Atos 20

Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Haanu̱ma ya bilo nsi̱si̱ eghi ekaba mu Efeeso eghi ehooyʼo, Paulo aabilikila beeghesebuwa bʼomu tau̱ni̱ ya Efeeso eghi baagumbaana. Aabaghambila bighambo bya kubagu̱mi̱ya mu ku̱hi̱ki̱li̱ja kwabo, du̱mbi̱ aabalagha aalu̱ghayo, aaghenda e Makedoni̱ya.
1 Quando acabou a confusão, Paulo mandou chamar os irmãos e falou com eles para animá-los. Então se despediu deles e foi para a província da Macedônia.
2 Aasaalila mu maatau̱ni̱ ghʼomu kyalo kya Makedoni̱ya eki naanaghambila bahi̱ki̱li̱ja bighambo bya kubagu̱mi̱ya mu ku̱hi̱ki̱li̱ja kwabo, aaki̱dha e Bu̱gi̱li̱ki̱.
2 Atravessou aquelas regiões, animando muito com as suas mensagens os cristãos. Aí chegou à província da Acaia,
3 Aamalayo meeli̱ asatu. Obu eeteekani̱jagha ku̱ni̱i̱na bwati̱ buunamu̱li̱to kughenda Si̱li̱ya, bantu baamughambila bati bamui mu Bayu̱daaya niibuwo baategheka bati naanani̱i̱ni̱ye bwati̱ bakumwitilamu. Du̱mbi̱ aacuwamu kukuuka, aatodha aakwama e Makedoni̱ya hambali aaki̱dhi̱i̱ye.
3 onde ficou três meses. Quando já estava pronto para ir à província da Síria, soube que os judeus estavam fazendo planos contra ele. Então resolveu voltar pela Macedônia.
4 Abaamu̱helekeleei̱ye ni Sopateeli̱ mutabani̱ wa Pi̱i̱lo wʼomu kyalo kya Bbeleya, Alisitaako na Seku̱ndo, bʼomu kyalo kya Tesolonika, Gaayo wʼomu kyalo kya Delubbe, Ti̱mi̱seewa, hamui na Ti̱ki̱ko na Tu̱lofi̱mo bʼomu kyalo kya Asi̱ya.
4 Foram com ele as seguintes pessoas: Sópatro, filho de Pirro, da cidade de Bereia; Aristarco e Segundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e também Tíquico e Trófimo, que eram da província da Ásia.
5 Basaasa aba baahikila baaghenda kutulindila mu tau̱ni̱ ya Tulowa.
5 Eles foram na frente e nos esperaram na cidade de Trôade.
6 Obu Ki̱ghenu̱ eki Bayu̱daaya baaliilaghamu Migaati̱ Etalimu Ki̱tu̱mbi̱so kyahooyʼo, twani̱i̱na bwati̱ buunamu̱li̱to twalu̱gha e Fi̱li̱pi̱. Haanu̱ma ya bilo bitaano, twaki̱dha e Tulowa hambali bali, twamalʼo nabo bilo musanju̱.
6 Depois da Festa dos Pães sem Fermento , nós partimos da cidade de Filipos. Cinco dias depois nos encontramos com eles em Trôade e ficamos ali uma semana.
7 Kilo kyʼoku̱du̱bha mu wi̱i̱ki̱, obu twabaagha twegu̱mbaani̱i̱ye hamui kusembela, Paulo aakala naanabu̱gha nabo, aahi̱ki̱li̱ya kimui saaha mukaagha syʼekilo, nanga aabbalagha kukeela kughenda.
7 No sábado à noite nós nos reunimos com os irmãos para partir o pão . Paulo falou nessa reunião e continuou falando até a meia-noite, pois ia viajar no dia seguinte.
8 Mu kisiika eki twali twekumaani̱li̱i̱yemu bakaba baaki̱i̱yemu taala sikani̱ye kandi kisiika eki ki̱tu̱u̱mi̱ye.
8 Havia muitas lamparinas acesas na sala onde nós estávamos reunidos, a qual ficava no terceiro andar da casa.
9 Mutabhana omui li̱i̱na liye Yu̱ti̱ko akaba asitami̱ye mu di̱li̱sa. Mpongo syamutwalilila Paulo naanatebeja. Obu aaghwesaghiliiye kimui, aakasuuka mu di̱li̱sa eli̱ mu kisiika kya kai̱na yʼakasatu, eegenga hansi. Bamui mu bantu abaabaagha mu kisiika eki, baaghenda baamwi̱dhʼo aku̱u̱ye.
