Atos 20
Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs NAA
1 Haanu̱ma ya bilo nsi̱si̱ eghi ekaba mu Efeeso eghi ehooyʼo, Paulo aabilikila beeghesebuwa bʼomu tau̱ni̱ ya Efeeso eghi baagumbaana. Aabaghambila bighambo bya kubagu̱mi̱ya mu ku̱hi̱ki̱li̱ja kwabo, du̱mbi̱ aabalagha aalu̱ghayo, aaghenda e Makedoni̱ya.
1 Cessado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e, tendo-os encorajado, despediu-se e foi para a Macedônia.
2 Aasaalila mu maatau̱ni̱ ghʼomu kyalo kya Makedoni̱ya eki naanaghambila bahi̱ki̱li̱ja bighambo bya kubagu̱mi̱ya mu ku̱hi̱ki̱li̱ja kwabo, aaki̱dha e Bu̱gi̱li̱ki̱.
2 Havendo atravessado aquelas terras, fortalecendo os discípulos com muitas exortações, dirigiu-se para a Grécia,
3 Aamalayo meeli̱ asatu. Obu eeteekani̱jagha ku̱ni̱i̱na bwati̱ buunamu̱li̱to kughenda Si̱li̱ya, bantu baamughambila bati bamui mu Bayu̱daaya niibuwo baategheka bati naanani̱i̱ni̱ye bwati̱ bakumwitilamu. Du̱mbi̱ aacuwamu kukuuka, aatodha aakwama e Makedoni̱ya hambali aaki̱dhi̱i̱ye.
3 onde se demorou três meses. Quando estava para embarcar rumo à Síria, houve uma conspiração por parte dos judeus contra ele. Então decidiu voltar pela Macedônia.
4 Abaamu̱helekeleei̱ye ni Sopateeli̱ mutabani̱ wa Pi̱i̱lo wʼomu kyalo kya Bbeleya, Alisitaako na Seku̱ndo, bʼomu kyalo kya Tesolonika, Gaayo wʼomu kyalo kya Delubbe, Ti̱mi̱seewa, hamui na Ti̱ki̱ko na Tu̱lofi̱mo bʼomu kyalo kya Asi̱ya.
4 Acompanharam-no Sópatro, de Bereia, filho de Pirro; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e também Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Basaasa aba baahikila baaghenda kutulindila mu tau̱ni̱ ya Tulowa.
5 Estes nos precederam, ficando à nossa espera em Trôade.
6 Obu Ki̱ghenu̱ eki Bayu̱daaya baaliilaghamu Migaati̱ Etalimu Ki̱tu̱mbi̱so kyahooyʼo, twani̱i̱na bwati̱ buunamu̱li̱to twalu̱gha e Fi̱li̱pi̱. Haanu̱ma ya bilo bitaano, twaki̱dha e Tulowa hambali bali, twamalʼo nabo bilo musanju̱.
6 Depois dos dias dos pães sem fermento, navegamos de Filipos e, em cinco dias, nos encontramos com eles em Trôade, onde passamos uma semana.
7 Kilo kyʼoku̱du̱bha mu wi̱i̱ki̱, obu twabaagha twegu̱mbaani̱i̱ye hamui kusembela, Paulo aakala naanabu̱gha nabo, aahi̱ki̱li̱ya kimui saaha mukaagha syʼekilo, nanga aabbalagha kukeela kughenda.
7 No primeiro dia da semana, nós nos reunimos a fim de partir o pão. Paulo, que pretendia viajar no dia seguinte, falava aos irmãos e prolongou a mensagem até a meia-noite.
8 Mu kisiika eki twali twekumaani̱li̱i̱yemu bakaba baaki̱i̱yemu taala sikani̱ye kandi kisiika eki ki̱tu̱u̱mi̱ye.
8 Havia muitas lâmpadas no cenáculo onde estávamos reunidos.
9 Mutabhana omui li̱i̱na liye Yu̱ti̱ko akaba asitami̱ye mu di̱li̱sa. Mpongo syamutwalilila Paulo naanatebeja. Obu aaghwesaghiliiye kimui, aakasuuka mu di̱li̱sa eli̱ mu kisiika kya kai̱na yʼakasatu, eegenga hansi. Bamui mu bantu abaabaagha mu kisiika eki, baaghenda baamwi̱dhʼo aku̱u̱ye.
