Juízes 6

Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Banai̱saaleeli̱ baakola bintu bi̱bhi̱i̱hi̱ye mu maaso ghaa Mukama kandi Mukama aabahaayo mu mukono ghwa Banami̱di̱yaani̱ haabwa myaka musanju̱.
1 O povo de Israel pecou contra Deus, o Senhor , e por isso ele deixou que o povo de Midiã os dominasse durante sete anos.
2 Banami̱di̱yaani̱ baababona-boni̱ya kwonini Banai̱saaleeli̱ kandi kyaleka baaghenda beebi̱sa mu bi̱i̱na bya mabaale, bihulu na bi̱i̱kalo binji bi̱gu̱mi̱ye byʼomu myena.
2 Os israelitas se escondiam dos midianitas em cavernas e em outros lugares seguros nas montanhas porque os midianitas eram mais fortes do que eles.
3 Banai̱saaleeli̱ baakahelagha bilimuwa, Banami̱di̱yaani̱, Bameleeki̱ na bantu baa bu̱lu̱gha ejooba baasa kubalu̱mba.
3 Todas as vezes que os israelitas semeavam, os midianitas vinham com os amalequitas e os povos do deserto e os atacavam.
4 Baalu̱mbagha nsi ya I̱saaleeli̱ kandi bahwelekeeleli̱ya bilimuwa byabo ku̱hi̱ka Gaja. Bati̱gha Banai̱saaleeli̱ batali na kantu koona kaa kuliya, batwala ntaama, nte na ndogooi̱ syabo syona.
4 Acampavam na terra e destruíam as suas colheitas até o sul, perto de Gaza. Não deixavam nada para os israelitas viverem — nem ao menos uma ovelha, uma vaca ou um jumento.
5 Baasagha na bisolo byabo na weema syabo bakaniiye kimui nga njighe. Muntu tangu̱gu̱bhi̱ye kubala basaasa aba na ngamila syabo. Baaghoonagha mu nsi ya Banai̱saaleeli̱ kandi bahwelekeeleli̱ya bilimuwa byabo.
5 Chegavam com o seu gado e as suas barracas e eram tão numerosos como gafanhotos. Eles e os seus camelos eram tantos, que nem dava para contar. Vinham para destruir a terra,
6 Banami̱di̱yaani̱ baafoola Banai̱saaleeli̱ kuba banaku kwonini kandi Banai̱saaleeli̱ baataaghila Mukama kubakoonela.
6 e o povo de Israel não podia com eles. Então os israelitas pediram socorro a Deus, o Senhor .
7 Obu Banai̱saaleeli̱ beesengeleei̱ye Mukama haabwa Banami̱di̱yaani̱,
7 Quando eles oraram ao Senhor por causa dos midianitas,
8 aabatumila mulangi̱ oghu akaghila ati, “Mukama, Luhanga wa Banai̱saaleeli̱ niibuwo aaghila ati, ‘Ni̱i̱si̱ye nkabaaya mu nsi ya Mi̱si̱li̱ hambali mwabaagha basyana.
8 ele mandou um profeta , que lhes disse: — Assim diz o
9 Naabajuna ku̱lu̱gha mu mukono ghwa Banami̱si̱li̱ na bantu abaababona-boni̱yagha mu nsi eni. Naabhinga bantu aba munaloli̱ye kandi naaha enu̱we nsi yabo.
9 Eu os livrei dos egípcios e dos que lutaram contra vocês aqui, nesta terra. Expulsei os seus inimigos e dei a vocês a terra deles.
10 Nkabaghambila ngoku ndi Mukama Luhanga waanu, mutalilami̱ya baaluhanga baa Bamooli̱, aba muukaaye mu nsi yabo. Bhaatu mwabhenga ku̱hu̱ti̱ya elaka lyanje.’ ”
10 Eu disse que sou o Senhor , o Deus de vocês, e que vocês não deviam adorar os deuses dos amorreus, que viviam nesta terra. Mas vocês não quiseram me ouvir.”
11 Niibuwo malai̱ka wa Mukama aasi̱ye aasitama hansi ya ki̱i̱looku̱ mu kibugha kya Ofula. Ki̱i̱looku̱ eki kyabaagha mu kibanja kya Yowaasi wʼomu ntu̱la ya Abyejeeli̱. Bwile obu mutabani̱ wee Gi̱di̱yooni̱ aahuulagha ngano mu ndeeba ku̱ghi̱bi̱si̱i̱li̱la Banami̱di̱yaani̱.
11 Então o Anjo do Senhor veio e sentou-se debaixo de um carvalho que havia perto do povoado de Ofra. Esse carvalho pertencia a Joás, que era da família de Abiezer. O seu filho, Gideão, estava malhando trigo no tanque de pisar uvas, escondido, para que os midianitas não o encontrassem.
