Gênesis 31

Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Yakobbo aaghu̱wa ngoku baana baa Labbaani̱ baabu̱ghagha bati, “Olole Yakobbo aatwete bintu bya eseetu̱we kandi buguudha obu ali na buwo bwona abu̱u̱hi̱ye mu bintu bya eseetu̱we.”
1 Jacó, porém, ouviu falar que os filhos de Labão estavam dizendo: "Jacó tomou tudo que o nosso pai tinha e juntou toda a sua riqueza à custa do nosso pai".
2 Kandi Yakobbo aakenga ngoku Labbaani̱ atakwete kumutwalikani̱ya ngoku aamutwalikani̱yagha haaku̱du̱bha.
2 E Jacó percebeu que a atitude de Labão para com ele já não era a mesma de antes.
3 Du̱mbi̱ Mukama aaghila Yakobbo ati, “Okuuke ewaa so waawe hamui na nganda syawe, si̱ye nkuukala naawe.”
3 E o Senhor disse a Jacó: "Volte para a terra de seus pais e de seus parentes, e eu estarei com você".
4 Nahabweki Yakobbo aabilikila Lakeeli̱ na Leei̱ya kwisa hambali aali̱i̱si̱li̱yagha bisolo biye.
4 Então Jacó mandou chamar Raquel e Lia para virem ao campo onde estavam os seus rebanhos,
5 Aabaghila ati, “Naaboone eseenu̱we aatandi̱ki̱ye kuntwalikani̱ya kunji. Bhaatu Luhanga wa tita akuukalagha nanje.
5 e lhes disse: "Vejo que a atitude do seu pai para comigo não é mais a mesma, mas o Deus de meu pai tem estado comigo.
6 Enu̱we bombi mumani̱ye ngoku naakolelagha eseenu̱we na maani̱ ghanje ghoona.
6 Vocês sabem que trabalhei para seu pai com todo o empenho,
7 Ti̱ mulole ngoku angobeleei̱ye mu kunsasula, aakeehi̱ya musaala ghwanje milundi eku̱mi̱. Bhaatu Luhanga taamu̱si̱mi̱lani̱i̱ye kunkolʼo kabhi koona bbaa.
7 mas ele tem me feito de tolo, mudando o meu salário dez vezes. Contudo, Deus não permitiu que ele me prejudicasse.
8 Obu Labbaani̱ aaghilagha ati, ‘Bisolo ebi bilakabyalagha biibhitanga bilabaagha byawe,’ du̱mbi̱ niibiyo byakabyalagha. Kandi obu aaghilagha ati, ‘Bilakabyalagha bughondo bilabaagha byawe,’ niibiyo byakabyalagha.”
8 Se ele dizia: ‘As crias salpicadas serão o seu salário’, todos os rebanhos geravam filhotes salpicados; e se ele dizia: ‘As que têm listras serão o seu salário’, todos os rebanhos geravam filhotes com listras.
9 Nahabweki Luhanga aayʼo eseenu̱we bisolo biye byona, aabimpa.
9 Foi assim que Deus tirou os rebanhos de seu pai e os deu a mim.
10 “Kilo kimui, mu bwile bwa bisolo kwema, nkaloota ntu̱u̱li̱ sya mbu̱li̱ esili na bigalagala, siibhitanga, hamui na siibughondo nsi̱i̱mi̱li̱ya mu bu̱hi̱yo.
10 "Na época do acasalamento, tive um sonho em que olhei e vi que os machos que fecundavam o rebanho tinham listras, eram salpicados e malhados.
11 Malai̱ka wa Luhanga ambilikila mu ndooti̱ ati, ‘Yakobbo.’ Nanje naamukuukamu nti, ‘Ndi hani.’
11 O anjo de Deus me disse no sonho: ‘Jacó! ’ Eu respondi: ‘Eis-me aqui! ’
12 “Angila ati, ‘Olole elughulu ntu̱u̱li̱ sya mbu̱li̱ syona esiliyeyo nsi bhitanga, bughondo, na sya bigalagala sikwete kwi̱mi̱li̱ya mu bu̱hi̱yo. Naabbali̱ye kukwoleka siyo nanga naaboone ebi Labbaani̱ akwete kukukola.