9 Um moço chamado Êutico estava sentado numa janela. E, como Paulo continuasse falando durante muito tempo, o sono do moço foi aumentando. De repente, ele dormiu e caiu da janela. Quando o levantaram, estava morto.
10 Niibuwo Paulo aasu̱ndu̱ki̱ye, aaghenda hambali mu̱ku̱ ghwa mutabhana oghu ghuli, aagwi̱dha. Mutabhana oghu aatodha aaba mwomi̱i̱li̱ du̱mbi̱ Paulo aaghila bantu aba ati, “Muleke kutuntula, aatodhi̱ye kuba mwomi̱i̱li̱!”
10 Então Paulo desceu, abaixou-se, abraçou o moço e disse: — Não se assustem, pois ele está vivo.
11 Du̱mbi̱ Paulo aatodha aani̱i̱na mu kisiika kya kai̱na yʼakasatu hambali aatebejelagha bantu. Aabhegha mugaati̱ aasembeli̱ya bahi̱ki̱li̱ja abaabaaghamu. Aabu̱keesi̱ya naanatebeja, du̱mbi̱ aaghenda.
11 Em seguida Paulo subiu de novo, partiu o pão e comeu. Falou ainda muito tempo, até de manhã, e depois foi embora.
12 Abaabaaghʼo aba, baaghenda na Yu̱ti̱ko oghu e ka ewaabo ali mwomi̱i̱li̱ kandi mitima ebasu̱ndu̱ki̱ye munda.
12 Aí levaram o moço, vivo, para a casa dele, e isso os deixou muito animados.
13 Paulo ataaghenda naatu, eye aalubhatanga. Etu̱we twani̱i̱na bwati̱ buunamu̱li̱to twahikila twaki̱dha haa mwalo ghwa Asoosi̱, hambali aaghi̱li̱ye ati niiyo akutusanga.
13 Nós fomos na frente e embarcamos no navio que nos levou até o porto de Assôs, onde devíamos esperar Paulo. Ele mandou que fizéssemos isso porque queria ir por terra até lá.
14 Obu aatu̱ki̱dhi̱yʼo mu Asoosi̱, du̱mbi̱ aani̱i̱na mu bwati̱ buunamu̱li̱to obu twabaaghamu twaghenda e Mi̱ti̱lene.
14 Quando ele se encontrou conosco em Assôs, nós o recebemos no navio e seguimos viagem até a cidade de Mitilene.
15 Kilo ekyalabhi̱yʼo twani̱i̱na bwati̱ buunamu̱li̱to, twaki̱dha haa mwalo ghwa Ki̱yosi̱. Kilo ekyalabhi̱yʼo, twabhasuka twaki̱dha e Samosi̱, du̱mbi̱ kilo ekyalabhi̱yʼo, twaki̱dha e Mileto.
15 Então partimos dali e, no dia seguinte, passamos perto da ilha de Quios. No outro dia já estávamos na ilha de Samos e um dia depois chegamos ao porto de Mileto.
16 Paulo aacuwamu kughendela mu bwati̱ kusaalila Efeeso niikuwo atalebba mu kyalo kya Asi̱ya, nanga anguwagha, niikuwo nkyagubhukaane, kilo kya Ki̱ghenu̱ kya Pentekooti̱, kisange naaki̱dhi̱ye e Yelusaalemu.
16 Paulo tinha resolvido não parar na cidade de Éfeso para não ficar muito tempo na província da Ásia. Ele estava com pressa, pois queria chegar a Jerusalém, se possível, antes do dia de Pentecostes .
17 Obu Paulo aanabaagha e Mileto, aatuma bantu kughenda Efeeso kughambila beebembeli̱ baa ki̱bbu̱la kya bahi̱ki̱li̱ja baayo kwisa hambali ali.