9 Um jovem, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, adormecendo profundamente durante a prolongada mensagem de Paulo, vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo. Quando o levantaram, estava morto.
10 Niibuwo Paulo aasu̱ndu̱ki̱ye, aaghenda hambali mu̱ku̱ ghwa mutabhana oghu ghuli, aagwi̱dha. Mutabhana oghu aatodha aaba mwomi̱i̱li̱ du̱mbi̱ Paulo aaghila bantu aba ati, “Muleke kutuntula, aatodhi̱ye kuba mwomi̱i̱li̱!”
10 Mas Paulo desceu, inclinou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: — Não fiquem alvoroçados, pois ele está vivo.
11 Du̱mbi̱ Paulo aatodha aani̱i̱na mu kisiika kya kai̱na yʼakasatu hambali aatebejelagha bantu. Aabhegha mugaati̱ aasembeli̱ya bahi̱ki̱li̱ja abaabaaghamu. Aabu̱keesi̱ya naanatebeja, du̱mbi̱ aaghenda.
11 Subindo de novo, Paulo partiu o pão e comeu. E lhes falou ainda muito tempo até o amanhecer. E, assim, partiu.
12 Abaabaaghʼo aba, baaghenda na Yu̱ti̱ko oghu e ka ewaabo ali mwomi̱i̱li̱ kandi mitima ebasu̱ndu̱ki̱ye munda.
12 Então conduziram vivo o rapaz e sentiram-se grandemente confortados.
13 Paulo ataaghenda naatu, eye aalubhatanga. Etu̱we twani̱i̱na bwati̱ buunamu̱li̱to twahikila twaki̱dha haa mwalo ghwa Asoosi̱, hambali aaghi̱li̱ye ati niiyo akutusanga.
13 Nós, porém, prosseguindo, embarcamos e navegamos para Assôs, onde devíamos receber Paulo, porque assim nos havia sido determinado, devendo ele ir por terra.
14 Obu aatu̱ki̱dhi̱yʼo mu Asoosi̱, du̱mbi̱ aani̱i̱na mu bwati̱ buunamu̱li̱to obu twabaaghamu twaghenda e Mi̱ti̱lene.
14 Quando se reuniu conosco em Assôs, nós o recebemos a bordo e fomos a Mitilene.
15 Kilo ekyalabhi̱yʼo twani̱i̱na bwati̱ buunamu̱li̱to, twaki̱dha haa mwalo ghwa Ki̱yosi̱. Kilo ekyalabhi̱yʼo, twabhasuka twaki̱dha e Samosi̱, du̱mbi̱ kilo ekyalabhi̱yʼo, twaki̱dha e Mileto.
15 Dali, navegando, no dia seguinte passamos diante de Quios. Levamos mais um dia até Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Paulo aacuwamu kughendela mu bwati̱ kusaalila Efeeso niikuwo atalebba mu kyalo kya Asi̱ya, nanga anguwagha, niikuwo nkyagubhukaane, kilo kya Ki̱ghenu̱ kya Pentekooti̱, kisange naaki̱dhi̱ye e Yelusaalemu.
16 Paulo já tinha resolvido não aportar em Éfeso, pois não queria demorar-se na província da Ásia. Ele tinha pressa, pois queria, caso lhe fosse possível, passar o dia de Pentecostes em Jerusalém.
17 Obu Paulo aanabaagha e Mileto, aatuma bantu kughenda Efeeso kughambila beebembeli̱ baa ki̱bbu̱la kya bahi̱ki̱li̱ja baayo kwisa hambali ali.
