Atos 22
Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs VC
1 Paulo aaghila bantu aba ati, “Baana baamaaha na baatita, dhaani mu̱ntegheeleli̱ye muleke mbaghambile ngoku ntali nʼeki naasobeei̱ye!”
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Obu bantu aba baaghu̱u̱ye naabu̱gha nabo mu mu̱bu̱ghe ghwabo Luhebbulaayo, baaholeli̱ya kimui bhi̱i̱, du̱mbi̱ aabaghila ati,
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 “Ndi Mu̱yu̱daaya, bakambyalila mu tau̱ni̱ ya Taluso mu kyalo kya Ki̱li̱ki̱ya, bhaatu naakulila mu kibugha kya Yelusaalemu kini kandi Gamalyeli̱ niiye akanjegheesi̱ya kukwatila kimui bilaghilo bya baataata baatu. Neekambilagha kimui kukolela Luhanga ngoku naanu mukwete kwekamba mutiyo.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 Ntakahi̱ki̱li̱i̱je naabona-boni̱yagha bantu abahi̱ki̱li̱i̱je Yesu na banji naabaati̱i̱si̱yagha. Naakwatagha basaasa na bakali̱ abamu̱hi̱ki̱li̱i̱je mbata mu nkomo.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Kandi mukulu wa bahongi̱ boona hamui na bengei̱ baa Lukulato Lukulu, bakugubha kumpeela buukai̱so. Bakampa bbaluwa sya kumani̱i̱si̱ya Bayu̱daaya baanakyabo bʼomu tau̱ni̱ ya Damasiko ngoku bantu̱mi̱yeyʼo kukwata bantu baayo abahi̱ki̱li̱i̱je Yesu kandi kubaayayo, kubaleeta Yelusaalemu bali banyankomo niikuwo bakulu baa di̱i̱ni̱ babatwi̱le musango kandi babafubile.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 “Kilo kimui obu neebingagha tau̱ni̱ ya Damasiko eghi, sili saaha nga mukaagha sya ntangaali̱, kyeleeli̱ kyamaani̱ kyalu̱gha eghulu, kyaneedungilisani̱ya, kyambyokela mu maaso.
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 Du̱mbi̱ neegenga hansi; naaghu̱wa muntu nangila ati, ‘Saulo! Saulo! Okwete kumbona-boni̱ya otiyo nangaaki?’
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Du̱mbi̱ naabu̱u̱li̱ya nti, ‘Nuuwe ani̱ Mukama wanje?’ Muntu oghu aakuukamu ati, ‘Ni̱i̱si̱ye Yesu wʼomu tau̱ni̱ ya Najaaleeti̱ okwete kubona-boni̱ya.’
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 Aba naabaagha nabo baabona kyeleeli̱ eki bhaatu bataaghu̱wa elaka lyʼoghu aabu̱ghagha nanje.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 “Niibuwo naamu̱bu̱u̱i̱ye nti, ‘Buuye Mukama wanje, nkole ki?’ Mukama oghu angila ati, ‘Oomuke oghende mu tau̱ni̱ ya Damasiko eghi, muntu akukughambililayo ebi nkubbala okole.’
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 Bhaatu obu naamu̱ki̱ye ninaabhali̱ya, ntaagubha kubona nanga kyeleeli̱ eki kikaba nkyanjighaaye maaso. Abaabaagha nanje bankwatilila haa mukono, bantwala mu tau̱ni̱ ya Damasiko.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 “Mu tau̱ni̱ ya Damasiko eghi hakaba aliyo musaasa omui baaghilaghamu Ananiya. Akaba ataayʼo ku̱lu̱ na nkokolo kudhootela bilaghilo bya Luhanga kandi Bayu̱daaya bakani̱ye bʼomu tau̱ni̱ eghi bakaba bamu̱hu̱ti̱li̱i̱ye kimui.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 Ananiya oghu aasa hambali ndi, anjimiilila haakpengbu̱ ngaala, angila ati, ‘Wamaaha Saulo, otodhe otandike kubona!’ Du̱mbi̱ naabonelʼo, ti̱ naakala ndoleleeye Ananiya oghu.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 “Niibuwo angi̱li̱ye ati, ‘Luhanga oghu baataata baatu baalami̱yagha aaku̱komi̱yemu niikuwo omanye ebi akubbala omukolele kandi obone mu̱heeleli̱ya wee ahi̱ki̱li̱i̱ye, ti̱ ooghu̱we ebi oghu Ahi̱ki̱li̱i̱ye wee oghu aku̱bu̱gha naawe.
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 Nanga okumuheela buukai̱so mu bantu boona noobu̱gha ebi waaboone nʼebi waaghu̱u̱ye naakughambila.’
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 Du̱mbi̱ Ananiya oghu angila ati, ‘Oli̱ndi̱ye ki? Oomuke bwangu obati̱i̱ji̱buwe kandi osabe Mukama kukughanila bibhi byawe.’
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 “Obu naaku̱u̱ki̱ye mu kibugha kya Yelusaalemu kini, kilo kimui nkaba ndi mu bbalaaji ya Numba ya Luhanga ninsaba, naabonekeluwa.
