Marcos 6
GOD IMI WENG (TLF) vs VC
1 Kale Yesus so ilami okumop man so ninggil iyo abiip boyo kupka-nilip e, Yesus ilami abiip miton Nasaret e tilip ko.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 Kale iyo tal bom-sala God imi ifin am uyo mitam daanu e, tam ulotu am kutam kal God imi weng uyo kufo unang tinum iyo baga-e-bom kafale-bala e, kwiin tagang iyo tinangku kumang mo-nilip e, bogolip ko. “Fen tinum bemi weng tambal ko kafale-be bota dogap-tele ku-se a? Dogonubeta beyo aget fugunin tambal boyo atin dagaa ku-se a? Waanta kafale-balata, kanupmin mirakel ko age kuguup ugulumi migik boyo kanu-be a?
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 Kale siin uyo tinum beyo abiip katam umi at kom bagaa ku mufekmufek telelmin tinum ke-bom-nalata, bii-se kale, beyo Maria umi man e minte, beyo Jems so Josis so Judas so Saimon so ninggil imi fik no kale minte, bemi nengal ita abiip kagal albip (kale, beyo win tibin tinum ba kale, beyo bisop abiip tinum kale, bemi weng uyo tinangkulaalup) o,” age-nilipta, umik ugobelip utam-nala e,
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 Yesus yagal bogobe-nala e, “God imi profet ko age weng kem baga-emin tinum iyo no abiip maak maak unon-tema uta, abiip kasel iyo bogo-nilip e, ‘Keyo win tibin tinum o,’ age imi weng uyo tele tinangkulan-temip kuta minte, no ilami abiip miton unon-tema uta, ilami abiip kasel min, ilami duup-afin min, ilami isak atuk iyo imi weng umaak tinangkulan-temaalip binim o,” agela e,
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 — ausente —
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 — ausente —
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 Kale Yesus iyo okumop man tuluun kal iyo imdali alop ke una una kelin o age-nalata, olabela tal mep so tilip e, tam ilami titil uyo kobe-nala e, bogobela, “Ibo nimi win tolop diim uta sinik mafak mafak uyo fot tebelip yak iinan unin o,” age-nala e minte,
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 “Ipmi yak abiip maak maak kem tiineman-temip uyo, (abiip unang tinum iyo tebe ibo dong daga-eman-temip kale,) ibo iman min, men afek min, tuumon uyo kulep unemin ba kale, kafung ita kup dulepta tiineman-temip kale minte,
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 yaan ilom bole fen kulep top tili unon-temip kuta, siyot uyo alop ba kale, maagup uta kup kwaak kalila kwaak kalila ke no ke-nilipta, unon-temip ko.
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 Kale ibo no abiip maak no unip uyo, am maagup uta kup kutam kal bom abiip unang tinum iyo kafalem-siit-nilip e, aa kupkaa yak abiip maak maak kem tiinemin ko.
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 Kale minte kanube abiip maak kutam iyo bogobe-nilip, ‘Alop ibo tele tiin molaalup o, ipmi weng uyo tinangkulaalup o,’ agelip umdii, ibo yang abiip mat kugol mo-nilip e, Juda kasel nulumi kuguup uta ku-nilipta, ifip te yak ipmi yaan diim tububu boyo tolo kululip yak abiip kasel imi ilo unuta bole, abiip unang tinum iyo utamipta e, son-temu uyo, bilip iyo maak so tal dong dogobelan-temaalip kalaa agelipta, imkaa unemin o,” agela e,
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 okumop man ninggil iyo daage no unang tinum iyo baga-e-bom-nilip e, “Ibo aget fupkela ko-nilip ilipmi kuguup mafak kanu-bilip boyo kupkalipta o,” agan-bom-nilip e minte,
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 ninggil iyo sinik mafak kwiin tagang iyo fot tebelip yak iine-bilip e minte, kaal diim iligamin umi marasin uyo kulu unang tinum mafak ilin imi dubom diim uyo iligebe-nilip e, beten ke telela imolip mitam tambalana-bom no kemip ko.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 Kale bole Yesus imi win uyo mitam senganu e, King Herot yagal tinangku no kela kale, iip maak iyo bogo-nilip e, “Yesus beyo ok sam uga-emin tinum Jon Baptis kaan-se ita kale, ko God iyo tebe dufola asok fen tigi mo-nalata, kanupmin titil boyo ku bom-nalata, mirakel ko age kuguup ugulumi migik migik boyo kanu-be o,” agelip e minte,
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 iip maak iyo bogo-nilip e, “Umbae. Beyo sugamiyok God imi profet ko age weng kem baga-emin tinum Elaija bii-se ita ko mitam-nalata, kanu-be o,” agelip e, iip maak ita bogo-nilip e, “Umbae. Beyo Elaija ba kale minte, God imi weng kem baga-emin tinum migik kale, sugayok umi weng kem baga-e-bii-silip ilitap o,” agelip no kem una tala ke-bilipta,
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 Herot iyo tinangku-nala e, bogola, “Siin uyo nimi waasi dinan-kalin tinum iyo daali no-nalata, Jon imi dubom uyo ugaa kupkan kebe-se kuta, beta asok God iyo tebe dufolata, fen tigi moba o,” agela ko.
