Jonas 1
Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs NVT
1 Kilo kimui Mukama aaghila Yona mutabani̱ wa Amitaai ati,
1 O S enhor deu esta mensagem a Jonas, filho de Amitai:
2 “Oghende Ni̱neeva, mu kibugha kiinamu̱li̱to eki. Olangilile bantu baayo oti naaboone bubhi bwabo bwahingulaane.”
2 “Apronte-se e vá à grande cidade de Nínive. Anuncie meu julgamento contra ela, pois vi como seu povo é perverso”.
3 Bhaatu Yona oghu aabhengelela Mukama kandi aacuwamu kumuuluka kughenda Talasi̱i̱si̱. Aahona, aahi̱ka Yopa haa mwalo, aasangʼo bwati̱ buunamu̱li̱to mbughenda Talasi̱i̱si̱. Aasasula sente sya lughendo, aani̱i̱na mu bwati̱ obu, du̱mbi̱ baamu̱ki̱ya, Yona neeli̱li̱kana ati alimaaluka Mukama.Yona naani̱i̱na bwati̱ kughenda Talasi̱i̱si̱|alt="Jonah about board ship" src="co01407b.TIF" size="span" ref="1:3"
3 Jonas se aprontou, mas foi na direção contrária, a fim de fugir do S enhor . Desceu ao porto de Jope, onde encontrou um navio que estava de partida para Társis. Comprou a passagem e embarcou para Társis, a fim de fugir do S enhor .
4 Obu baanaghendagha, Mukama aatuma kyegha kyamaani̱ haa nanja, kyabbala kwati̱ya bwati̱ obu.
4 O S enhor , porém, enviou sobre o mar um vento forte, e caiu uma tempestade tão violenta que o navio estava prestes a se despedaçar.
5 Balu̱ki̱ baa bwati̱ obu boobahila kimui, bu̱li̱ muntu aatakagha naaku̱mi̱ya luhanga wa ewaabo. Baatandika kukubakaka nku̱mba syʼomu bwati̱ mu nanja, mbahanda bati bwati̱ obu bwanguwawana. Bini byona byalehukanagha Yona alangaaye mu bubiikilo bwʼomu bwati̱ obu aghwesaghiiye.
5 Com muito medo, os marinheiros clamavam a seus deuses para que os socorressem e lançavam a carga ao mar para deixar o navio mais leve. Enquanto isso, Jonas dormia profundamente no porão.
6 Obu mukulu wa balu̱ki̱ aba aakoti̱yeyo, aasanga Yona mpongo simusaliiye kimui. Du̱mbi̱ aamu̱su̱su̱mu̱la, aamutanuka ati, “Uwe waakaghwesaghiiye oti̱ya bini byona mbinalehukana? Eemuka mughwesaghi̱li̱ uwe! Njuke naawe takila luhanga wa ewaanu, kedha alaku̱u̱ghu̱wa, atughilile kisa, tukile.”
6 Então o capitão desceu para falar com ele. “Como pode dormir numa situação dessas?”, disse. “Levante-se e ore a seu deus! Quem sabe ele prestará atenção em nós e poupará nossa vida!”
7 Niibuwo balu̱ki̱ aba baaghambilaane bati, “Muleke tu̱koleesi̱ye bumala, niikuwo tumanye oghu aatuleeteleeye kasaale kani.” Obu baakoli̱ye magheji ghaabo, ghaaghwilililʼo Yona.
7 Então a tripulação tirou sortes para ver qual deles havia ofendido os deuses e causado a terrível tempestade. Quando tiraram as sortes, elas indicaram que Jonas era o culpado.
8 Du̱mbi̱ boona beegaali̱li̱ya Yona, baamu̱bu̱u̱li̱ya bati, “Ni ani̱ aatu̱leeteli̱i̱je kasaale kani? Okukolagha mulimo ki? Olu̱ghi̱ye haa? Olu̱ghi̱ye mu ehanga ki? Ti̱ oli wa ntu̱la ki?”