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 Naabona Mukama, angila ati, ‘Olu̱ghe bwangu mu kibugha kya Yelusaalemu kini, nanga bantu baamu tabaku̱hi̱ki̱li̱ja butumuwa obunkwetʼo obu okubaghambila.’
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Niibuwo naamu̱ku̱u̱ki̱yemu nti, ‘Mukama wanje baku̱hi̱ki̱li̱ja, nanga nabo boonini bamani̱ye ngoku naaghendagha mu malami̱li̱yo ghaa Bayu̱daaya ninkwata kandi nimpuula bantu abaku̱hi̱ki̱li̱i̱je nimbata mu nkomo.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 Kandi bamani̱ye ngoku neenini naabaagha niimiliiye hambali baahuuliiye mabaale mu̱heeleli̱ya waawe Siteefaano mamwita kandi ngoku naasi̱i̱mi̱ye nti bamwite naakala ndi̱ndi̱ye kooti̱ sya Bayu̱daaya abaamuhuulagha mabaale.’
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 Bhaatu Mukama Yesu oghu angila ati, ‘Olu̱ghe mu Yelusaalemu nanga nkukutuma haseli̱ye ompeele buukai̱so mu bantu batali Bayu̱daaya!’ ”
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Bwile obu bwona Bayu̱daaya aba bakaba banategheleei̱ye ebi Paulo akwete ku̱bu̱gha, ku̱hi̱ki̱ya obu aabaghambiiye ati Luhanga akamutuma mu bantu batali Bayu̱daaya. Ti̱ obu baaghu̱u̱ye naabu̱gha atiyo, du̱mbi̱ baakwatuwa ki̱i̱ni̱gha nanga tabaahi̱ki̱li̱jagha ngu Luhanga aku̱ndi̱ye batali Bayu̱daaya. Du̱mbi̱ batandika kugolela kimui bati, “Muntu ngʼoghu ni wa kwita, tabhonganuuwe kuukala ali mwomi̱i̱li̱ bbaa!”
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 Baagolela kimui mbanahu̱ngi̱ya simui haa ngoye syabo mu mwanya na banji mbanahanja ki̱tu̱u̱tu̱ eghulu kwoleka ngoku basaaliluuwe Paulo oghu.
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 Niibuwo mukulu wa ki̱bbu̱la kya baasilikale baa Looma oghu, aalaghiiye baasilikale be kutaahi̱ya Paulo oghu mu bbalaki̱si̱. Du̱mbi̱ aalaghila ati bamuhuule bibbooko kandi bamu̱bu̱u̱li̱li̱li̱ye bhyani, niikuwo abu̱ghe eki aakoli̱ye eki̱leki̱ye Bayu̱daaya aba bamukwatiluwe ki̱i̱ni̱gha kitiyo kandi mbabbala kumwita.
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 Obu baasilikale aba baanamubohagha na mighuwo niikuwo batandike kumuhuula bibbooko, aabu̱u̱li̱ya omui mu bakulu baa baasilikale ki̱ku̱mi̱ oghu akaba aamiliiyʼo ati, “Buuye ki̱hi̱ki̱ye mu bilaghilo byatu, kumpuula bibbooko nganje Munalooma mutakadu̱bhi̱ye kuntongani̱ya musango ghu̱nsi̱nga?”
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Obu mukulu wa baasilikale ki̱ku̱mi̱ oghu aaghu̱u̱ye naabu̱gha atiyo, du̱mbi̱ aaghenda ewaa mukulu wabo aamughila ati, “Weelinde eki okubbala kukola! Taki̱hi̱ki̱ye kuhuula musaasa oghu bibbooko, nanga ni Munalooma!”
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 Du̱mbi̱ mukulu oghu aasa hambali Paulo ali aamughila ati, “Ongambile, majima kuwo oli Munalooma?” Paulo aamukuukamu ati, “Ee, ndi Munalooma.”
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 Mukulu oghu aatodha aamughila ati “Si̱ye kufooka Munalooma nkasasula sente sikaniiye kimui!” Paulo aamughila ati, “Si̱ye nkabyaluwa ndi Munalooma.”
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Nahabweki baasilikale abaabbalagha kumuhuula kandi ku̱mu̱bu̱u̱li̱li̱li̱ya aba boobaha, baamu̱lu̱ghʼo. Na mukulu wa baasilikale oghu naye oobaha, obu aamani̱ye ngoku Paulo ali Munalooma kandi aamanya ngoku aasobeei̱ye kulaghila ati bamuhuule, atakadu̱bhi̱ye kumutongani̱ya.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Kilo ekyalabhi̱yʼo mukulu wa baasilikale oghu, aabbala kumanya kyonini eki̱leki̱ye Bayu̱daaya bakwete kuneegheelela Paulo oghu. Aamusambuula, aalaghila bakulu baa bahongi̱ na baamemba baa Lukulato Lukulu lwa bengei̱ kugumbaana. Du̱mbi̱ aaleeta Paulo hambali bali kumutongani̱ya.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.