Gênesis 31
Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs ACF
1 Yakobbo aaghu̱wa ngoku baana baa Labbaani̱ baabu̱ghagha bati, “Olole Yakobbo aatwete bintu bya eseetu̱we kandi buguudha obu ali na buwo bwona abu̱u̱hi̱ye mu bintu bya eseetu̱we.”
1 Então ouvia as palavras dos filhos de Labão, que diziam: Jacó tem tomado tudo o que era de nosso pai, e do que era de nosso pai fez ele toda esta glória.
2 Kandi Yakobbo aakenga ngoku Labbaani̱ atakwete kumutwalikani̱ya ngoku aamutwalikani̱yagha haaku̱du̱bha.
2 Viu também Jacó o rosto de Labão, e eis que não era para com ele como anteriormente.
3 Du̱mbi̱ Mukama aaghila Yakobbo ati, “Okuuke ewaa so waawe hamui na nganda syawe, si̱ye nkuukala naawe.”
3 E disse o Senhor a Jacó: Torna-te à terra dos teus pais, e à tua parentela, e eu serei contigo.
4 Nahabweki Yakobbo aabilikila Lakeeli̱ na Leei̱ya kwisa hambali aali̱i̱si̱li̱yagha bisolo biye.
4 Então mandou Jacó chamar a Raquel e a Lia ao campo, para junto do seu rebanho,
5 Aabaghila ati, “Naaboone eseenu̱we aatandi̱ki̱ye kuntwalikani̱ya kunji. Bhaatu Luhanga wa tita akuukalagha nanje.
5 E disse-lhes: Vejo que o rosto de vosso pai não é para comigo como anteriormente; porém o Deus de meu pai tem estado comigo;
6 Enu̱we bombi mumani̱ye ngoku naakolelagha eseenu̱we na maani̱ ghanje ghoona.
6 E vós mesmas sabeis que com todo o meu esforço tenho servido a vosso pai;
7 Ti̱ mulole ngoku angobeleei̱ye mu kunsasula, aakeehi̱ya musaala ghwanje milundi eku̱mi̱. Bhaatu Luhanga taamu̱si̱mi̱lani̱i̱ye kunkolʼo kabhi koona bbaa.
7 Mas vosso pai me enganou e mudou o salário dez vezes; porém Deus não lhe permitiu que me fizesse mal.
8 Obu Labbaani̱ aaghilagha ati, ‘Bisolo ebi bilakabyalagha biibhitanga bilabaagha byawe,’ du̱mbi̱ niibiyo byakabyalagha. Kandi obu aaghilagha ati, ‘Bilakabyalagha bughondo bilabaagha byawe,’ niibiyo byakabyalagha.”
8 Quando ele dizia assim: Os salpicados serão o teu salário; então todos os rebanhos davam salpicados. E quando ele dizia assim: Os listrados serão o teu salário, então todos os rebanhos davam listrados.
9 Nahabweki Luhanga aayʼo eseenu̱we bisolo biye byona, aabimpa.
9 Assim Deus tirou o gado de vosso pai, e deu-o a mim.
10 “Kilo kimui, mu bwile bwa bisolo kwema, nkaloota ntu̱u̱li̱ sya mbu̱li̱ esili na bigalagala, siibhitanga, hamui na siibughondo nsi̱i̱mi̱li̱ya mu bu̱hi̱yo.
10 E sucedeu que, ao tempo em que o rebanho concebia, eu levantei os meus olhos e vi em sonhos, e eis que os bodes, que cobriam as ovelhas, eram listrados, salpicados e malhados.
11 Malai̱ka wa Luhanga ambilikila mu ndooti̱ ati, ‘Yakobbo.’ Nanje naamukuukamu nti, ‘Ndi hani.’
11 E disse-me o anjo de Deus em sonhos: Jacó! E eu disse: Eis-me aqui.
12 “Angila ati, ‘Olole elughulu ntu̱u̱li̱ sya mbu̱li̱ syona esiliyeyo nsi bhitanga, bughondo, na sya bigalagala sikwete kwi̱mi̱li̱ya mu bu̱hi̱yo. Naabbali̱ye kukwoleka siyo nanga naaboone ebi Labbaani̱ akwete kukukola.
12 E disse ele: Levanta agora os teus olhos e vê todos os bodes que cobrem o rebanho, que são listrados, salpicados e malhados; porque tenho visto tudo o que Labão te fez.
