Daniel 6
Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs ARA
1 Dhaaliyo aatu̱wamu kukoma baamasaja ki̱ku̱mi̱ nʼabili abakukola mu bukama buwe bwona.
1 Pareceu bem a Dario constituir sobre o reino a cento e vinte sátrapas, que estivessem por todo o reino;
2 Aakoma dhee baamasaja banji basatu kuba bakulu baa bantu aba kandi Dhaneeli̱ akaba ali omui mu bantu aba. Baamasaja aba bakaba bali na mulimo ghwa kuloleelela bintu bya mukama niikuwo atabifeeluwa.
2 e sobre eles, três presidentes, dos quais Daniel era um, aos quais estes sátrapas dessem conta, para que o rei não sofresse dano.
3 Dhaneeli̱ aakola mulimo ghuwe kusemeeye kusaali̱ya balemi̱ bakulu banji kedha baamasaja baanakiye nanga akaba ali na mwoyo ghusemeeye kwonini. Kintu eki kyaleka Dhaneeli̱ baamumanya kandi mukama oghu eeli̱li̱kana kumufoola mu̱lemi̱ mukulu mu bukama buwe bwona.
3 Então, o mesmo Daniel se distinguiu destes presidentes e sátrapas, porque nele havia um espírito excelente; e o rei pensava em estabelecê-lo sobre todo o reino.
4 Balemi̱ bakulu na baamasaja baanakiye baatandika kubbala eki Dhaneeli̱ aku̱sobi̱ya haa mulimo ghuwe niikuwo baghambile Mukama Dhaaliyo, bhaatu baasaaghuwa. Tabaagu̱bhi̱ye kubona ali na ngu̱ji̱ nanga akaba ali mwesighibuwa kandi taakolagha bintu bi̱bhi̱i̱hi̱ye.
4 Então, os presidentes e os sátrapas procuravam ocasião para acusar a Daniel a respeito do reino; mas não puderam achá-la, nem culpa alguma; porque ele era fiel, e não se achava nele nenhum erro nem culpa.
5 Haakumaliilila, basaasa aba baaghila bati, “Tatuli na mulingo ghwa kutungilamu musango ghwa kunyegheelela Dhaneeli̱, kuuyʼo kili kintu ekikwetʼo kilaghilo kya Luhanga wee.”
5 Disseram, pois, estes homens: Nunca acharemos ocasião alguma para acusar a este Daniel, se não a procurarmos contra ele na lei do seu Deus.
6 Nahabweki balemi̱ bakulu na baamasaja baaghenda nga ki̱bbu̱la ewaa Mukama Dhaaliyo kandi baamughila bati, “Ohangaale, Mukama Dhaaliyo!
6 Então, estes presidentes e sátrapas foram juntos ao rei e lhe disseram: Ó rei Dario, vive eternamente!
7 Beebembeli̱ bakulu bʼomu bukama bwawe, banyolo, baamasaja na bahanu̱u̱li̱ baatu̱u̱yemu bati otʼo kilaghilo ekikutanga bantu boona kusaba luhanga weena kedha muntu haabwa bilo maku̱mi̱ asatu, kuuyo uwe wenkaha, Ai̱ mukama. Muntu oghu akughaya kilaghilo eki, bamukube mu ki̱i̱na ekilimu ntale.
7 Todos os presidentes do reino, os prefeitos e sátrapas, conselheiros e governadores concordaram em que o rei estabeleça um decreto e faça firme o interdito que todo homem que, por espaço de trinta dias, fizer petição a qualquer deus ou a qualquer homem e não a ti, ó rei, seja lançado na cova dos leões.
8 Ai̱ mukama, otʼo kilaghilo, kihandiikuwe kandi otʼo mukono ghwawe nga mukama, niikuwo kibe kilaghilo kya Banameedi̱ya na Banapaasiya ekitaakugubha kuhinduluwa.”
8 Agora, pois, ó rei, sanciona o interdito e assina a escritura, para que não seja mudada, segundo a lei dos medos e dos persas, que se não pode revogar.
9 Nahabweki Mukama Dhaaliyo aasi̱i̱ma kilaghilo eki kuhandiikuwa kandi aatʼo mukono ghuwe.
9 Por esta causa, o rei Dario assinou a escritura e o interdito.
10 Obu Dhaneeli̱ aamani̱ye ngoku mukama aataaye mukono ghuwe haa kilaghilo eki, aaghenda ewe e ka. Aataaha mu numba yee mu kisiika kya kai̱na ekilimu madi̱li̱sa aghaloli̱ye mu kibugha kya Yelusaalemu. Aaghendagha haa madi̱li̱sa agha milundi esatu bu̱li̱ kilo aateeli̱ya kusaba kandi ku̱si̱i̱ma Luhanga ngoku aakolagha bwile bwona.
