Jonas 1

Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Kilo kimui Mukama aaghila Yona mutabani̱ wa Amitaai ati,
1 A palavra do Senhor veio a Jonas, filho de Amitai, dizendo:
2 “Oghende Ni̱neeva, mu kibugha kiinamu̱li̱to eki. Olangilile bantu baayo oti naaboone bubhi bwabo bwahingulaane.”
2 — Levante-se, vá à grande cidade de Nínive e pregue contra ela, porque a sua maldade subiu até a minha presença.
3 Bhaatu Yona oghu aabhengelela Mukama kandi aacuwamu kumuuluka kughenda Talasi̱i̱si̱. Aahona, aahi̱ka Yopa haa mwalo, aasangʼo bwati̱ buunamu̱li̱to mbughenda Talasi̱i̱si̱. Aasasula sente sya lughendo, aani̱i̱na mu bwati̱ obu, du̱mbi̱ baamu̱ki̱ya, Yona neeli̱li̱kana ati alimaaluka Mukama.Yona naani̱i̱na bwati̱ kughenda Talasi̱i̱si̱|alt="Jonah about board ship" src="co01407b.TIF" size="span" ref="1:3"
3 Jonas se levantou, mas para fugir da presença do Senhor , para Társis. Desceu a Jope, e encontrou um navio que ia para Társis. Pagou a passagem e embarcou no navio, para ir com eles para Társis, para longe da presença do Senhor .
4 Obu baanaghendagha, Mukama aatuma kyegha kyamaani̱ haa nanja, kyabbala kwati̱ya bwati̱ obu.
4 Mas o Senhor lançou sobre o mar um forte vento, e levantou-se uma tempestade tão violenta, que parecia que o navio estava a ponto de se despedaçar.
5 Balu̱ki̱ baa bwati̱ obu boobahila kimui, bu̱li̱ muntu aatakagha naaku̱mi̱ya luhanga wa ewaabo. Baatandika kukubakaka nku̱mba syʼomu bwati̱ mu nanja, mbahanda bati bwati̱ obu bwanguwawana. Bini byona byalehukanagha Yona alangaaye mu bubiikilo bwʼomu bwati̱ obu aghwesaghiiye.
5 Então os marinheiros ficaram com medo e clamavam cada um ao seu deus. Lançaram no mar a carga que estava no navio, para que ele ficasse mais leve. Jonas, porém, havia descido ao porão do navio; ali havia se deitado, e dormia profundamente.
6 Obu mukulu wa balu̱ki̱ aba aakoti̱yeyo, aasanga Yona mpongo simusaliiye kimui. Du̱mbi̱ aamu̱su̱su̱mu̱la, aamutanuka ati, “Uwe waakaghwesaghiiye oti̱ya bini byona mbinalehukana? Eemuka mughwesaghi̱li̱ uwe! Njuke naawe takila luhanga wa ewaanu, kedha alaku̱u̱ghu̱wa, atughilile kisa, tukile.”
6 O capitão do navio se aproximou de Jonas e lhe disse: — O que está acontecendo com você? Agarrado no sono? Levante-se, invoque o seu deus! Talvez assim esse deus se lembre de nós, para que não pereçamos.
7 Niibuwo balu̱ki̱ aba baaghambilaane bati, “Muleke tu̱koleesi̱ye bumala, niikuwo tumanye oghu aatuleeteleeye kasaale kani.” Obu baakoli̱ye magheji ghaabo, ghaaghwilililʼo Yona.
7 Os marinheiros diziam uns aos outros: — Vamos lançar sortes para descobrir quem é o culpado desse mal que caiu sobre nós. Lançaram sortes, e a sorte caiu sobre Jonas.
8 Du̱mbi̱ boona beegaali̱li̱ya Yona, baamu̱bu̱u̱li̱ya bati, “Ni ani̱ aatu̱leeteli̱i̱je kasaale kani? Okukolagha mulimo ki? Olu̱ghi̱ye haa? Olu̱ghi̱ye mu ehanga ki? Ti̱ oli wa ntu̱la ki?”
8 Então lhe disseram: — Agora nos diga: Quem é o culpado por este mal que nos aconteceu? Qual é a sua ocupação? De onde você vem? Qual a sua terra? E de que povo você é?
9 Niibuwo Yona aabaku̱u̱ki̱yemu ati, “Ndi Muhebbulaayo, nkulami̱yagha Mukama Luhanga wʼomweghulu, oghu akahanga nsi na nanja syona.”
9 Jonas respondeu: — Eu sou hebreu e temo o
10 Eeyongela kubaghambila ngoku alimaaluka Mukama.
10 Então os homens ficaram com muito medo e lhe perguntaram: — O que é isso que você fez? Pois aqueles homens sabiam que Jonas estava fugindo da presença do
11 Obuuni kyegha eki nkineeyongelela kimui. Baatodha baamu̱bu̱u̱li̱ya bati, “Tukukole ki ku̱bobeeli̱ya kyegha kini?”
11 Então lhe perguntaram: — O que devemos fazer com você, para que o mar se acalme? Disseram isto porque o mar ia se tornando cada vez mais tempestuoso.
12 Yona aabakuukamu ati, “Nimani̱ye ni̱i̱si̱ye naabaleeteleeye kini. Nahabweki munkube mu nanja, du̱mbi̱ kyegha kikuleka.”
12 Jonas respondeu: — Peguem-me e me lancem no mar; então o mar ficará calmo. Porque eu sei que, por minha causa, esta grande tempestade caiu sobre vocês.
13 Mu ki̱i̱kalo kya kumukuba mu nanja, balu̱ki̱ aba baalengʼo ku̱lu̱ka na maani̱ ghaabo ghoona kukuuka haa ki̱si̱yo, bhaatu kyegha nakiyo kyeyongelela kimui kusaali̱yʼo.
13 Em vez disso, os homens remavam, esforçando-se por alcançar a terra, mas não podiam, porque o mar ia se tornando cada vez mais tempestuoso contra eles.
14 Niibuwo baatakiiye Mukama bati, “Ai̱ Mukama, otatwita haabwa musaasa oni. Tu̱kwesengeleei̱ye, otatutʼo musango ghwa ku̱ku̱wa kwa musaasa oni. Tumani̱ye nuuwe weenini waaleeti̱ye bini byona ngoku obbali̱ye.”
14 Então clamaram ao Senhor e disseram: — Ah!
15 Du̱mbi̱ baahimba Yona, baamukuba mu nanja. Kyegha eki kyalekela kimui.Balu̱ki̱ mbakuba Yona mu nanja|src="Jonah going overboard.tif" size="span" ref="1:15"
15 Em seguida, os marinheiros pegaram Jonas e o lançaram no mar; e a fúria do mar se acalmou.
16 Balu̱ki̱ aba obu baaboone kintu eki, boobaha kandi baahu̱ti̱li̱ya kimui Mukama. Du̱mbi̱ baamuhongela bisembo, baalahila ku̱mu̱heeleli̱yagha.
16 Então esses homens temeram muito o Senhor ; ofereceram sacrifícios ao Senhor e fizeram votos.
17 Mukama akaba ateekani̱i̱ye ki̱su̱i̱ kiinamu̱li̱to kumela Yona. Du̱mbi̱ kyamumela. Munda ya ki̱su̱i̱ eki aamalamu bilo bisatu mukilo na ntangaali̱.
17 O Senhor ordenou que um grande peixe engolisse Jonas. E Jonas esteve três dias e três noites no ventre do peixe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.