Daniel 6

Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Dhaaliyo aatu̱wamu kukoma baamasaja ki̱ku̱mi̱ nʼabili abakukola mu bukama buwe bwona.
1 E pareceu bem a Dario constituir sobre o reino cento e vinte príncipes, que estivessem sobre todo o reino;
2 Aakoma dhee baamasaja banji basatu kuba bakulu baa bantu aba kandi Dhaneeli̱ akaba ali omui mu bantu aba. Baamasaja aba bakaba bali na mulimo ghwa kuloleelela bintu bya mukama niikuwo atabifeeluwa.
2 E sobre eles três presidentes, dos quais Daniel era um, aos quais estes príncipes dessem conta, para que o rei não sofresse dano.
3 Dhaneeli̱ aakola mulimo ghuwe kusemeeye kusaali̱ya balemi̱ bakulu banji kedha baamasaja baanakiye nanga akaba ali na mwoyo ghusemeeye kwonini. Kintu eki kyaleka Dhaneeli̱ baamumanya kandi mukama oghu eeli̱li̱kana kumufoola mu̱lemi̱ mukulu mu bukama buwe bwona.
3 Então o mesmo Daniel sobrepujou a estes presidentes e príncipes; porque nele havia um espírito excelente; e o rei pensava constituí-lo sobre todo o reino.
4 Balemi̱ bakulu na baamasaja baanakiye baatandika kubbala eki Dhaneeli̱ aku̱sobi̱ya haa mulimo ghuwe niikuwo baghambile Mukama Dhaaliyo, bhaatu baasaaghuwa. Tabaagu̱bhi̱ye kubona ali na ngu̱ji̱ nanga akaba ali mwesighibuwa kandi taakolagha bintu bi̱bhi̱i̱hi̱ye.
4 Então os presidentes e os príncipes procuravam achar ocasião contra Daniel a respeito do reino; mas não podiam achar ocasião ou culpa alguma; porque ele era fiel, e não se achava nele nenhum erro nem culpa.
5 Haakumaliilila, basaasa aba baaghila bati, “Tatuli na mulingo ghwa kutungilamu musango ghwa kunyegheelela Dhaneeli̱, kuuyʼo kili kintu ekikwetʼo kilaghilo kya Luhanga wee.”
5 Então estes homens disseram: Nunca acharemos ocasião alguma contra este Daniel, se não a acharmos contra ele na lei do seu Deus.
6 Nahabweki balemi̱ bakulu na baamasaja baaghenda nga ki̱bbu̱la ewaa Mukama Dhaaliyo kandi baamughila bati, “Ohangaale, Mukama Dhaaliyo!
6 Então estes presidentes e príncipes foram juntos ao rei, e disseram-lhe assim: Ó rei Dario, vive para sempre!
7 Beebembeli̱ bakulu bʼomu bukama bwawe, banyolo, baamasaja na bahanu̱u̱li̱ baatu̱u̱yemu bati otʼo kilaghilo ekikutanga bantu boona kusaba luhanga weena kedha muntu haabwa bilo maku̱mi̱ asatu, kuuyo uwe wenkaha, Ai̱ mukama. Muntu oghu akughaya kilaghilo eki, bamukube mu ki̱i̱na ekilimu ntale.
7 Todos os presidentes do reino, os capitàes e príncipes, conselheiros e governadores, concordaram em promulgar um edito real e confirmar a proibição que qualquer que, por espaço de trinta dias, fizer uma petição a qualquer deus, ou a qualquer homem, e não a ti, ó rei, seja lançado na cova dos leões.
8 Ai̱ mukama, otʼo kilaghilo, kihandiikuwe kandi otʼo mukono ghwawe nga mukama, niikuwo kibe kilaghilo kya Banameedi̱ya na Banapaasiya ekitaakugubha kuhinduluwa.”
8 Agora, pois, ó rei, confirma a proibição, e assina o edito, para que não seja mudado, conforme a lei dos medos e dos persas, que não se pode revogar.
9 Nahabweki Mukama Dhaaliyo aasi̱i̱ma kilaghilo eki kuhandiikuwa kandi aatʼo mukono ghuwe.
9 Por esta razão o rei Dario assinou o edito e a proibição.
10 Obu Dhaneeli̱ aamani̱ye ngoku mukama aataaye mukono ghuwe haa kilaghilo eki, aaghenda ewe e ka. Aataaha mu numba yee mu kisiika kya kai̱na ekilimu madi̱li̱sa aghaloli̱ye mu kibugha kya Yelusaalemu. Aaghendagha haa madi̱li̱sa agha milundi esatu bu̱li̱ kilo aateeli̱ya kusaba kandi ku̱si̱i̱ma Luhanga ngoku aakolagha bwile bwona.
