Gênesis 37
Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs BKJ
1 Yakobbo aakala mu kyalo kya Kanaani̱ hambali ese wee aabaagha aakaaye.
1 E Jacó habitou na terra em que seu pai foi estrangeiro, na terra de Canaã.
2 Kandi eni niiyo nsoboolola ya Yakobbo na baana be.
2 Estas são as gerações de Jacó. José, sendo da idade de dezessete anos, estava apascentando as ovelhas com seus irmãos. E o rapaz estava com os filhos de Bila, e com os filhos de Zilpa, mulheres de seu pai. E José trouxe a seu pai más notícias sobre eles.
3 Yakobbo akaba aku̱ndi̱ye kimui Yojeefu̱ kusaali̱ya baana be boona, nanga niiye mwana oghu aabyaye mu bukulu buwe. Aamukolela nkanji̱ esemeleeye kimui.
3 Ora, Israel amava José mais do que a todos os seus filhos, porque ele era o filho da sua velhice, e ele lhe fez uma túnica de muitas cores.
4 Obu baana baa ni̱na Yojeefu̱ baaboone ngoku esebo amu̱ku̱ndi̱ye kusaali̱ya ebo, du̱mbi̱ baamwohela kimui kandi tabaamu̱bu̱ghi̱lagha kighambo kyona kisemeeye.
4 E quando seus irmãos viram que seu pai o amava mais do que a todos os seus irmãos, eles o odiaram, e não conseguiam falar pacificamente com ele.
5 Kilo kimui Yojeefu̱ aaloota kilooto. Obu aaghambiiye baghenji̱ be aba ebi aalooti̱ye, beeyongelela kimui kumwoha.
5 E José sonhou um sonho, e o contou a seus irmãos; e eles o odiaram ainda mais.
6 Yojeefu̱ aaghila baghenji̱ be aba ati, “Mu̱tegheeleli̱ye kilooto eki naalooti̱ye.
6 E ele lhes disse: Ouvi, rogo-vos, este sonho que eu sonhei:
7 Twabaagha tuli mu musili ntuboha bibha bya ngano, kusa kibha kyanje kyemilila, du̱mbi̱ bibha byanu byona byasa byeli̱ghi̱i̱li̱li̱ya kyanje kandi byatandika kugomba mbi̱ki̱hu̱ti̱ya.”
7 Eis que estávamos amarrando feixes no campo; e eis que meu feixe se levantava e ficava em pé. E eis que vossos feixes estavam em pé ao redor e faziam reverência ao meu feixe.
8 Baana baa ni̱na wee baamukuukamu bati, “Buuye uwe okubbala kuba mukama waatu? Kandi majima kuwo okubbala kutulema?” Du̱mbi̱ beeyongelela kimui kumwoha haabwa ndooti̱ yee eghi hamui na bighambo ebi aabu̱ghi̱ye.
8 E seus irmãos lhe disseram: Deverias tu reinar sobre nós? Ou deverias ter domínio sobre nós? E eles o odiaram ainda mais por seus sonhos, e por suas palavras.
9 Bwile bunji aaloota kilooto kinji, na ebi aalooti̱ye aabighambila baghenji̱ be ati, “Mu̱tegheeleli̱ye, naatodhi̱ye naaloota kilooto kinji. Dhelu buni musana, kweli̱, na nsooli̱ya eku̱mi̱ nʼemui nasiyo syagomba ewanje.”
9 E ele sonhou ainda outro sonho, e o contou a seus irmãos, e disse: Eis que eu sonhei mais um sonho. E eis que o sol e a lua e onze estrelas faziam reverência a mim.
10 Obu aaghambiiye ese wee dhee ebi aalooti̱ye, du̱mbi̱ ese wee aamutanuka, aamughila ati, “Eki nkilooto kya mulingo ki walooti̱ye? Buuye okumani̱i̱si̱ya oti si̱ye so waawe, njoko waawe, na baana baa njoko waawe ni̱i̱tu̱we tukwisa kukugombela?”
10 E ele o contou a seu pai, e a seus irmãos; e seu pai o repreendeu, e lhe disse: O que é este sonho que tu sonhaste? Iremos eu e tua mãe e teus irmãos, de fato nos curvar diante de ti em terra?
11 Baana baa ni̱na Yojeefu̱ baamughilila etima likani̱ye, bhaatu ese wee aakala naaneeli̱li̱kana haa ndooti̱ esi.
11 E seus irmãos o invejaram; mas seu pai observou o que se dizia.
12 Kilo kimui obu baana baa ni̱na Yojeefu̱ baaghendi̱ye ku̱li̱i̱si̱ya bu̱hi̱yo bwa bisolo bya esebo haai na kyalo kya Sekeemu,
12 E seus irmãos foram apascentar o rebanho de seu pai em Siquém.
13 Yakobbo aabilikila Yojeefu̱ aamughila ati, “Omani̱ye ngoku baghenji̱ baawe baghendi̱ye ku̱li̱i̱si̱ya mu kyalo ekili haai na Sekeemu, nkubbala kukutuma hambali bali.” Yojeefu̱ aasi̱i̱ma kughendayo.
