Deuteronômio 2
Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs ARIB
1 Niibuwo twaku̱u̱ki̱ye kandi twaghenda mu elungu, twakwamila kihanda eki̱ghendi̱ye haa Nanja Mutuku, ngoku Mukama angambiiye. Twamala bwile bukani̱ye ntweli̱ghi̱i̱li̱li̱ya kyalo kya bwena kya Seyi̱li̱.
1 Depois viramo-nos, e caminhamos para o deserto, pelo caminho do Mar Vermelho, como o Senhor me tinha dito, e por muitos dias rodeamos o monte Seir.
2 Niibuwo Mukama angi̱li̱ye ati,
2 Então o Senhor me disse:
3 “Mwamali̱ye bwile bukani̱ye ni̱mu̱neeli̱ghi̱i̱li̱li̱ya ehanga lyʼomu mwena lini, endindi mukuuke elughulu.
3 Basta de rodeardes este monte; virai-vos para o norte.
4 Olaghile bantu aba oti, ‘Muli haai kusaalila mu kyalo kya baghenji̱ baanu baasukulu baa Esau, abaakaaye mu Seyi̱li̱. Bakuboobaha, bhaatu mweghendeseleje.
4 Dá ordem ao povo, dizendo: Haveis de passar pelo território de vossos irmãos, os filhos de Esaú, que habitam em Seir; e eles terão medo de vós. Portanto guardai-vos bem;
5 Mutalwana nabo, nanga tankuha enu̱we haa nsi yabo, nankabha katwi̱ke kati̱i̱ kaaku̱kpeeti̱yʼo kighele kyanu. Kyalo kya bwena kya Seyi̱li̱ nkakiha Esau kuba kiye.
5 não contendais com eles, porque não vos darei da sua terra nem sequer o que pisar a planta de um pé; porquanto a Esaú dei o monte Seir por herança.
6 Mubaghulaghʼo byokuliya na maasi ghaa kunuwa.’ ”
6 Comprareis deles por dinheiro mantimento para comerdes, como também comprareis deles água para beberdes.
7 Oosuke ngoku Mukama Luhanga waawe aakuhaaye mu̱gi̱sa mu bu̱li̱ kintu kyona eki waakolagha. Akakuloleelela obu waabaagha mu elungu liinamu̱li̱to lini. Aakala naawe myaka maku̱mi̱ anaa eni kandi taabaayʼo eki weetaghi̱si̱bu̱u̱we.
7 Pois o Senhor teu Deus te há abençoado em toda obra das tuas mãos; ele tem conhecido o teu caminho por este grande deserto; estes quarenta anos o Senhor teu Deus tem estado contigo; nada te há faltado.
8 Niibuwo tweyongeeye kughenda, twasaala kyalo kya baghenji̱ baatu baasukulu baa Esau, abaakaaye Seyi̱li̱. Twegaali̱ya elughulu, tutaakwama luguudhe lwa Alaba olu̱lu̱ghi̱ye Elati̱ kughenda Eji̱yooni̱-gebbeli̱, bhaatu twakwama luguudhe lwʼomu elungu olu̱ghendi̱ye Mowaabu.
8 Assim, pois, passamos por nossos irmãos, os filhos de Esaú, que habitam em Seir, desde o caminho da Arabá de Elate e de Eziom-Geber: Depois nos viramos e passamos pelo caminho do deserto de Moabe.
9 Mukama angila ati, “Otatalibani̱ja Banamowaabu kedha kulwana nabo, nanga tankukuha ki̱twi̱ke na kimui haa nsi yabo, nanga naahaaye kibugha kya Aala baasukulu baa Looti̱ kuba kyabo.”
9 Então o Senhor me disse: Não molestes aos de Moabe, e não contendas com eles em peleja, porque nada te darei da sua terra por herança; porquanto dei Ar por herança aos filhos de Ló.
10 (Ntu̱la ya bantu baamaani̱ kandi bakani̱ye eghi baaghilaghamu Beemi̱mu̱ bakaba baakaaye mu kibugha kya Aala. Bakaba bali baamaani̱ kandi bakangami̱ye nga Banaki̱.
10 {Antes haviam habitado nela os emins, povo grande e numeroso, e alto como os anaquins;
11 Balefahi̱mu̱ bantu banji baabaghilaghamu Banaki̱, bhaatu Banamowaabu, babaghilamu Beemi̱mu̱.
11 eles também são considerados refains como os anaquins; mas os moabitas lhes chamam emins.
12 Bahooli̱ bakaba baakaaye mu kibugha Seyi̱li̱, bhaatu baasukulu baa Esau baababhingamu. Baahwelekeeleli̱ya Bahooli̱ aba kandi baakala mu ki̱i̱kalo kyabo, ngoku Banai̱saaleeli̱ baakoli̱ye mu nsi eghi Mukama aabahaaye kuba yabo.)
