Gênesis 19

Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Baamalai̱ka babili aba, baaki̱dha mu kibugha kya Sodomu lwagholo. Baasanga Looti̱ asitami̱ye hʼelembo lya kibugha eki. Obu aababoone, aamuka aaghenda kubasangaana, aahi̱ka aateeli̱ya, aagomba, haali̱i̱so yee haaku̱ma hansi kubeebali̱ya.
1 Ao anoitecer, vieram os dois anjos a Sodoma, a cuja entrada estava Ló assentado; este, quando os viu, levantou-se e, indo ao seu encontro, prostrou-se, rosto em terra.
2 Aabaghila ati, “Bakama banje, gutu hakili mwise ewanje, mutunge maasi ghaa kunaaba, niikuwo munkiya nkyambisi mweyongela kughenda mu lughendo lwanu.”
2 E disse-lhes: Eis agora, meus senhores, vinde para a casa do vosso servo, pernoitai nela e lavai os pés; levantar-vos-eis de madrugada e seguireis o vosso caminho. Responderam eles: Não; passaremos a noite na praça.
3 Bhaatu Looti̱ aabaakaliilila ku̱hi̱ki̱ya obu baasi̱i̱mi̱ye baaghenda naye ewe e ka. Du̱mbi̱ Looti̱ aateeka migaati̱ etalimu ki̱tu̱mbi̱so, aateekani̱li̱ya basaasa aba kiihulo, baaliya.
3 Instou-lhes muito, e foram e entraram em casa dele; deu-lhes um banquete, fez assar uns pães asmos, e eles comeram.
4 Looti̱ na baghenu̱ be batakaghendi̱ye kulangaala, basaasa boona bʼomu kibugha kya Sodomu eki, batabhana na bantu bakulu, baasa beemilila hanja ya numba ya Looti̱.
4 Mas, antes que se deitassem, os homens daquela cidade cercaram a casa, os homens de Sodoma, tanto os moços como os velhos, sim, todo o povo de todos os lados;
5 Baatandika kubilikila nʼelaka lyamaani̱ bati, “Basaasa abaasi̱ye kulaala mwawe muni bali haa? Obatwesi̱ye hanja hani, tubabone niikuwo tulangaale nabo.”
5 e chamaram por Ló e lhe disseram: Onde estão os homens que, à noitinha, entraram em tua casa? Traze-os fora a nós para que abusemos deles.
6 Du̱mbi̱ Looti̱ aatuwa hanja, aaghala lwighi baghenu̱ be aba banali mu numba.
6 Saiu-lhes, então, Ló à porta, fechou-a após si
7 Aaghila basaasa bʼomu kibugha kya Sodomu aba ati, “Baghenji̱ banje mbeesengeleei̱ye, gutu mutakola kintu ki̱bhi̱i̱hi̱ye kitiyo!
7 e lhes disse: Rogo-vos, meus irmãos, que não façais mal;
8 Ndi na bahala banje babili abatamani̱ye basaasa. Muleke aliibo naabaha mukole nabo byona ebi mukubbala. Bhaatu mutakola kintu kyona haa basaasa aba nanga ni baghenu̱ banje kandi ndi na kubalinda kulungi.”
8 tenho duas filhas, virgens, eu vo-las trarei; tratai-as como vos parecer, porém nada façais a estes homens, porquanto se acham sob a proteção de meu teto.
9 Basaasa aba baamughila bati, “Otu̱lu̱ghʼo, oli munamahanga. Ti̱ nuuwe ani̱ kutulaghila eki tubhonganuuwe kukola! Ki̱i̱seeni̱ tukukukola kubhi kusaali̱ya ebo.” Du̱mbi̱ bantu aba baalu̱mbi̱la kimui Looti̱, mbanabbala bati bahende lwighi.
9 Eles, porém, disseram: Retira-te daí. E acrescentaram: Só ele é estrangeiro, veio morar entre nós e pretende ser juiz em tudo? A ti, pois, faremos pior do que a eles. E arremessaram-se contra o homem, contra Ló, e se chegaram para arrombar a porta.
