Daniel 10
Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs ARC
1 Mu mwaka ghwakasatu ghwa Ku̱u̱lo mukama wa Paasiya, Dhaneeli̱ oghu baaghilaghamu Bbeli̱tesaja aabonekeluwa. Butumuwa bwasa ewaa Dhaneeli̱ ku̱lu̱gha ewaa Luhanga kandi bwabonekela mu kubonekeluwa. Butumuwa obu bukaba buli bwamajima kandi bwabu̱ghaghʼo bulemo bwamaani̱.
1 No ano terceiro de Ciro, rei da Pérsia, foi revelada uma palavra a Daniel, cujo nome se chama Beltessazar; e a palavra é verdadeira e trata de uma guerra prolongada; e ele entendeu essa palavra e teve entendimento da visão.
2 Bwile obu si̱ye Dhaneeli̱ neeghunga haabwa wi̱i̱ki̱ esatu.
2 Naqueles dias, eu, Daniel, estive triste por três semanas completas.
3 Tanaaliiye byokuliya bisemeeye, nyama, kedha kunuwa vi̱i̱ni̱ kedha kwesiigha bigita haabwa wi̱i̱ki̱ esatu esi.
3 Manjar desejável não comi, nem carne nem vinho entraram na minha boca, nem me ungi com unguento, até que se cumpriram as três semanas.
4 Haa kilo kya maku̱mi̱ abili na bbinaa kya kweli̱ kwʼoku̱du̱bha, nkaba neemiliiye haakpengbu̱ ya maasi ghaanamu̱li̱to Ti̱gu̱li̱i̱si̱.
4 E, no dia vinte e quatro do primeiro mês, eu estava à borda do grande rio Hidéquel;
5 Obu naamu̱ki̱i̱ye maaso, naabona musaasa alu̱wete lughoye lusemeeye lunjelu kandi eebohi̱ye mu̱ci̱pi̱ ghwa feeja esemeeye mu mi̱ghelu̱.
5 e levantei os meus olhos, e olhei, e vi um homem vestido de linho, e os seus lombos, cingidos com ouro fino de Ufaz.
6 Mubili ghuwe ghukaba ghu̱su̱si̱ye ebaale lya muhendo bakughilaghamu bbelu̱lo, haali̱i̱so yee aabbyokelelagha, maaso ghe ghaabbebbeniyagha nga bilimi bya mulilo, mikono yee na maghulu bikaba bi̱su̱si̱ye kyoma kyokeei̱ye bakughilaghamu bbu̱looji̱ kandi elaka liye likaba lili nga lya bantu bakaniiye kimui.
6 E o seu corpo era como turquesa, e o seu rosto parecia um relâmpago, e os seus olhos, como tochas de fogo, e os seus braços e os seus pés, como cor de bronze açacalado; e a voz das suas palavras, como a voz de uma multidão.
7 Si̱ye nenkaha, Dhaneeli̱, ni̱i̱si̱ye nkabona kintu eki mu kubonekeluwa oku, basaasa abaabaagha nanje tabaakiboone. Bhaatu ebo boobahila kimui, baali̱gi̱ta kandi beebi̱sa.
7 E só eu, Daniel, vi aquela visão; os homens que estavam comigo não a viram; não obstante, caiu sobre eles um grande temor, e fugiram, escondendo-se.
8 Ni̱i̱si̱ye nenkaha nkati̱ghalʼo kubona kubonekeluwa kwamaani̱ oku. Maani̱ ghampuwa, haali̱i̱so yanje aahinduka kandi muntu tangu̱gu̱bhi̱ye kuumaniilila, naabeela kimui muceke.
8 Fiquei, pois, eu só e vi esta grande visão, e não ficou força em mim; e transmudou-se em mim a minha formosura em desmaio, e não retive força alguma.
9 Niibuwo naaghu̱u̱ye musaasa oghu naabu̱gha, obu naaghu̱u̱ye elaka liye, neegenga kandi naasalikilʼo haali̱i̱so yanje haaku̱ma hansi.
9 Contudo, ouvi a voz das suas palavras; e, ouvindo a voz das suas palavras, eu caí com o meu rosto em terra, profundamente adormecido.
10 Mukono ghwanku̱mʼo, ghwankoonela ku̱nji̱mu̱ki̱ya niinatukumila hambali nteei̱ye kandi mikono yanje enaku̱mi̱ye hansi.
10 E eis que uma mão me tocou e fez que me movesse sobre os meus joelhos e sobre as palmas das minhas mãos.
11 Musaasa oghu aaghila ati, “Dhaneeli̱, Luhanga aku̱ku̱ndi̱ye kwonini, nahabweki otegheeleli̱ye bhyani ebi ndimakughambila. Oomuke nanga bantu̱mi̱ye ewaawe.” Obu angambiiye eki, naamuka niinatukumila.
