Deuteronômio 2
Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs NTLH
1 Niibuwo twaku̱u̱ki̱ye kandi twaghenda mu elungu, twakwamila kihanda eki̱ghendi̱ye haa Nanja Mutuku, ngoku Mukama angambiiye. Twamala bwile bukani̱ye ntweli̱ghi̱i̱li̱li̱ya kyalo kya bwena kya Seyi̱li̱.
1 Moisés disse ao povo: — Então continuamos a viagem pelo deserto na direção do golfo de Ácaba, conforme o
2 Niibuwo Mukama angi̱li̱ye ati,
2 Então o Senhor me disse:
3 “Mwamali̱ye bwile bukani̱ye ni̱mu̱neeli̱ghi̱i̱li̱li̱ya ehanga lyʼomu mwena lini, endindi mukuuke elughulu.
3 “Já faz muito tempo que vocês andam por aí sem rumo. Agora vão na direção do norte.”
4 Olaghile bantu aba oti, ‘Muli haai kusaalila mu kyalo kya baghenji̱ baanu baasukulu baa Esau, abaakaaye mu Seyi̱li̱. Bakuboobaha, bhaatu mweghendeseleje.
4 E Deus ordenou que eu lhes dissesse: “Vocês vão passar pelo país de Edom, que é dos seus parentes , os descendentes de Esaú. Eles ficarão com medo de vocês, mas tomem cuidado
5 Mutalwana nabo, nanga tankuha enu̱we haa nsi yabo, nankabha katwi̱ke kati̱i̱ kaaku̱kpeeti̱yʼo kighele kyanu. Kyalo kya bwena kya Seyi̱li̱ nkakiha Esau kuba kiye.
5 para não provocarem uma luta com eles. Eu não darei a vocês nem mesmo um pedacinho da terra deles, pois foi aos descendentes de Esaú que eu dei o território de Edom.
6 Mubaghulaghʼo byokuliya na maasi ghaa kunuwa.’ ”
6 Vocês poderão comprar deles a comida e a água que precisarem.”
7 Oosuke ngoku Mukama Luhanga waawe aakuhaaye mu̱gi̱sa mu bu̱li̱ kintu kyona eki waakolagha. Akakuloleelela obu waabaagha mu elungu liinamu̱li̱to lini. Aakala naawe myaka maku̱mi̱ anaa eni kandi taabaayʼo eki weetaghi̱si̱bu̱u̱we.
7 — Lembrem que o Senhor , nosso Deus, abençoou tudo o que vocês fizeram. Ele não esqueceu vocês durante os quarenta anos em que caminharam por esse enorme deserto. Ele sempre cuidou de vocês, dando-lhes tudo o que precisavam.
8 Niibuwo tweyongeeye kughenda, twasaala kyalo kya baghenji̱ baatu baasukulu baa Esau, abaakaaye Seyi̱li̱. Twegaali̱ya elughulu, tutaakwama luguudhe lwa Alaba olu̱lu̱ghi̱ye Elati̱ kughenda Eji̱yooni̱-gebbeli̱, bhaatu twakwama luguudhe lwʼomu elungu olu̱ghendi̱ye Mowaabu.
8 — Assim rodeamos o país de Edom, deixando o caminho que vai de Elate e Eziom-Geber até o mar Morto e seguindo o caminho que vai até o deserto de Moabe.
9 Mukama angila ati, “Otatalibani̱ja Banamowaabu kedha kulwana nabo, nanga tankukuha ki̱twi̱ke na kimui haa nsi yabo, nanga naahaaye kibugha kya Aala baasukulu baa Looti̱ kuba kyabo.”
9 E o Senhor Deus me disse: “Não ataque os moabitas, que são descendentes de Ló, nem entre em luta com eles. Eu dei a eles a cidade de Ar e não darei a você nenhuma parte do país deles.”