10 Bhaatu basaasa babili aba baabhakila Looti̱, baamukuba mu numba, du̱mbi̱ baaghala lwighi.
10 Porém os homens, estendendo a mão, fizeram entrar Ló e fecharam a porta;
11 Du̱mbi̱ basaasa aba baaghala bantu abaabaagha haa mulyango ghwa numba ya Looti̱ oghu maaso, bantu aba baaleka kubona lwighi olu.
11 e feriram de cegueira aos que estavam fora, desde o menor até ao maior, de modo que se cansaram à procura da porta.
12 Niibuwo basaasa aba baaghi̱li̱ye Looti̱ bati, “Buuye nganda syawe syona oli nasiyo hani? Baa nkyame syawe, batabani̱ baawe, bahala baawe kedha lughanda lwawe oghu ali mu kibugha kini, obaayemu bwangu mu̱ki̱lu̱ghemu.
12 Então, disseram os homens a Ló: Tens aqui alguém mais dos teus? Genro, e teus filhos, e tuas filhas, todos quantos tens na cidade, faze-os sair deste lugar;
13 Ni̱i̱tu̱we Mukama aatu̱mi̱ye kwisa ku̱hwelekeeleli̱ya kibugha kini, nanga aaboone bubhi bwa bantu bʼomu kibugha kini bwahingulaane kandi aatu̱tu̱mi̱ye ku̱ki̱hwelekeeleli̱ya.”
13 pois vamos destruir este lugar, porque o seu clamor se tem aumentado, chegando até à presença do Senhor ; e o Senhor nos enviou a destruí-lo.
14 Du̱mbi̱ Looti̱ aaghenda aaghambila bankyame siye, abaali balu̱ghi̱ye bahala be mbabbala kubaswela. Aabaghila ati, “Mwanguwe bwangu, mu̱lu̱ghe mu kibugha kini, nanga Mukama alimaghenda ku̱ki̱hwelekeeleli̱ya!” Bhaatu baa nkyame siye aba ebo baamanya bati niibuwo aasandaala kwonkaha.
14 Então, saiu Ló e falou a seus genros, aos que estavam para casar com suas filhas e disse: Levantai-vos, saí deste lugar, porque o Senhor há de destruir a cidade. Acharam, porém, que ele gracejava com eles.
15 Obu bwile bwali buli haai kukiya, baamalai̱ka aba baaghila Looti̱ bati, “Uwe na mukali̱ waawe na bahala baawe babili aba oli nabo hani, mu̱lu̱ghe bwangu mu kibugha kini. Mutaalu̱ghi̱yemu, Mukama ngoku alimahwelekeeleli̱ya kibugha kini, naanu mu̱ku̱kwi̱lamu.”
15 Ao amanhecer, apertaram os anjos com Ló, dizendo: Levanta-te, toma tua mulher e tuas duas filhas, que aqui se encontram, para que não pereças no castigo da cidade.
16 Bhaatu Looti̱ eye aakala anaamiliiye hanja haala. Haabwa Mukama kumughilila kisa, aalaghila baamalai̱ka aba, baakwata Looti̱, bahala be babili, hamui na mukali̱ wee haa mukono baabatwesi̱ya mu kibugha eki.
16 Como, porém, se demorasse, pegaram-no os homens pela mão, a ele, a sua mulher e as duas filhas, sendo-lhe o Senhor misericordioso, e o tiraram, e o puseram fora da cidade.
17 Makabatwesi̱yamu bati, omui mu baamalai̱ka aba aabaghila ati, “Mu̱li̱gi̱ti̱le kimui niikuwo mutaku̱wa. Mutalola enu̱ma kandi muteemilila mu kiigbete eki! Mughendele kimui mu mwena, nanga naanu mu̱ku̱wa!”
17 Havendo-os levado fora, disse um deles: Livra-te, salva a tua vida; não olhes para trás, nem pares em toda a campina; foge para o monte, para que não pereças.