17 De Mileto, Paulo enviou uma mensagem a Éfeso, pedindo aos presbíteros da igreja que se encontrassem com ele.
18 Obu baamu̱ki̱dhi̱yʼo, aabaghila ati, “Mumani̱ye ngoku naakalagha neeli̱ndi̱ye mu byona ebi naakolagha. Kandi bwile bwona obu naamali̱ye naanu ku̱lu̱ghi̱i̱li̱la kilo eki naaki̱dhi̱i̱yemu mu kyalo kya Asi̱ya kini,
18 E, quando chegaram, Paulo lhes disse: — Vocês sabem como me conduzi entre vocês em todo o tempo, desde o primeiro dia em que entrei na província da Ásia,
19 naakolagha mulimo ghwa Mukama taali na myepanko. Ti̱ mali̱gha ghantoonagha munda haabwa Bayu̱daaya baanakyanje kumbona-boni̱ya.
19 servindo o Senhor com toda a humildade, com lágrimas e com as provações que me sobrevieram pelas ciladas dos judeus.
20 Kandi mumani̱ye ngoku ntaabhengi̱ye kubaghambila kintu kyona ekikubaghasila mu ku̱hi̱ki̱li̱ja kwanu. Naabeegheesi̱yagha butumuwa bukwetʼo Mukama waatu Yesu, mbaghambila bbeni̱-bbeni̱ mu bantu hamui nʼomu maka ghaanu.
20 Vocês sabem que jamais deixei de anunciar o que fosse proveitoso e de ensinar isso a vocês publicamente e também de casa em casa,
21 Naalangililagha ntaakusoloola Bayu̱daaya na Bagi̱li̱ki̱, nimbateelelela kwonini nti beekuukemu ewaa Luhanga kandi bahi̱ki̱li̱je Mukama waatu Yesu Ki̱li̱si̱to.
21 testemunhando tanto a judeus como a gregos o arrependimento para com Deus e a fé em nosso Senhor Jesus Cristo.
22 “Hatiini Mwoyo Ahi̱ki̱li̱i̱ye andaghiiye kughenda e Yelusaalemu, tanimani̱ye ebikumbeelʼo eghi.
22 E, agora, impelido pelo Espírito, vou para Jerusalém, não sabendo o que ali vai me acontecer,
23 Kuuyʼo eki nimani̱ye, ni eki Mwoyo Ahi̱ki̱li̱i̱ye akuukalagha nangambilila mu bu̱li̱ tau̱ni̱ eghi nkughendamu, ati bantu baamu bakunkwata, bante mu nkomo kandi bambona-boni̱ye.
23 exceto que o Espírito Santo, de cidade em cidade, me assegura que prisões e sofrimentos estão à minha espera.
24 Ti̱ si̱ye kuba mwomi̱i̱li̱ kedha ku̱ku̱wa tankitwete nga kikulu bbaa. Kuuyʼo kikulu ewanje ni kumala mulimo oghu Mukama Yesu ampaaye ghwa kulangilila Makulu Ghasemeeye ghaa ngughuma sya Luhanga.
24 Porém em nada considero a vida preciosa para mim mesmo, desde que eu complete a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus para testemunhar o evangelho da graça de Deus.
25 “Tooli̱ nimani̱ye mu enu̱we boona aba naasaaliiyemu nimbalangilila butumuwa bwa bu̱lemi̱ bwa Luhanga taalimu nʼomui oghu akutodha kunsiigha li̱i̱so.
25 — E agora eu sei que todos vocês, em cujo meio passei pregando o Reino, não mais verão o meu rosto.
26 Nahabweki naabaatulila obwalo nti, tandi na musango ghwona haabwa bwomi̱i̱li̱ bwa muntu weena.
26 Portanto, no dia de hoje testifico diante de vocês que estou limpo do sangue de todos,
27 Nanga nkabaghambila byona ebi Luhanga abbali̱ye kukola.
27 porque jamais deixei de lhes anunciar todo o plano de Deus.