12 Malai̱ka wa Mukama aabonekela Gi̱di̱yooni̱, aamughila ati, “Mukama ali naawe, uwe mulwani̱ wamaani̱.”
12 Então o Anjo do Senhor apareceu a ele e disse: — Você é corajoso, e o
13 Gi̱di̱yooni̱ aamughila ati, “Wai̱tu̱, Mukama akaakuba ali naatu, bini byona bikwete kutubʼo nangaaki? Byakuswekani̱ya byona ebi baataata baatu baatughambiiye bati Mukama aakolagha bili haa? Mukama oghu akatuuya Mi̱si̱li̱ aatu̱lu̱ghi̱yʼo kandi aatuhaayo mu mukono ghwa Banami̱di̱yaani̱.”
13 Gideão respondeu: — Se o
14 Mukama eegaali̱ya ewaa Gi̱di̱yooni̱ kandi aamughila ati, “Oghende na maani̱ ghaawe ghoona kandi ojune Banai̱saaleeli̱ ku̱lu̱gha mu mikono ya Banami̱di̱yaani̱. Ni̱i̱si̱ye naaku̱tu̱mi̱ye.”
14 Então o Senhor Deus ordenou a Gideão: — Vá com toda a sua força e livre o povo de Israel dos midianitas. Sou eu quem está mandando que você vá.
15 Gi̱di̱yooni̱ aamughila ati, “Mukama wanje, nkugubha nti̱ya kujuna Banai̱saaleeli̱? Mu ntu̱la ya Manase ni̱i̱tu̱we bakee munu kandi mu ka ya tita ni̱i̱si̱ye mwana wʼobuto.”
15 Gideão respondeu: — Senhor, como posso libertar Israel? A minha família é a mais pobre da
16 Mukama aamughila ati, “Nkuba naawe kandi oku̱hwelekeeleli̱ya Banami̱di̱yaani̱ aba nga muntu aku̱hwelekeeleli̱ya muntu omui.”
16 Mas o Senhor disse: — Você pode fazer isso porque eu o ajudarei. Você esmagará todos os midianitas como se eles fossem um só homem.
17 Gi̱di̱yooni̱ aamughila ati, “Nkaakuba ninkukolagha ebi̱ku̱dheedhi̱ye, onjoleke kaakulolelʼo akakwoleka ngu Mukama niibuwo aabu̱gha nanje.
17 Gideão respondeu: — Se tu estás contente comigo, então dá-me uma prova de que és tu mesmo que estás falando.
18 Gutu otalu̱gha hani ku̱hi̱ki̱ya nku̱u̱ki̱ye kukuleetela kisembo kyanje.”
18 E, por favor, não vás embora até que eu te traga uma oferta. — Eu ficarei aqui até você voltar! — disse Deus.
19 Gi̱di̱yooni̱ aaghenda mu numba yee kandi aateeka nyama sya mbu̱li̱ eghi enali ya bwana. Aakanda kilo eku̱mi̱ sya ngano aateekamu migaati̱ etalimu ki̱tu̱mbi̱so. Migaati̱ eghi aaghita mu kighegha kandi nyama aasita mu kibindi. Aabileetela malai̱ka wa Mukama oghu akaba asitami̱ye hansi ya ki̱i̱looku̱, aamuhaabiyo.
19 Então Gideão entrou, cozinhou um cabrito e fez pão sem fermento com mais ou menos dez quilos de farinha. Pôs a comida numa cesta e pôs o caldo numa panela. Levou tudo e entregou ao Anjo do Senhor , que estava debaixo do carvalho.
20 Malai̱ka oghu aamughila ati, “Otwale nyama na migaati̱ etalimu ki̱tu̱mbi̱so, obite haa kikuka kini, muto oghuseese haagu̱u̱li̱ yabiyo.” Gi̱di̱yooni̱ aakola ngoku malai̱ka aamughambiiye.
20 Então o Anjo ordenou: — Ponha a carne e o pão nesta pedra e derrame o caldo em cima. Gideão fez o que ele mandou.
21 Malai̱ka wa Mukama aahi̱dha mukono aalabha mwi̱gho oghu aabaagha akwete haa nyama esi na migaati̱ etalimu ki̱tu̱mbi̱so, mulilo ghwakamu ghwasi̱i̱li̱li̱ya kwonini nyama esi na migaati̱ eghi. Du̱mbi̱ malai̱ka oghu aamubulanganʼo.
21 Em seguida o Anjo estendeu o bastão que tinha na mão e tocou com a sua ponta a carne e o pão. Então saiu fogo da pedra e queimou a carne e o pão. E o Anjo desapareceu.