12 Então ele disse: ‘Olhe e veja que todos os machos que fecundam o rebanho têm listras, são salpicados e malhados, porque tenho visto tudo o que Labão lhe fez.
13 Ni̱i̱syoni Luhanga oghu akakubonekela e Bbeeseeli̱ hambali waasi̱mbi̱ye mpaghi ya ebaale eghi waasi̱i̱ghi̱yʼo mafu̱ta kandi waalahila kundami̱yagha. Endindi oomuke oghende ewaanu mu nganda syawe.’ ”
13 Sou o Deus de Betel, onde você ungiu uma coluna e me fez um voto. Saia agora desta terra e volte para a sua terra natal’ ".
14 Du̱mbi̱ Lakeeli̱ na Leei̱ya baakuukamu Yakobbo bati, “Ti̱ buuye tuli na bugwetuwa bwona haa etungo lya eseetu̱we?
14 Raquel e Lia disseram a Jacó: "Temos ainda parte na herança dos bens de nosso pai?
15 Buuye taatu̱koli̱ye nga banamahanga? Nanga akamala ku̱tu̱lu̱ghi̱i̱si̱ya kandi aaliya byona ebi aatu̱ngi̱ye ku̱lu̱gha mu etu̱we.
15 Não nos trata ele como estrangeiras? Não apenas nos vendeu como também gastou tudo o que foi pago por nós!
16 Ti̱ bintu bini byona ebi Luhanga aakuhaaye ku̱lu̱gha ewaa eseetu̱we, mbyatu na baana baatu. Kwesi̱ okole eki Luhanga aakughambiiye.”
16 Toda a riqueza que Deus tirou de nosso pai é nossa e de nossos filhos. Portanto, faça tudo quanto Deus lhe ordenou".
17 Du̱mbi̱ Yakobbo aani̱i̱ni̱ya bakali̱ be na baana be haa ngamila.
17 Então Jacó ajudou seus filhos e suas mulheres a montar nos camelos,
18 Du̱mbi̱ aaghenda ewaabo Kanaani̱ hamui na bintu biye byona ebi aabaagha atungiiye e Padanalaamu.
18 e conduziu todo o seu rebanho, junto com todos os bens que havia acumulado em Padã-Arã, para ir à terra de Canaã, à casa de seu pai Isaque.
19 Obu Labbaani̱ aabaagha aghendi̱ye kughemba ntaama siye byoha, Lakeeli̱ aabha bisasani̱ bya bihongano bya ese wee.
19 Enquanto Labão tinha saído para tosquiar suas ovelhas, Raquel roubou de seu pai os ídolos do clã.
20 Du̱mbi̱ Yakobbo aaghenda ki̱bi̱so, ataghambiiye Labbaani̱ Munaalaamu ngoku balimaghenda.
20 Foi assim que Jacó enganou a Labão, o arameu, fugindo sem lhe dizer nada.
21 Aatwala bu̱li̱ kintu kyona eki aabaagha nakiyo. Aaghenda na bantu be boona baabhasuka maasi ghaanamu̱li̱to li̱i̱na lyagho Efulaati̱, mbaghenda mu kyalo kya bwena kya Gi̱li̱yaadi̱.
21 Ele fugiu com tudo o que tinha e, atravessando o Eufrates, foi para os montes de Gileade.
22 Haa kilo kyakasatu, niibuwo Labbaani̱ aamani̱ye ngoku Yakobbo hamui na bantu be boona baaghendi̱ye.
22 Três dias depois, Labão foi informado de que Jacó tinha fugido.
23 Du̱mbi̱ Labbaani̱ na bantu be baakwama Yakobbo kumala bilo musanju̱ ku̱hi̱ki̱ya obu baamusangi̱ye mu kyalo kya bwena kya Gi̱li̱yaadi̱.
23 Tomando consigo os homens de sua família, perseguiu Jacó por sete dias e o alcançou nos montes de Gileade.
24 Du̱mbi̱ Luhanga aabonekela Labbaani̱ Munaalaamu mu ndooti̱, aamughila ati, “Weelinde, otatodha ku̱bu̱ghʼo Yakobbo kintu kyona kibhi.”
24 Então, de noite, Deus veio em sonho a Labão, o arameu, e o advertiu: "Cuidado! Não diga nada a Jacó, não lhe faça promessas nem ameaças".
