Gênesis 19

Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Baamalai̱ka babili aba, baaki̱dha mu kibugha kya Sodomu lwagholo. Baasanga Looti̱ asitami̱ye hʼelembo lya kibugha eki. Obu aababoone, aamuka aaghenda kubasangaana, aahi̱ka aateeli̱ya, aagomba, haali̱i̱so yee haaku̱ma hansi kubeebali̱ya.
1 E vieram os dois anjos a Sodoma à tarde, e estava Ló assentado à porta de Sodoma; e vendo-os Ló, levantou-se ao seu encontro e inclinou-se com o rosto à terra;
2 Aabaghila ati, “Bakama banje, gutu hakili mwise ewanje, mutunge maasi ghaa kunaaba, niikuwo munkiya nkyambisi mweyongela kughenda mu lughendo lwanu.”
2 E disse: Eis agora, meus senhores, entrai, peço-vos, em casa de vosso servo, e passai nela a noite, e lavai os vossos pés; e de madrugada vos levantareis e ireis vosso caminho. E eles disseram: Não, antes na rua passaremos a noite.
3 Bhaatu Looti̱ aabaakaliilila ku̱hi̱ki̱ya obu baasi̱i̱mi̱ye baaghenda naye ewe e ka. Du̱mbi̱ Looti̱ aateeka migaati̱ etalimu ki̱tu̱mbi̱so, aateekani̱li̱ya basaasa aba kiihulo, baaliya.
3 E porfiou com eles muito, e vieram com ele, e entraram em sua casa; e fez-lhes banquete, e cozeu bolos sem levedura, e comeram.
4 Looti̱ na baghenu̱ be batakaghendi̱ye kulangaala, basaasa boona bʼomu kibugha kya Sodomu eki, batabhana na bantu bakulu, baasa beemilila hanja ya numba ya Looti̱.
4 E antes que se deitassem, cercaram a casa, os homens daquela cidade, os homens de Sodoma, desde o moço até ao velho; todo o povo de todos os bairros.
5 Baatandika kubilikila nʼelaka lyamaani̱ bati, “Basaasa abaasi̱ye kulaala mwawe muni bali haa? Obatwesi̱ye hanja hani, tubabone niikuwo tulangaale nabo.”
5 E chamaram a Ló, e disseram-lhe: Onde estão os homens que a ti vieram nesta noite? Traze-os fora a nós, para que os conheçamos.
6 Du̱mbi̱ Looti̱ aatuwa hanja, aaghala lwighi baghenu̱ be aba banali mu numba.
6 Então saiu Ló a eles à porta, e fechou a porta atrás de si,
7 Aaghila basaasa bʼomu kibugha kya Sodomu aba ati, “Baghenji̱ banje mbeesengeleei̱ye, gutu mutakola kintu ki̱bhi̱i̱hi̱ye kitiyo!
7 E disse: Meus irmãos, rogo-vos que não façais mal;
8 Ndi na bahala banje babili abatamani̱ye basaasa. Muleke aliibo naabaha mukole nabo byona ebi mukubbala. Bhaatu mutakola kintu kyona haa basaasa aba nanga ni baghenu̱ banje kandi ndi na kubalinda kulungi.”
8 Eis aqui, duas filhas tenho, que ainda não conheceram homens; fora vo-las trarei, e fareis delas como bom for aos vossos olhos; somente nada façais a estes homens, porque por isso vieram à sombra do meu telhado.
9 Basaasa aba baamughila bati, “Otu̱lu̱ghʼo, oli munamahanga. Ti̱ nuuwe ani̱ kutulaghila eki tubhonganuuwe kukola! Ki̱i̱seeni̱ tukukukola kubhi kusaali̱ya ebo.” Du̱mbi̱ bantu aba baalu̱mbi̱la kimui Looti̱, mbanabbala bati bahende lwighi.
9 Eles, porém, disseram: Sai daí. Disseram mais: Como estrangeiro este indivíduo veio aqui habitar, e quereria ser juiz em tudo? Agora te faremos mais mal a ti do que a eles. E arremessaram-se sobre o homem, sobre Ló, e aproximaram-se para arrombar a porta.
