Atos 20
Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs NVT
1 Haanu̱ma ya bilo nsi̱si̱ eghi ekaba mu Efeeso eghi ehooyʼo, Paulo aabilikila beeghesebuwa bʼomu tau̱ni̱ ya Efeeso eghi baagumbaana. Aabaghambila bighambo bya kubagu̱mi̱ya mu ku̱hi̱ki̱li̱ja kwabo, du̱mbi̱ aabalagha aalu̱ghayo, aaghenda e Makedoni̱ya.
1 Passado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e os encorajou. Então se despediu e partiu para a Macedônia.
2 Aasaalila mu maatau̱ni̱ ghʼomu kyalo kya Makedoni̱ya eki naanaghambila bahi̱ki̱li̱ja bighambo bya kubagu̱mi̱ya mu ku̱hi̱ki̱li̱ja kwabo, aaki̱dha e Bu̱gi̱li̱ki̱.
2 Enquanto estava lá, encorajou os discípulos em todas as cidades por onde passou. Em seguida, desceu à Grécia,
3 Aamalayo meeli̱ asatu. Obu eeteekani̱jagha ku̱ni̱i̱na bwati̱ buunamu̱li̱to kughenda Si̱li̱ya, bantu baamughambila bati bamui mu Bayu̱daaya niibuwo baategheka bati naanani̱i̱ni̱ye bwati̱ bakumwitilamu. Du̱mbi̱ aacuwamu kukuuka, aatodha aakwama e Makedoni̱ya hambali aaki̱dhi̱i̱ye.
3 onde ficou por três meses. Quando se preparava para navegar de volta à Síria, descobriu que alguns judeus conspiravam contra sua vida e decidiu voltar pela Macedônia.
4 Abaamu̱helekeleei̱ye ni Sopateeli̱ mutabani̱ wa Pi̱i̱lo wʼomu kyalo kya Bbeleya, Alisitaako na Seku̱ndo, bʼomu kyalo kya Tesolonika, Gaayo wʼomu kyalo kya Delubbe, Ti̱mi̱seewa, hamui na Ti̱ki̱ko na Tu̱lofi̱mo bʼomu kyalo kya Asi̱ya.
4 Alguns homens viajavam com ele: Sópatro, filho de Pirro, de Bereia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Basaasa aba baahikila baaghenda kutulindila mu tau̱ni̱ ya Tulowa.
5 Eles foram adiante e esperaram por nós em Trôade.
6 Obu Ki̱ghenu̱ eki Bayu̱daaya baaliilaghamu Migaati̱ Etalimu Ki̱tu̱mbi̱so kyahooyʼo, twani̱i̱na bwati̱ buunamu̱li̱to twalu̱gha e Fi̱li̱pi̱. Haanu̱ma ya bilo bitaano, twaki̱dha e Tulowa hambali bali, twamalʼo nabo bilo musanju̱.
6 Terminada a Festa dos Pães sem Fermento, embarcamos num navio em Filipos e, cinco dias depois, nos reencontramos em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Kilo kyʼoku̱du̱bha mu wi̱i̱ki̱, obu twabaagha twegu̱mbaani̱i̱ye hamui kusembela, Paulo aakala naanabu̱gha nabo, aahi̱ki̱li̱ya kimui saaha mukaagha syʼekilo, nanga aabbalagha kukeela kughenda.
7 No primeiro dia da semana, nos reunimos com os irmãos de lá para o partir do pão. Paulo começou a falar ao povo e, como pretendia embarcar no dia seguinte, continuou até a meia-noite.
8 Mu kisiika eki twali twekumaani̱li̱i̱yemu bakaba baaki̱i̱yemu taala sikani̱ye kandi kisiika eki ki̱tu̱u̱mi̱ye.
8 A sala no andar superior onde estávamos reunidos era iluminada por muitas lamparinas.
9 Mutabhana omui li̱i̱na liye Yu̱ti̱ko akaba asitami̱ye mu di̱li̱sa. Mpongo syamutwalilila Paulo naanatebeja. Obu aaghwesaghiliiye kimui, aakasuuka mu di̱li̱sa eli̱ mu kisiika kya kai̱na yʼakasatu, eegenga hansi. Bamui mu bantu abaabaagha mu kisiika eki, baaghenda baamwi̱dhʼo aku̱u̱ye.
