Jonas 1
Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs NVI
1 Kilo kimui Mukama aaghila Yona mutabani̱ wa Amitaai ati,
1 A palavra do Senhor veio a Jonas, filho de Amitai com esta ordem:
2 “Oghende Ni̱neeva, mu kibugha kiinamu̱li̱to eki. Olangilile bantu baayo oti naaboone bubhi bwabo bwahingulaane.”
2 "Vá depressa à grande cidade de Nínive e pregue contra ela, porque a sua maldade subiu até a minha presença".
3 Bhaatu Yona oghu aabhengelela Mukama kandi aacuwamu kumuuluka kughenda Talasi̱i̱si̱. Aahona, aahi̱ka Yopa haa mwalo, aasangʼo bwati̱ buunamu̱li̱to mbughenda Talasi̱i̱si̱. Aasasula sente sya lughendo, aani̱i̱na mu bwati̱ obu, du̱mbi̱ baamu̱ki̱ya, Yona neeli̱li̱kana ati alimaaluka Mukama.Yona naani̱i̱na bwati̱ kughenda Talasi̱i̱si̱|alt="Jonah about board ship" src="co01407b.TIF" size="span" ref="1:3"
3 Mas Jonas fugiu da presença do Senhor, dirigindo-se para Társis. Desceu à cidade de Jope, onde encontrou um navio que se destinava àquele porto. Depois de pagar a passagem, embarcou para Társis, para fugir do Senhor.
4 Obu baanaghendagha, Mukama aatuma kyegha kyamaani̱ haa nanja, kyabbala kwati̱ya bwati̱ obu.
4 O Senhor, porém, fez soprar um forte vento sobre o mar, e caiu uma tempestade tão violenta que o barco ameaçava arrebentar-se.
5 Balu̱ki̱ baa bwati̱ obu boobahila kimui, bu̱li̱ muntu aatakagha naaku̱mi̱ya luhanga wa ewaabo. Baatandika kukubakaka nku̱mba syʼomu bwati̱ mu nanja, mbahanda bati bwati̱ obu bwanguwawana. Bini byona byalehukanagha Yona alangaaye mu bubiikilo bwʼomu bwati̱ obu aghwesaghiiye.
5 Todos os marinheiros ficaram com medo e cada um clamava ao seu próprio deus. E atiraram as cargas ao mar para tornar mais leve o navio. Enquanto isso, Jonas, que tinha descido para o porão e se deitado, dormia profundamente.
6 Obu mukulu wa balu̱ki̱ aba aakoti̱yeyo, aasanga Yona mpongo simusaliiye kimui. Du̱mbi̱ aamu̱su̱su̱mu̱la, aamutanuka ati, “Uwe waakaghwesaghiiye oti̱ya bini byona mbinalehukana? Eemuka mughwesaghi̱li̱ uwe! Njuke naawe takila luhanga wa ewaanu, kedha alaku̱u̱ghu̱wa, atughilile kisa, tukile.”
6 O capitão dirigiu-se a ele e disse: "Como você pode ficar aí dormindo? Levante-se e clame ao seu deus! Talvez ele tenha piedade de nós e não morramos".
7 Niibuwo balu̱ki̱ aba baaghambilaane bati, “Muleke tu̱koleesi̱ye bumala, niikuwo tumanye oghu aatuleeteleeye kasaale kani.” Obu baakoli̱ye magheji ghaabo, ghaaghwilililʼo Yona.
7 Então os marinheiros combinaram entre si: "Vamos tirar sortes para descobrir quem é o responsável por esta desgraça que se abateu sobre nós". Tiraram sortes, e a sorte caiu sobre Jonas.
8 Du̱mbi̱ boona beegaali̱li̱ya Yona, baamu̱bu̱u̱li̱ya bati, “Ni ani̱ aatu̱leeteli̱i̱je kasaale kani? Okukolagha mulimo ki? Olu̱ghi̱ye haa? Olu̱ghi̱ye mu ehanga ki? Ti̱ oli wa ntu̱la ki?”
