Gênesis 19

Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs BKJ

Sair da comparação
1 Baamalai̱ka babili aba, baaki̱dha mu kibugha kya Sodomu lwagholo. Baasanga Looti̱ asitami̱ye hʼelembo lya kibugha eki. Obu aababoone, aamuka aaghenda kubasangaana, aahi̱ka aateeli̱ya, aagomba, haali̱i̱so yee haaku̱ma hansi kubeebali̱ya.
1 E vieram dois anjos a Sodoma ao entardecer; e Ló estava sentado no portão de Sodoma. E Ló, vendo-os, levantou-se para encontrá-los, e ele curvou-se com a sua face em direção a terra;
2 Aabaghila ati, “Bakama banje, gutu hakili mwise ewanje, mutunge maasi ghaa kunaaba, niikuwo munkiya nkyambisi mweyongela kughenda mu lughendo lwanu.”
2 e ele disse: Eis, agora, meus senhores, entrai, rogo-vos, na casa de vosso servo, e ficai a noite toda, e lavai vossos pés, e levantareis cedo e ireis no vosso caminho. E eles disseram: Não! Nós permaneceremos na rua toda noite.
3 Bhaatu Looti̱ aabaakaliilila ku̱hi̱ki̱ya obu baasi̱i̱mi̱ye baaghenda naye ewe e ka. Du̱mbi̱ Looti̱ aateeka migaati̱ etalimu ki̱tu̱mbi̱so, aateekani̱li̱ya basaasa aba kiihulo, baaliya.
3 E insistiu com eles grandemente, e foram com ele, e entraram em sua casa; e ele lhes fez um banquete, e assou pão ázimo, e eles comeram.
4 Looti̱ na baghenu̱ be batakaghendi̱ye kulangaala, basaasa boona bʼomu kibugha kya Sodomu eki, batabhana na bantu bakulu, baasa beemilila hanja ya numba ya Looti̱.
4 Mas antes que eles se deitassem, os homens da cidade, até os homens de Sodoma, rodearam a casa toda, tanto velhos como os jovens, todo o povo de cada quarteirão.
5 Baatandika kubilikila nʼelaka lyamaani̱ bati, “Basaasa abaasi̱ye kulaala mwawe muni bali haa? Obatwesi̱ye hanja hani, tubabone niikuwo tulangaale nabo.”
5 E eles chamaram Ló, e lhe disseram: Onde estão os homens que vieram a ti esta noite? Traze-os fora até nós, para que possamos conhecê-los.
6 Du̱mbi̱ Looti̱ aatuwa hanja, aaghala lwighi baghenu̱ be aba banali mu numba.
6 E Ló saiu à porta até eles, e fechou a porta atrás de si;
7 Aaghila basaasa bʼomu kibugha kya Sodomu aba ati, “Baghenji̱ banje mbeesengeleei̱ye, gutu mutakola kintu ki̱bhi̱i̱hi̱ye kitiyo!
7 e disse: Rogo-vos, irmãos, que não venhais a agir tão perversamente.
8 Ndi na bahala banje babili abatamani̱ye basaasa. Muleke aliibo naabaha mukole nabo byona ebi mukubbala. Bhaatu mutakola kintu kyona haa basaasa aba nanga ni baghenu̱ banje kandi ndi na kubalinda kulungi.”
8 Eis que eu tenho duas filhas que não conheceram homem. Suplico-vos, deixai que eu as traga a vós, e fazei a elas o que for bom aos vossos olhos; porém a estes homens não façais nada; pois, eles vieram sob a sombra do meu telhado.
9 Basaasa aba baamughila bati, “Otu̱lu̱ghʼo, oli munamahanga. Ti̱ nuuwe ani̱ kutulaghila eki tubhonganuuwe kukola! Ki̱i̱seeni̱ tukukukola kubhi kusaali̱ya ebo.” Du̱mbi̱ bantu aba baalu̱mbi̱la kimui Looti̱, mbanabbala bati bahende lwighi.
9 E eles disseram: Para trás. E eles disseram novamente: Este indivíduo veio aqui para peregrinar, e ele quer ser juiz; agora agiremos pior contigo do que com eles. E pressionaram severamente sobre o homem, sobre Ló, e chegaram perto de quebrar a porta.