10 (Ntu̱la ya bantu baamaani̱ kandi bakani̱ye eghi baaghilaghamu Beemi̱mu̱ bakaba baakaaye mu kibugha kya Aala. Bakaba bali baamaani̱ kandi bakangami̱ye nga Banaki̱.
10 (Antigamente uma raça numerosa de gigantes fortes, chamados emins, vivia em Ar. Eles eram tão altos como os anaquins , outra raça de gigantes.
11 Balefahi̱mu̱ bantu banji baabaghilaghamu Banaki̱, bhaatu Banamowaabu, babaghilamu Beemi̱mu̱.
11 Tanto os anaquins como os emins eram conhecidos como refains ; mas os moabitas os chamavam de emins.
12 Bahooli̱ bakaba baakaaye mu kibugha Seyi̱li̱, bhaatu baasukulu baa Esau baababhingamu. Baahwelekeeleli̱ya Bahooli̱ aba kandi baakala mu ki̱i̱kalo kyabo, ngoku Banai̱saaleeli̱ baakoli̱ye mu nsi eghi Mukama aabahaaye kuba yabo.)
12 Naquele tempo os horeus viviam em Edom, mas os descendentes de Esaú os expulsaram dali, acabaram com eles e ficaram morando no seu território. Os descendentes de Esaú fizeram a mesma coisa que os israelitas fizeram mais tarde, quando estes tomaram posse da terra que o Senhor lhes tinha dado.)
13 Niibuwo Mukama aatu̱ghi̱li̱ye ati, “Mughende kandi mubhasuke kighona kya Jeledi̱.” Nahabweki twabhasuka kighona eki.
13 — Depois atravessamos o riacho de Zerede, conforme Deus havia mandado.
14 Kikatutwalila myaka maku̱mi̱ asatu na munaanaa ku̱lu̱gha Kadesi̱-bbaluneya, ku̱hi̱ki̱ya obu twabhasu̱ki̱ye kighona Jeledi̱. Basaasa abaalwanagha baa mujo oghu boona bakaba mbahwelekeleeye ngoku Mukama aalahiiye ewaabo.
14 Isso foi trinta e oito anos depois de termos saído de Cades-Barneia. Durante esses anos aconteceu aquilo que o Senhor nos tinha dito: morreram todos os homens daquela geração que tinham idade para ir à guerra.
15 Mukama aakalagha naabafubila kandi naabaata ku̱hi̱ki̱ya obu bahwelekeleeye boona.
15 O Senhor ficou contra eles e os foi matando, até que não sobrou mais nenhum deles no acampamento dos israelitas.
16 Obu basaasa abaalwanagha boona baaku̱u̱ye mbaahuwʼo,
16 — Depois da morte de todos aqueles homens,
17 Mukama angila ati,
17 o Senhor Deus me disse:
18 “Obwalo oku̱lu̱gha mu ehanga lya Mowaabu, okwamile haa mutaano ghwa Aala.
18 “Passe hoje pela cidade de Ar, na fronteira com Moabe.
19 Nuwaaki̱dhi̱ye mu nsi ya Bamooni̱ otabatalibani̱ja kedha kulwana nabo, nanga tankukuha nsi ya Bamooni̱ eghi, nkaghiha baana baa Looti̱ kuba yabo.”
19 Quando chegar à terra dos amonitas, que são descendentes de Ló, não os ataque, nem entre em luta com eles. Eu entreguei a eles a terra de Amom e não darei a você nenhuma parte do país deles.”
20 (Nsi eghi ekaba eli ya Balefahi̱mu̱ niibo baaghikalaghamu, bhaatu Bamooni̱ baaghilaghamu bantu aba Bajamu̱ju̱u̱mu̱.
20 (Essa região é conhecida também como a terra dos refains, uma raça de gigantes que antigamente moravam ali; os amonitas os chamavam de zanzumins.