12 Outrora os horeus também habitaram em Seir; porém os filhos de Esaú os desapossaram, e os destruíram de diante de si, e habitaram no lugar deles, assim come Israel fez à terra da sua herança, que o Senhor lhe deu.}
13 Niibuwo Mukama aatu̱ghi̱li̱ye ati, “Mughende kandi mubhasuke kighona kya Jeledi̱.” Nahabweki twabhasuka kighona eki.
13 Levantai-vos agora, e passai o ribeiro de Zerede. Passamos, pois, o ribeiro de Zerede.
14 Kikatutwalila myaka maku̱mi̱ asatu na munaanaa ku̱lu̱gha Kadesi̱-bbaluneya, ku̱hi̱ki̱ya obu twabhasu̱ki̱ye kighona Jeledi̱. Basaasa abaalwanagha baa mujo oghu boona bakaba mbahwelekeleeye ngoku Mukama aalahiiye ewaabo.
14 E os dias que caminhamos, desde Cades-Barnéia até passarmos o ribeiro de Zerede, foram trinta e oito anos, até que toda aquela geração dos homens de guerra se consumiu do meio do arraial, como o Senhor lhes jurara.
15 Mukama aakalagha naabafubila kandi naabaata ku̱hi̱ki̱ya obu bahwelekeleeye boona.
15 Também foi contra eles a mão do Senhor, para os destruir do meio do arraial, até os haver consumido.
16 Obu basaasa abaalwanagha boona baaku̱u̱ye mbaahuwʼo,
16 Ora, sucedeu que, sendo já consumidos pela morte todos os homens de guerra dentre o povo,
17 Mukama angila ati,
17 o Senhor me disse:
18 “Obwalo oku̱lu̱gha mu ehanga lya Mowaabu, okwamile haa mutaano ghwa Aala.
18 Hoje passarás por Ar, o limite de Moabe;
19 Nuwaaki̱dhi̱ye mu nsi ya Bamooni̱ otabatalibani̱ja kedha kulwana nabo, nanga tankukuha nsi ya Bamooni̱ eghi, nkaghiha baana baa Looti̱ kuba yabo.”
19 e quando chegares defronte dos amonitas, não os molestes, e com eles não contendas, porque nada te darei da terra dos amonitas por herança; porquanto aos filhos de Ló a dei por herança.
20 (Nsi eghi ekaba eli ya Balefahi̱mu̱ niibo baaghikalaghamu, bhaatu Bamooni̱ baaghilaghamu bantu aba Bajamu̱ju̱u̱mu̱.
20 {Também essa é considerada terra de refains; outrora habitavam nela refains, mas os amonitas lhes chamam zanzumins,
21 Bakaba bali bantu baamaani̱ kandi bakani̱ye, bakangami̱ye nga Banaki̱. Mukama aahwelekeeleli̱ya bantu aba. Bamooni̱ baasa baakala mu nsi eghi,
21 povo grande e numeroso, e alto como os anaquins; mas o Senhor os destruiu de diante dos amonitas; e estes, tendo-os desapossado, habitaram no lugar deles;
22 ngoku aakoli̱ye baasukulu baa Esau, abaabaagha baakaaye mu Seyi̱li̱. Aahwelekeeleli̱ya Bahooli̱, du̱mbi̱ baasukulu baa Esau baasa mu nsi eghi, baaghiikalamu ku̱hi̱ki̱ya endindi.
22 assim como fez pelos filhos de Esaú, que habitam em Seir, quando de diante deles destruiu os horeus; e os filhos de Esaú, havendo-os desapossado, habitaram no lugar deles até hoje.
23 Kintu ngʼeki kikabʼo dhee obu Bakafu̱toli̱mu̱ ku̱lu̱gha Ku̱leete baalu̱mbi̱ye kandi baahwelekeeleli̱ya Bavi̱i̱mu̱, abaabaagha baakaaye mu mi̱bhi̱li̱ ya mu kyalo kya Gaja.)
23 Também os caftorins, que saíram de Caftor, destruíram os aveus, que habitavam em aldeias até Gaza, e habitaram no lugar deles.}
24 Obu twamali̱ye kusaala Mowaabu, Mukama angila ati, “Mughende mukwamile mu kighona kya maasi Alu̱nooni̱, nanga Si̱hooni̱ Munamooli̱, mukama wa Hesi̱bbooni̱, naamuhaayeyo nʼehanga liye mu mukono ghwawe. Omulwani̱i̱si̱ye kandi otwale ehanga liye.
24 Levantai-vos, parti e passai o ribeiro de Arnom; eis que entreguei nas tuas mãos a Siom, o amorreu, rei de Hesbom, e à sua terra; começa a te apoderares dela, contendendo com eles em peleja.
25 Ku̱lu̱gha obwalo nkuleka bantu baa mu nsi yoona bakwobahe. Bantu balakaaghu̱wagha makulu aghakukwetʼo, batandikaghe kutukumila haabwa kwobaha.”
25 Neste dia começarei a meter terror e medo de ti aos povos que estão debaixo de todo o céu; os quais, ao ouvirem a tua fama, tremerão e se angustiarão por causa de ti.