10 Bhaatu basaasa babili aba baabhakila Looti̱, baamukuba mu numba, du̱mbi̱ baaghala lwighi.
10 Mas os homens estenderam suas mãos, e puxaram Ló para dentro da casa até eles, e fecharam a porta.
11 Du̱mbi̱ basaasa aba baaghala bantu abaabaagha haa mulyango ghwa numba ya Looti̱ oghu maaso, bantu aba baaleka kubona lwighi olu.
11 E eles feriram os homens que estavam à porta da casa com cegueira, tanto pequenos quanto grandes, de modo que se cansaram tentando achar a porta.
12 Niibuwo basaasa aba baaghi̱li̱ye Looti̱ bati, “Buuye nganda syawe syona oli nasiyo hani? Baa nkyame syawe, batabani̱ baawe, bahala baawe kedha lughanda lwawe oghu ali mu kibugha kini, obaayemu bwangu mu̱ki̱lu̱ghemu.
12 E os homens disseram a Ló: Tens mais alguém aqui? Genro, e teus filhos e tuas filhas e qualquer um que tiveres na cidade? Traze-os para fora deste lugar.
13 Ni̱i̱tu̱we Mukama aatu̱mi̱ye kwisa ku̱hwelekeeleli̱ya kibugha kini, nanga aaboone bubhi bwa bantu bʼomu kibugha kini bwahingulaane kandi aatu̱tu̱mi̱ye ku̱ki̱hwelekeeleli̱ya.”
13 Porque destruiremos este lugar, porque o clamor deles tem subido diante da face do SENHOR, e o SENHOR nos enviou para destruí-lo.
14 Du̱mbi̱ Looti̱ aaghenda aaghambila bankyame siye, abaali balu̱ghi̱ye bahala be mbabbala kubaswela. Aabaghila ati, “Mwanguwe bwangu, mu̱lu̱ghe mu kibugha kini, nanga Mukama alimaghenda ku̱ki̱hwelekeeleli̱ya!” Bhaatu baa nkyame siye aba ebo baamanya bati niibuwo aasandaala kwonkaha.
14 E Ló saiu, e falou a seus genros, que haviam casado com suas filhas, e disse: Levantai-vos, saí deste lugar, porque o SENHOR destruirá esta cidade. Mas ele parecia com alguém que zombava dos seus genros.
15 Obu bwile bwali buli haai kukiya, baamalai̱ka aba baaghila Looti̱ bati, “Uwe na mukali̱ waawe na bahala baawe babili aba oli nabo hani, mu̱lu̱ghe bwangu mu kibugha kini. Mutaalu̱ghi̱yemu, Mukama ngoku alimahwelekeeleli̱ya kibugha kini, naanu mu̱ku̱kwi̱lamu.”
15 E quando a manhã surgiu, então os anjos apressaram Ló, dizendo: Levanta-te, toma tua esposa, e tuas duas filhas, que estão aqui, para que não sejas consumido na iniquidade da cidade.
16 Bhaatu Looti̱ eye aakala anaamiliiye hanja haala. Haabwa Mukama kumughilila kisa, aalaghila baamalai̱ka aba, baakwata Looti̱, bahala be babili, hamui na mukali̱ wee haa mukono baabatwesi̱ya mu kibugha eki.
16 E enquanto ele demorava, os homens seguraram a sua mão e a mão de sua esposa, e a mão de suas duas filhas; o SENHOR foi misericordioso com eles, e tiraram-no, e puseram-no fora da cidade.
17 Makabatwesi̱yamu bati, omui mu baamalai̱ka aba aabaghila ati, “Mu̱li̱gi̱ti̱le kimui niikuwo mutaku̱wa. Mutalola enu̱ma kandi muteemilila mu kiigbete eki! Mughendele kimui mu mwena, nanga naanu mu̱ku̱wa!”
17 E aconteceu que, quando os haviam trazido para fora dali, ele disse: Foge por tua vida, não olhes para trás, nem fiques em toda esta planície; foge para o monte, para que não sejas consumido.