13 Ni̱i̱syoni Luhanga oghu akakubonekela e Bbeeseeli̱ hambali waasi̱mbi̱ye mpaghi ya ebaale eghi waasi̱i̱ghi̱yʼo mafu̱ta kandi waalahila kundami̱yagha. Endindi oomuke oghende ewaanu mu nganda syawe.’ ”
13 Eu sou o Deus de Betel, onde tens ungido uma coluna, onde me fizeste um voto; levanta-te agora, sai-te desta terra e torna-te à terra da tua parentela.
14 Du̱mbi̱ Lakeeli̱ na Leei̱ya baakuukamu Yakobbo bati, “Ti̱ buuye tuli na bugwetuwa bwona haa etungo lya eseetu̱we?
14 Então responderam Raquel e Lia e disseram-lhe: Há ainda para nós parte ou herança na casa de nosso pai?
15 Buuye taatu̱koli̱ye nga banamahanga? Nanga akamala ku̱tu̱lu̱ghi̱i̱si̱ya kandi aaliya byona ebi aatu̱ngi̱ye ku̱lu̱gha mu etu̱we.
15 Não nos considera ele como estranhas? Pois vendeu-nos, e comeu de todo o nosso dinheiro.
16 Ti̱ bintu bini byona ebi Luhanga aakuhaaye ku̱lu̱gha ewaa eseetu̱we, mbyatu na baana baatu. Kwesi̱ okole eki Luhanga aakughambiiye.”
16 Porque toda a riqueza, que Deus tirou de nosso pai, é nossa e de nossos filhos; agora, pois, faze tudo o que Deus te mandou.
17 Du̱mbi̱ Yakobbo aani̱i̱ni̱ya bakali̱ be na baana be haa ngamila.
17 Então se levantou Jacó, pondo os seus filhos e as suas mulheres sobre os camelos;
18 Du̱mbi̱ aaghenda ewaabo Kanaani̱ hamui na bintu biye byona ebi aabaagha atungiiye e Padanalaamu.
18 E levou todo o seu gado, e todos os seus bens, que havia adquirido, o gado que possuía, que alcançara em Padã-Arã, para ir a Isaque, seu pai, à terra de Canaã.
19 Obu Labbaani̱ aabaagha aghendi̱ye kughemba ntaama siye byoha, Lakeeli̱ aabha bisasani̱ bya bihongano bya ese wee.
19 E havendo Labão ido a tosquiar as suas ovelhas, furtou Raquel os ídolos que seu pai tinha.
20 Du̱mbi̱ Yakobbo aaghenda ki̱bi̱so, ataghambiiye Labbaani̱ Munaalaamu ngoku balimaghenda.
20 E Jacó logrou a Labão, o arameu, porque não lhe fez saber que fugia.
21 Aatwala bu̱li̱ kintu kyona eki aabaagha nakiyo. Aaghenda na bantu be boona baabhasuka maasi ghaanamu̱li̱to li̱i̱na lyagho Efulaati̱, mbaghenda mu kyalo kya bwena kya Gi̱li̱yaadi̱.
21 E fugiu ele com tudo o que tinha, e levantou-se e passou o rio; e se dirigiu para a montanha de Gileade.
22 Haa kilo kyakasatu, niibuwo Labbaani̱ aamani̱ye ngoku Yakobbo hamui na bantu be boona baaghendi̱ye.
22 E no terceiro dia foi anunciado a Labão que Jacó tinha fugido.
23 Du̱mbi̱ Labbaani̱ na bantu be baakwama Yakobbo kumala bilo musanju̱ ku̱hi̱ki̱ya obu baamusangi̱ye mu kyalo kya bwena kya Gi̱li̱yaadi̱.
23 Então tomou consigo os seus irmãos, e atrás dele seguiu o seu caminho por sete dias; e alcançou-o na montanha de Gileade.
24 Du̱mbi̱ Luhanga aabonekela Labbaani̱ Munaalaamu mu ndooti̱, aamughila ati, “Weelinde, otatodha ku̱bu̱ghʼo Yakobbo kintu kyona kibhi.”
24 Veio, porém, Deus a Labão, o arameu, em sonhos, de noite, e disse-lhe: Guarda-te, que não fales com Jacó nem bem nem mal.