22 Obu Gi̱di̱yooni̱ aakimani̱ye ngu malai̱ka wa Mukama, aamubonekeeye, aaghila ati, “Mukama Luhanga wanje! Obwalo naaboone malai̱ka wa Mukama haali̱i̱so na haali̱i̱so.”
22 Aí Gideão compreendeu que era mesmo o Anjo do Senhor que ele tinha visto. E disse, apavorado: — Ai de mim,
23 Mukama aamughila ati, “Mpempa yonkaha! Otoobaha, tooku̱ku̱wa.”
23 Mas o Senhor respondeu: — Não fique com medo. Tudo está bem. Você não morrerá.
24 Gi̱di̱yooni̱ aakwelela Mukama kyakuhongelʼo bihonguwa mu ki̱i̱kalo eki, aakiluka li̱i̱na ati, “Mukama oghu akuhaagha mpempa.” Ku̱hi̱ki̱ya endindi kyakuhongelʼo bihonguwa eki kinali mu Ofula, mu kyalo kya Abyejeeli̱.
24 Gideão construiu ali um altar para Deus, o Senhor , e o chamou de “O Senhor é paz”. E até hoje esse altar está em Ofra, cidade que pertence às famílias de Abiezer.
25 Mukilo eghi Mukama aaghila Gi̱di̱yooni̱ ati, “Otwale ntu̱u̱li̱ ya nte ya so waawe na nte enji yaakabili eghi eli na myaka musanju̱. Ogenge hansi kyakuhongelʼo bihonguwa eki so waawe aakweleeye Bbaali̱. Du̱mbi̱ ojombakake mpaghi ya luhanga wabukali̱ Asela eghi eli haai nakiyo.
25 Naquela noite o Senhor disse a Gideão: — Leve o touro que pertence a seu pai e outro touro de sete anos e derrube o altar do deus
26 Haagu̱u̱li̱ ya keena haala okwelelʼo Mukama Luhanga waawe kyakuhongelʼo bihonguwa. Otwale ntu̱u̱li̱ ya nte yaakabili kandi oghihonge nga kihonguwa kyokeei̱ye, nookoleesi̱ya nkui sya mpaghi ya Asela wanjombakaki̱ye.”
26 Nesse lugar alto e seguro, faça para o Senhor , seu Deus, um altar de pedras bem-arrumadas. Depois pegue o segundo touro e a madeira do poste de Aserá arrancado e queime tudo no altar como sacrifício .
27 Gi̱di̱yooni̱ aatwala basaasa eku̱mi̱ mu baheeleli̱ya be kandi aakola ngoku Mukama aamulaghiiye. Ataakwela kyakuhongelʼo bihonguwa eki ntangaali̱ nanga kwobaha bantu baa ka yee na bʼomu tau̱ni̱ aakaayemu kumubona, nahabweki aakikwela mukilo.
27 Gideão levou dez dos seus empregados e fez o que o Senhor tinha dito. Porém, como estava com medo da sua família e do povo da cidade, em vez de fazer isso de dia, fez de noite.
28 Nkyambisi obu basaasa bʼomu tau̱ni̱ eghi baamu̱ki̱ye, baasanga kyakuhongelʼo bihonguwa kya Bbaali̱ baki̱gengi̱ye, na mpaghi ya Asela eghi yaabaagha yeemiliiye haakpengbu̱ yakiyo, baghijombakaki̱ye. Baasanga nte yaakabili baghihongeeye haa kyakuhongelʼo bihonguwa kihyaka ekyakwehuwʼo.
28 De madrugada, quando os homens da cidade se levantaram, acharam o altar de Baal e o poste da deusa Aserá derrubados e o segundo touro queimado no altar que tinha sido construído ali.
29 Bantu aba baabu̱u̱lani̱ya bati, “Ni ani̱ aakoli̱ye eki?” Obu bantu aba baabu̱u̱li̱li̱i̱ye bhyani, baaghila bati, “Gi̱di̱yooni̱ mutabani̱ wa Yowaasi niiye aakoli̱ye kintu eki.”
29 E perguntavam: — Quem será que fez isso? Procuraram saber e descobriram que tinha sido Gideão, filho de Joás.
30 Niibuwo basaasa bʼomu tau̱ni̱ eghi baaghi̱li̱ye Yowaasi bati, “Otwesi̱ye mutabani̱ waawe tumwite, nanga aagengi̱ye kyakuhongelʼo bihonguwa kya Bbaali̱ kandi aajombakaka mpaghi ya Asela eghi yaabaagha haakpengbu̱ yakiyo.”
30 Então disseram a Joás: — Traga o seu filho aqui para ser morto, porque ele derrubou o altar de Baal e o poste da deusa Aserá.