17 Em Mileto Paulo mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso para se encontrarem com ele.
18 Obu baamu̱ki̱dhi̱yʼo, aabaghila ati, “Mumani̱ye ngoku naakalagha neeli̱ndi̱ye mu byona ebi naakolagha. Kandi bwile bwona obu naamali̱ye naanu ku̱lu̱ghi̱i̱li̱la kilo eki naaki̱dhi̱i̱yemu mu kyalo kya Asi̱ya kini,
18 Quando eles chegaram, Paulo disse: — Vocês sabem como foi que passei todo o tempo que estivemos juntos, desde o primeiro dia em que cheguei à
19 naakolagha mulimo ghwa Mukama taali na myepanko. Ti̱ mali̱gha ghantoonagha munda haabwa Bayu̱daaya baanakyanje kumbona-boni̱ya.
19 Fiz o meu trabalho como servo do Senhor, com toda a humildade e com lágrimas. E isso apesar dos tempos difíceis que tive, por causa dos judeus que se juntavam contra mim.
20 Kandi mumani̱ye ngoku ntaabhengi̱ye kubaghambila kintu kyona ekikubaghasila mu ku̱hi̱ki̱li̱ja kwanu. Naabeegheesi̱yagha butumuwa bukwetʼo Mukama waatu Yesu, mbaghambila bbeni̱-bbeni̱ mu bantu hamui nʼomu maka ghaanu.
20 Vocês também sabem que fiz tudo para ajudar vocês, anunciando o evangelho e ensinando publicamente e nas casas.
21 Naalangililagha ntaakusoloola Bayu̱daaya na Bagi̱li̱ki̱, nimbateelelela kwonini nti beekuukemu ewaa Luhanga kandi bahi̱ki̱li̱je Mukama waatu Yesu Ki̱li̱si̱to.
21 Eu disse com firmeza aos judeus e aos não judeus que eles deviam se arrepender dos seus pecados, voltar para Deus e crer no nosso Senhor Jesus.
22 “Hatiini Mwoyo Ahi̱ki̱li̱i̱ye andaghiiye kughenda e Yelusaalemu, tanimani̱ye ebikumbeelʼo eghi.
22 Agora eu vou para Jerusalém, obedecendo ao Espírito Santo, sem saber o que vai me acontecer lá.
23 Kuuyʼo eki nimani̱ye, ni eki Mwoyo Ahi̱ki̱li̱i̱ye akuukalagha nangambilila mu bu̱li̱ tau̱ni̱ eghi nkughendamu, ati bantu baamu bakunkwata, bante mu nkomo kandi bambona-boni̱ye.
23 Sei somente que em todas as cidades o Espírito Santo tem me avisado que prisões e sofrimentos estão me esperando.
24 Ti̱ si̱ye kuba mwomi̱i̱li̱ kedha ku̱ku̱wa tankitwete nga kikulu bbaa. Kuuyʼo kikulu ewanje ni kumala mulimo oghu Mukama Yesu ampaaye ghwa kulangilila Makulu Ghasemeeye ghaa ngughuma sya Luhanga.
24 Mas eu não dou valor à minha própria vida. O importante é que eu complete a minha missão e termine o trabalho que o Senhor Jesus me deu para fazer. E a missão é esta: anunciar a boa notícia da graça de Deus.
25 “Tooli̱ nimani̱ye mu enu̱we boona aba naasaaliiyemu nimbalangilila butumuwa bwa bu̱lemi̱ bwa Luhanga taalimu nʼomui oghu akutodha kunsiigha li̱i̱so.
25 — Eu tenho estado entre vocês, anunciando o Reino de Deus , e agora sei que vocês não vão me ver mais.
26 Nahabweki naabaatulila obwalo nti, tandi na musango ghwona haabwa bwomi̱i̱li̱ bwa muntu weena.
26 Por isso, com toda a certeza eu afirmo hoje que, se algum de vocês se perder, eu não sou o responsável.
27 Nanga nkabaghambila byona ebi Luhanga abbali̱ye kukola.
27 Pois não deixei de lhes anunciar todo o plano de Deus.
28 Nahabweki muukalaghe mweli̱ndi̱ye bhyani kandi mulinde bantu baa Luhanga boona aba Mwoyo Ahi̱ki̱li̱i̱ye aabahaaye kuloleelela. Muloleelele ki̱bbu̱la kya bahi̱ki̱li̱ja kya Luhanga, aba aacunguuye na saghama yee.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho que o Espírito Santo entregou aos seus cuidados, como pastores da Igreja de Deus, que ele comprou por meio do sangue do seu próprio Filho.