25 Yakobbo akaba akweye weema yee mu kyalo kya bwena kya Gi̱li̱yaadi̱. Obu Labbaani̱ aamu̱ki̱dhi̱i̱yeyo, du̱mbi̱ naye aakwelʼo weema yee na bantu aba aabaagha nabo.
25 Alcançou, pois, Labão a Jacó, e armara Jacó a sua tenda naquela montanha; armou também Labão com os seus irmãos a sua, na montanha de Gileade.
26 Du̱mbi̱ Labbaani̱ aaghila Yakobbo ati, “Mbiki waakoli̱ye ebi? Haabwaki nuwanji̱lu̱ki̱ye kuleeta eni baana banje otangambiiye ngʼoghu oti okabahu̱nga haa bulemo?
26 Então disse Labão a Jacó: Que fizeste, que me lograste e levaste as minhas filhas como cativas pela espada?
27 Haabwaki nuwaalu̱ki̱ye? Hakili nguli wangambiiye niikuwo nkulagha kulungi, nku̱helekeeleli̱ya na bilimbo, buuciki-ciki, hamui na du̱ngu̱.
27 Por que fugiste ocultamente, e lograste-me, e não me fizeste saber, para que eu te enviasse com alegria, e com cânticos, e com tamboril e com harpa?
28 Okaleka ntaaghu̱wa baasukulu banje na bahala banje mu ki̱ku̱bha kandi mbalagha kulungi. Majima kuwo eki ni kintu kya butaami̱ waakoli̱ye!
28 Também não me permitiste beijar os meus filhos e as minhas filhas. Loucamente agiste, agora, fazendo assim.
29 Ndi na bu̱toki̱ bwa kukukola kubhi, bhaatu eso Luhanga aabu̱ghi̱ye nanje mu ndooti̱ ati ntagubha kukukolʼo kintu kyona ki̱bhi̱i̱hi̱ye.
29 Poder havia em minha mão para vos fazer mal, mas o Deus de vosso pai me falou ontem à noite, dizendo: Guarda-te, que não fales com Jacó nem bem nem mal.
30 Uwe waatu̱u̱yemu kughenda nanga waaboone obhonganuuwe kughenda ewaanu. Ti̱ haabwaki nuwaabhi̱ye bihongano byanje?”
30 E agora se querias ir embora, porquanto tinhas saudades de voltar à casa de teu pai, por que furtaste os meus deuses?
31 Yakobbo aamukuukamu ati, “Nkaba noobahi̱ye nanga nkaba nkimani̱ye nti okunjiyʼo bahala baawe na ki̱ku̱bha.”
31 Então respondeu Jacó, e disse a Labão: Porque temia; pois que dizia comigo, se porventura não me arrebatarias as tuas filhas.
32 Yakobbo eye akaba atamani̱ye ngoku Lakeeli̱ aniiye ali na bihongano ebi. Du̱mbi̱ aaghila ati, “Kaakuba osanga muntu weena muli etu̱we oghu ali nabiyo, aatibuwe. Nahabweki oose olole mu bintu byatu bini byona, kaakuba osangamu kintu kyawe, okiiyemu.”
32 Com quem achares os teus deuses, esse não viva; reconhece diante de nossos irmãos o que é teu do que está comigo, e toma-o para ti. Pois Jacó não sabia que Raquel os tinha furtado.
33 Du̱mbi̱ Labbaani̱ aataha mu weema ya Yakobbo, ya Leei̱ya, hamui na sya basyana be Ji̱li̱pa na Bbi̱i̱la, ataasangamu kantu. Haakumaliilila aataaha mu ya Lakeeli̱.
33 Então entrou Labão na tenda de Jacó, e na tenda de Lia, e na tenda de ambas as servas, e não os achou; e saindo da tenda de Lia, entrou na tenda de Raquel.
34 Lakeeli̱ eye akaba naamali̱ye ku̱bi̱sa bisasani̱ bya bihongano ebi mu kasau kaa ngamila yee kandi akaba abisitamiiye. Labbaani̱ aataha mu weema ya Lakeeli̱ omu, aatandika kubibbala, bhaatu taagu̱bhi̱ye kubibona bbaa.
34 Mas tinha tomado Raquel os ídolos e os tinha posto na albarda de um camelo, e assentara-se sobre eles; e apalpou Labão toda a tenda, e não os achou.