21 Bakaba bali bantu baamaani̱ kandi bakani̱ye, bakangami̱ye nga Banaki̱. Mukama aahwelekeeleli̱ya bantu aba. Bamooni̱ baasa baakala mu nsi eghi,
21 Havia muitos deles, e eram altos e fortes, como os anaquins. Deus destruiu os zanzumins, e os amonitas ocuparam a região e ficaram morando ali.
22 ngoku aakoli̱ye baasukulu baa Esau, abaabaagha baakaaye mu Seyi̱li̱. Aahwelekeeleli̱ya Bahooli̱, du̱mbi̱ baasukulu baa Esau baasa mu nsi eghi, baaghiikalamu ku̱hi̱ki̱ya endindi.
22 Deus havia feito a mesma coisa em favor dos edomitas, que são descendentes de Esaú: ele acabou com os horeus, e os edomitas ocuparam a terra deles e ali moram até hoje .
23 Kintu ngʼeki kikabʼo dhee obu Bakafu̱toli̱mu̱ ku̱lu̱gha Ku̱leete baalu̱mbi̱ye kandi baahwelekeeleli̱ya Bavi̱i̱mu̱, abaabaagha baakaaye mu mi̱bhi̱li̱ ya mu kyalo kya Gaja.)
23 Os cretenses fizeram a mesma coisa: eles saíram da ilha de Creta, invadiram a terra dos avins, no litoral do mar Mediterrâneo, e foram na direção do sul até a cidade de Gaza. Os cretenses acabaram com os avins e ficaram morando nas cidades deles.)
24 Obu twamali̱ye kusaala Mowaabu, Mukama angila ati, “Mughende mukwamile mu kighona kya maasi Alu̱nooni̱, nanga Si̱hooni̱ Munamooli̱, mukama wa Hesi̱bbooni̱, naamuhaayeyo nʼehanga liye mu mukono ghwawe. Omulwani̱i̱si̱ye kandi otwale ehanga liye.
24 — Depois que atravessamos o país de Moabe, Deus nos disse: “Continuem avançando e atravessem o rio Arnom, pois eu deixarei que vocês derrotem Seom, o rei dos amorreus, que mora na cidade de Hesbom. Lutem contra Seom e tomem posse da terra dele.”
25 Ku̱lu̱gha obwalo nkuleka bantu baa mu nsi yoona bakwobahe. Bantu balakaaghu̱wagha makulu aghakukwetʼo, batandikaghe kutukumila haabwa kwobaha.”
25 E Deus me disse: “De hoje em diante eu vou fazer com que todos os povos do mundo tenham medo de você. Você será famoso, e, quando ouvirem falar a seu respeito, todos ficarão tão assustados, que tremerão de medo.”
26 Obu twanabaagha mu elungu lya Kedemooti̱, naatumila Si̱hooni̱ mukama wa Hesi̱bbooni̱ batumuwa niimusaba bu̱si̱nge nti,
26 E Moisés continuou, dizendo: — Depois, quando estávamos no deserto de Quedemote, mandei que alguns mensageiros levassem ao rei Seom, que morava na cidade de Hesbom, um tratado de paz, com as seguintes condições:
27 “Onsi̱i̱mi̱lani̱ye nsaalile mu kyalo kyawe. Tukukwama mu luguudhe lwonkaha, tankwegaali̱ya haa mukono ghwabuliyo kedha ghwabumesu.
27 “Pedimos licença para passar pelo seu país. Prometemos andar somente pela estrada, sem sair dela;
28 Byokuliya ebi nkuliya na maasi agha nkunuwa nkubighula na sente. Onsi̱i̱mi̱lani̱ye nsaalile mu kyalo kyawe,
28 e também pagaremos pela comida e pela bebida que precisarmos. A única coisa que queremos é licença para passarmos pelo seu país
29 ngoku baana baa Esau abaakaaye mu Seyi̱li̱ na Banamowaabu abaakaaye mu Aala baakoli̱ye, ku̱hi̱ki̱ya mbhasu̱ki̱ye maasi Yolodaani̱ kandi nki̱dhi̱ye mu nsi eghi Mukama Luhanga waatu akutuha.”