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 — ausente —
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 — ausente —
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 — ausente —
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 — ausente —
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 Kale Herodias uyo Jon beyo dogobeta angkoli kaanak o agan tebesu nala e, kota Herot imi ogen dosu umi aget fugunin am uyo daanu e, Herot iyo ilami dong daga-emin tinum so, ilami waasi dinan-kalin tinum imi tiin molin so, Provins Galili kasel imi kamok kamok so iyo olabela tal Herot imi am kutam kal iman un-bom deng tebe-bilipta,
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 Herodias umi man unang uyo mitam am mitam-nulu e, atol tambal uyo daga-buluta, tam Herot so tinum iso iman unan-bilip sino iyo utam-nilip e, man unang bomi deng uyo tebe-bom-nilip e, tam king iyo man unang amaat bomi bogobe-nala e, “Boyo tambaliim kale, niyo mufekmufek tambal umaak kop-kaman o agan-bii kale, kupkal bogopne-nalap, ‘Intaben umi mufekmufek uta maak kopnelal o,’ agelap kalaa age-nilita, bota kop-kaman-temi kale,
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 nimi weng koyo atin aafen bogopkeli kale, intaben intaben mufekmufek katip min, bisel min, minte mufekmufek tisol afek ku saanin min kuta, kanube kubo bomi sang dagalap uyo, atin ki maagalo kopkelan-temi o,” agela e,
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 kota man unang boyo yuut tam-nulu e, ogen uyo dagalu, “Aben aa. Niyo tamta aben-diim beyo intaben mufekmufek uta, ‘Kopnelal o,’ agelan-temi o?” agelu e, ogen uyo bogolu, “Tam-nalap Herot iyo bogobe-nalap e, ‘Nimi aget fugunin uyo, kapmi waasi dinan-kalin tinum iyo maak daalap no-nalata, ok sam uga-emin tinum Jon Baptis bemi dubom uyo ugaa kwep tal kopnelal o agan-bii o,’ age bogobelapta o,” age ogen uyo bogobelu e bole,
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 man uyo yuut mitam am mitam-nulu e, king imi bogobe-nulu e, “Nimi aget fugunin uyo, kamaa kagal kapmi waasi dinan-kalin tinum iyo maak daalap no-nalata, ok sam uga-emin tinum Jon Baptis bemi dubom uyo ugaa ku felet diim iinu ifo kwep tal kopnelak o agan-bii o,” agelu e,
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 kota king iyo tinangku-nala e, utamata e, boyo kuguup mafak kalaa age-nala e, imi aget tem uyo atin mafaganepmu, “Waago o,” agelan agin kuta minte, aget fugunolata, unang tinum kwiin tagang albip kalip iyo nimi weng kwep daali boyo tinangkulip kalaa age-nalata, kalip imi tiin diim uyo boyo kupkalan-temaali kalaa age-nala e, kota, “O,” age-nala e,
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 king iyo ilami waasi dinan-kalin tinum iyo maak bogobe-nala e, “No Jon imi dubom uyo ugaa kwep talaal o,” agela e, no-nala e, kalabus am katam kal Jon imi dubom uyo ugaa ku-nala e,
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 felet diim iinu ifo kwep tal-nala e, man unang amaat umi kobelata, uta ku-nuluta, kwep tam ogen umi kobelu ko.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 Kale Jon imi okumop man iyo bomi sang uyo tinangku-nilip e, tal Jon imi at kulu uyo dep no duba-nilipta minte, aaltam kota no Yesus iyo Jon imi sang uyo bogobelip ko.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 Kale Yesus ilami kalaan tinum imdala alop ke una una ke-silip iyo kota asok tala tala ke Yesus iyo bogobe-nilip e, “Kamogim kabaa. Alugum weng kobelap un-sulup uyo mungkup kanube telel-bom-nulup e minte, alugum kapmi weng tambal uyo kafale-bom no kem unsupta, tulup o,” agan-kalip ko.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 Kale unang tinum kwiin tagang iyo tal o unbip tal o unbip ke-bilipta biita, Yesus so ilami kalaan tinum so ninggil iyo, koyo dogobeta iman uyo une-numup binim kelup kalaa age-nala e, Yesus iyo bogobela, “Kaya. Unip ninggil nulusinon no tinum binim iibaan bagan kugol ibo kun katip umaak fungolin tap kelipta o,” agela e,
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 kota ninggil ilisinon tam bot tem ton-nilip e, abiip boyo kupka-nilip e, ok muk daang kun diim ilep tam tam no tinum binim iibaan bagan maak unum o age-nilipta, unip ko.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Kale ok muk magaang tem umi abiip maak maak kasel kwiin tagang iyo itamipta e, Yesus ninggil iyo yak ko bot tem ilep tiinan-bilip kalaa age itam-nilip e, isiik yuut dagaa dep kafin diim ilep no tinum binim iibaan bagan uyo no bom-silipta bole,