10 Daniel, pois, quando soube que a escritura estava assinada, entrou em sua casa e, em cima, no seu quarto, onde havia janelas abertas do lado de Jerusalém, três vezes por dia, se punha de joelhos, e orava, e dava graças, diante do seu Deus, como costumava fazer.
11 Banyolo baanakiye aba baaghenda nga ki̱bbu̱la ewaa Dhaneeli̱ kandi baamusanga naasaba Luhanga wee kumukoonela.
11 Então, aqueles homens foram juntos, e, tendo achado a Daniel a orar e a suplicar, diante do seu Deus,
12 Du̱mbi̱ baaghenda ewaa mukama kumughambila ebikwetʼo kilaghilo eki aataayʼo bati, “Ai̱ mukama, buuye tawaataayʼo kilaghilo oti haabwa bilo maku̱mi̱ asatu, hatabʼo muntu weena oghu akusaba ewaa luhanga kedha ewaa muntu onji kuuyʼo uwe wenkaha kandi oghu akukikola bamukube mu ki̱i̱na ekilimu ntale?”
12 se apresentaram ao rei, e, a respeito do interdito real, lhe disseram: Não assinaste um interdito que, por espaço de trinta dias, todo homem que fizesse petição a qualquer deus ou a qualquer homem e não a ti, ó rei, fosse lançado na cova dos leões? Respondeu o rei e disse: Esta palavra é certa, segundo a lei dos medos e dos persas, que se não pode revogar.
13 Baaghila mukama bati, “Dhaneeli̱, omui mu batabhana abaakwatu̱u̱we haa bulemo e Bu̱yu̱daaya, aabhengi̱ye ku̱ku̱hu̱ti̱ya kandi kukwata kilaghilo eki waataayʼo kandi kyahandiikuwa. Eye niibuwo aanasaba ewaa Luhanga wee milundi esatu bu̱li̱ kilo.”
13 Então, responderam e disseram ao rei: Esse Daniel, que é dos exilados de Judá, não faz caso de ti, ó rei, nem do interdito que assinaste; antes, três vezes por dia, faz a sua oração.
14 Obu mukama aaghu̱u̱ye eki, aasaaliluwa kandi aahi̱ki̱ya lwagholo lwa kilo eki naanalengʼo kubbala mulingo ghwa kujuna Dhaneeli̱.
14 Tendo o rei ouvido estas coisas, ficou muito penalizado e determinou consigo mesmo livrar a Daniel; e, até ao pôr do sol, se empenhou por salvá-lo.
15 Basaasa aba baatodha baaghenda nga ki̱bbu̱la ewaa mukama oghu kandi baamughila bati, “Ai̱ mukama oosuke ngu kusighikila haa kilaghilo kya Banameedi̱ya na Banapaasiya, taaliyo kilaghilo kedha kintu eki mukama alaghiiye ekikugubha kuhinduluwa.”
15 Então, aqueles homens foram juntos ao rei e lhe disseram: Sabe, ó rei, que é lei dos medos e dos persas que nenhum interdito ou decreto que o rei sancione se pode mudar.
16 Niibuwo Mukama Dhaaliyo aalaghiiye kuleeta Dhaneeli̱ kandi baamukuba mu ki̱i̱na ekilimu ntale. Mukama oghu aaghila Dhaneeli̱ ati, “Luhanga waawe, oghu oku̱heeleli̱yagha bwile bwona, akujune.”
16 Então, o rei ordenou que trouxessem a Daniel e o lançassem na cova dos leões. Disse o rei a Daniel: O teu Deus, a quem tu continuamente serves, que ele te livre.
17 Du̱mbi̱ baaleeta ebaale liinamu̱li̱to baali̱swi̱ki̱la haa mu̱nu̱wa ghwa ki̱i̱na eki. Mukama oghu aata haa ebaale eli sitampu ya mpete yee na sitampu sya mpete sya banyolo be, niikuwo atabʼo muntu nʼomui oghu akugubha kuuyʼo ebaale eli kandi kuuya Dhaneeli̱ mu ki̱i̱na eki.
17 Foi trazida uma pedra e posta sobre a boca da cova; selou-a o rei com o seu próprio anel e com o dos seus grandes, para que nada se mudasse a respeito de Daniel.
18 Du̱mbi̱ mukama oghu aakuuka mu kikaali kiye kandi aasi̱i̱ba mukilo eghi yoona, ataasi̱i̱mi̱lani̱ya muntu nʼomui kumukolela kintu kyona ekikuleka naadheedhuwa kandi aalaala ataghwesaghiiye.
