Jonas 1
Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs NTLH
1 Kilo kimui Mukama aaghila Yona mutabani̱ wa Amitaai ati,
1 Certo dia, o Senhor Deus disse a Jonas, filho de Amitai:
2 “Oghende Ni̱neeva, mu kibugha kiinamu̱li̱to eki. Olangilile bantu baayo oti naaboone bubhi bwabo bwahingulaane.”
2 — Apronte-se, vá à grande cidade de Nínive e grite contra ela, porque a maldade daquela gente chegou aos meus ouvidos.
3 Bhaatu Yona oghu aabhengelela Mukama kandi aacuwamu kumuuluka kughenda Talasi̱i̱si̱. Aahona, aahi̱ka Yopa haa mwalo, aasangʼo bwati̱ buunamu̱li̱to mbughenda Talasi̱i̱si̱. Aasasula sente sya lughendo, aani̱i̱na mu bwati̱ obu, du̱mbi̱ baamu̱ki̱ya, Yona neeli̱li̱kana ati alimaaluka Mukama.Yona naani̱i̱na bwati̱ kughenda Talasi̱i̱si̱|alt="Jonah about board ship" src="co01407b.TIF" size="span" ref="1:3"
3 Jonas se aprontou, mas fugiu do Senhor , indo na direção contrária. Ele desceu a Jope e ali encontrou um navio que estava de saída para a Espanha. Pagou a passagem e embarcou a fim de viajar com os marinheiros para a Espanha, para longe do Senhor .
4 Obu baanaghendagha, Mukama aatuma kyegha kyamaani̱ haa nanja, kyabbala kwati̱ya bwati̱ obu.
4 No entanto, Deus mandou um forte vento, e houve uma tempestade no mar. Era tão violenta, que o navio estava em perigo de se partir ao meio.
5 Balu̱ki̱ baa bwati̱ obu boobahila kimui, bu̱li̱ muntu aatakagha naaku̱mi̱ya luhanga wa ewaabo. Baatandika kukubakaka nku̱mba syʼomu bwati̱ mu nanja, mbahanda bati bwati̱ obu bwanguwawana. Bini byona byalehukanagha Yona alangaaye mu bubiikilo bwʼomu bwati̱ obu aghwesaghiiye.
5 Os marinheiros ficaram com muito medo e gritavam por socorro, cada um ao seu deus. E, para que o navio ficasse mais leve, jogaram a carga no mar. Porém Jonas tinha descido ao porão e ali havia se deitado e caído num sono profundo.
6 Obu mukulu wa balu̱ki̱ aba aakoti̱yeyo, aasanga Yona mpongo simusaliiye kimui. Du̱mbi̱ aamu̱su̱su̱mu̱la, aamutanuka ati, “Uwe waakaghwesaghiiye oti̱ya bini byona mbinalehukana? Eemuka mughwesaghi̱li̱ uwe! Njuke naawe takila luhanga wa ewaanu, kedha alaku̱u̱ghu̱wa, atughilile kisa, tukile.”
6 O capitão do navio o encontrou ali e disse: — Como é que você está aí dormindo? Levante-se e peça socorro ao seu deus. Pode ser que ele tenha pena de nós e não deixe a gente morrer.
7 Niibuwo balu̱ki̱ aba baaghambilaane bati, “Muleke tu̱koleesi̱ye bumala, niikuwo tumanye oghu aatuleeteleeye kasaale kani.” Obu baakoli̱ye magheji ghaabo, ghaaghwilililʼo Yona.
7 Os marinheiros disseram uns aos outros: — Vamos tirar a sorte para descobrir quem é o culpado de estarmos neste perigo. Eles fizeram isso, e o nome de Jonas foi sorteado.
8 Du̱mbi̱ boona beegaali̱li̱ya Yona, baamu̱bu̱u̱li̱ya bati, “Ni ani̱ aatu̱leeteli̱i̱je kasaale kani? Okukolagha mulimo ki? Olu̱ghi̱ye haa? Olu̱ghi̱ye mu ehanga ki? Ti̱ oli wa ntu̱la ki?”
8 Então lhe perguntaram: — Agora diga: quem é o culpado de tudo isso? O que você está fazendo aqui? De onde você vem? De que país você é, e qual é o seu povo?
9 Niibuwo Yona aabaku̱u̱ki̱yemu ati, “Ndi Muhebbulaayo, nkulami̱yagha Mukama Luhanga wʼomweghulu, oghu akahanga nsi na nanja syona.”
9 — Eu sou hebreu — respondeu Jonas — e adoro o Senhor , o Deus do céu, que fez o mar e a terra.
10 Eeyongela kubaghambila ngoku alimaaluka Mukama.
10 Em seguida, Jonas contou que estava fugindo de Deus, o Senhor . Aí os marinheiros ficaram mais apavorados ainda e disseram: — Veja só o que você fez!
11 Obuuni kyegha eki nkineeyongelela kimui. Baatodha baamu̱bu̱u̱li̱ya bati, “Tukukole ki ku̱bobeeli̱ya kyegha kini?”
11 A tempestade piorava cada vez mais, de modo que os marinheiros perguntaram a Jonas: — Que devemos fazer com você para que o mar se acalme?
12 Yona aabakuukamu ati, “Nimani̱ye ni̱i̱si̱ye naabaleeteleeye kini. Nahabweki munkube mu nanja, du̱mbi̱ kyegha kikuleka.”
12 Jonas respondeu: — Vocês me peguem e joguem no mar, que ele ficará calmo. Pois eu sei que foi por minha culpa que esta terrível tempestade caiu sobre vocês.
13 Mu ki̱i̱kalo kya kumukuba mu nanja, balu̱ki̱ aba baalengʼo ku̱lu̱ka na maani̱ ghaabo ghoona kukuuka haa ki̱si̱yo, bhaatu kyegha nakiyo kyeyongelela kimui kusaali̱yʼo.
13 Em vez de fazerem isso, os marinheiros começaram a remar com toda a força, tentando levar o navio para a praia; porém não conseguiam nada porque a tempestade piorava ainda mais.
14 Niibuwo baatakiiye Mukama bati, “Ai̱ Mukama, otatwita haabwa musaasa oni. Tu̱kwesengeleei̱ye, otatutʼo musango ghwa ku̱ku̱wa kwa musaasa oni. Tumani̱ye nuuwe weenini waaleeti̱ye bini byona ngoku obbali̱ye.”
14 Então oraram bem alto, assim: — Ó
15 Du̱mbi̱ baahimba Yona, baamukuba mu nanja. Kyegha eki kyalekela kimui.Balu̱ki̱ mbakuba Yona mu nanja|src="Jonah going overboard.tif" size="span" ref="1:15"
15 Em seguida, os marinheiros pegaram Jonas e o jogaram no mar, e logo o mar se acalmou.
16 Balu̱ki̱ aba obu baaboone kintu eki, boobaha kandi baahu̱ti̱li̱ya kimui Mukama. Du̱mbi̱ baamuhongela bisembo, baalahila ku̱mu̱heeleli̱yagha.
16 Eles ficaram com tanto medo do Senhor , que lhe ofereceram um sacrifício e lhe fizeram promessas.
17 Mukama akaba ateekani̱i̱ye ki̱su̱i̱ kiinamu̱li̱to kumela Yona. Du̱mbi̱ kyamumela. Munda ya ki̱su̱i̱ eki aamalamu bilo bisatu mukilo na ntangaali̱.
17 O Senhor ordenou que um grande peixe engolisse Jonas. E ele ficou dentro do peixe três dias e três noites.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.