Gênesis 19
Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs NVT
1 Baamalai̱ka babili aba, baaki̱dha mu kibugha kya Sodomu lwagholo. Baasanga Looti̱ asitami̱ye hʼelembo lya kibugha eki. Obu aababoone, aamuka aaghenda kubasangaana, aahi̱ka aateeli̱ya, aagomba, haali̱i̱so yee haaku̱ma hansi kubeebali̱ya.
1 Ao anoitecer, os dois anjos chegaram à entrada da cidade de Sodoma. Ló estava sentado ali. Ao avistá-los, levantou-se para recebê-los. Deu-lhes boas-vindas, curvou-se com o rosto no chão
2 Aabaghila ati, “Bakama banje, gutu hakili mwise ewanje, mutunge maasi ghaa kunaaba, niikuwo munkiya nkyambisi mweyongela kughenda mu lughendo lwanu.”
2 e disse: “Meus senhores, venham à minha casa para lavar os pés e sejam meus hóspedes esta noite. Amanhã, poderão levantar-se cedo e seguir viagem”. “Não”, responderam eles. “Passaremos a noite aqui, na praça da cidade.”
3 Bhaatu Looti̱ aabaakaliilila ku̱hi̱ki̱ya obu baasi̱i̱mi̱ye baaghenda naye ewe e ka. Du̱mbi̱ Looti̱ aateeka migaati̱ etalimu ki̱tu̱mbi̱so, aateekani̱li̱ya basaasa aba kiihulo, baaliya.
3 Mas Ló insistiu muito e, por fim, eles o acompanharam até sua casa. Ló lhes preparou um banquete completo, com pão fresco sem fermento, e eles comeram.
4 Looti̱ na baghenu̱ be batakaghendi̱ye kulangaala, basaasa boona bʼomu kibugha kya Sodomu eki, batabhana na bantu bakulu, baasa beemilila hanja ya numba ya Looti̱.
4 Ainda não tinham ido se deitar quando todos os homens de Sodoma, jovens e velhos, chegaram de toda parte da cidade e cercaram a casa.
5 Baatandika kubilikila nʼelaka lyamaani̱ bati, “Basaasa abaasi̱ye kulaala mwawe muni bali haa? Obatwesi̱ye hanja hani, tubabone niikuwo tulangaale nabo.”
5 Gritaram para Ló: “Onde estão os homens que vieram passar a noite em sua casa? Traga-os aqui fora para nós, para que tenhamos relações com eles!”.
6 Du̱mbi̱ Looti̱ aatuwa hanja, aaghala lwighi baghenu̱ be aba banali mu numba.
6 Ló saiu para conversar com os homens e fechou a porta atrás de si.
7 Aaghila basaasa bʼomu kibugha kya Sodomu aba ati, “Baghenji̱ banje mbeesengeleei̱ye, gutu mutakola kintu ki̱bhi̱i̱hi̱ye kitiyo!
7 “Por favor, meus irmãos, não cometam tamanha maldade”, suplicou.
8 Ndi na bahala banje babili abatamani̱ye basaasa. Muleke aliibo naabaha mukole nabo byona ebi mukubbala. Bhaatu mutakola kintu kyona haa basaasa aba nanga ni baghenu̱ banje kandi ndi na kubalinda kulungi.”
8 “Escutem, tenho duas filhas virgens. Deixem-me trazê-las para fora, e vocês poderão fazer com elas o que desejarem. Mas, por favor, deixem os homens em paz, pois são meus hóspedes e estão sob minha proteção.”
9 Basaasa aba baamughila bati, “Otu̱lu̱ghʼo, oli munamahanga. Ti̱ nuuwe ani̱ kutulaghila eki tubhonganuuwe kukola! Ki̱i̱seeni̱ tukukukola kubhi kusaali̱ya ebo.” Du̱mbi̱ bantu aba baalu̱mbi̱la kimui Looti̱, mbanabbala bati bahende lwighi.
9 “Saia da frente!”, gritaram eles. “Esse sujeito é um estrangeiro que se mudou para a cidade e, agora, age como se fosse nosso juiz! Faremos a você coisas bem piores do que a seus hóspedes!” Então partiram para cima de Ló, tentando arrombar a porta.