18 Então, o rei se dirigiu para o seu palácio, passou a noite em jejum e não deixou trazer à sua presença instrumentos de música; e fugiu dele o sono.
19 Nkyambisi cu̱i̱ kilo ekyalabhi̱yʼo, mukama oghu aamuka kandi aaghenda bwangu-bwangu haa ki̱i̱na ekilimu ntale.
19 Pela manhã, ao romper do dia, levantou-se o rei e foi com pressa à cova dos leões.
20 Obu aaki̱dhi̱ye haai na ki̱i̱na eki, aabilikila Dhaneeli̱ nʼelaka lyamaani̱ ati, “Dhaneeli̱ mu̱heeleli̱ya wa Luhanga mwomi̱i̱li̱, Luhanga waawe oghu oku̱heeleli̱yagha bwile bwona, aagu̱bhi̱ye kukujuna ntale esi?”
20 Chegando-se ele à cova, chamou por Daniel com voz triste; disse o rei a Daniel: Daniel, servo do Deus vivo! Dar-se-ia o caso que o teu Deus, a quem tu continuamente serves, tenha podido livrar-te dos leões?
21 Dhaneeli̱ aamukuukamu ati, “Ai̱ mukama ohangaale!
21 Então, Daniel falou ao rei: Ó rei, vive eternamente!
22 Luhanga wanje aatu̱mi̱ye malai̱ka wee kandi aaghala mi̱nu̱wa ya ntale sini. Tasyankoli̱yʼo kabhi koona, nanga aaboone ngoku ntali na musango mu maaso ghe kandi aaboone ntali nʼeki naaku̱sobeleei̱ye, Ai̱ mukama.”
22 O meu Deus enviou o seu anjo e fechou a boca aos leões, para que não me fizessem dano, porque foi achada em mim inocência diante dele; também contra ti, ó rei, não cometi delito algum.
23 Mukama oghu aadheedhuwa kwonini kandi aalaghila ati baaye Dhaneeli̱ mu ki̱i̱na eki. Baaya Dhaneeli̱ mu ki̱i̱na eki kandi baabona atali na mputa haa mubili ghuwe, nanga akeesigha Luhanga wee.
23 Então, o rei se alegrou sobremaneira e mandou tirar a Daniel da cova; assim, foi tirado Daniel da cova, e nenhum dano se achou nele, porque crera no seu Deus.
24 Basaasa abaanyeghegheleeye Dhaneeli̱, Mukama Dhaaliyo aalaghila kubaleeta na bakali̱ baabo na baana baabo kandi baabakuba mu ki̱i̱na ekilimu ntale. Bhaatu batakaki̱dhi̱ye hansi ya ki̱i̱na eki, ntale esi syabaghwilikiilila kandi syabasabangulila kimui na maku̱wa ghaabo ghoona.
24 Ordenou o rei, e foram trazidos aqueles homens que tinham acusado a Daniel, e foram lançados na cova dos leões, eles, seus filhos e suas mulheres; e ainda não tinham chegado ao fundo da cova, e já os leões se apoderaram deles, e lhes esmigalharam todos os ossos.
25 Du̱mbi̱ Mukama Dhaaliyo aahandiikila bantu boona, mahanga na bantu baa bu̱li̱ mu̱bu̱ghe munsi yoona ati, “Mpempa yonkaha na kukula-kulana!
25 Então, o rei Dario escreveu aos povos, nações e homens de todas as línguas que habitam em toda a terra: Paz vos seja multiplicada!
26 “Ndimatʼo kilaghilo nti mu bu̱li̱ ki̱twi̱ke kya bukama bwanje, bantu bali na kwobaha kandi ku̱hu̱ti̱ya Luhanga wa Dhaneeli̱.
26 Faço um decreto pelo qual, em todo o domínio do meu reino, os homens tremam e temam perante o Deus de Daniel, porque ele é o Deus vivo e que permanece para sempre; o seu reino não será destruído, e o seu domínio não terá fim.
27 Niiye akucungulagha kandi ajuna.
27 Ele livra, e salva, e faz sinais e maravilhas no céu e na terra; foi ele quem livrou a Daniel do poder dos leões.
28 Dhaneeli̱ eeyongela kuba na bu̱toki̱ bwile obu Dhaaliyo aabaagha mukama na bwile obu Ku̱u̱lo Munapaasiya aabaagha alemi̱ye.
28 Daniel, pois, prosperou no reinado de Dario e no reinado de Ciro, o persa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.