Daniel 10

Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Mu mwaka ghwakasatu ghwa Ku̱u̱lo mukama wa Paasiya, Dhaneeli̱ oghu baaghilaghamu Bbeli̱tesaja aabonekeluwa. Butumuwa bwasa ewaa Dhaneeli̱ ku̱lu̱gha ewaa Luhanga kandi bwabonekela mu kubonekeluwa. Butumuwa obu bukaba buli bwamajima kandi bwabu̱ghaghʼo bulemo bwamaani̱.
1 No terceiro ano de Ciro, rei da Pérsia, um oráculo foi revelado a Daniel {cognominado Baltazar}. Esse oráculo era verídico e anunciava grandes lutas. Daniel compreendeu o oráculo e teve conhecimento do sentido da visão.
2 Bwile obu si̱ye Dhaneeli̱ neeghunga haabwa wi̱i̱ki̱ esatu.
2 Naquele tempo, eu, Daniel, fiz penitência durante três semanas.
3 Tanaaliiye byokuliya bisemeeye, nyama, kedha kunuwa vi̱i̱ni̱ kedha kwesiigha bigita haabwa wi̱i̱ki̱ esatu esi.
3 Não provei alimento delicado algum: não passou em minha boca nem carne nem vinho; não me ungi de óleo absolutamente durante o transcurso dessas três semanas.
4 Haa kilo kya maku̱mi̱ abili na bbinaa kya kweli̱ kwʼoku̱du̱bha, nkaba neemiliiye haakpengbu̱ ya maasi ghaanamu̱li̱to Ti̱gu̱li̱i̱si̱.
4 No vigésimo quarto dia do primeiro mês, encontrava-me à beira do grande rio, o Tigre.
5 Obu naamu̱ki̱i̱ye maaso, naabona musaasa alu̱wete lughoye lusemeeye lunjelu kandi eebohi̱ye mu̱ci̱pi̱ ghwa feeja esemeeye mu mi̱ghelu̱.
5 Levantando os olhos, vi um homem vestido de linho. Cingia-lhe os rins um cinto de ouro de Ufaz.
6 Mubili ghuwe ghukaba ghu̱su̱si̱ye ebaale lya muhendo bakughilaghamu bbelu̱lo, haali̱i̱so yee aabbyokelelagha, maaso ghe ghaabbebbeniyagha nga bilimi bya mulilo, mikono yee na maghulu bikaba bi̱su̱si̱ye kyoma kyokeei̱ye bakughilaghamu bbu̱looji̱ kandi elaka liye likaba lili nga lya bantu bakaniiye kimui.
6 Seu corpo era como o crisólito; seu rosto brilhava como o relâmpago, seus olhos, como tochas ardentes, seus braços e pés tinham o aspecto do bronze polido e sua voz ressoava como o rumor de uma multidão.
7 Si̱ye nenkaha, Dhaneeli̱, ni̱i̱si̱ye nkabona kintu eki mu kubonekeluwa oku, basaasa abaabaagha nanje tabaakiboone. Bhaatu ebo boobahila kimui, baali̱gi̱ta kandi beebi̱sa.
7 Eu, Daniel, era o único a ver essa aparição; meus companheiros não a viram, mas se apoderou deles um tão grande pavor que fugiram para esconder-se.
8 Ni̱i̱si̱ye nenkaha nkati̱ghalʼo kubona kubonekeluwa kwamaani̱ oku. Maani̱ ghampuwa, haali̱i̱so yanje aahinduka kandi muntu tangu̱gu̱bhi̱ye kuumaniilila, naabeela kimui muceke.
8 Fiquei portanto sozinho a contemplar essa grandiosa aparição. As forças me abandonaram: a tez do meu rosto tornou-se lívida e eu desfaleci.
9 Niibuwo naaghu̱u̱ye musaasa oghu naabu̱gha, obu naaghu̱u̱ye elaka liye, neegenga kandi naasalikilʼo haali̱i̱so yanje haaku̱ma hansi.
9 Ouvi então esse homem falar, e, ao som de suas palavras, caí desmaiado, com o rosto por terra.
10 Mukono ghwanku̱mʼo, ghwankoonela ku̱nji̱mu̱ki̱ya niinatukumila hambali nteei̱ye kandi mikono yanje enaku̱mi̱ye hansi.
10 Eis porém que uma mão me tocou, e fez com que me erguesse sobre os joelhos e as palmas das mãos.
11 Musaasa oghu aaghila ati, “Dhaneeli̱, Luhanga aku̱ku̱ndi̱ye kwonini, nahabweki otegheeleli̱ye bhyani ebi ndimakughambila. Oomuke nanga bantu̱mi̱ye ewaawe.” Obu angambiiye eki, naamuka niinatukumila.