10 Bhaatu basaasa babili aba baabhakila Looti̱, baamukuba mu numba, du̱mbi̱ baaghala lwighi.
10 Os dois anjos, porém, estenderam a mão, puxaram Ló para dentro da casa e trancaram a porta.
11 Du̱mbi̱ basaasa aba baaghala bantu abaabaagha haa mulyango ghwa numba ya Looti̱ oghu maaso, bantu aba baaleka kubona lwighi olu.
11 Depois, cegaram todos os homens, jovens e velhos, que estavam à porta, de modo que eles se cansaram e desistiram de invadir a casa.
12 Niibuwo basaasa aba baaghi̱li̱ye Looti̱ bati, “Buuye nganda syawe syona oli nasiyo hani? Baa nkyame syawe, batabani̱ baawe, bahala baawe kedha lughanda lwawe oghu ali mu kibugha kini, obaayemu bwangu mu̱ki̱lu̱ghemu.
12 Os anjos perguntaram a Ló: “Você tem outros parentes na cidade? Tire-os todos daqui: genros, filhos, filhas ou qualquer outro parente,
13 Ni̱i̱tu̱we Mukama aatu̱mi̱ye kwisa ku̱hwelekeeleli̱ya kibugha kini, nanga aaboone bubhi bwa bantu bʼomu kibugha kini bwahingulaane kandi aatu̱tu̱mi̱ye ku̱ki̱hwelekeeleli̱ya.”
13 pois estamos prestes a destruir toda a cidade. O clamor contra ela é tão grande que chegou ao S enhor , e ele nos enviou para destruí-la”.
14 Du̱mbi̱ Looti̱ aaghenda aaghambila bankyame siye, abaali balu̱ghi̱ye bahala be mbabbala kubaswela. Aabaghila ati, “Mwanguwe bwangu, mu̱lu̱ghe mu kibugha kini, nanga Mukama alimaghenda ku̱ki̱hwelekeeleli̱ya!” Bhaatu baa nkyame siye aba ebo baamanya bati niibuwo aasandaala kwonkaha.
14 Então Ló correu para avisar os noivos de suas filhas: “Saiam depressa da cidade! O S enhor está prestes a destruí-la”. Os rapazes, porém, pensaram que ele estava brincando.
15 Obu bwile bwali buli haai kukiya, baamalai̱ka aba baaghila Looti̱ bati, “Uwe na mukali̱ waawe na bahala baawe babili aba oli nabo hani, mu̱lu̱ghe bwangu mu kibugha kini. Mutaalu̱ghi̱yemu, Mukama ngoku alimahwelekeeleli̱ya kibugha kini, naanu mu̱ku̱kwi̱lamu.”
15 No dia seguinte, ao amanhecer, os anjos insistiram: “Rápido! Tome sua mulher e suas duas filhas que estão aqui! Saia agora mesmo, ou também morrerá quando a cidade for castigada!”.
16 Bhaatu Looti̱ eye aakala anaamiliiye hanja haala. Haabwa Mukama kumughilila kisa, aalaghila baamalai̱ka aba, baakwata Looti̱, bahala be babili, hamui na mukali̱ wee haa mukono baabatwesi̱ya mu kibugha eki.
16 Visto que Ló ainda hesitava, os anjos o tomaram pela mão, e também sua mulher e as duas filhas, e correram com eles para um lugar seguro, fora da cidade, pois o S enhor foi misericordioso.
17 Makabatwesi̱yamu bati, omui mu baamalai̱ka aba aabaghila ati, “Mu̱li̱gi̱ti̱le kimui niikuwo mutaku̱wa. Mutalola enu̱ma kandi muteemilila mu kiigbete eki! Mughendele kimui mu mwena, nanga naanu mu̱ku̱wa!”
17 Quando estavam em segurança, fora da cidade, um dos anjos ordenou: “Corram e salvem-se! Não olhem para trás nem parem no vale! Fujam para as montanhas, ou serão destruídos!”.