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 Yesus ninggil iyo yak kan tem yakta Yesus iyo itamata e, unang tinum kwiin tagang kalip iyo sipsip imi tiin molin tinum iyo imkala ilisinon bom-nilip ilep uyo kupkaa ilum ilum kem tiinebip ilitap ke-bom God imi tol ilep uyo utamin-tem ke-nilipta, waanta tebe nuyo dong dogobelan-tema o age aget yamyam tagan-nuubip kalaa age-nalata, i-filin daa bii-nala e, kota weng kwiin tagang uyo kufo baga-e-bom kafalema ko.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Kale kafale-bala ataan uyo tem iinon o agan-sulu e, Yesus imi okumop man iyo tal bogobe-nilip e, “Kafin koyo tinum binim e minte, am kwiin no kelu kale,
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 unang tinum kalip iyo kululap no abe yak abiip maak maak kugol unan-kalin umaak mo une-nilipta, siin o,” agan-kalip e minte,
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 Yesus isiik bogobe-nala e, “Bilip iyo kululi unon-temaalip kale, ninggil ipkil unan-kalin umaak ifelip une-nilipta, siin o,” agela e minte, ninggil isiik bogobe-nilip e, “Nuyo mani ulumi kup tu handret (200) umaak kulep nota bret uyo mo kulep tal kopmupta, une-nilipta, siin o agan-balap bele ki?” agelip e minte,
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 isiik bogobe-nala e, “Ibo bret uyo intap kal albu umdii no utamin o,” agela no utam-nilip e, tal bogolip, “Bret kangkang ita ogal e minte, aniing ita alop maak no albip o,” agelip utam-nala e,
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 kota unang tinum imi bogobe-nala e, “Alugum daak ifuul kon tambal diim kugol atuk ugaa ku bol ugo tona tona kelipta o,” agela e,
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 alugum daak ton-nilip e, maak kweng 100 ke tona-bala e minte, maak kweng 50 ke tona-bala no ke-bii kolip e,
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 kota Yesus iyo bret ogal iyo dulu som-nala e minte, aniing alop iyo dulu no ke-nala e, abiil tigiin kiit fen Aalap God iyo, “Misam o,” age-nala e, bret iyo fegela do dobela ilami okumop man iyo dulu unang tinum iyo alugum taga-em tiine-bilip e minte, aniing alop iyo togobela taga-em tiine-bom no ke-bii kupkalip e,
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 alugum iyo kulu unan-bii tii kelip e,
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 kota okumop man iyo alugum bret so aniing so umi tukup tukup ke-bilip uyo afetam tiinan-bii ko-nilip e, basket ulumi kup te tam tuluun kal maak abu-bii kolip kale,
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 tinum ilimi kup faiv tausen (5,000) e minte ilimi kalelal so man so iyo kwego dego ke-nilipta, bret boyo unan-bii kupkalip ko.
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 Kale kota Yesus ilami okumop man iyo bogobe-nala e, “Nugumal ibaa. Ipsiik tam bot tem uyo tam ton ok muk daang kun diim ilep yak milii abe-nilip e, abiip Betsaida unipta minte, nita unang tinum kalip iyo imdali unipta o,” agela ninggil daaginip e,
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 kota yagal tam unang tinum iyo bogobela daaginip e, yagal yak abe amdu tigiin maak tam-nala e, God iyo aman duga-ema ko.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 Kale beten ke-bala am mililanu e, bot uyo unanbu yak ok mat iip unu e, yagal ilasinon mek kafin diim kagal bomta,
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 tiin kwep unanbu yak daalata, dulul tebe ninggil bot kuso bimbinga imdalu unbu talbu ke-bulu e, bong kup faga bom at kom kulu ok uyo imelam unan-bilip kalaa agan-sala e, kota bem unu e, ninggil imi finang tolon o age-nala e, ok daang kun diim ilep ku-tele mo mo kem tal abe imkan ke te abe-balata bole,
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 — ausente —
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 — ausente —
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 — ausente —
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 — ausente —
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 Kale kota ok muk mat iip uyo kupkaa yak abiip Genesaret umi mep so ok kan tem ko yak abe-nilip e, bot uyo kwep yak ok kan tem daa sok kup-dii
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 kupkaa tam tamip e, abiip kasel iyo yuut utamipta e, beyo Yesus ita kalaa age-nilip e,
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 yuut yang abe abiip mep so so boyo tiine-bom-nilip e, unang tinum mafak ilin iyo ilet diim iinu ade degek fegep talta e, Yesus iyo abiip uyo dogap kugol alba kalaa age-nilip e, kulep tal Yesus imi finang telemip ko.
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 Kale Yesus imi tiinan-be uyo, abiip bisel tono, abiip katip tono, ilanggiip am tono kem tiine-balata, unang tinum iyo ipkumal mafak ilin iyo kulep mitam abiip mat ku to-bii kupkaa Yesus imi fomtuup daga-nilip e, “Kamogim kabaa. Kabo imkalapta, igil kapmi ilim umi magaang uta kup melebelipta, telela imolap tambalanan-temip o,” agelip e, Yesus iyo, “O,” agelata, unang tinum waantap ita yak Yesus imi ilim magaang melepmip iyo tambalanamip ko.
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.