9 O discurso de Paulo se estendeu por horas, e um jovem chamado Êutico, que estava sentado no parapeito da janela, ficou muito sonolento. Por fim, adormeceu profundamente, caiu de uma altura de três andares e morreu.
10 Niibuwo Paulo aasu̱ndu̱ki̱ye, aaghenda hambali mu̱ku̱ ghwa mutabhana oghu ghuli, aagwi̱dha. Mutabhana oghu aatodha aaba mwomi̱i̱li̱ du̱mbi̱ Paulo aaghila bantu aba ati, “Muleke kutuntula, aatodhi̱ye kuba mwomi̱i̱li̱!”
10 Paulo desceu, inclinou-se sobre o jovem e o abraçou. “Não se desesperem”, disse ele. “O rapaz está vivo!”
11 Du̱mbi̱ Paulo aatodha aani̱i̱na mu kisiika kya kai̱na yʼakasatu hambali aatebejelagha bantu. Aabhegha mugaati̱ aasembeli̱ya bahi̱ki̱li̱ja abaabaaghamu. Aabu̱keesi̱ya naanatebeja, du̱mbi̱ aaghenda.
11 Então todos subiram novamente, partiram o pão e comeram juntos. Paulo continuou a lhes falar até o amanhecer e depois partiu.
12 Abaabaaghʼo aba, baaghenda na Yu̱ti̱ko oghu e ka ewaabo ali mwomi̱i̱li̱ kandi mitima ebasu̱ndu̱ki̱ye munda.
12 Enquanto isso, o jovem foi levado para casa vivo, e todos sentiram grande alívio.
13 Paulo ataaghenda naatu, eye aalubhatanga. Etu̱we twani̱i̱na bwati̱ buunamu̱li̱to twahikila twaki̱dha haa mwalo ghwa Asoosi̱, hambali aaghi̱li̱ye ati niiyo akutusanga.
13 Paulo foi por terra até Assôs, onde havia definido que devíamos esperar por ele, enquanto nós fomos de navio.
14 Obu aatu̱ki̱dhi̱yʼo mu Asoosi̱, du̱mbi̱ aani̱i̱na mu bwati̱ buunamu̱li̱to obu twabaaghamu twaghenda e Mi̱ti̱lene.
14 Encontrou-se conosco em Assôs e navegamos juntos até Mitilene.
15 Kilo ekyalabhi̱yʼo twani̱i̱na bwati̱ buunamu̱li̱to, twaki̱dha haa mwalo ghwa Ki̱yosi̱. Kilo ekyalabhi̱yʼo, twabhasuka twaki̱dha e Samosi̱, du̱mbi̱ kilo ekyalabhi̱yʼo, twaki̱dha e Mileto.
15 No dia seguinte, passamos em frente à ilha de Quios. No outro dia, atravessamos para a ilha de Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Paulo aacuwamu kughendela mu bwati̱ kusaalila Efeeso niikuwo atalebba mu kyalo kya Asi̱ya, nanga anguwagha, niikuwo nkyagubhukaane, kilo kya Ki̱ghenu̱ kya Pentekooti̱, kisange naaki̱dhi̱ye e Yelusaalemu.
16 Paulo havia decidido não aportar em Éfeso, pois não queria passar mais tempo na província da Ásia. Tinha pressa de chegar a Jerusalém, se possível, para a Festa de Pentecostes.
17 Obu Paulo aanabaagha e Mileto, aatuma bantu kughenda Efeeso kughambila beebembeli̱ baa ki̱bbu̱la kya bahi̱ki̱li̱ja baayo kwisa hambali ali.