25 Yakobbo akaba akweye weema yee mu kyalo kya bwena kya Gi̱li̱yaadi̱. Obu Labbaani̱ aamu̱ki̱dhi̱i̱yeyo, du̱mbi̱ naye aakwelʼo weema yee na bantu aba aabaagha nabo.
25 Labão alcançou Jacó, que estava acampado nos montes de Gileade. Então Labão e os homens se acamparam ali também.
26 Du̱mbi̱ Labbaani̱ aaghila Yakobbo ati, “Mbiki waakoli̱ye ebi? Haabwaki nuwanji̱lu̱ki̱ye kuleeta eni baana banje otangambiiye ngʼoghu oti okabahu̱nga haa bulemo?
26 Ele perguntou a Jacó: "Que foi que você fez? Não só me enganou como também raptou minhas filhas como se fossem prisioneiras de guerra.
27 Haabwaki nuwaalu̱ki̱ye? Hakili nguli wangambiiye niikuwo nkulagha kulungi, nku̱helekeeleli̱ya na bilimbo, buuciki-ciki, hamui na du̱ngu̱.
27 Por que você me enganou, fugindo em segredo, sem avisar-me? Eu teria celebrado a sua partida com alegria e cantos, ao som dos tamborins e das harpas.
28 Okaleka ntaaghu̱wa baasukulu banje na bahala banje mu ki̱ku̱bha kandi mbalagha kulungi. Majima kuwo eki ni kintu kya butaami̱ waakoli̱ye!
28 Você sequer me deixou beijar meus netos e minhas filhas para despedir-me deles. Você foi insensato.
29 Ndi na bu̱toki̱ bwa kukukola kubhi, bhaatu eso Luhanga aabu̱ghi̱ye nanje mu ndooti̱ ati ntagubha kukukolʼo kintu kyona ki̱bhi̱i̱hi̱ye.
29 Tenho poder para prejudicá-los; mas, na noite passada, o Deus do pai de vocês me advertiu: ‘Cuidado! Não diga nada a Jacó, não lhe faça promessas nem ameaças’.
30 Uwe waatu̱u̱yemu kughenda nanga waaboone obhonganuuwe kughenda ewaanu. Ti̱ haabwaki nuwaabhi̱ye bihongano byanje?”
30 Agora, se você partiu porque tinha saudade da casa de seu pai, por que roubou meus deuses? "
31 Yakobbo aamukuukamu ati, “Nkaba noobahi̱ye nanga nkaba nkimani̱ye nti okunjiyʼo bahala baawe na ki̱ku̱bha.”
31 Jacó respondeu a Labão: "Tive medo, pois pensei que você tiraria suas filhas de mim à força.
32 Yakobbo eye akaba atamani̱ye ngoku Lakeeli̱ aniiye ali na bihongano ebi. Du̱mbi̱ aaghila ati, “Kaakuba osanga muntu weena muli etu̱we oghu ali nabiyo, aatibuwe. Nahabweki oose olole mu bintu byatu bini byona, kaakuba osangamu kintu kyawe, okiiyemu.”
32 Quanto aos seus deuses, quem for encontrado com eles não ficará vivo. Na presença dos nossos parentes, veja você mesmo se está aqui comigo qualquer coisa que lhe pertença, e, se estiver, leve-a de volta". Ora, Jacó não sabia que Raquel os havia roubado.
33 Du̱mbi̱ Labbaani̱ aataha mu weema ya Yakobbo, ya Leei̱ya, hamui na sya basyana be Ji̱li̱pa na Bbi̱i̱la, ataasangamu kantu. Haakumaliilila aataaha mu ya Lakeeli̱.
33 Então Labão entrou na tenda de Jacó, e nas tendas de Lia e de suas duas servas, mas nada encontrou. Depois de sair da tenda de Lia, entrou na tenda de Raquel.
34 Lakeeli̱ eye akaba naamali̱ye ku̱bi̱sa bisasani̱ bya bihongano ebi mu kasau kaa ngamila yee kandi akaba abisitamiiye. Labbaani̱ aataha mu weema ya Lakeeli̱ omu, aatandika kubibbala, bhaatu taagu̱bhi̱ye kubibona bbaa.
34 Raquel tinha colocado os ídolos dentro da sela do seu camelo e estava sentada em cima. Labão vasculhou toda a tenda, mas nada encontrou.