29 até chegarmos ao rio Jordão. Então atravessaremos o rio para entrar na terra que o Senhor , nosso Deus, nos está dando. Os descendentes de Esaú, que moram em Edom, e os moabitas, que moram em Ar, já nos deram licença para passarmos pelos países deles.”
30 Bhaatu Si̱hooni̱ mukama wa Hesi̱bbooni̱ aabhenga ku̱tu̱si̱i̱mi̱lani̱ya kukwama mu kyalo kiye, nanga Mukama Luhanga waawe akoomakakani̱ya mwoyo ghuwe na mutima ghuwe kandi aamufoola mu̱jeemi̱, niikuwo omu̱si̱ngu̱le ngoku kyabaaye ku̱hi̱ki̱ya endindi.
30 Mas o rei Seom não deixou, pois o Senhor , nosso Deus, fez com que Seom ficasse teimoso e rebelde. Deus fez isso para que nós pudéssemos derrotar o rei Seom e conquistar a terra dele, que é nossa até hoje.
31 Mukama angila ati, “Naatandi̱ki̱ye kukuha Si̱hooni̱ na kyalo kiye, omu̱si̱ngu̱le kandi ookale mu kyalo eki.”
31 — Então o Senhor Deus me disse: “Veja! Eu vou deixar que você derrote Seom; ataque-o imediatamente e tome posse da terra dele.”
32 Mukama Si̱hooni̱ na baasilikale be boona baasa kulwana naatu haai na tau̱ni̱ ya Jahaaji̱.
32 Seom saiu com o seu exército para lutar contra nós na cidade de Jasa.
33 Mukama Luhanga waatu aatuha Si̱hooni̱, twamu̱si̱ngu̱la kandi twamwita, twata baana be na baasilikale be boona.
33 O Senhor , nosso Deus, nos deu a vitória, e nós derrotamos Seom, os seus filhos e todo o seu exército.
34 Bwile obu twakwata bibugha biye byona, twata bantu boona, basaasa, bakali̱ na baana. Taaliyo nʼomui oghu akati̱ghalʼo.
34 Além disso conquistamos e destruímos todas as suas cidades e matamos todos os homens, mulheres e crianças. Não escapou ninguém.
35 Bisolo byona na bintu bya mughaso ebi twasangi̱ye mu bibugha ebi twakwete, twabitwala.
35 Mas ficamos com o gado e com os objetos de valor que encontramos nas cidades.
36 Ku̱lu̱gha Alu̱weeli̱, eghi eli haa kumaliilila kwa kighona kya maasi Alu̱nooni̱ kandi ku̱lu̱gha haa kibugha ekili mu kighona eki, ku̱ki̱dha Gi̱li̱yaadi̱, taabaayʼo kibugha na kimui ekyatusaaghi̱ye kukwata. Mukama Luhanga waatu akatuha biyo byona.
36 O Senhor , nosso Deus, deixou que conquistássemos todas as cidades, desde Aroer, que fica perto do vale do rio Arnom, e desde a cidade que está no vale, até a região de Gileade. Nós conquistamos todas as cidades, mesmo as que tinham muralhas altas e fortes.
37 Tawaahi̱ki̱ye haai na nsi ya Bamooni̱ kedha ki̱si̱yo kya maasi Yabboki̱ kedha bibugha byʼomu kyalo kya bwena kedha ki̱i̱kalo kyona eki Mukama Luhanga waatu aatulaghiiye kutaghendamu.
37 Não invadimos a terra dos amonitas, nem as cidades que ficam nas margens do rio Jaboque, nem as que ficam na região montanhosa, nem os outros lugares que o Senhor , nosso Deus, havia proibido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Deuteronômio 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.