11 E me disse: Daniel, homem mui desejado, está atento às palavras que te vou dizer e levanta-te sobre os teus pés; porque eis que te sou enviado. E, falando ele comigo esta palavra, eu estava tremendo.
12 Du̱mbi̱ angila ati, “Dhaneeli̱ oleke kwobaha. Kilo kyʼoku̱du̱bha eki waatandi̱ki̱ye kusaba kuba na kwetegheeleli̱ya kandi kuba mu̱dhooti̱ mu maaso ghaa Luhanga waawe, kusaba kwawe baaku̱u̱ghu̱u̱ye mu eghulu kandi naasi̱ye kukuukamu nsaala yaawe.
12 Então, me disse: Não temas, Daniel, porque, desde o primeiro dia, em que aplicaste o teu coração a compreender e a humilhar-te perante o teu Deus, são ouvidas as tuas palavras; e eu vim por causa das tuas palavras.
13 Mukulu wa bakama baa Paasiya aalwana nanje haabwa bilo maku̱mi̱ abili na kimui. Bhaatu Mikai̱li̱, oghu ali omui haa baheeleli̱ya bakulu baa Luhanga baamaani̱, aasa kunkoonela. Naamu̱ti̱ghayo ali na mutabani̱ wa mukama wa Paasiya.
13 Mas o príncipe do reino da Pérsia se pôs defronte de mim vinte e um dias, e eis que Miguel, um dos primeiros príncipes, veio para ajudar-me, e eu fiquei ali com os reis da Pérsia.
14 Nahabweki naasi̱ye kukusoboolola ebikubʼo bantu baawe mu bwile obuliisa, nanga kubonekeluwa oku kukwete ku̱bu̱ghʼo ebikubʼo mu bwile obuliisa.”
14 Agora, vim para fazer-te entender o que há de acontecer ao teu povo nos derradeiros dias; porque a visão é ainda para muitos dias.
15 Obu malai̱ka oghu aanabu̱ghagha nanje bighambo ebi, naalola hansi kandi naasaaghuwa ku̱bu̱gha kantu.
15 E, falando ele comigo essas palavras, abaixei o meu rosto e emudeci.
16 Du̱mbi̱ malai̱ka oghu akaba asu̱si̱ye musaasa aananula mukono ghuwe kandi aaku̱ma haa mi̱nu̱wa, naatandika ku̱bu̱gha na kanu̱wa kanje. Naaghila musaasa oghu eemiliiye mu maaso ghanje nti, “Ai̱ mukama wanje, kubonekeluwa kuni kwaleki̱ye maani̱ ghampuwa kandi tankugubha kuleka kutukumila.
16 E eis que uma como semelhança dos filhos dos homens me tocou os lábios; então, abri a minha boca, e falei, e disse àquele que estava diante de mim: Senhor meu, por causa da visão, sobrevieram-me dores, e não me ficou força alguma.
17 Mukama, si̱ye mu̱heeleli̱ya waawe nkugubha nti̱ya ku̱bu̱gha naawe? Tandi na maani̱ kandi tankugubha kuhuumula kusemeeye.”
17 Como, pois, pode o servo deste meu senhor falar com aquele meu senhor? Porque, quanto a mim, desde agora não resta força em mim, e não ficou em mim fôlego.
18 Malai̱ka oghu akaba asu̱si̱ye nga musaasa aatodha anku̱mʼo mulundi ghwakabili, du̱mbi̱ maani̱ ghankuukamu.
18 E uma como semelhança de um homem me tocou outra vez e me confortou.
19 Angila ati, “Mpempa yonkaha! Oleke kwobaha. Luhanga aku̱ku̱ndi̱ye kwonini, ogume kandi obe wamaani̱!”
19 E disse: Não temas, homem mui desejado! Paz seja contigo! Anima-te, sim, anima-te! E, falando ele comigo, esforcei-me e disse: Fala, meu senhor, porque me confortaste.
20 Nahabweki malai̱ka oghu aaghila ati, “Omani̱ye ekyaleki̱ye naasa ewaawe? Nkukuukayo bwangu kulwana na mukulu wa bakama baa Paasiya. Nkaakughenda, mukulu wa bakama baa Bu̱gi̱li̱ki̱ akwisa.
20 E disse: Sabes porque eu vim a ti? Eu tornarei a pelejar contra o príncipe dos persas; e, saindo eu, eis que virá o príncipe da Grécia.
21 Bhaatu nkukughambila ebihandi̱i̱ku̱u̱we mu kitabo kya majima. Taaliyo nʼomui oghu akunkoonelagha kulwana na bakulu baa bakama aba, kuuyʼo Mikai̱li̱, mukulu wa baamalai̱ka oghu akulindagha bantu baawe.
21 Mas eu te declararei o que está escrito na escritura da verdade; e ninguém há que se esforce comigo contra aqueles, a não ser Miguel, vosso príncipe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.