10 Bhaatu basaasa babili aba baabhakila Looti̱, baamukuba mu numba, du̱mbi̱ baaghala lwighi.
10 Aqueles homens porém estenderam as suas mãos e fizeram entrar a Ló consigo na casa, e fecharam a porta;
11 Du̱mbi̱ basaasa aba baaghala bantu abaabaagha haa mulyango ghwa numba ya Looti̱ oghu maaso, bantu aba baaleka kubona lwighi olu.
11 E feriram de cegueira os homens que estavam à porta da casa, desde o menor até ao maior, de maneira que se cansaram para achar a porta.
12 Niibuwo basaasa aba baaghi̱li̱ye Looti̱ bati, “Buuye nganda syawe syona oli nasiyo hani? Baa nkyame syawe, batabani̱ baawe, bahala baawe kedha lughanda lwawe oghu ali mu kibugha kini, obaayemu bwangu mu̱ki̱lu̱ghemu.
12 Então disseram aqueles homens a Ló: Tens alguém mais aqui? Teu genro, e teus filhos, e tuas filhas, e todos quantos tens nesta cidade, tira-os fora deste lugar;
13 Ni̱i̱tu̱we Mukama aatu̱mi̱ye kwisa ku̱hwelekeeleli̱ya kibugha kini, nanga aaboone bubhi bwa bantu bʼomu kibugha kini bwahingulaane kandi aatu̱tu̱mi̱ye ku̱ki̱hwelekeeleli̱ya.”
13 Porque nós vamos destruir este lugar, porque o seu clamor tem aumentado diante da face do Senhor, e o Senhor nos enviou a destruí-lo.
14 Du̱mbi̱ Looti̱ aaghenda aaghambila bankyame siye, abaali balu̱ghi̱ye bahala be mbabbala kubaswela. Aabaghila ati, “Mwanguwe bwangu, mu̱lu̱ghe mu kibugha kini, nanga Mukama alimaghenda ku̱ki̱hwelekeeleli̱ya!” Bhaatu baa nkyame siye aba ebo baamanya bati niibuwo aasandaala kwonkaha.
14 Então saiu Ló, e falou a seus genros, aos que haviam de tomar as suas filhas, e disse: Levantai-vos, saí deste lugar, porque o Senhor há de destruir a cidade. Foi tido porém por zombador aos olhos de seus genros.
15 Obu bwile bwali buli haai kukiya, baamalai̱ka aba baaghila Looti̱ bati, “Uwe na mukali̱ waawe na bahala baawe babili aba oli nabo hani, mu̱lu̱ghe bwangu mu kibugha kini. Mutaalu̱ghi̱yemu, Mukama ngoku alimahwelekeeleli̱ya kibugha kini, naanu mu̱ku̱kwi̱lamu.”
15 E ao amanhecer os anjos apertaram com Ló, dizendo: Levanta-te, toma tua mulher e tuas duas filhas que aqui estão, para que não pereças na injustiça desta cidade.
16 Bhaatu Looti̱ eye aakala anaamiliiye hanja haala. Haabwa Mukama kumughilila kisa, aalaghila baamalai̱ka aba, baakwata Looti̱, bahala be babili, hamui na mukali̱ wee haa mukono baabatwesi̱ya mu kibugha eki.
16 Ele, porém, demorava-se, e aqueles homens lhe pegaram pela mão, e pela mão de sua mulher e de suas duas filhas, sendo-lhe o Senhor misericordioso, e tiraram-no, e puseram-no fora da cidade.
17 Makabatwesi̱yamu bati, omui mu baamalai̱ka aba aabaghila ati, “Mu̱li̱gi̱ti̱le kimui niikuwo mutaku̱wa. Mutalola enu̱ma kandi muteemilila mu kiigbete eki! Mughendele kimui mu mwena, nanga naanu mu̱ku̱wa!”
17 E aconteceu que, tirando-os fora, disse: Escapa-te por tua vida; não olhes para trás de ti, e não pares em toda esta campina; escapa lá para o monte, para que não pereças.