8 Por isso lhe perguntaram: "Diga-nos, quem é o responsável por esta calamidade? Qual é a sua profissão? De onde você vem? Qual é a sua terra? A que povo você pertence? "
9 Niibuwo Yona aabaku̱u̱ki̱yemu ati, “Ndi Muhebbulaayo, nkulami̱yagha Mukama Luhanga wʼomweghulu, oghu akahanga nsi na nanja syona.”
9 Ele respondeu: "Eu sou hebreu, adorador do Senhor, o Deus dos céus, que fez o mar e a terra".
10 Eeyongela kubaghambila ngoku alimaaluka Mukama.
10 Com isso eles ficaram apavorados e perguntaram: "O que foi que você fez? ", pois sabiam que Jonas estava fugindo do Senhor, porque ele já lhes tinha dito.
11 Obuuni kyegha eki nkineeyongelela kimui. Baatodha baamu̱bu̱u̱li̱ya bati, “Tukukole ki ku̱bobeeli̱ya kyegha kini?”
11 Visto que o mar estava cada vez mais agitado, eles lhe perguntaram: "O que devemos fazer com você, para que o mar se acalme? "
12 Yona aabakuukamu ati, “Nimani̱ye ni̱i̱si̱ye naabaleeteleeye kini. Nahabweki munkube mu nanja, du̱mbi̱ kyegha kikuleka.”
12 Respondeu ele: "Peguem-me e joguem-me ao mar, e ele se acalmará. Pois eu sei que é por minha causa que esta violenta tempestade caiu sobre vocês".
13 Mu ki̱i̱kalo kya kumukuba mu nanja, balu̱ki̱ aba baalengʼo ku̱lu̱ka na maani̱ ghaabo ghoona kukuuka haa ki̱si̱yo, bhaatu kyegha nakiyo kyeyongelela kimui kusaali̱yʼo.
13 Ao invés disso, os homens se esforçaram ao máximo para remar de volta à terra. Mas não conseguiram, porque o mar tinha ficado ainda mais violento.
14 Niibuwo baatakiiye Mukama bati, “Ai̱ Mukama, otatwita haabwa musaasa oni. Tu̱kwesengeleei̱ye, otatutʼo musango ghwa ku̱ku̱wa kwa musaasa oni. Tumani̱ye nuuwe weenini waaleeti̱ye bini byona ngoku obbali̱ye.”
14 Então eles clamaram ao Senhor: "Senhor, nós suplicamos, não nos deixes morrer por tirarmos a vida deste homem. Não caia sobre nós a culpa de matar um inocente, porque tu, ó Senhor, fizeste o que desejavas".
15 Du̱mbi̱ baahimba Yona, baamukuba mu nanja. Kyegha eki kyalekela kimui.Balu̱ki̱ mbakuba Yona mu nanja|src="Jonah going overboard.tif" size="span" ref="1:15"
15 Então, pegaram Jonas e o lançaram ao mar enfurecido, e este se aquietou.
16 Balu̱ki̱ aba obu baaboone kintu eki, boobaha kandi baahu̱ti̱li̱ya kimui Mukama. Du̱mbi̱ baamuhongela bisembo, baalahila ku̱mu̱heeleli̱yagha.
16 Ao verem isso, os homens adoraram ao Senhor com temor, oferecendo-lhe sacrifício e fazendo-lhe votos.
17 Mukama akaba ateekani̱i̱ye ki̱su̱i̱ kiinamu̱li̱to kumela Yona. Du̱mbi̱ kyamumela. Munda ya ki̱su̱i̱ eki aamalamu bilo bisatu mukilo na ntangaali̱.
17 Então o Senhor fez com que um grande peixe engolisse Jonas, e ele ficou dentro do peixe três dias e três noites.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.