18 Bhaatu Looti̱ aamughila ati, “Gutu! Bbaa, bakama banje, mutaghila muti ngende mu myena eghi.
18 E Ló lhes disse: Oh! Assim não, meu Senhor;
19 Ngoku mwakangiliiye ngughuma kandi kisa kyamaani̱ ku̱ki̱li̱ya bwomi̱i̱li̱ bwanje, mutaghila muti niilukile mu mwena, nkubona-bonela eghi kandi nkwi̱leyo.
19 eis que agora teu servo encontrou graça aos teus olhos, e tu magnificaste a tua misericórdia, que mostraste ao salvar a minha vida, e eu não posso fugir para o monte, para que o mal não me alcance, e eu morra.
20 Haliyo hani kaatau̱ni̱ kaanabwana haai-haai aka nanguulukilamu, hakili muleke haaliiko naaghenda kuukalamu niikuwo niikale ndi kulungi.”
20 Eis que esta cidade está próxima para fugir, e é pequena. Oh! Deixa que eu fuja para lá (não é pequena?) e minha alma viverá.
21 Malai̱ka oghu aamukuukamu ati, “Eki kisemeeye. Oghende ookale mu kaatau̱ni̱ aka, ti̱ haabwawe tanku̱kahwelekeleeli̱ya bbaa.
21 E ele lhe disse: Vê, aceitei-te também com respeito a esta coisa, que eu não derrubarei esta cidade, pela qual tu falaste.
22 Bhaatu oli̱gi̱te, oghende mu kaatau̱ni̱ aka bwangu, nanga tankukola kintu kyona otakaki̱dhi̱ye mu kaatau̱ni̱ aka bbaa.” Niikiyo kyaleki̱ye haanu̱ma kaatau̱ni̱ aka baakaghilamu Joola. Ekikumani̱i̱si̱ya kaanabwana, nanga Looti̱ akaghila ati nkaanabwana.
22 Apressa-te, fuja para lá, pois eu não posso fazer coisa alguma até que tu chegues lá. Por isso se chamou o nome da cidade Zoar.
23 Nkyambisi hambali musana ghutwela haala Looti̱ akaba naaki̱dhi̱ye mu kaatau̱ni̱ aka.
23 O sol havia se levantado sobre a terra quando Ló entrou em Zoar.
24 Du̱mbi̱ Mukama aasindika mulilo ku̱lu̱gha mu eghulu ghwaghuwa mu kibugha kya Sodomu na kya Gomola nga mbu̱la ekutoonamu.
24 Então, o SENHOR fez chover sobre Sodoma e sobre Gomorra enxofre e fogo do SENHOR desde o céu.
25 Aahwelekeeleli̱ya bibugha byʼomu kiigbete ebi byombi, bantu boona hamui na biti na bi̱si̱ngo ebyabaagha mu bibugha ebi byona byahiya.
25 E ele derrubou aquelas cidades, e toda a planície, e todos os habitantes das cidades, e o que crescia sobre a terra.
26 Bhaatu mukaa Looti̱ aalola enu̱ma, du̱mbi̱ aafooka mpaghi ya kisula.
26 Mas a sua esposa olhou para trás por detrás dele, e ela se tornou um pilar de sal.
27 Nkyambisi ya kilo eki kyonini, Ebbulahi̱mu̱ aakeelela hambali aabaabaagha aamiliiye mu maaso ghaa Mukama.
27 E Abraão levantou-se cedo de manhã e foi para o lugar onde havia estado de pé diante do SENHOR.
28 Aalola eku̱wa mu kighona mu kibugha kya Sodomu na kya Gomola, aabona mwi̱ka ghwamaani̱ ngucuukila mu kyalo eki, nga mwi̱ka ghwa kikoome kyamaani̱ kya mulilo.
28 E ele olhou para Sodoma e Gomorra, e para toda a terra da planície, e eis que viu a fumaça da terra que subia como fumaça de uma fornalha.
29 Obu Luhanga aahwelekeeleli̱yagha bibugha byʼomu kiigbete ebi, aakala anaasu̱ki̱ye eki aalaghi̱i̱sani̱i̱je Ebbulahi̱mu̱. Kyaleka aaya Looti̱ mu kabhi kaa kuhwelekeelela obu aahwelekeeleli̱yagha bibugha hambali Looti̱ aabaagha aakaaye.