11 Daniel, homem de predileção, disse-me ele, presta atenção às palavras que vou dirigir-te. Levanta-te, pois tenho uma mensagem a te confiar. Como me falasse assim, levantei-me tremendo.
12 Du̱mbi̱ angila ati, “Dhaneeli̱ oleke kwobaha. Kilo kyʼoku̱du̱bha eki waatandi̱ki̱ye kusaba kuba na kwetegheeleli̱ya kandi kuba mu̱dhooti̱ mu maaso ghaa Luhanga waawe, kusaba kwawe baaku̱u̱ghu̱u̱ye mu eghulu kandi naasi̱ye kukuukamu nsaala yaawe.
12 Não temas, Daniel, disse-me, porque desde o primeiro dia em que aplicaste teu espírito a compreender, e em que te humilhaste diante de teu Deus, tua oração foi ouvida, e é por isso que eu vim.
13 Mukulu wa bakama baa Paasiya aalwana nanje haabwa bilo maku̱mi̱ abili na kimui. Bhaatu Mikai̱li̱, oghu ali omui haa baheeleli̱ya bakulu baa Luhanga baamaani̱, aasa kunkoonela. Naamu̱ti̱ghayo ali na mutabani̱ wa mukama wa Paasiya.
13 O chefe do reino persa resistiu-me durante vinte e um dias; porém Miguel, um dos principais chefes, veio em meu socorro. Permaneci assim ao lado dos reis da Pérsia.
14 Nahabweki naasi̱ye kukusoboolola ebikubʼo bantu baawe mu bwile obuliisa, nanga kubonekeluwa oku kukwete ku̱bu̱ghʼo ebikubʼo mu bwile obuliisa.”
14 Aqui estou para fazer-te compreender o que deve acontecer a teu povo nos últimos dias; pois essa visão diz respeito a tempos longínquos.
15 Obu malai̱ka oghu aanabu̱ghagha nanje bighambo ebi, naalola hansi kandi naasaaghuwa ku̱bu̱gha kantu.
15 Enquanto assim me falava, eu mantinha meus olhos fixos no chão e permanecia mudo.
16 Du̱mbi̱ malai̱ka oghu akaba asu̱si̱ye musaasa aananula mukono ghuwe kandi aaku̱ma haa mi̱nu̱wa, naatandika ku̱bu̱gha na kanu̱wa kanje. Naaghila musaasa oghu eemiliiye mu maaso ghanje nti, “Ai̱ mukama wanje, kubonekeluwa kuni kwaleki̱ye maani̱ ghampuwa kandi tankugubha kuleka kutukumila.
16 De repente, um ser de forma humana tocou-me nos lábios. Abri a boca e falei; disse ao personagem que estava perto de mim: Meu senhor, essa visão transtornou-me, e estou sem forças.
17 Mukama, si̱ye mu̱heeleli̱ya waawe nkugubha nti̱ya ku̱bu̱gha naawe? Tandi na maani̱ kandi tankugubha kuhuumula kusemeeye.”
17 Como poderia o servo de meu senhor conversar com seu senhor, quando está sem forças e sem fôlego?
18 Malai̱ka oghu akaba asu̱si̱ye nga musaasa aatodha anku̱mʼo mulundi ghwakabili, du̱mbi̱ maani̱ ghankuukamu.
18 Então o ser em forma humana tocou-me novamente e me reanimou.
19 Angila ati, “Mpempa yonkaha! Oleke kwobaha. Luhanga aku̱ku̱ndi̱ye kwonini, ogume kandi obe wamaani̱!”
19 Não temas nada, homem de predileção! Que a paz esteja contigo! Coragem, coragem! Enquanto ele me falava senti-me reanimado. Fala, meu senhor, disse, pois tu me restituíste as minhas forças.
20 Nahabweki malai̱ka oghu aaghila ati, “Omani̱ye ekyaleki̱ye naasa ewaawe? Nkukuukayo bwangu kulwana na mukulu wa bakama baa Paasiya. Nkaakughenda, mukulu wa bakama baa Bu̱gi̱li̱ki̱ akwisa.
20 Sabes bem, prosseguiu ele, porque vim a ti? Vou voltar agora para lutar contra o chefe da Pérsia, e no momento em que eu partir virá o chefe de Javã.
21 Bhaatu nkukughambila ebihandi̱i̱ku̱u̱we mu kitabo kya majima. Taaliyo nʼomui oghu akunkoonelagha kulwana na bakulu baa bakama aba, kuuyʼo Mikai̱li̱, mukulu wa baamalai̱ka oghu akulindagha bantu baawe.
21 Mas {antes}, far-te-ei conhecer o que está escrito no livro da verdade.Contra esses adversários não há ninguém que me defenda a não ser Miguel, vosso chefe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.