela havia orvalho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.