13 E Israel disse a José: Teus irmãos não estão apascentando o rebanho em Siquém? Vem, e eu te enviarei a eles. E ele disse: Aqui eu estou.
14 Yakobbo aamughila ati, “Oghende olole bu̱hi̱yo obu hamui na baghenji̱ baawe boona balakaba bali kulungi ti̱ wiise ongambile.” Du̱mbi̱ aamutuma ku̱lu̱gha mu kighona kya Hebbu̱looni̱ hambali baabaagha baakaaye, kughenda Sekeemu. Obu Yojeefu̱ aaki̱dhi̱yeyo,
14 E ele lhe disse: Vai, rogo-te, vê se está bem com teus irmãos, e bem com os rebanhos, e traze-me palavra novamente. Assim ele o enviou do vale de Hebrom, e ele foi a Siquém.
15 musaasa omui aamubona naalolakaka mu kisaka aamu̱bu̱u̱li̱ya ati, “Mbiki okubbala?”
15 E um certo homem o encontrou; e eis que ele estava vagando pelo campo. E o homem lhe perguntou, dizendo: O que tu estás procurando?
16 Aamukuukamu ati, “Nkubbala baghenji̱ banje. Wangungambila hambali bakwete ku̱li̱i̱si̱li̱ya bu̱hi̱yo bwabo?”
16 E ele disse: Eu procuro os meus irmãos. Dize-me, rogo-te, onde eles estão apascentando seus rebanhos.
17 Musaasa oghu aamukuukamu ati, “Hani bakalu̱ghʼo, bhaatu nkaaghu̱wa mbaghila bati bakaghenda mu kyalo kya Dosani.” Du̱mbi̱ Yojeefu̱ aabakwama, aabasanga mu kyalo kya Dosani eki.
17 E o homem disse: Eles partiram daqui, pois eu os ouvi dizendo: Vamo-nos a Dotã. E José foi após seus irmãos, e os encontrou em Dotã.
18 Bhaatu obu baamuboone anaseli̱ye, baatandika kughila bati, “Oleke aase niikuwo tumwite.”
18 E quando eles o viram de longe, antes que se aproximasse deles, conspiraram contra ele para matá-lo.
19 Baatodha baghambilangana bati, “Olole, munakuloota ngughu aasi̱ye,
19 E eles disseram uns aos outros: Eis que está vindo o sonhador.
20 mwise tumwite, tumukube mu kimui haa bi̱i̱na bini niikuwo tulaghila tuti binyama niibiyo byamuliiye. Ti̱ tulole ekilalu̱gha mu bilooto biye ebi.”
20 Vamos, pois, matá-lo e lançá-lo numa cova, e diremos: Algum animal o devorou, e veremos o que se tornará os seus sonhos.
21 Obu Leu̱bbeeni̱ aaghu̱u̱ye, aalengʼo kumukoonela naaghila ati, “Bhaawai̱ tutamwita.”
21 E Rúben ouvindo isso, o livrou de suas mãos, e disse: Não o matemos.
22 Leu̱bbeeni̱ aatodha aaghila ati, “Mutamumalʼo, kuuyʼo mumukube mu ki̱i̱na kini mu elungu muni, bhaatu mutamuhuula.” Leu̱bbeeni̱ aabu̱gha ebi kumukoonela ati batamwita kuuyʼo amu̱ku̱u̱ki̱ye ewaa ese wee.
22 E Rúben lhes disse: Não derrameis sangue, mas lançai-o nesta cova que está no deserto, e não ponde as mãos sobre ele; disse isso a fim de livrá-lo de suas mãos para fazê-lo voltar ao seu pai.
23 Du̱mbi̱ obu Yojeefu̱ aabaki̱dhi̱yʼo, baamu̱tu̱u̱bbu̱lamu nkanji̱ yee eghi esemeleeye kimui eghi aabaagha alu̱wete,
23 E aconteceu que, quando José havia chegado a seus irmãos, eles despiram José de sua túnica, a túnica de muitas cores que estava nele;
24 baamutwala, baamukuba mu ki̱i̱na.Baghenji̱ baa Yojeefu̱ mbaamukuba mu ki̱i̱na.|alt="Figure" src="CO00705B.TIF" size="col" ref="37:24" Bhaatu ki̱i̱na eki kikaba kitalimu kantu koona bbaa.
24 e eles o tomaram, e o lançaram em uma cova. E a cova estava vazia, não havia água nela.
25 Obu baasitami̱ye kuliya byokuliya byabo, baabona ki̱bbu̱la kya bantu baa mu ntu̱la ya Banasumai̱li̱ mbalu̱gha mu kyalo kya Gi̱li̱yaadi̱. Bakaba bali na ngamila syabo si̱heeki̱ye bintu bisasi̱ye, mubaji̱, na miila mbabitwala eku̱wa ya Mi̱si̱li̱.