18 Bhaatu Looti̱ aamughila ati, “Gutu! Bbaa, bakama banje, mutaghila muti ngende mu myena eghi.
18 Respondeu-lhes Ló: Assim não, Senhor meu!
19 Ngoku mwakangiliiye ngughuma kandi kisa kyamaani̱ ku̱ki̱li̱ya bwomi̱i̱li̱ bwanje, mutaghila muti niilukile mu mwena, nkubona-bonela eghi kandi nkwi̱leyo.
19 Eis que o teu servo achou mercê diante de ti, e engrandeceste a tua misericórdia que me mostraste, salvando-me a vida; não posso escapar no monte, pois receio que o mal me apanhe, e eu morra.
20 Haliyo hani kaatau̱ni̱ kaanabwana haai-haai aka nanguulukilamu, hakili muleke haaliiko naaghenda kuukalamu niikuwo niikale ndi kulungi.”
20 Eis aí uma cidade perto para a qual eu posso fugir, e é pequena. Permite que eu fuja para lá (porventura, não é pequena?), e nela viverá a minha alma.
21 Malai̱ka oghu aamukuukamu ati, “Eki kisemeeye. Oghende ookale mu kaatau̱ni̱ aka, ti̱ haabwawe tanku̱kahwelekeleeli̱ya bbaa.
21 Disse-lhe: Quanto a isso, estou de acordo, para não subverter a cidade de que acabas de falar.
22 Bhaatu oli̱gi̱te, oghende mu kaatau̱ni̱ aka bwangu, nanga tankukola kintu kyona otakaki̱dhi̱ye mu kaatau̱ni̱ aka bbaa.” Niikiyo kyaleki̱ye haanu̱ma kaatau̱ni̱ aka baakaghilamu Joola. Ekikumani̱i̱si̱ya kaanabwana, nanga Looti̱ akaghila ati nkaanabwana.
22 Apressa-te, refugia-te nela; pois nada posso fazer, enquanto não tiveres chegado lá. Por isso, se chamou Zoar o nome da cidade.
23 Nkyambisi hambali musana ghutwela haala Looti̱ akaba naaki̱dhi̱ye mu kaatau̱ni̱ aka.
23 Saía o sol sobre a terra, quando Ló entrou em Zoar.
24 Du̱mbi̱ Mukama aasindika mulilo ku̱lu̱gha mu eghulu ghwaghuwa mu kibugha kya Sodomu na kya Gomola nga mbu̱la ekutoonamu.
24 Então, fez o Senhor chover enxofre e fogo, da parte do Senhor , sobre Sodoma e Gomorra.
25 Aahwelekeeleli̱ya bibugha byʼomu kiigbete ebi byombi, bantu boona hamui na biti na bi̱si̱ngo ebyabaagha mu bibugha ebi byona byahiya.
25 E subverteu aquelas cidades, e toda a campina, e todos os moradores das cidades, e o que nascia na terra.
26 Bhaatu mukaa Looti̱ aalola enu̱ma, du̱mbi̱ aafooka mpaghi ya kisula.
26 E a mulher de Ló olhou para trás e converteu-se numa estátua de sal.
27 Nkyambisi ya kilo eki kyonini, Ebbulahi̱mu̱ aakeelela hambali aabaabaagha aamiliiye mu maaso ghaa Mukama.
27 Tendo-se levantado Abraão de madrugada, foi para o lugar onde estivera na presença do Senhor ;
28 Aalola eku̱wa mu kighona mu kibugha kya Sodomu na kya Gomola, aabona mwi̱ka ghwamaani̱ ngucuukila mu kyalo eki, nga mwi̱ka ghwa kikoome kyamaani̱ kya mulilo.
28 e olhou para Sodoma e Gomorra e para toda a terra da campina e viu que da terra subia fumaça, como a fumarada de uma fornalha.
29 Obu Luhanga aahwelekeeleli̱yagha bibugha byʼomu kiigbete ebi, aakala anaasu̱ki̱ye eki aalaghi̱i̱sani̱i̱je Ebbulahi̱mu̱. Kyaleka aaya Looti̱ mu kabhi kaa kuhwelekeelela obu aahwelekeeleli̱yagha bibugha hambali Looti̱ aabaagha aakaaye.