8 “Por que essa terrível tempestade veio sobre nós?”, perguntaram. “Quem é você? Qual é sua profissão? De onde vem? Qual é sua nacionalidade?”
9 Niibuwo Yona aabaku̱u̱ki̱yemu ati, “Ndi Muhebbulaayo, nkulami̱yagha Mukama Luhanga wʼomweghulu, oghu akahanga nsi na nanja syona.”
9 Jonas respondeu: “Sou hebreu e adoro o S enhor , o Deus dos céus, que fez o mar e a terra”.
10 Eeyongela kubaghambila ngoku alimaaluka Mukama.
10 Os marinheiros ficaram apavorados quando ouviram isso, pois Jonas já havia lhes contado que estava fugindo do S enhor . “Por que fez uma coisa dessas?”, disseram.
11 Obuuni kyegha eki nkineeyongelela kimui. Baatodha baamu̱bu̱u̱li̱ya bati, “Tukukole ki ku̱bobeeli̱ya kyegha kini?”
11 E, visto que a tempestade piorava cada vez mais, perguntaram-lhe: “O que devemos fazer com você para que a tempestade se acalme?”.
12 Yona aabakuukamu ati, “Nimani̱ye ni̱i̱si̱ye naabaleeteleeye kini. Nahabweki munkube mu nanja, du̱mbi̱ kyegha kikuleka.”
12 Jonas respondeu: “Joguem-me ao mar, e ele voltará a ficar calmo. Eu sei que esta terrível tempestade é culpa minha”.
13 Mu ki̱i̱kalo kya kumukuba mu nanja, balu̱ki̱ aba baalengʼo ku̱lu̱ka na maani̱ ghaabo ghoona kukuuka haa ki̱si̱yo, bhaatu kyegha nakiyo kyeyongelela kimui kusaali̱yʼo.
13 Em vez disso, os marinheiros remaram com ainda mais força para levar a embarcação à terra, mas não conseguiram, pois o mar tempestuoso havia se tornado muito violento.
14 Niibuwo baatakiiye Mukama bati, “Ai̱ Mukama, otatwita haabwa musaasa oni. Tu̱kwesengeleei̱ye, otatutʼo musango ghwa ku̱ku̱wa kwa musaasa oni. Tumani̱ye nuuwe weenini waaleeti̱ye bini byona ngoku obbali̱ye.”
14 Então clamaram ao S enhor e disseram: “Ó S enhor , não nos deixes morrer por causa deste homem, e não nos responsabilizes pela morte dele! Ó S enhor , tu sabes os motivos por que enviaste esta tempestade sobre ele!”.
15 Du̱mbi̱ baahimba Yona, baamukuba mu nanja. Kyegha eki kyalekela kimui.Balu̱ki̱ mbakuba Yona mu nanja|src="Jonah going overboard.tif" size="span" ref="1:15"
15 Depois, os marinheiros pegaram Jonas e o lançaram ao mar e, no mesmo instante, a furiosa tempestade se aquietou.
16 Balu̱ki̱ aba obu baaboone kintu eki, boobaha kandi baahu̱ti̱li̱ya kimui Mukama. Du̱mbi̱ baamuhongela bisembo, baalahila ku̱mu̱heeleli̱yagha.
16 Espantados com o grande poder do S enhor , os marinheiros lhe ofereceram um sacrifício e firmaram o compromisso de servi-lo.
17 Mukama akaba ateekani̱i̱ye ki̱su̱i̱ kiinamu̱li̱to kumela Yona. Du̱mbi̱ kyamumela. Munda ya ki̱su̱i̱ eki aamalamu bilo bisatu mukilo na ntangaali̱.
17 O S enhor fez que um grande peixe engolisse Jonas. E Jonas ficou dentro do peixe por três dias e três noites.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.