25 E eles sentaram-se para comer pão, e levantaram seus olhos e olharam, e eis que uma companhia de ismaelitas vinha de Gileade com seus camelos carregando especiarias e bálsamo e mirra, transportando para o Egito.
26 Yu̱da aaghila baghenji̱ be ati, “Tukughobʼo ki ntwati̱ye mu̱ghenji̱ waatu kandi tu̱swi̱ki̱la saghama yee?”
26 E Judá disse a seus irmãos: Que proveito haverá se matarmos nosso irmão e escondermos seu sangue?
27 Du̱mbi̱ baaghambilana bati, “Mwise tu̱mu̱ghu̱li̱ye Banasumai̱li̱ bani, bhaatu tutamuhuula, kyʼoku̱du̱bha ni lughanda lwatu eenini kandi waani̱naatu̱we.” Du̱mbi̱ baghenji̱ be aba boona baasi̱i̱ma.
27 Vinde, e vendamo-lo aos ismaelitas, e que nossas mãos não estejam sobre ele, pois ele é nosso irmão e nossa carne; e seus irmãos ficaram satisfeitos.
28 Obu baghu̱li̱ baasi̱ye ku̱lu̱gha mu Mi̱di̱yaani̱, du̱mbi̱ baghenji̱ be baamubhula mu ki̱i̱na omu, baamu̱ghu̱li̱ya mu Banasumai̱li̱ bi̱twi̱ke maku̱mi̱ abili bya siliva, du̱mbi̱ Banasumai̱li̱ aba baamutwala Mi̱si̱li̱.
28 Então, passavam ali mercadores midianitas, e eles tiraram e levantaram José da cova, e venderam José aos ismaelitas por vinte peças de prata; e eles trouxeram José ao Egito.
29 Obu Leu̱bbeeni̱ aaku̱u̱ki̱ye haa ki̱i̱na haala naasanga Yojeefu̱ atalimu, eetemuulila ngoye haa mubili kwoleka ngoku aali asaliiwe.
29 E Rúben retornou à cova, e eis que José não estava na cova; e ele rasgou suas vestes.
30 Aakuuka mu baghenji̱ be ati, “Buuye mutabhana nga atalimu, ngende mmubbalile haa?”
30 E ele retornou aos seus irmãos, e disse: O menino não está; e eu, para onde irei?
31 Du̱mbi̱ baasala mbu̱li̱, baaleeta saghama yayo baaghiseesangilila haa nkanji̱ ya Yojeefu̱.
31 E eles tomaram a túnica de José, e mataram um cabrito, e mergulharam a túnica no sangue.
32 Baatwala nkanji̱ eghi ewaa esebo baamughila bati, “Twasangaane nkanji̱, oghilole kulungi niikuwo omanye elakaba eli ya mwana waawe Yojeefu̱.”
32 E eles enviaram a túnica de muitas cores, e a levaram a seu pai, e disseram: Achamos isto; vê agora se é ou não a túnica de teu filho.
33 Aaghimaniilila, du̱mbi̱ aaghila ati, “Eni majima kuwo ni nkanji̱ ya mwana wanje! Kinyama kya mu kisaka kyamwi̱ti̱ye. Ee, mutabani̱ wanje Yojeefu̱ kisolo kyamutemanguuyemu buhande-hande!”
33 E ele a reconheceu, e disse: É a túnica de meu filho; uma fera o devorou; José sem dúvida foi rasgado em pedaços.
34 Du̱mbi̱ Yakobbo eetemangulila ngoye haa mubili, aalu̱wala ngoye sya bujune, eeghungila mutabani̱ wee oghu kumala bilo bikani̱ye.
34 E Jacó rasgou suas vestes, e colocou pano de saco sobre os seus lombos, e lamentou por seu filho durante muitos dias.
35 Batabani̱ be na bahala be boona baasa ku̱mu̱hu̱u̱mu̱li̱ya, bhaatu eye aabhengela kimui kuleka. Du̱mbi̱ aaghila ati, “Bbaa, nkuukala nineeghu̱ngi̱ye ku̱hi̱ki̱ya nanje obu ndi̱ku̱wa niikuwo ngende hambali mwana wanje aaghendi̱ye.” Niibuwo eeyongeleeye kimui kweghunga na kulila haabwa mutabani̱ wee Yojeefu̱.
35 E todos os seus filhos e todas as suas filhas se levantaram para consolá-lo, mas ele recusou ser consolado. E ele disse: Pois, eu descerei ao túmulo lamentando meu filho. Assim seu pai chorou por ele.
36 Bhaatu basu̱u̱bu̱ji̱ aba abaatwete Yojeefu̱, bakaghenda baamu̱ghu̱li̱ya ewaa Poti̱i̱fa omui mu bakulu mu bukama bwa Falaaho kandi oghu akaba ali mukulu wa abaalindagha Falaaho.
36 E os midianitas o venderam ao Egito, a Potifar, oficial de Faraó, e capitão da guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.