18 Bhaatu Looti̱ aamughila ati, “Gutu! Bbaa, bakama banje, mutaghila muti ngende mu myena eghi.
18 Mas Ló suplicou: “Não, meu senhor!
19 Ngoku mwakangiliiye ngughuma kandi kisa kyamaani̱ ku̱ki̱li̱ya bwomi̱i̱li̱ bwanje, mutaghila muti niilukile mu mwena, nkubona-bonela eghi kandi nkwi̱leyo.
19 Os senhores foram muito bondosos comigo, salvaram minha vida e mostraram grande compaixão. Não posso, contudo, ir para as montanhas. A calamidade também me alcançaria ali, e bem depressa eu morreria.
20 Haliyo hani kaatau̱ni̱ kaanabwana haai-haai aka nanguulukilamu, hakili muleke haaliiko naaghenda kuukalamu niikuwo niikale ndi kulungi.”
20 Vejam, aqui perto há um vilarejo. É um lugar bem pequeno. Por favor, deixem-me ir para lá, e minha vida será salva”.
21 Malai̱ka oghu aamukuukamu ati, “Eki kisemeeye. Oghende ookale mu kaatau̱ni̱ aka, ti̱ haabwawe tanku̱kahwelekeleeli̱ya bbaa.
21 “Está bem”, disse o anjo. “Atenderei a seu pedido. Não destruirei o vilarejo.
22 Bhaatu oli̱gi̱te, oghende mu kaatau̱ni̱ aka bwangu, nanga tankukola kintu kyona otakaki̱dhi̱ye mu kaatau̱ni̱ aka bbaa.” Niikiyo kyaleki̱ye haanu̱ma kaatau̱ni̱ aka baakaghilamu Joola. Ekikumani̱i̱si̱ya kaanabwana, nanga Looti̱ akaghila ati nkaanabwana.
22 Mas vá logo! Fuja para ele, pois não posso fazer nada enquanto você não chegar lá.” (Isso explica por que a vila era conhecida como Zoar. )
23 Nkyambisi hambali musana ghutwela haala Looti̱ akaba naaki̱dhi̱ye mu kaatau̱ni̱ aka.
23 Ló chegou a Zoar quando o sol aparecia no horizonte.
24 Du̱mbi̱ Mukama aasindika mulilo ku̱lu̱gha mu eghulu ghwaghuwa mu kibugha kya Sodomu na kya Gomola nga mbu̱la ekutoonamu.
24 Então o S enhor fez chover do céu fogo e enxofre sobre Sodoma e Gomorra.
25 Aahwelekeeleli̱ya bibugha byʼomu kiigbete ebi byombi, bantu boona hamui na biti na bi̱si̱ngo ebyabaagha mu bibugha ebi byona byahiya.
25 Destruiu-as completamente, além de outras cidades e vilas da planície, e exterminou todos os habitantes e toda a vegetação.
26 Bhaatu mukaa Looti̱ aalola enu̱ma, du̱mbi̱ aafooka mpaghi ya kisula.
26 A mulher de Ló, porém, olhou para trás enquanto o seguia e se transformou numa coluna de sal.
27 Nkyambisi ya kilo eki kyonini, Ebbulahi̱mu̱ aakeelela hambali aabaabaagha aamiliiye mu maaso ghaa Mukama.
27 Naquela manhã, Abraão se levantou cedo e correu para o lugar onde tinha estado na presença do S enhor .
28 Aalola eku̱wa mu kighona mu kibugha kya Sodomu na kya Gomola, aabona mwi̱ka ghwamaani̱ ngucuukila mu kyalo eki, nga mwi̱ka ghwa kikoome kyamaani̱ kya mulilo.
28 Olhou para a planície, em direção a Sodoma e Gomorra, e viu colunas de fumaça subindo do lugar onde antes ficavam as cidades, como fumaça de uma fornalha.
29 Obu Luhanga aahwelekeeleli̱yagha bibugha byʼomu kiigbete ebi, aakala anaasu̱ki̱ye eki aalaghi̱i̱sani̱i̱je Ebbulahi̱mu̱. Kyaleka aaya Looti̱ mu kabhi kaa kuhwelekeelela obu aahwelekeeleli̱yagha bibugha hambali Looti̱ aabaagha aakaaye.