28 Nahabweki muukalaghe mweli̱ndi̱ye bhyani kandi mulinde bantu baa Luhanga boona aba Mwoyo Ahi̱ki̱li̱i̱ye aabahaaye kuloleelela. Muloleelele ki̱bbu̱la kya bahi̱ki̱li̱ja kya Luhanga, aba aacunguuye na saghama yee.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho no qual o Espírito Santo os colocou como bispos, para pastorearem a igreja de Deus, a qual ele comprou com o seu próprio sangue.
29 Kandi nimani̱ye nkaakumala kubalu̱ghʼo, bantu babhi bakubaasamu, abakubaleetamu njegheesi̱ya eghi eku̱bhi̱i̱ya bahi̱ki̱li̱ja.
29 Eu sei que, depois da minha partida, aparecerão no meio de vocês lobos vorazes, que não pouparão o rebanho.
30 Nankabha mu enu̱we boonini bamui bakubalu̱ghamu batabangule majima ghaa kighambo kya Luhanga niikuwo batelebule beeghesebuwa.
30 E que até mesmo entre vocês se levantarão homens falando coisas pervertidas para arrastar os discípulos atrás de si.
31 Nahabwekiini mwelinde! Muusuke ngoku naamali̱ye naanu myaka esatu ntaakulekeelela kubahabula. Ti̱ bunji-nʼobunji mali̱gha ghantoonagha haabwanu nti mu̱hi̱ki̱li̱je Mukama Yesu.
31 Portanto, vigiem, lembrando que, durante três anos, noite e dia, não cessei de admoestar, com lágrimas, cada um de vocês.
32 “Hatiini naabatighila Luhanga oghu kighambo kiye kya ngughuma kikugubha kubeekambi̱i̱si̱ya mu ku̱hi̱ki̱li̱ja kandi kuleka naabaha bugwetuwa bwa bahi̱ki̱li̱i̱ye boona.
32 — Agora, pois, eu os entrego aos cuidados de Deus e à palavra da sua graça, que tem poder para edificá-los e dar herança entre todos os que são santificados.
33 Taneeghombi̱ye sente sya muntu nʼomui, etungo liye kedha ngoye siye.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem roupas;
34 Ti̱ naanu boonini mumani̱ye ngoku neenini naakolagha milimo niikuwo ntunge sente sya kughula byetaagho byanje hamui na bya aba naabaagha nabo.
34 vocês mesmos sabem que estas minhas mãos serviram para o que era necessário a mim e aos que estavam comigo.
35 Kandi naakolagha na maani̱, niikuwo ngubhe kutunga ebi nku̱kooneli̱ya banaku. Mu bu̱li̱ mulingo naaboolekagha kyakulolelʼo, ni̱i̱su̱ki̱ye bighambo ebi Mukama waatu Yesu aabu̱ghi̱ye ati, ‘Oghu aahaaye ali na mu̱gi̱sa kusaali̱ya oghu baahaaye.’ ”
35 Em tudo tenho mostrado a vocês que, trabalhando assim, é preciso socorrer os necessitados e lembrar das palavras do próprio Senhor Jesus: “Mais bem-aventurado é dar do que receber.”
36 Obu Paulo aamali̱ye kubaghila atiyo, aateeli̱ya hamui na beebembeli̱ aba boona baasaba.
36 Tendo dito isso, ajoelhando-se, Paulo orou com todos eles.
37 Ti̱ boona baakala mbanamughuwa mu ki̱ku̱bha kumulagha, mali̱gha nganabatola-tola mu maaso haabwʼoghu babbali̱ye batiyo kubalu̱ghʼo.
37 Então houve grande pranto entre todos, e, abraçando Paulo, o beijavam,
38 Ekyabasaaliiye munu ni eki aabaghambiiye ati tabalitodha kumusiigha li̱i̱so. Baamu̱helekeeleli̱ya, baamu̱hi̱ki̱ya haa mwalo haa bwati̱ buunamu̱li̱to obu akughendelamu.
38 entristecidos especialmente pela palavra que ele tinha dito: que não mais veriam o seu rosto. E eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.