10 Daniel, pois, quando soube que o edito estava assinado, entrou em sua casa (ora havia no seu quarto janelas abertas do lado de Jerusalém), e três vezes no dia se punha de joelhos, e orava, e dava graças diante do seu Deus, como também antes costumava fazer.
11 Banyolo baanakiye aba baaghenda nga ki̱bbu̱la ewaa Dhaneeli̱ kandi baamusanga naasaba Luhanga wee kumukoonela.
11 Então aqueles homens foram juntos, e acharam a Daniel orando e suplicando diante do seu Deus.
12 Du̱mbi̱ baaghenda ewaa mukama kumughambila ebikwetʼo kilaghilo eki aataayʼo bati, “Ai̱ mukama, buuye tawaataayʼo kilaghilo oti haabwa bilo maku̱mi̱ asatu, hatabʼo muntu weena oghu akusaba ewaa luhanga kedha ewaa muntu onji kuuyʼo uwe wenkaha kandi oghu akukikola bamukube mu ki̱i̱na ekilimu ntale?”
12 Então se apresentaram ao rei e, a respeito do edito real, disseram-lhe: Porventura não assinaste o edito, pelo qual todo o homem que fizesse uma petição a qualquer deus, ou a qualquer homem, por espaço de trinta dias, e não a ti, ó rei, fosse lançado na cova dos leões? Respondeu o rei, dizendo: Esta palavra é certa, conforme a lei dos medos e dos persas, que não se pode revogar.
13 Baaghila mukama bati, “Dhaneeli̱, omui mu batabhana abaakwatu̱u̱we haa bulemo e Bu̱yu̱daaya, aabhengi̱ye ku̱ku̱hu̱ti̱ya kandi kukwata kilaghilo eki waataayʼo kandi kyahandiikuwa. Eye niibuwo aanasaba ewaa Luhanga wee milundi esatu bu̱li̱ kilo.”
13 Então responderam ao rei, dizendo-lhe: Daniel, que é dos filhos dos cativos de Judá, não tem feito caso de ti, ó rei, nem do edito que assinaste, antes três vezes por dia faz a sua oração.
14 Obu mukama aaghu̱u̱ye eki, aasaaliluwa kandi aahi̱ki̱ya lwagholo lwa kilo eki naanalengʼo kubbala mulingo ghwa kujuna Dhaneeli̱.
14 Ouvindo então o rei essas palavras, ficou muito penalizado, e a favor de Daniel propôs dentro do seu coração livrá-lo; e até ao pôr do sol trabalhou para salvá-lo.
15 Basaasa aba baatodha baaghenda nga ki̱bbu̱la ewaa mukama oghu kandi baamughila bati, “Ai̱ mukama oosuke ngu kusighikila haa kilaghilo kya Banameedi̱ya na Banapaasiya, taaliyo kilaghilo kedha kintu eki mukama alaghiiye ekikugubha kuhinduluwa.”
15 Então aqueles homens foram juntos ao rei, e disseram-lhe: Sabe, ó rei, que é lei dos medos e dos persas que nenhum edito ou decreto, que o rei estabeleça, se pode mudar.
16 Niibuwo Mukama Dhaaliyo aalaghiiye kuleeta Dhaneeli̱ kandi baamukuba mu ki̱i̱na ekilimu ntale. Mukama oghu aaghila Dhaneeli̱ ati, “Luhanga waawe, oghu oku̱heeleli̱yagha bwile bwona, akujune.”
16 Então o rei ordenou que trouxessem a Daniel, e lançaram-no na cova dos leões. E, falando o rei, disse a Daniel: O teu Deus, a quem tu continuamente serves, ele te livrará.
17 Du̱mbi̱ baaleeta ebaale liinamu̱li̱to baali̱swi̱ki̱la haa mu̱nu̱wa ghwa ki̱i̱na eki. Mukama oghu aata haa ebaale eli sitampu ya mpete yee na sitampu sya mpete sya banyolo be, niikuwo atabʼo muntu nʼomui oghu akugubha kuuyʼo ebaale eli kandi kuuya Dhaneeli̱ mu ki̱i̱na eki.
17 E foi trazida uma pedra e posta sobre a boca da cova; e o rei a selou com o seu anel e com o anel dos seus senhores, para que não se mudasse a sentença acerca de Daniel.
18 Du̱mbi̱ mukama oghu aakuuka mu kikaali kiye kandi aasi̱i̱ba mukilo eghi yoona, ataasi̱i̱mi̱lani̱ya muntu nʼomui kumukolela kintu kyona ekikuleka naadheedhuwa kandi aalaala ataghwesaghiiye.