17 Por isso, em Mileto, mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.
18 Obu baamu̱ki̱dhi̱yʼo, aabaghila ati, “Mumani̱ye ngoku naakalagha neeli̱ndi̱ye mu byona ebi naakolagha. Kandi bwile bwona obu naamali̱ye naanu ku̱lu̱ghi̱i̱li̱la kilo eki naaki̱dhi̱i̱yemu mu kyalo kya Asi̱ya kini,
18 Quando chegaram, ele lhes disse: “Vocês sabem que, desde o dia em que pisei na província da Ásia até agora,
19 naakolagha mulimo ghwa Mukama taali na myepanko. Ti̱ mali̱gha ghantoonagha munda haabwa Bayu̱daaya baanakyanje kumbona-boni̱ya.
19 fiz o trabalho do Senhor humildemente e com muitas lágrimas. Suportei as provações decorrentes das intrigas dos judeus
20 Kandi mumani̱ye ngoku ntaabhengi̱ye kubaghambila kintu kyona ekikubaghasila mu ku̱hi̱ki̱li̱ja kwanu. Naabeegheesi̱yagha butumuwa bukwetʼo Mukama waatu Yesu, mbaghambila bbeni̱-bbeni̱ mu bantu hamui nʼomu maka ghaanu.
20 e jamais deixei de dizer a vocês o que precisavam ouvir, seja publicamente, seja em seus lares.
21 Naalangililagha ntaakusoloola Bayu̱daaya na Bagi̱li̱ki̱, nimbateelelela kwonini nti beekuukemu ewaa Luhanga kandi bahi̱ki̱li̱je Mukama waatu Yesu Ki̱li̱si̱to.
21 Anunciei uma única mensagem tanto para judeus como para gregos: é necessário que se arrependam, se voltem para Deus e tenham fé em nosso Senhor Jesus.
22 “Hatiini Mwoyo Ahi̱ki̱li̱i̱ye andaghiiye kughenda e Yelusaalemu, tanimani̱ye ebikumbeelʼo eghi.
22 “Agora, impelido pelo Espírito, vou a Jerusalém. Não sei o que me espera ali,
23 Kuuyʼo eki nimani̱ye, ni eki Mwoyo Ahi̱ki̱li̱i̱ye akuukalagha nangambilila mu bu̱li̱ tau̱ni̱ eghi nkughendamu, ati bantu baamu bakunkwata, bante mu nkomo kandi bambona-boni̱ye.
23 senão que o Espírito Santo me diz, em todas as cidades, que tenho pela frente prisão e sofrimento.
24 Ti̱ si̱ye kuba mwomi̱i̱li̱ kedha ku̱ku̱wa tankitwete nga kikulu bbaa. Kuuyʼo kikulu ewanje ni kumala mulimo oghu Mukama Yesu ampaaye ghwa kulangilila Makulu Ghasemeeye ghaa ngughuma sya Luhanga.
24 Mas minha vida não vale coisa alguma para mim, a menos que eu a use para completar minha carreira e a missão que me foi confiada pelo Senhor Jesus: dar testemunho das boas-novas da graça de Deus.
25 “Tooli̱ nimani̱ye mu enu̱we boona aba naasaaliiyemu nimbalangilila butumuwa bwa bu̱lemi̱ bwa Luhanga taalimu nʼomui oghu akutodha kunsiigha li̱i̱so.
25 “Agora sei que nenhum de vocês, a quem anunciei o reino, me verá outra vez.
26 Nahabweki naabaatulila obwalo nti, tandi na musango ghwona haabwa bwomi̱i̱li̱ bwa muntu weena.
26 Por isso, declaro hoje que, se alguém se perder, não será por minha culpa,
27 Nanga nkabaghambila byona ebi Luhanga abbali̱ye kukola.
27 pois não deixei de anunciar tudo que Deus quer que vocês saibam.