29 Ao tempo que destruía as cidades da campina, lembrou-se Deus de Abraão e tirou a Ló do meio das ruínas, quando subverteu as cidades em que Ló habitara.
30 Looti̱ na bahala be babili, boobaha kuukala mu kaatau̱ni̱ kaa Joola, baalu̱ghamu baaghenda kuukala mu mwena mu ki̱i̱na kyʼebaale.
30 Subiu Ló de Zoar e habitou no monte, ele e suas duas filhas, porque receavam permanecer em Zoar; e habitou numa caverna, e com ele as duas filhas.
31 Kilo kimui, muhala wa Looti̱ wʼobukulu aaghila muto wee ati, “Eseetu̱we aakaakuuye. Kandi mu kyalo kini kyona eki tulimu, taaliyo musaasa nʼomui oghu angutuswela, naawe omani̱ye munsi eni ngoku mukali̱ ali na kusweluwa.
31 Então, a primogênita disse à mais moça: Nosso pai está velho, e não há homem na terra que venha unir-se conosco, segundo o costume de toda terra.
32 Oleke tuhe eseetu̱we oghu vi̱i̱ni̱ aghinuwe atamiile, niikuwo alangaale naatu, atu̱byalʼo baana, ntu̱la yaatu etahuwʼo.”
32 Vem, façamo-lo beber vinho, deitemo-nos com ele e conservemos a descendência de nosso pai.
33 Mukilo ya kilo eki baaleetela esebo vi̱i̱ni̱, aaghinuwa, aatamiila. Muhala wee wʼobukulu aataha, aalangaala naye. Looti̱ oghu aalangaala na muhala wee oghu. Haabwa kutamiila, esebo ataamanya ngoku aalangaaye na muhala wee oghu.
33 Naquela noite, pois, deram a beber vinho a seu pai, e, entrando a primogênita, se deitou com ele, sem que ele o notasse, nem quando ela se deitou, nem quando se levantou.
34 Kilo ekyalabhi̱yʼo muhala wee wa bukulu aaghila muto wee ati, “Eso naalangaaye na eseetu̱we. Oleke obwalo mukilo tutodhe tumuhe vi̱i̱ni̱ aghinuwe atamiile. Naawe oghende olangaale naye, niikuwo tu̱byale baana ku̱lu̱gha mwa eseetu̱we, ntu̱la yaatu etahuwʼo.”
34 No dia seguinte, disse a primogênita à mais nova: Deitei-me, ontem, à noite, com o meu pai. Demos-lhe a beber vinho também esta noite; entra e deita-te com ele, para que preservemos a descendência de nosso pai.
35 Nahabweki mukilo eghi baaha dhee esebo vi̱i̱ni̱, aaghinuwa, aatamiila, muhala wee wʼobuto aataha, aalangaala naye. Haabwa kutamiila, esebo ataamanya ngoku aalangaaye na muhala wee oghu.
35 De novo, pois, deram, aquela noite, a beber vinho a seu pai, e, entrando a mais nova, se deitou com ele, sem que ele o notasse, nem quando ela se deitou, nem quando se levantou.
36 Bahala baa Looti̱ aba bombi baaku̱li̱ya.
36 E assim as duas filhas de Ló conceberam do próprio pai.
37 Muhala wee wʼobukulu aabyala mwana wabusaasa, aamuluka li̱i̱na Mowaabu. Niiye taata wa ntu̱la eghi bilo bini bakughilaghamu Bamowaabu.
37 A primogênita deu à luz um filho e lhe chamou Moabe: é o pai dos moabitas, até ao dia de hoje.
38 Muhala wee wʼobuto aabyala mwana wabusaasa, aamuluka li̱i̱na Bbenaami̱. Niiye taata wa ntu̱la eghi bakughilaghamu Bamooni̱.
38 A mais nova também deu à luz um filho e lhe chamou Ben-Ami: é o pai dos filhos de Amom, até ao dia de hoje.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.