35 Lakeeli̱ aaghila ese wee ati, “Tita, otasaaliluwa haabwanje kubhenga kwemilila. Ndi mu nsonga syatu sya kikali̱, niikiyo ki̱leki̱ye ntaamilila mu maaso ghaawe.” Labbaani̱ eeyongela kubbala haala bhaatu taaboone na kantu bbaa.
35 E ela disse a seu pai: Não se acenda a ira aos olhos de meu senhor, que não posso levantar-me diante da tua face; porquanto tenho o costume das mulheres. E ele procurou, mas não achou os ídolos.
36 Du̱mbi̱ Yakobbo aasaaliluwa, aabu̱u̱li̱ya Labbaani̱ ati, “Naakoli̱ye musango ki? Kandi nkilaghilo ki naatu̱u̱ye ekikuleka nompiigha otiyo?
36 Então irou-se Jacó e contendeu com Labão; e respondeu Jacó, e disse a Labão: Qual é a minha transgressão? Qual é o meu pecado, que tão furiosamente me tens perseguido?
37 Buuye obu waalolakaki̱ye mu bintu byanje byona, oli na kintu kyawe kyona eki waasangi̱yemu? Ti̱ kilakaba kilimu, okileete mu maaso ghaa bantu baawe nanje hani, niikuwo batu̱twi̱lemu si̱ye naawe.
37 Havendo apalpado todos os meus móveis, que achaste de todos os móveis de tua casa? Põe-no aqui diante dos meus irmãos e de teus irmãos; e que julguem entre nós ambos.
38 “Endindi naakala naawe kumala myaka 20. Ti̱ ntaama yaawe kedha mbu̱li̱ nʼemui tayakwi̱si̱i̱ye kandi tanaaliiye na mpaha syawe sya ntaama.
38 Estes vinte anos eu estive contigo; as tuas ovelhas e as tuas cabras nunca abortaram, e não comi os carneiros do teu rebanho.
39 Tanaakuleeteeye kisolo eki kinyama kihutaai̱ye, nkasi̱i̱ma naafweluwa. Niibuwo waaghila oti nkusasule ebi baabhi̱ye ntangaali̱ kedha mukilo.
39 Não te trouxe eu o despedaçado; eu o pagava; o furtado de dia e o furtado de noite da minha mão o requerias.
40 “Nkabona-bona ewaawe, ntangaali̱, musana ghwa mpuulagha, ti̱ mukilo, tanaaghwesaghilagha nanga mpeu.
40 Estava eu assim: De dia me consumia o calor, e de noite a geada; e o meu sono fugiu dos meus olhos.
41 Olole, nkabona-bona ntiyo kumala myaka maku̱mi̱ abili ninali mu maka ghaawe. Myaka eku̱mi̱ nʼenaa niikuwo ompe bahala baawe babili, na myaka enji mukaagha niikuwo ompe bisolo bini nga musaala ghwanje. Ti̱ waatodha waakeehi̱ya musaala ghwanje milundi eku̱mi̱.
41 Tenho estado agora vinte anos na tua casa; catorze anos te servi por tuas duas filhas, e seis anos por teu rebanho; mas o meu salário tens mudado dez vezes.
42 Nguli Luhanga wa baatita, Ebbulahi̱mu̱ na I̱saka ataabaagha nanje, wangubaaye ombhi̱ngi̱ye ntali na kantu. Bhaatu Luhanga aabona bu̱koli̱ bwanje hamui na ngoku naaboona-boone ewaawe, du̱mbi̱ eso mukilo aakutanuka.”
42 Se o Deus de meu pai, o Deus de Abraão e o temor de Isaque não fora comigo, por certo me despedirias agora vazio. Deus atendeu à minha aflição, e ao trabalho das minhas mãos, e repreendeu-te ontem à noite.
43 Labbaani̱ aakuukamu Yakobbo ati, “Bakali̱ aba oli nabo aba mbahala banje, baana aba baabyaye mbaasukulu banje, bisolo ebi oli nabiyo ebi mbyanje na bu̱li̱ kantu koona aka oboone nkanje. Buuye nkole ki obwalo haabwa bahala banje hamui na baana baabo aba?