29 Contudo, Deus atendeu ao pedido de Abraão e salvou Ló, tirando-o do meio da destruição que engoliu as cidades da planície.
30 Looti̱ na bahala be babili, boobaha kuukala mu kaatau̱ni̱ kaa Joola, baalu̱ghamu baaghenda kuukala mu mwena mu ki̱i̱na kyʼebaale.
30 Algum tempo depois, Ló deixou Zoar, pois tinha medo do povo de lá, e foi morar numa caverna nas montanhas com suas duas filhas.
31 Kilo kimui, muhala wa Looti̱ wʼobukulu aaghila muto wee ati, “Eseetu̱we aakaakuuye. Kandi mu kyalo kini kyona eki tulimu, taaliyo musaasa nʼomui oghu angutuswela, naawe omani̱ye munsi eni ngoku mukali̱ ali na kusweluwa.
31 Certo dia, a filha mais velha disse à irmã: “Nesta região não resta homem algum com quem possamos ter relações, como fazem todas as pessoas. E logo nosso pai será velho demais para ter filhos.
32 Oleke tuhe eseetu̱we oghu vi̱i̱ni̱ aghinuwe atamiile, niikuwo alangaale naatu, atu̱byalʼo baana, ntu̱la yaatu etahuwʼo.”
32 Vamos embebedá-lo com vinho e então nos deitaremos com ele. Com isso, preservaremos nossa descendência por meio de nosso pai”.
33 Mukilo ya kilo eki baaleetela esebo vi̱i̱ni̱, aaghinuwa, aatamiila. Muhala wee wʼobukulu aataha, aalangaala naye. Looti̱ oghu aalangaala na muhala wee oghu. Haabwa kutamiila, esebo ataamanya ngoku aalangaaye na muhala wee oghu.
33 Naquela noite, portanto, embebedaram o pai com vinho, e a filha mais velha teve relações com ele. E ele não percebeu quando ela se deitou nem quando se levantou.
34 Kilo ekyalabhi̱yʼo muhala wee wa bukulu aaghila muto wee ati, “Eso naalangaaye na eseetu̱we. Oleke obwalo mukilo tutodhe tumuhe vi̱i̱ni̱ aghinuwe atamiile. Naawe oghende olangaale naye, niikuwo tu̱byale baana ku̱lu̱gha mwa eseetu̱we, ntu̱la yaatu etahuwʼo.”
34 Na manhã seguinte, a filha mais velha disse à irmã mais nova: “Ontem à noite, tive relações com nosso pai. Vamos embebedá-lo com vinho outra vez hoje à noite, e você terá relações com ele. Com isso, preservaremos nossa descendência por meio de nosso pai”.
35 Nahabweki mukilo eghi baaha dhee esebo vi̱i̱ni̱, aaghinuwa, aatamiila, muhala wee wʼobuto aataha, aalangaala naye. Haabwa kutamiila, esebo ataamanya ngoku aalangaaye na muhala wee oghu.
35 Naquela noite, portanto, voltaram a embebedar o pai com vinho, e a filha mais nova teve relações com ele. Mais uma vez, ele não percebeu quando ela se deitou nem quando se levantou.
36 Bahala baa Looti̱ aba bombi baaku̱li̱ya.
36 Como resultado, as duas filhas de Ló engravidaram do próprio pai.
37 Muhala wee wʼobukulu aabyala mwana wabusaasa, aamuluka li̱i̱na Mowaabu. Niiye taata wa ntu̱la eghi bilo bini bakughilaghamu Bamowaabu.
37 Quando a filha mais velha deu à luz um menino, chamou-o de Moabe. Ele se tornou o antepassado do povo conhecido até hoje como moabitas.
38 Muhala wee wʼobuto aabyala mwana wabusaasa, aamuluka li̱i̱na Bbenaami̱. Niiye taata wa ntu̱la eghi bakughilaghamu Bamooni̱.
38 Quando a filha mais nova deu à luz um menino, chamou-o de Ben-Ami. Ele se tornou o antepassado do povo conhecido até hoje como amonitas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.