35 Lakeeli̱ aaghila ese wee ati, “Tita, otasaaliluwa haabwanje kubhenga kwemilila. Ndi mu nsonga syatu sya kikali̱, niikiyo ki̱leki̱ye ntaamilila mu maaso ghaawe.” Labbaani̱ eeyongela kubbala haala bhaatu taaboone na kantu bbaa.
35 Raquel disse ao pai: "Não se irrite, meu senhor, por não poder me levantar em sua presença, pois estou com o fluxo das mulheres". Ele procurou os ídolos, mas não os encontrou.
36 Du̱mbi̱ Yakobbo aasaaliluwa, aabu̱u̱li̱ya Labbaani̱ ati, “Naakoli̱ye musango ki? Kandi nkilaghilo ki naatu̱u̱ye ekikuleka nompiigha otiyo?
36 Jacó ficou irado e queixou-se a Labão: "Qual foi meu crime? Que pecado cometi para que você me persiga furiosamente?
37 Buuye obu waalolakaki̱ye mu bintu byanje byona, oli na kintu kyawe kyona eki waasangi̱yemu? Ti̱ kilakaba kilimu, okileete mu maaso ghaa bantu baawe nanje hani, niikuwo batu̱twi̱lemu si̱ye naawe.
37 Você já vasculhou tudo o que me pertence. Encontrou algo que lhe pertença? Então coloque tudo aqui na frente dos meus parentes e dos seus, e que eles julguem entre nós dois.
38 “Endindi naakala naawe kumala myaka 20. Ti̱ ntaama yaawe kedha mbu̱li̱ nʼemui tayakwi̱si̱i̱ye kandi tanaaliiye na mpaha syawe sya ntaama.
38 "Vinte anos estive com você. Suas ovelhas e cabras nunca abortaram, e jamais comi um só carneiro do seu rebanho.
39 Tanaakuleeteeye kisolo eki kinyama kihutaai̱ye, nkasi̱i̱ma naafweluwa. Niibuwo waaghila oti nkusasule ebi baabhi̱ye ntangaali̱ kedha mukilo.
39 Eu nunca levava a você os animais despedaçados por feras; eu mesmo assumia o prejuízo. E você pedia contas de todo animal roubado de dia ou de noite.
40 “Nkabona-bona ewaawe, ntangaali̱, musana ghwa mpuulagha, ti̱ mukilo, tanaaghwesaghilagha nanga mpeu.
40 O calor me consumia de dia, e o frio, de noite, e o sono fugia dos meus olhos.
41 Olole, nkabona-bona ntiyo kumala myaka maku̱mi̱ abili ninali mu maka ghaawe. Myaka eku̱mi̱ nʼenaa niikuwo ompe bahala baawe babili, na myaka enji mukaagha niikuwo ompe bisolo bini nga musaala ghwanje. Ti̱ waatodha waakeehi̱ya musaala ghwanje milundi eku̱mi̱.
41 Foi assim nos vinte anos em que fiquei em sua casa. Trabalhei para você catorze anos em troca de suas duas filhas e seis anos por seus rebanhos, e dez vezes você alterou o meu salário.
42 Nguli Luhanga wa baatita, Ebbulahi̱mu̱ na I̱saka ataabaagha nanje, wangubaaye ombhi̱ngi̱ye ntali na kantu. Bhaatu Luhanga aabona bu̱koli̱ bwanje hamui na ngoku naaboona-boone ewaawe, du̱mbi̱ eso mukilo aakutanuka.”
42 Se o Deus de meu pai, o Deus de Abraão, o Temor de Isaque, não estivesse comigo, certamente você me despediria de mãos vazias. Mas Deus viu o meu sofrimento e o trabalho das minhas mãos e, na noite passada, ele manifestou a sua decisão".
43 Labbaani̱ aakuukamu Yakobbo ati, “Bakali̱ aba oli nabo aba mbahala banje, baana aba baabyaye mbaasukulu banje, bisolo ebi oli nabiyo ebi mbyanje na bu̱li̱ kantu koona aka oboone nkanje. Buuye nkole ki obwalo haabwa bahala banje hamui na baana baabo aba?