31 Bhaatu Yowaasi aaghila bantu abaasi̱ye mbabbala kwita mutabani̱ wee Gi̱di̱yooni̱ ati, “Niibuwo mwatonganilana Bbaali̱? Mukwete kumulwanilila? Muntu weena oghu akumulwanilila, munkiya akwitibuwa. Bbaali̱ akaakuba ali luhanga, mumuleke eelwanilila eenini, nanga kyakuhongelʼo bihonguwa kiye baaki̱gengi̱ye.”
31 Mas Joás disse a todos os que estavam ali reunidos contra ele: — Vocês estão defendendo Baal? Quem o defender será morto antes do amanhecer. Se Baal é deus, que ele mesmo se defenda. O altar dele é que foi derrubado.
32 Ku̱lu̱gha kilo eki Gi̱di̱yooni̱ baamuluka li̱i̱na Yelubbaali, elikumani̱i̱si̱ya, “Oleke Bbaali̱ eelwanilile,” nanga Gi̱di̱yooni̱ aagengi̱ye kyakuhongelʼo bihonguwa kya Bbaali̱.
32 Daquele dia em diante, Gideão passou a ser chamado de Jerubaal , pois Joás tinha dito: “Que Baal mesmo se defenda. O altar dele é que foi derrubado.”
33 Banami̱di̱yaani̱ boona, na Bameleeki̱ na bantu baa bu̱lu̱gha ejooba beekumaani̱li̱ya hamui, baabhasuka maasi Yolodaani̱ kandi baaghoona mu kighona kya Yejeleeli̱.
33 Então todos os midianitas, os amalequitas e os povos do deserto se juntaram, e atravessaram o rio Jordão, e acamparam no vale de Jezreel.
34 Mwoyo wa Mukama aasʼo Gi̱di̱yooni̱ kandi aateela ki̱i̱di̱yo kubilikila Banabyejeeli̱ kumukwama.
34 E o Espírito do Senhor dominou Gideão. Ele tocou uma corneta feita de chifre de carneiro, e os homens do grupo de famílias de Abiezer foram juntar-se a ele.
35 Aatuma batumuwa mu ntu̱la ya Manase yoona kubabilikila kwisa kumukwama. Aatuma batumuwa mu ntu̱la sya Aseli̱, Jabbu̱looni̱, na Nafutaali, baaghenda hambali ali.
35 Gideão enviou também mensageiros para chamar os homens das tribos de Manassés, de Aser, de Zebulom e de Naftali. E eles também foram se juntar a ele.
36 Niibuwo Gi̱di̱yooni̱ aaghi̱li̱ye Luhanga ati, “Nuwankoleseei̱ye kujuna Banai̱saaleeli̱ ngoku waabu̱ghi̱ye,
36 Então Gideão disse: — Ó Deus, tu disseste que queres me usar para libertar o povo de Israel.
37 nkuta byoha bya ntaama haa kyakusihilʼo. Nkyambisi ninaasangi̱ye ki̱me haa byoha ebi bhaatu hansi atagbondi̱ye, du̱mbi̱ nkumanya ngoku okujuna Banai̱saaleeli̱ nonkoleesi̱ya.”
37 Pois bem. Vou pôr um pouco de lã no lugar onde malhamos o trigo. Se de manhã o orvalho tiver molhado somente a lã, e o chão em volta dela estiver seco, então poderei ficar certo de que tu realmente me usarás para libertar Israel.
38 Eki niikiyo kyonini kyabaayʼo. Obu Gi̱di̱yooni̱ aamu̱ki̱ye nkyambisi ya kilo ekyalabhi̱yʼo, aakama byoha ebi kandi maasi aghaalu̱ghi̱yemu ghaasula bbaaku̱li̱.
38 O que ele disse aconteceu. Na manhã seguinte Gideão se levantou, espremeu a lã, e dela saiu água que deu para encher uma tigela.
39 Gi̱di̱yooni̱ aaghambila Luhanga ati, “Gutu otasaaliluwa nanje, oleke ntodhe nkusabe kintu kinji kimui. Oleke ntodhe nkoleesi̱ye byoha bya ntaama bini mulundi ghunji ghumui. Mulundi ghuni nkubbala byoha bini biikale byomi̱ye, bhaatu hansi hambali bili hagbondi̱ye.”
39 Então ele pediu a Deus: — Não fiques zangado comigo. Mas deixa que eu fale só mais uma vez. Deixa, por favor, que eu faça mais uma prova com a lã. Que desta vez a lã fique seca, e que haja orvalho somente no chão em volta dela!
40 Mukilo eghi Luhanga aakola eki, nkyambisi Gi̱di̱yooni̱ aasanga byoha ebi byomi̱ye, bhaatu hansi ki̱me kiliyo.
40 E Deus fez isso naquela noite. A lã ficou seca, e o chão em volta ficou coberto de orvalho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.