26 Obu twanabaagha mu elungu lya Kedemooti̱, naatumila Si̱hooni̱ mukama wa Hesi̱bbooni̱ batumuwa niimusaba bu̱si̱nge nti,
26 Então, do deserto de Quedemote, mandei mensageiros a Siom, rei de Hesbom, com palavras de paz, dizendo:
27 “Onsi̱i̱mi̱lani̱ye nsaalile mu kyalo kyawe. Tukukwama mu luguudhe lwonkaha, tankwegaali̱ya haa mukono ghwabuliyo kedha ghwabumesu.
27 Deixa-me passar pela tua terra; somente pela estrada irei, não me desviando nem para a direita nem para a esquerda.
28 Byokuliya ebi nkuliya na maasi agha nkunuwa nkubighula na sente. Onsi̱i̱mi̱lani̱ye nsaalile mu kyalo kyawe,
28 Por dinheiro me venderás mantimento, para que eu coma; e por dinheiro me darás a água, para que eu beba. Tão-somente deixa-me passar a pé,
29 ngoku baana baa Esau abaakaaye mu Seyi̱li̱ na Banamowaabu abaakaaye mu Aala baakoli̱ye, ku̱hi̱ki̱ya mbhasu̱ki̱ye maasi Yolodaani̱ kandi nki̱dhi̱ye mu nsi eghi Mukama Luhanga waatu akutuha.”
29 assim como me fizeram os filhos de Esaú, que habitam em Seir, e os moabitas que habitam em Ar; até que eu passe o Jordão para a terra que o Senhor nosso Deus nos dá.
30 Bhaatu Si̱hooni̱ mukama wa Hesi̱bbooni̱ aabhenga ku̱tu̱si̱i̱mi̱lani̱ya kukwama mu kyalo kiye, nanga Mukama Luhanga waawe akoomakakani̱ya mwoyo ghuwe na mutima ghuwe kandi aamufoola mu̱jeemi̱, niikuwo omu̱si̱ngu̱le ngoku kyabaaye ku̱hi̱ki̱ya endindi.
30 Mas Siom, rei de Hesbom, não nos quis deixar passar por sua terra, porquanto o Senhor teu Deus lhe endurecera o espírito, e lhe fizera obstinado o coração, para to entregar nas mãos, como hoje se vê.
31 Mukama angila ati, “Naatandi̱ki̱ye kukuha Si̱hooni̱ na kyalo kiye, omu̱si̱ngu̱le kandi ookale mu kyalo eki.”
31 Disse-me, pois, o Senhor: Eis aqui, comecei a entregar-te Siom e a sua terra; começa, pois, a te apoderares dela, para possuíres a sua terra por herança.
32 Mukama Si̱hooni̱ na baasilikale be boona baasa kulwana naatu haai na tau̱ni̱ ya Jahaaji̱.
32 Então Siom nos saiu ao encontro, ele e todo o seu povo, à peleja, em Jaza;
33 Mukama Luhanga waatu aatuha Si̱hooni̱, twamu̱si̱ngu̱la kandi twamwita, twata baana be na baasilikale be boona.
33 e o Senhor nosso Deus no-lo entregou, e o ferimos a ele, e a seus filhos, e a todo o seu povo.
34 Bwile obu twakwata bibugha biye byona, twata bantu boona, basaasa, bakali̱ na baana. Taaliyo nʼomui oghu akati̱ghalʼo.
34 Também naquele tempo lhe tomamos todas as cidades, e fizemos perecer a todos, homens, mulheres e pequeninos, não deixando sobrevivente algum;
35 Bisolo byona na bintu bya mughaso ebi twasangi̱ye mu bibugha ebi twakwete, twabitwala.
35 somente tomamos por presa o gado para nós, juntamente com o despojo das cidades que havíamos tomado.
36 Ku̱lu̱gha Alu̱weeli̱, eghi eli haa kumaliilila kwa kighona kya maasi Alu̱nooni̱ kandi ku̱lu̱gha haa kibugha ekili mu kighona eki, ku̱ki̱dha Gi̱li̱yaadi̱, taabaayʼo kibugha na kimui ekyatusaaghi̱ye kukwata. Mukama Luhanga waatu akatuha biyo byona.
36 Desde Aroer, que está à borda do vale do Arnom, e desde a cidade que está no vale, até Gileade, nenhuma cidade houve tão alta que de nós escapasse; tudo o Senhor nosso Deus no-lo entregou.
37 Tawaahi̱ki̱ye haai na nsi ya Bamooni̱ kedha ki̱si̱yo kya maasi Yabboki̱ kedha bibugha byʼomu kyalo kya bwena kedha ki̱i̱kalo kyona eki Mukama Luhanga waatu aatulaghiiye kutaghendamu.
37 Somente à terra dos amonitas não chegastes, nem a parte alguma da borda do ribeiro de Jaboque, nem a cidade alguma da região montanhosa, nem a coisa alguma que o Senhor nosso Deus proibira.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Deuteronômio 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.