43 Labão respondeu a Jacó: "As mulheres são minhas filhas, os filhos são meus, os rebanhos são meus. Tudo o que você vê é meu. Que posso fazer por essas minhas filhas ou pelos filhos que delas nasceram?
44 Wiise tukole ndaghaano niikuwo etubeele nga buukai̱so haagati yaatu.”
44 Façamos agora, eu e você, um acordo que sirva de testemunho entre nós dois".
45 Du̱mbi̱ Yakobbo aakwata ebaale aalisimba nga mpaghi ya kuusukilaghʼo.
45 Então Jacó tomou uma pedra e a colocou de pé como coluna.
46 Aaghila bantu be ati, “Mukumaani̱ye mabaale.” Nahabweki baakumaani̱ya ntuumo ya mabaale kandi baaliila haai-haai na ntuumo eghi.
46 E disse aos seus parentes: "Juntem algumas pedras". Eles apanharam pedras e as amontoaram. Depois comeram ali, ao lado do monte de pedras.
47 Labbaani̱ aaluka ntuumo eghi li̱i̱na lya Yagala Sahu̱du̱sa. Na Yakobbo aalighilamu Galeedi̱.
47 Labão o chamou Jegar-Saaduta, e Jacó o chamou Galeede.
48 Labbaani̱ aaghila ati, “Ntuumo ya mabaale eghi ni buukai̱so haagati yanje naawe.” Niikiyo kyaleki̱ye baakighilamu Galeedi̱.
48 Labão disse: "Este monte de pedras é uma testemunha entre mim e você, no dia de hoje". Por isso foi chamado Galeede.
49 Baatodha baakighilamu bati Mijipa elikumani̱i̱si̱ya “Ngbaali.” Labbaani̱ aaghila ati, “Mukama akuukala naalola haagati yaatu ntwaghendi̱ye bu̱li̱ muntu ewe.
49 Foi também chamado Mispá, porque ele declarou: "Que o Senhor nos vigie, a mim e a você, quando estivermos separados um do outro.
50 Kaakuba okola kubhi bahala banje, kedha oswela bakali̱ banji, nankabha si̱ye ntamani̱ye, okimanye oti Luhanga niiye kai̱so kandi aku̱loli̱ye.”
50 Se você maltratar minhas filhas ou menosprezá-las, tomando outras mulheres além delas, ainda que ninguém saiba, lembre-se de que Deus é testemunha entre mim e você".
51 Labbaani̱ aatodha aaghila ati, “Olole ntuumo ya mabaale eghi, hamui na mpaghi eni eghi naasi̱mbi̱ye haagati yanje naawe.
51 Disse ainda Labão a Jacó: "Aqui estão este monte de pedras e esta coluna que coloquei entre mim e você.
52 Ntuumo ya mabaale eni hamui na mpaghi eni niibiyo buukai̱so bwatu kwoleka ngoku ntaakughisaala kwisa ewaawe kukukolʼo kabhi koona, kedha uwe kughisaala kwisa ewanje kunkolʼo kabhi koona.
52 São testemunhas de que não passarei para o lado de lá para prejudicá-lo, nem você passará para o lado de cá para prejudicar-me.
53 Oleke Luhanga wa Ebbulahi̱mu̱, Naholi̱, hamui na esebo atu̱twi̱lemu si̱ye naawe.” Du̱mbi̱ Yakobbo aalahila Luhanga oghu ese wee I̱saka aalami̱yagha.
53 Que o Deus de Abraão, o Deus de Naor, o Deus do pai deles, julgue entre nós". Então Jacó fez um juramento em nome do Temor de seu pai Isaque.
54 Du̱mbi̱ Yakobbo aasala kihonguwa, aakihongela mu kyalo kya bwena kandi aabilikila bantu be boona, baaghenda kuliya. Obu baamali̱ye kuliya, baalalayo.
54 Ofereceu um sacrifício no monte e chamou os parentes que lá estavam para uma refeição. Depois de comerem, passaram a noite ali.
55 Nkyambisi ya kilo ekyalabhi̱yʼo, Labbaani̱ aaghuwa baasukulu be na bahala be mu ki̱ku̱bha, aabaha mu̱gi̱sa, du̱mbi̱ aakuukayo ewe.
55 Na manhã seguinte, Labão beijou seus netos e suas filhas e os abençoou, e depois voltou para a sua terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.