43 Então respondeu Labão, e disse a Jacó: Estas filhas são minhas filhas, e estes filhos são meus filhos, e este rebanho é o meu rebanho, e tudo o que vês, é meu; e que farei hoje a estas minhas filhas, ou a seus filhos, que deram à luz?
44 Wiise tukole ndaghaano niikuwo etubeele nga buukai̱so haagati yaatu.”
44 Agora pois vem, e façamos aliança eu e tu, que seja por testemunho entre mim e ti.
45 Du̱mbi̱ Yakobbo aakwata ebaale aalisimba nga mpaghi ya kuusukilaghʼo.
45 Então tomou Jacó uma pedra, e erigiu-a por coluna.
46 Aaghila bantu be ati, “Mukumaani̱ye mabaale.” Nahabweki baakumaani̱ya ntuumo ya mabaale kandi baaliila haai-haai na ntuumo eghi.
46 E disse Jacó a seus irmãos: Ajuntai pedras. E tomaram pedras, e fizeram um montão, e comeram ali sobre aquele montão.
47 Labbaani̱ aaluka ntuumo eghi li̱i̱na lya Yagala Sahu̱du̱sa. Na Yakobbo aalighilamu Galeedi̱.
47 E chamou-o Labão Jegar-Saaduta; porém Jacó chamou-o Galeede.
48 Labbaani̱ aaghila ati, “Ntuumo ya mabaale eghi ni buukai̱so haagati yanje naawe.” Niikiyo kyaleki̱ye baakighilamu Galeedi̱.
48 Então disse Labão: Este montão seja hoje por testemunha entre mim e ti. Por isso se lhe chamou Galeede,
49 Baatodha baakighilamu bati Mijipa elikumani̱i̱si̱ya “Ngbaali.” Labbaani̱ aaghila ati, “Mukama akuukala naalola haagati yaatu ntwaghendi̱ye bu̱li̱ muntu ewe.
49 E Mispá, porquanto disse: Atente o Senhor entre mim e ti, quando nós estivermos apartados um do outro.
50 Kaakuba okola kubhi bahala banje, kedha oswela bakali̱ banji, nankabha si̱ye ntamani̱ye, okimanye oti Luhanga niiye kai̱so kandi aku̱loli̱ye.”
50 Se afligires as minhas filhas, e se tomares mulheres além das minhas filhas, ninguém está conosco; atenta que Deus é testemunha entre mim e ti.
51 Labbaani̱ aatodha aaghila ati, “Olole ntuumo ya mabaale eghi, hamui na mpaghi eni eghi naasi̱mbi̱ye haagati yanje naawe.
51 Disse mais Labão a Jacó: Eis aqui este mesmo montão, e eis aqui essa coluna que levantei entre mim e ti.
52 Ntuumo ya mabaale eni hamui na mpaghi eni niibiyo buukai̱so bwatu kwoleka ngoku ntaakughisaala kwisa ewaawe kukukolʼo kabhi koona, kedha uwe kughisaala kwisa ewanje kunkolʼo kabhi koona.
52 Este montão seja testemunha, e esta coluna seja testemunha, que eu não passarei este montão a ti, e que tu não passarás este montão e esta coluna a mim, para mal.
53 Oleke Luhanga wa Ebbulahi̱mu̱, Naholi̱, hamui na esebo atu̱twi̱lemu si̱ye naawe.” Du̱mbi̱ Yakobbo aalahila Luhanga oghu ese wee I̱saka aalami̱yagha.
53 O Deus de Abraão e o Deus de Naor, o Deus de seu pai, julgue entre nós. E jurou Jacó pelo temor de seu pai Isaque.
54 Du̱mbi̱ Yakobbo aasala kihonguwa, aakihongela mu kyalo kya bwena kandi aabilikila bantu be boona, baaghenda kuliya. Obu baamali̱ye kuliya, baalalayo.
54 E ofereceu Jacó um sacrifício na montanha, e convidou seus irmãos, para comer pão; e comeram pão e passaram a noite na montanha.
55 Nkyambisi ya kilo ekyalabhi̱yʼo, Labbaani̱ aaghuwa baasukulu be na bahala be mu ki̱ku̱bha, aabaha mu̱gi̱sa, du̱mbi̱ aakuukayo ewe.
55 E levantou-se Labão pela manhã de madrugada, e beijou seus filhos e suas filhas e abençoou-os e partiu; e voltou Labão ao seu lugar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.