29 E aconteceu que, quando Deus destruiu as cidades da planície, Deus lembrou-se de Abraão e retirou Ló do meio da destruição, quando ele derrubou as cidades em que Ló habitara.
30 Looti̱ na bahala be babili, boobaha kuukala mu kaatau̱ni̱ kaa Joola, baalu̱ghamu baaghenda kuukala mu mwena mu ki̱i̱na kyʼebaale.
30 E Ló subiu de Zoar, e habitou no monte, e suas duas filhas com ele, pois ele temia habitar em Zoar; e ele habitou em uma caverna, ele e suas duas filhas.
31 Kilo kimui, muhala wa Looti̱ wʼobukulu aaghila muto wee ati, “Eseetu̱we aakaakuuye. Kandi mu kyalo kini kyona eki tulimu, taaliyo musaasa nʼomui oghu angutuswela, naawe omani̱ye munsi eni ngoku mukali̱ ali na kusweluwa.
31 E a primogênita disse à mais jovem: Nosso pai está velho, e não há homem na terra para entrar a nós, segundo a maneira de toda a terra;
32 Oleke tuhe eseetu̱we oghu vi̱i̱ni̱ aghinuwe atamiile, niikuwo alangaale naatu, atu̱byalʼo baana, ntu̱la yaatu etahuwʼo.”
32 vem, façamos nosso pai beber vinho, e deitaremos com ele, para que possamos preservar semente de nosso pai.
33 Mukilo ya kilo eki baaleetela esebo vi̱i̱ni̱, aaghinuwa, aatamiila. Muhala wee wʼobukulu aataha, aalangaala naye. Looti̱ oghu aalangaala na muhala wee oghu. Haabwa kutamiila, esebo ataamanya ngoku aalangaaye na muhala wee oghu.
33 E elas fizeram seu pai beber vinho naquela noite; e a primogênita entrou e deitou com seu pai, e ele não percebeu quando ela deitou, nem quando ela se levantou.
34 Kilo ekyalabhi̱yʼo muhala wee wa bukulu aaghila muto wee ati, “Eso naalangaaye na eseetu̱we. Oleke obwalo mukilo tutodhe tumuhe vi̱i̱ni̱ aghinuwe atamiile. Naawe oghende olangaale naye, niikuwo tu̱byale baana ku̱lu̱gha mwa eseetu̱we, ntu̱la yaatu etahuwʼo.”
34 E aconteceu que, no dia seguinte, a primogênita disse à mais jovem: Eis que eu deitei com meu pai na noite passada; demos-lhe de beber vinho esta noite também, e entra tu, e deita com ele, para que possamos preservar a semente de nosso pai.
35 Nahabweki mukilo eghi baaha dhee esebo vi̱i̱ni̱, aaghinuwa, aatamiila, muhala wee wʼobuto aataha, aalangaala naye. Haabwa kutamiila, esebo ataamanya ngoku aalangaaye na muhala wee oghu.
35 E elas fizeram seu pai beber vinho naquela noite também; e a mais jovem se levantou, e deitou-se com ele, e ele não percebeu quando ela deitou, nem quando ela se levantou.
36 Bahala baa Looti̱ aba bombi baaku̱li̱ya.
36 Assim, as duas filhas de Ló conceberam de seu pai.
37 Muhala wee wʼobukulu aabyala mwana wabusaasa, aamuluka li̱i̱na Mowaabu. Niiye taata wa ntu̱la eghi bilo bini bakughilaghamu Bamowaabu.
37 E a primogênita deu à luz um filho, e chamou seu nome Moabe; este mesmo é o pai dos moabitas até este dia.
38 Muhala wee wʼobuto aabyala mwana wabusaasa, aamuluka li̱i̱na Bbenaami̱. Niiye taata wa ntu̱la eghi bakughilaghamu Bamooni̱.
38 E a mais jovem, ela também deu à luz um filho, e chamou seu nome Ben-Ami; este mesmo é o pai dos filhos de Amom até este dia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.