29 Kandi nimani̱ye nkaakumala kubalu̱ghʼo, bantu babhi bakubaasamu, abakubaleetamu njegheesi̱ya eghi eku̱bhi̱i̱ya bahi̱ki̱li̱ja.
29 Pois eu sei que, depois que eu for, aparecerão lobos ferozes no meio de vocês e eles não terão pena do rebanho.
30 Nankabha mu enu̱we boonini bamui bakubalu̱ghamu batabangule majima ghaa kighambo kya Luhanga niikuwo batelebule beeghesebuwa.
30 E chegará o tempo em que alguns de vocês contarão mentiras, procurando levar os irmãos para o seu lado.
31 Nahabwekiini mwelinde! Muusuke ngoku naamali̱ye naanu myaka esatu ntaakulekeelela kubahabula. Ti̱ bunji-nʼobunji mali̱gha ghantoonagha haabwanu nti mu̱hi̱ki̱li̱je Mukama Yesu.
31 Portanto, fiquem vigiando e lembrem que durante três anos, de dia e de noite, eu, chorando, não parei de ensinar cada um de vocês.
32 “Hatiini naabatighila Luhanga oghu kighambo kiye kya ngughuma kikugubha kubeekambi̱i̱si̱ya mu ku̱hi̱ki̱li̱ja kandi kuleka naabaha bugwetuwa bwa bahi̱ki̱li̱i̱ye boona.
32 — E agora eu os entrego aos cuidados de Deus e da palavra da sua graça. Pois ele pode ajudá-los a progredir espiritualmente e pode dar-lhes as bênçãos que guarda para todo o seu povo.
33 Taneeghombi̱ye sente sya muntu nʼomui, etungo liye kedha ngoye siye.
33 Não cobicei nem a prata, nem o ouro, nem as roupas de ninguém.
34 Ti̱ naanu boonini mumani̱ye ngoku neenini naakolagha milimo niikuwo ntunge sente sya kughula byetaagho byanje hamui na bya aba naabaagha nabo.
34 Pelo contrário, vocês sabem que eu trabalhei com as minhas próprias mãos e consegui tudo o que eu e os meus companheiros de trabalho precisávamos.
35 Kandi naakolagha na maani̱, niikuwo ngubhe kutunga ebi nku̱kooneli̱ya banaku. Mu bu̱li̱ mulingo naaboolekagha kyakulolelʼo, ni̱i̱su̱ki̱ye bighambo ebi Mukama waatu Yesu aabu̱ghi̱ye ati, ‘Oghu aahaaye ali na mu̱gi̱sa kusaali̱ya oghu baahaaye.’ ”
35 Em tudo tenho mostrado a vocês que é trabalhando assim que podemos ajudar os necessitados. Lembrem das palavras do Senhor Jesus: “É mais feliz quem dá do que quem recebe.”
36 Obu Paulo aamali̱ye kubaghila atiyo, aateeli̱ya hamui na beebembeli̱ aba boona baasaba.
36 Quando Paulo acabou de falar, ajoelhou-se com os irmãos e orou.
37 Ti̱ boona baakala mbanamughuwa mu ki̱ku̱bha kumulagha, mali̱gha nganabatola-tola mu maaso haabwʼoghu babbali̱ye batiyo kubalu̱ghʼo.
37 Então todos choraram muito e abraçaram e beijaram Paulo.
38 Ekyabasaaliiye munu ni eki aabaghambiiye ati tabalitodha kumusiigha li̱i̱so. Baamu̱helekeeleli̱ya, baamu̱hi̱ki̱ya haa mwalo haa bwati̱ buunamu̱li̱to obu akughendelamu.
38 Estavam tristes, especialmente porque ele lhes tinha dito que nunca mais iam vê-lo. Então eles o acompanharam até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.