28 Nahabweki muukalaghe mweli̱ndi̱ye bhyani kandi mulinde bantu baa Luhanga boona aba Mwoyo Ahi̱ki̱li̱i̱ye aabahaaye kuloleelela. Muloleelele ki̱bbu̱la kya bahi̱ki̱li̱ja kya Luhanga, aba aacunguuye na saghama yee.
28 “Portanto, cuidem de si mesmos e do rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, a fim de pastorearem sua igreja, comprada com seu próprio sangue.
29 Kandi nimani̱ye nkaakumala kubalu̱ghʼo, bantu babhi bakubaasamu, abakubaleetamu njegheesi̱ya eghi eku̱bhi̱i̱ya bahi̱ki̱li̱ja.
29 Sei que depois de minha partida surgirão em seu meio falsos mestres, lobos ferozes que não pouparão o rebanho.
30 Nankabha mu enu̱we boonini bamui bakubalu̱ghamu batabangule majima ghaa kighambo kya Luhanga niikuwo batelebule beeghesebuwa.
30 Até mesmo entre vocês se levantarão homens que distorcerão a verdade a fim de conquistar seguidores.
31 Nahabwekiini mwelinde! Muusuke ngoku naamali̱ye naanu myaka esatu ntaakulekeelela kubahabula. Ti̱ bunji-nʼobunji mali̱gha ghantoonagha haabwanu nti mu̱hi̱ki̱li̱je Mukama Yesu.
31 Portanto, vigiem! Lembrem-se dos três anos que estive com vocês, de como dia e noite nunca deixei de aconselhar com lágrimas cada um de vocês.
32 “Hatiini naabatighila Luhanga oghu kighambo kiye kya ngughuma kikugubha kubeekambi̱i̱si̱ya mu ku̱hi̱ki̱li̱ja kandi kuleka naabaha bugwetuwa bwa bahi̱ki̱li̱i̱ye boona.
32 “E, agora, eu os entrego a Deus e à mensagem de sua graça que pode edificá-los e dar-lhes uma herança junto com todos que ele separou para si.
33 Taneeghombi̱ye sente sya muntu nʼomui, etungo liye kedha ngoye siye.
33 “Jamais cobicei a prata, o ouro ou as roupas de alguém.
34 Ti̱ naanu boonini mumani̱ye ngoku neenini naakolagha milimo niikuwo ntunge sente sya kughula byetaagho byanje hamui na bya aba naabaagha nabo.
34 Vocês sabem que estas minhas mãos trabalharam para prover as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Kandi naakolagha na maani̱, niikuwo ngubhe kutunga ebi nku̱kooneli̱ya banaku. Mu bu̱li̱ mulingo naaboolekagha kyakulolelʼo, ni̱i̱su̱ki̱ye bighambo ebi Mukama waatu Yesu aabu̱ghi̱ye ati, ‘Oghu aahaaye ali na mu̱gi̱sa kusaali̱ya oghu baahaaye.’ ”
35 Fui exemplo constante de como podemos, com trabalho árduo, ajudar os necessitados, lembrando as palavras do Senhor Jesus: ‘Há bênção maior em dar que em receber’”.
36 Obu Paulo aamali̱ye kubaghila atiyo, aateeli̱ya hamui na beebembeli̱ aba boona baasaba.
36 Quando Paulo terminou de falar, ajoelhou-se e orou com eles.
37 Ti̱ boona baakala mbanamughuwa mu ki̱ku̱bha kumulagha, mali̱gha nganabatola-tola mu maaso haabwʼoghu babbali̱ye batiyo kubalu̱ghʼo.
37 Todos choraram muito enquanto se despediam dele com abraços e beijos.
38 Ekyabasaaliiye munu ni eki aabaghambiiye ati tabalitodha kumusiigha li̱i̱so. Baamu̱helekeeleli̱ya, baamu̱hi̱ki̱ya haa mwalo haa bwati̱ buunamu̱li̱to obu akughendelamu.
38 O que mais os entristeceu foi ele ter dito que nunca mais o veriam. Então eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.