18 Bhaatu Looti̱ aamughila ati, “Gutu! Bbaa, bakama banje, mutaghila muti ngende mu myena eghi.
18 E Ló disse-lhe: Ora, não, meu Senhor!
19 Ngoku mwakangiliiye ngughuma kandi kisa kyamaani̱ ku̱ki̱li̱ya bwomi̱i̱li̱ bwanje, mutaghila muti niilukile mu mwena, nkubona-bonela eghi kandi nkwi̱leyo.
19 Eis que agora o teu servo tem achado graça aos teus olhos, e engrandeceste a tua misericórdia que a mim me fizeste, para guardar a minha alma em vida; mas eu não posso escapar no monte, para que porventura não me apanhe este mal, e eu morra.
20 Haliyo hani kaatau̱ni̱ kaanabwana haai-haai aka nanguulukilamu, hakili muleke haaliiko naaghenda kuukalamu niikuwo niikale ndi kulungi.”
20 Eis que agora aquela cidade está perto, para fugir para lá, e é pequena; ora, deixe-me escapar para lá (não é pequena? ), para que minha alma viva.
21 Malai̱ka oghu aamukuukamu ati, “Eki kisemeeye. Oghende ookale mu kaatau̱ni̱ aka, ti̱ haabwawe tanku̱kahwelekeleeli̱ya bbaa.
21 E disse-lhe: Eis aqui, tenho-te aceitado também neste negócio, para não destruir aquela cidade, de que falaste;
22 Bhaatu oli̱gi̱te, oghende mu kaatau̱ni̱ aka bwangu, nanga tankukola kintu kyona otakaki̱dhi̱ye mu kaatau̱ni̱ aka bbaa.” Niikiyo kyaleki̱ye haanu̱ma kaatau̱ni̱ aka baakaghilamu Joola. Ekikumani̱i̱si̱ya kaanabwana, nanga Looti̱ akaghila ati nkaanabwana.
22 Apressa-te, escapa-te para ali; porque nada poderei fazer, enquanto não tiveres ali chegado. Por isso se chamou o nome da cidade Zoar.
23 Nkyambisi hambali musana ghutwela haala Looti̱ akaba naaki̱dhi̱ye mu kaatau̱ni̱ aka.
23 Saiu o sol sobre a terra, quando Ló entrou em Zoar.
24 Du̱mbi̱ Mukama aasindika mulilo ku̱lu̱gha mu eghulu ghwaghuwa mu kibugha kya Sodomu na kya Gomola nga mbu̱la ekutoonamu.
24 Então o Senhor fez chover enxofre e fogo, do Senhor desde os céus, sobre Sodoma e Gomorra;
25 Aahwelekeeleli̱ya bibugha byʼomu kiigbete ebi byombi, bantu boona hamui na biti na bi̱si̱ngo ebyabaagha mu bibugha ebi byona byahiya.
25 E destruiu aquelas cidades e toda aquela campina, e todos os moradores daquelas cidades, e o que nascia da terra.
26 Bhaatu mukaa Looti̱ aalola enu̱ma, du̱mbi̱ aafooka mpaghi ya kisula.
26 E a mulher de Ló olhou para trás e ficou convertida numa estátua de sal.
27 Nkyambisi ya kilo eki kyonini, Ebbulahi̱mu̱ aakeelela hambali aabaabaagha aamiliiye mu maaso ghaa Mukama.
27 E Abraão levantou-se aquela mesma manhã, de madrugada, e foi para aquele lugar onde estivera diante da face do Senhor;
28 Aalola eku̱wa mu kighona mu kibugha kya Sodomu na kya Gomola, aabona mwi̱ka ghwamaani̱ ngucuukila mu kyalo eki, nga mwi̱ka ghwa kikoome kyamaani̱ kya mulilo.
28 E olhou para Sodoma e Gomorra e para toda a terra da campina; e viu, que a fumaça da terra subia, como a de uma fornalha.
29 Obu Luhanga aahwelekeeleli̱yagha bibugha byʼomu kiigbete ebi, aakala anaasu̱ki̱ye eki aalaghi̱i̱sani̱i̱je Ebbulahi̱mu̱. Kyaleka aaya Looti̱ mu kabhi kaa kuhwelekeelela obu aahwelekeeleli̱yagha bibugha hambali Looti̱ aabaagha aakaaye.