18 Então o rei se dirigiu para o seu palácio, e passou a noite em jejum, e não deixou trazer à sua presença instrumentos de música; e fugiu dele o sono.
19 Nkyambisi cu̱i̱ kilo ekyalabhi̱yʼo, mukama oghu aamuka kandi aaghenda bwangu-bwangu haa ki̱i̱na ekilimu ntale.
19 Pela manhã, ao romper do dia, levantou-se o rei, e foi com pressa à cova dos leões.
20 Obu aaki̱dhi̱ye haai na ki̱i̱na eki, aabilikila Dhaneeli̱ nʼelaka lyamaani̱ ati, “Dhaneeli̱ mu̱heeleli̱ya wa Luhanga mwomi̱i̱li̱, Luhanga waawe oghu oku̱heeleli̱yagha bwile bwona, aagu̱bhi̱ye kukujuna ntale esi?”
20 E, chegando-se à cova, chamou por Daniel com voz triste; e disse o rei a Daniel: Daniel, servo do Deus vivo, dar-se-ia o caso que o teu Deus, a quem tu continuamente serves, tenha podido livrar-te dos leões?
21 Dhaneeli̱ aamukuukamu ati, “Ai̱ mukama ohangaale!
21 Então Daniel falou ao rei: Ó rei, vive para sempre!
22 Luhanga wanje aatu̱mi̱ye malai̱ka wee kandi aaghala mi̱nu̱wa ya ntale sini. Tasyankoli̱yʼo kabhi koona, nanga aaboone ngoku ntali na musango mu maaso ghe kandi aaboone ntali nʼeki naaku̱sobeleei̱ye, Ai̱ mukama.”
22 O meu Deus enviou o seu anjo, e fechou a boca dos leões, para que não me fizessem dano, porque foi achada em mim inocência diante dele; e também contra ti, ó rei, não tenho cometido delito algum.
23 Mukama oghu aadheedhuwa kwonini kandi aalaghila ati baaye Dhaneeli̱ mu ki̱i̱na eki. Baaya Dhaneeli̱ mu ki̱i̱na eki kandi baabona atali na mputa haa mubili ghuwe, nanga akeesigha Luhanga wee.
23 Então o rei muito se alegrou em si mesmo, e mandou tirar a Daniel da cova. Assim foi tirado Daniel da cova, e nenhum dano se achou nele, porque crera no seu Deus.
24 Basaasa abaanyeghegheleeye Dhaneeli̱, Mukama Dhaaliyo aalaghila kubaleeta na bakali̱ baabo na baana baabo kandi baabakuba mu ki̱i̱na ekilimu ntale. Bhaatu batakaki̱dhi̱ye hansi ya ki̱i̱na eki, ntale esi syabaghwilikiilila kandi syabasabangulila kimui na maku̱wa ghaabo ghoona.
24 E ordenou o rei, e foram trazidos aqueles homens que tinham acusado a Daniel, e foram lançados na cova dos leões, eles, seus filhos e suas mulheres; e ainda não tinham chegado ao fundo da cova quando os leões se apoderaram deles, e lhes esmigalharam todos os ossos.
25 Du̱mbi̱ Mukama Dhaaliyo aahandiikila bantu boona, mahanga na bantu baa bu̱li̱ mu̱bu̱ghe munsi yoona ati, “Mpempa yonkaha na kukula-kulana!
25 Então o rei Dario escreveu a todos os povos, nações e línguas que moram em toda a terra: A paz vos seja multiplicada.
26 “Ndimatʼo kilaghilo nti mu bu̱li̱ ki̱twi̱ke kya bukama bwanje, bantu bali na kwobaha kandi ku̱hu̱ti̱ya Luhanga wa Dhaneeli̱.
26 Da minha parte é feito um decreto, pelo qual em todo o domínio do meu reino os homens tremam e temam perante o Deus de Daniel; porque ele é o Deus vivo e que permanece para sempre, e o seu reino não se pode destruir, e o seu domínio durará até o fim.
27 Niiye akucungulagha kandi ajuna.
27 Ele salva, livra, e opera sinais e maravilhas no céu e na terra; ele salvou e livrou Daniel do poder dos leões.
28 Dhaneeli̱ eeyongela kuba na bu̱toki̱ bwile obu Dhaaliyo aabaagha mukama na bwile obu Ku̱u̱lo Munapaasiya aabaagha alemi̱ye.
28 Este Daniel, pois, prosperou no reinado de Dario, e no reinado de Ciro, o persa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.