29 E aconteceu que, destruindo Deus as cidades da campina, lembrou-se Deus de Abraão, e tirou a Ló do meio da destruição, derrubando aquelas cidades em que Ló habitara.
30 Looti̱ na bahala be babili, boobaha kuukala mu kaatau̱ni̱ kaa Joola, baalu̱ghamu baaghenda kuukala mu mwena mu ki̱i̱na kyʼebaale.
30 E subiu Ló de Zoar, e habitou no monte, e as suas duas filhas com ele; porque temia habitar em Zoar; e habitou numa caverna, ele e as suas duas filhas.
31 Kilo kimui, muhala wa Looti̱ wʼobukulu aaghila muto wee ati, “Eseetu̱we aakaakuuye. Kandi mu kyalo kini kyona eki tulimu, taaliyo musaasa nʼomui oghu angutuswela, naawe omani̱ye munsi eni ngoku mukali̱ ali na kusweluwa.
31 Então a primogênita disse à menor: Nosso pai já é velho, e não há homem na terra que entre a nós, segundo o costume de toda a terra;
32 Oleke tuhe eseetu̱we oghu vi̱i̱ni̱ aghinuwe atamiile, niikuwo alangaale naatu, atu̱byalʼo baana, ntu̱la yaatu etahuwʼo.”
32 Vem, demos de beber vinho a nosso pai, e deitemo-nos com ele, para que em vida conservemos a descendência de nosso pai.
33 Mukilo ya kilo eki baaleetela esebo vi̱i̱ni̱, aaghinuwa, aatamiila. Muhala wee wʼobukulu aataha, aalangaala naye. Looti̱ oghu aalangaala na muhala wee oghu. Haabwa kutamiila, esebo ataamanya ngoku aalangaaye na muhala wee oghu.
33 E deram de beber vinho a seu pai naquela noite; e veio a primogênita e deitou-se com seu pai, e não sentiu ele quando ela se deitou, nem quando se levantou.
34 Kilo ekyalabhi̱yʼo muhala wee wa bukulu aaghila muto wee ati, “Eso naalangaaye na eseetu̱we. Oleke obwalo mukilo tutodhe tumuhe vi̱i̱ni̱ aghinuwe atamiile. Naawe oghende olangaale naye, niikuwo tu̱byale baana ku̱lu̱gha mwa eseetu̱we, ntu̱la yaatu etahuwʼo.”
34 E sucedeu, no outro dia, que a primogênita disse à menor: Vês aqui, eu já ontem à noite me deitei com meu pai; demos-lhe de beber vinho também esta noite, e então entra tu, deita-te com ele, para que em vida conservemos a descendência de nosso pai.
35 Nahabweki mukilo eghi baaha dhee esebo vi̱i̱ni̱, aaghinuwa, aatamiila, muhala wee wʼobuto aataha, aalangaala naye. Haabwa kutamiila, esebo ataamanya ngoku aalangaaye na muhala wee oghu.
35 E deram de beber vinho a seu pai também naquela noite; e levantou-se a menor, e deitou-se com ele; e não sentiu ele quando ela se deitou, nem quando se levantou.
36 Bahala baa Looti̱ aba bombi baaku̱li̱ya.
36 E conceberam as duas filhas de Ló de seu pai.
37 Muhala wee wʼobukulu aabyala mwana wabusaasa, aamuluka li̱i̱na Mowaabu. Niiye taata wa ntu̱la eghi bilo bini bakughilaghamu Bamowaabu.
37 E a primogênita deu à luz um filho, e chamou-lhe Moabe; este é o pai dos moabitas até ao dia de hoje.
38 Muhala wee wʼobuto aabyala mwana wabusaasa, aamuluka li̱i̱na Bbenaami̱. Niiye taata wa ntu̱la eghi bakughilaghamu Bamooni̱.
38 E a menor também deu à luz um filho, e chamou-lhe Ben-Ami; este é o pai dos filhos de Amom até o dia de hoje.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.